Scarface (1932)

Ach ja, op deze manier blijft de tiplijst hoge kwaliteit behouden....

Richard Rosson co-regisseur? Dat is de grootst mogelijke onzin! Hawks werkte geregeld nauw samen met andere regisseurs & schrijvers, maar dit is wel degelijk de film van Hawks.

Wat Paul Muni in Scarface zo perfect doet is dat hij verschillende emoties goed tot uiting weet te brengen. Soms lijkt het net alsof Tony niet eens zo badass is maar dan gebeurt er weer iets dat hem niet bevalt en krijgt hij opeens een hatelijke blik in zijn ogen. Haat, woede, angst, vreugde, Muni's gezichtsuitdrukkingen spreken boekdelen. Muni of Pacino? moeilijk te zeggen, beiden zijn ze geweldig als Tony.

Veel memorabele scènes, de ene sterke scène volgt de andere op. Johnny Lovo's laatste minuten, als Tony voor het eerst zijn nieuwe tommygun test (die voldane blik in zijn ogen ), bowling scène, kapper scène, Tony's eerste ontmoeting met Poppy, Guino's eerste ontmoeting met Cesca, car chase, Guino's dood, de finale etc. Voor je het weet is de film afgelopen. Scarface vind ik dan ook beter dan die andere twee trendsetters in dit genre. Scarface is net iets indrukwekkender dan The Public Enemy en superieur aan Little Caesar.

Mijn grootste kritiek op de film is dat sommige scènes te kort duren, wat ten koste gaat van de sfeer. DePalma's remake vind ik op dit vlak duidelijk beter. Een ander minpuntje is Tony's klerk, een overbodige oenige personage die alles fout doet en meer zou passen in een Groucho Marx of Chaplin slapstick komedie. Alle andere bijrollen zijn wel gedenkwaardig. Boris Karloff als keiharde Ierse gangster, Ann Dvorak als Tony's puberale zusje en vooral Karen Morley als Tony's vriendin Poppy, die het naar mijn mening zelfs beter doet dan Michelle Pfeiffer in de remake.

Al met al een zeer geslaagde film, de beste uit de jaren dertig die ik heb gezien sinds
I Am a Fugitive from a Chain Gang en Freaks. **4**

Expensive, huh?

Erg toffe misdaadfilm. Het is zowaar moeilijk om een keuze te maken tussen Paul Muni of Al Pacino in de remake, beide spelen hun rol geweldig. Ook leuk zijn de symbolische kruizen die bij elke liquidatie/moordaanslag ergens in beeld te zien zijn.

mooie verhoging van je stem, Hogan, topfilm toch........

Hey waarom staat deze niet in de top 250 kan iemand mij dit uitleggen.

Te weinig stemmen

Komaan. Hij is niet slecht maar zo goed is hij zeker niet.... Alleen al omwille van de ongepaste flauwe humor die erin verweven zit. De remake is veel beter.

topper 5 sterren klassieker.

even een vraagje aan de mensen die de film scarface uit 1932 en uit 1983. welke is nou beter de ouwe of de nieuwere want ik vond die nieuwere echt super eigenlijk

Tegenvaller. De verwachtingen waren hoogespannen. Ik had zin in zo'n lekkere oude gangsterfilm, zeker met Hawks aan het roer. Maar het eindresultaat vind ik maar half goed.

Grootste minpunt vind ik eigenlijk Paul Muni. De vent overtuigd me totaal niet en ik vind het een van de minst geloofwaardige gansters die ik ooit in een film heb gezien. Hij komt over als een domme. grommende gorilla en zijn overacting en geschmier zijn eigenlijk niet om aan te zien.

Het andere grote probleem zit hem vooral in de geloofwaardigheid van de tegenstanders van Camonte. Net als in de remake wordt de hoofdfiguur in deze film eerder groot door een grote bek en een harde aanpak dan door verstand. Maar waar De Palma dit nog geloofwaardig wist te brengen lukt dat in deze film niet. Camonte is het soort gangster waarvan ik verwacht dat zijn tegenstanders en zeker ook zijn baas hem na 5 minuten zou omleggen, omdat de man iedere wet in de wereld van gangsters al vrijwel meteen overtreed. Maar in plaats van dat ze actie ondernemen lijken bijna alle bijrollen vooral te wachten tot ze neergeschoten worden. Ze zijn passief en laf en dat is ook de enige reden waarom zo'n onwaarschijnlijk figuur als Camonte de macht kan grijpen. Oké, er zitten twee moordpogingen in, maar men geeft het telkens te snel op. Camonte had dit nooit mogen winnen.

Daarnaast loopt het verhaal ook niet lekker. Het vloeit allemaal niet zo fijn in elkaar over. Het plot wordt wat houterig gebracht. Het voelt op dat gebied ook allemaal aan als een blauwdruk voor latere gangsterfilm. Daarnaast ligt de nadruk iets teveel op actie. Het leek wel verplicht om er elke vijf minuten weer een schietpartij tussen te laten stoppen. De karakters worden intussen nauwelijks uitgewerkt. Dat had ik nooit verwacht te zeggen van een Hawksfilm. De film zou beter zijn als hij wat langer geweest was. Dan had het allemaal wat beter in elkaar kunnen steken en hadden personages uitgediept kunnen worden.

De expressionistische en stijlvolle moordscènes zelf zijn echter een groot pluspunt en maken de film toch nog een beetje bijzonder. Daarnaast zijn de scènes tussen Poppy en Camonte veel leuker en overtuigender dan die tussen Pacino en Pfeiffer in de remake. En al met al kijkt het prima weg.

Maar ik had toch op meer gehoord. De remake vind ik zelfs tikkeltje beter, al ben ik daar ook geen fan van. Die heeft weer andere problemen.
3* voor beide versies van dit verhaal.

Nou, ik denk dat ook gangsters die hun verstand nauwelijks gebruiken en regels overtreden ver kunnen komen. Real-life gangster John Gotti had ook alle cosa nostra regels overtreden. Zo heeft hij een 'made man' doodgeschoten en erger nog, hij heeft zijn eigen baas vermoord. Niet echt verstandig zou je zeggen maar juist door zijn grote bek en harde aanpak werd Gotti 'capo di tutti capi'. Echter niet alleen Gotti werd groot dankzij een harde aanpak, ook Al Capone en Toto Riina bijvoorbeeld maakten vooral gebruik van geweld i.p.v. verstand. Ik denk dat het verstandig is om hard te zijn in de wereld van de gangsters.

Neem nou Joe Gallo of Paul Castellano. Voorbeelden van 'slimme gangsters', de ene was een grote liefhebber van schrijvers als Machiavelli, Sartre en Kafka en de ander had overal connecties en was meer een zakenman dan een gangster. Beiden hielden het niet lang vol en werden vermoord, op straat.

Maar aan de andere kant vind ik dat je gelijk hebt. In films zie je vaak dat gangsters ver komen door geweld te gebruiken, niet door slim te zijn. Dat is niet altijd zo denk ik. Er zijn zat voorbeelden van gangsters die door middel van een verstandige (niet zozeer harde) aanpak groot zijn geworden, Meyer Lansky bijvoorbeeld en Bugsy Siegel.

Een kleine domper deze film. Er hing een constante slapstickgevoel op de loer waardoor ik de film totaal niet serieus kon nemen. Verder mis ik zaken als de sfeer, dreiging en uitgewerkte personages dat bij dit soort films hoort.

3,0*

met deze film heb ik mijn grens verlegt de eerste film ver beneden jaren 60 dat was mijn grens.

viel helemaal niet tegen en vond het zelfs leuk.

paar bekende stukken van remake maar die van 1983 is toch wel totaal anders

4 sterren

Voor mij is Scarface ook een kleine tegenvaller. Mijn verwachtingen waren hooggespannen en het viel een beetje tegen. Vooral de sceneovergangen gingen erg van de hak op de tak. Hierdoor viel de spanningsboog, die er toch geregeld was, vaak in het water.

Hawks weet namelijk op een prachtige manier de spanning op te bouwen. Hawks laat de 'daad' vaak niet expliciet zien, maar draait de camera op het moment suprême weg waardoor de impact des te groter is. Paul Muni loopt fluitend op zijn slachtoffer af, de camera draait weg, drie schoten en de kijker weet genoeg. Prachtig!

De eerst scène is hier ook een prachtig voorbeeld van. Prachtig camerawerk waarbij de schaduw van Tony gevolgd wordt. Deze beginscène moet toch wat bloed, zweet en tranen gekost hebben, en deed me zelfs denken aan de begin scene van Touch of Evil, en dat zegt genoeg! Ook de bowlingscène sprak tot de verbeelding.

Ik had ook wat moeite met de sfeer zoals Legan al aanvoelde. Echte spanning wordt niet opgebouwd door onder andere de gaten in het plot, maar ook vanwege het spel van Paul Muni. Hoewel Paul Muni zijn rol voltreffelijk invult, lijkt Hawks de film niet echt serieus te nemen. Dat is toch behoorlijk jammer omdat het verhaal er toch wel om vraagt. Misschien neemt Hawks dit standpunt juist in vanwege het vreemde politieke pamflet aan het begin van de film.

Ik kom dan uiteindelijk toch niet verder dan 3,5* vooral omdat de sfeer toch de wensen overlaat, alhoewel er prachtige scène's in deze film verborgen zitten!

P.s. Het was overegens ook verschrikkelijk irritant dat mijn dvd-speler de dvd niet goed kon lezen. Na bijna iedere scène bleef de dvd hangen. Hebben meer mensen hier misschien last van gehad? Ik ben in het bezit van de Nederlandse editie.

Bedankt voor het antwoord Dogie, het zal wel aan mijn dvdspeler liggen!

Aardige gangsterfilm uit de dertiger jaren, waarin Paul Muni er in slaagt , om in deze film in zijn personage op een boeiende manier neer te zetten. Met veel enthousiasme en scherpte zet hij zijn rol neer. De film is bij vlagen best sfeervol en heeft ook een aantal goede dialogen. Ook de actiescènes mogen er voor die tijd zeker zijn. Toch is deze versie niet beter dan de remake. Die is grimmiger, vuriger en meer beangstigend. Deze film maakt de fout door er af en toe van die slapstickachtige momenten in te stoppen, iets waar meer films uit deze periode zich schuldig aan maken. Dit leidt toch enigszins van het hoofdverhaal af en haalt het vuur, voor zover aanwezig toch wel enigszins uit de film. Toch is deze originele versie best aardig en heb ik er zeker met plezier naar gekeken.

3,0*

Deze zal dan ook uiteindelijk de top 250 binnenkomen. Heeft z'n 150e stem gehad.

Moet deze toch echt een keer kijken, want ben wel benieuwd.

Bij bol.com is -ie nu zelfs slechts 4,99 euro. Dus ik ga hem binnenkort zeker aanschaffen.

Template voor veel modernere rise/fall gangsterfilms.

Verschilt voor mij dan ook niet zoveel in beleving en beoordeling. De rise is vlot, Muni speelt dan nog aardig en het luchtige sfeertje geeft de film een goeie vaart. Dat duurt dan 45 minuten en dan krijg je de fall die mij zo'n beetje alle hoeken van de woonkamer deed herontdekken. Heb doorgaans toch echt weinig moeite met het uitzitten van films die mij niet boeien, maar bij de laatste 45 minuten had ik het toch echt lastig.

Die hele fall kon mij werkelijk gestolen worden, alles wat de eerste 45 minuten nog draaglijk maakte verdween en wat restte is de zoveelste afgeraffelde scriptstructuur.

Opmerkelijk nog in het eerste deel de mooi in beeld gebrachte reeks aan achtervolgingen en de slachtpartij van de 7 (in schaduwen). Mooie scenes. Daartegenover staan de enorm knullige knokpartijen die meer bij de slapstick stukken aanleunen, maar eigen wel key zijn voor het verhaal(tje).

Ergste aan deze film is waarschijnlijk het besef dan mijn 75 jaar laten nog niet veel verder is gekomen met dit type film. Na een vermakelijk begin verzandt het nog steeds in complete desintresse en leegte.

1.0*

Edit: verder er nog niet helemaal uit of dat tekstje aan het begin van de film nu naief aandoenlijk of misplaatst sneu is.

Ja die tekst Die is echt serieus bedoeld. De grote steden in de V.S. werden in 1932 geteisterd door gangs. Dus deze film was als een soort aanklacht bedoeld.

Wat mij betreft "naief aandoenlijk"

prachtig een top 250 notering meer dan verdiend

Ik ben het eigenlijk nooit met onderhond eens, maar ik ben hier mee eens. Verder vind ik het acteerwerk af en toe om te janken!

Viel me ook op. In The Departed heeft Scorsese dit ook gedaan, als ode aan deze film.

Ik vond de film verrassend goed. Muni is fantastisch, wat een rol. Nooit geweten dat de Scarface uit '83 dus ontzettend veel scenes letterlijk heeft gejat.

4*

Had het ook, bij mij verscheen niet eens een hoofdmenu. Op een andere dvd speler had ik hier geen last van gelukkig.