Funny Games (2007)

Haneke plaatst een van beide criminelen perfect in een gaatje tussen het groene bladerdek wanneer de familie de buren begroet, geheel aan het begin vd f. Op die manier is hij extra moeilijk te zien. Slechts ‘peter’ is duidelijk te onderscheiden. Doet sterk denken aan de slotscène van Caché.
Grappig omdat, indien je geïnteresseerd bent in Funny Games, je waarschijnlijk al weet dat twee jongens het gezin zullen terroriseren. Of je leest dat op de achterkant vd dvd. Je ziet er dus waarschijnlijk maar één bij de buren (en ook nog eens op een afstand)! Echt zo’n Haneke-moment, heerlijk.

Haneke maakt mij superscherp bij het kijken van de film. Alle zintuigen zet hij op scherp.
Dat vind ik een grootse prestatie.

Zo is het bijvoorbeeld mogelijk minutenlang te discussiëren over het wel of niet mogelijk zijn van de bloedvlek op Georges been. Hij werd toch precies op de knie geslagen? En toch zit de (aanvankelijk) kleine bloedvlek precies in het midden tussen knie en kruis. Is dat omdat de broek onder invloed van de tape in het kruis is gekropen? Nee, want de broek valt nog precies op de schoen aan de onderkant. Is het dan mogelijk dat het bot gebroken is en 20 centimeter boven de knie door de huid dringt, een vlek achterlatend? Of heeft Peter toch op de plek geslagen waar de bloedvlek ontstaat en grijpt George naar zijn knie omdat de pijn zich daar het hevigst manifesteert?
Is het een foutje van Haneke? Of heeft hij dit expres gedaan zodat ook tijdens een 2e, een 3e kijkbeurt nog nieuwe dingetjes op te merken zijn? Ge- ni- aal.

FG is uiterst trefzeker gefilmd, beangstigend precies. Geen moment te veel.
De scènes waar de 4 hoofdpersonen tegenover elkaar op bank zitten, wanneer bijvoorbeeld de zoon de kussensloop om zijn hoofd krijgt, de terreur die tastbaar wordt:
Dit is (een van ) de meest intense filmervaring die ik heb meegemaakt. Hulde.

Het deed me werkelijk pijn, hoe George zijn vrouw niet gelooft op haar woord wanneer zij hem vraagt de jongens eruit te smijten.
En natuurlijk had hij Paul niet mogen slaan. Volgens mij begint de terreur wanneer Paul zegt: “Pas maar op dat ik jou ballen er niet af trek.” Georges reactie was hem te slaan. Dan verlaag je je tot hun methodes en geef je hen de mogelijkheid alles op jou af te schuiven. (Natuurlijk, had George niet geslagen, hadden ze een andere aanleiding gevonden om te terroriseren.)

Zeer interessant om te zien hoe George opgeeft nadat zijn been kapot is geslagen (door te antwoorden “ein Golfball”) terwijl zijn vrouw sterk blijft, zich eigenlijk nooit laat ‘kleineren’. Zelfs wanneer ze zich uitkleedt is dat om haar zoontje van verstikking te redden, zelfs wanneer ze het gebed opzegt is dat om haar man te redden van een dood door het mes.

Een kanttekening: volgens recensisten is het behoorlijk ‘ziek’ dat de kijker met Peter mee-tvkijkt , wanneer Paul Georgie achternazit in het huis van de buren. Dit zou illustreren dat zelfs wanneer je net getuige bent geweest van de ergste misdaden, je toch niet in staat bent weerstand te bieden aan de verlokkingen van de kijkbuis.
Ikzelf vind dit nog een van de minder goede voorbeelden van hoe Paul (en Peter) de kijker van FG handlanger maakt bij hun daden.

Maar hoe is het in godsnaam mogelijk dat Ann niet om hulp schreeuwt wanneer de drie vrienden met de boot aankomen?! Haar mans been is reeds kapotgeslagen! Haar hond is al omgebracht! Denkt ze nou echt dat zij, haar man en kind het er levend af gaan brengen?

Werkelijk magistraal hoe Haneke het geweld in beeld brengt d.m.v. de reacties van hen die het ondergaan, i.p.v. het geweld in beeld te brengen. Maar dit is al heel vaak gezegd.

Ligt denk ik meer aan je definitie van Horror. Horror is niet alleen veel gore en vliegende ledematen.

inderdaad, een golfballetje wordt normaalgesproken niet meteen met horror geassocieerd. Nee, horror is zoveel meer dan gore en vliegende ledematen.

Ik vond het een goeie film..! Leefde mij helemaal in dat gezin , het zal je maar overkomen...pfoe. Dat onverschillige van die twee knapen, kreeg ik de kriebels van. Terwijl ik als horror freak al het een en ander gewend ben! Soms heel traag en langdradig,maar het bleef mij enorm boeien!! Prima film..!!

na 20 minuten afgezet.

god wat slecht...

Stem dan niet.

Dat gedoe met die afstandsbediening was zeer slecht vond ik voor de film.

Enkele weken geleden gezien.

Bizarre film. Ik had hier al het een en ander gelezen, dus wist redelijk wat ik kon verwachten, maar dat nam de beklemmende sfeer niet weg.

Mijn vriend daarentegen wist van niets, dus die is nu nog in de war , ik wil graag nu het origineel zien, alleen dat wordt alleen kijken ( )

Maar, de film. Gewoonweg eng, naar, vervelend. Je ziet nix, maar je voelt het allemaal onder je huid kruipen, de haat jegens die 2 gasten.

Op het einde schrok ik echt enorm ( en ik ben echt wel wat gewend ) toen die jongen de camera inkeek... dat blijft mij echt het meeste bij van deze film.

Vijf sterren, vanwege de enorme ongeziene gruwelijkheid van de film.

op basis van 20 minuten kun je natuurlijk niet de hele film beoordelen

onderbouwing wat je er zo slecht aan vind mag ook wel

het geniale van de film zit um in het betrekken van individualiteit van de kijker

iemand met een levendige fantasie en/of inlevingsvermogen zal geen enkel probleem hebben met het niet in beeld brengen van wat er gebeurt, iemand anders kan zich er wellicht veel minder bij voorstellen

dat maakt dat deze film zowel extreem negatieve als extreem positieve reacties oproept

ik schaar mezelf in de 1e categorie, ik heb expliciete beelden niet nodig om toch voor me te kunnen zien wat er in alle gruwelijkheid gebeurd,sterker, ik denk dat de impact juist groter is dan wanneer die beelden wel expliciet zo getoond zouden zijn

Wat een vreselijk irritante kerels.Te veel momenten waarbij je een halve minuut naar bijv het huis bent aan het kijken en er niets gebeurt.Erg voorspelbaar.

En wat een sissi family,Ook al was mijn been kapotgeslagen,dan probeerde ik wel iets terug te doen als "Man of the family"

tuurlijk, met een kapotgeslagen knie sta je gewoon weer op

Het begin is best aardig, lekker sadistisch. Maar daarna slipte mijn aandacht voortdurend weg. Vooral het laatste deel was voor mij één en al ergernis... wat een trage zooi.

Ik snap um niet zo goed. Wil je zeggen dat doordat bijvoorbeeld het personage van Pitt zich rechtstreeks tot de kijkers richt, je als kijker rechtstreeks betrokken wordt in het verhaal en je dus als het ware medeplichtig wordt?

Als dat hetgene is wat je probeert te zeggen, ben ik het er absoluut niet mee eens. Toen Michael voor de eerste keer recht in de camera keek en iets zei vond ik dat zeer sterk, maar het probleem is dat Haneke verder in de film dan niet consequent te werk gaat. De algehele sfeer van de film is juist zeer afstandelijk, dit zou dan volledig haaks staan op zijn vooropgestelde doel. Door zo goed als geen enkele close-up of expliciete beelden te tonen raakte ik juist helemaal niet betrokken bij het verhaal of kreeg ik een gevoel dat ik meedeed. Zeer jammer, want het verhaal sprak mij wel aan en zou de basis kunnen vormen voor een zeer sterke film.

Naast dit volledige gebrek aan sfeer biedt Funny Games U.S. bovendien weinig ter compensatie aan; er wordt matig tot zeer slecht geacteerd en de handelingen van de personages zijn zo typisch en lomp dat ik mij bij momenten echt ergerde aan de film.

Ik had al zeer veel positiefs gehoord over zijn films, maar deze is echt gewoon slecht. Misschien waag ik mij binnenkort aan één van zijn andere films.

1*

wat ik met individualiteit bedoel, wat eigenlijk voor alle films geld, is of de film iemand aanstaat of niet

echter, in deze film wordt enorm veel aan je verbeelding en fantasie overgelaten

heb je weinig verbeelding en fantasie, kan ik me zo voorstellen dat de film je weinig doet

heb je echter een levendige verbeeldingskracht en fantasie, wordt de film als vanzelf uitermate boeiend, doordat je geest zoveel zelf gaat invullen

als ik me zoveel kan voorstellen aan de hand van alleen wat geluiden, ben ik dat net zo verknipt, omdat mijn eigen geest als vanzelf zaken aanvult, letterlijk voor de geest haalt?

ik zit in feite te kijken naar mijn eigen gruwelijke verbeelding van vele scenes, ik ben degene die de geluiden aanvult met beelden, niet de filmmaker, maar toch blijf ik kijken

maakt mij dat net zo gruwelijk?

vind ik uitermate boeiend

Neen. Natuurlijk niet, er wordt wel degelijk door Haneke van alles gesuggereerd en dit gebeurt nu niet direct subtiel. Je kan telkens maar op één wijze invullen wat er zojuist gebeurd is doordat je zowel altijd de gevolgen te zien krijgt als de actie te horen.

Sorry maar dat vind ik een beetje onzin. Je wil dus zeggen dat mensen die deze film maar aan de saaie kant vonden, geen of weinig verbeelding hebben? Ik heb net veel verbeelding maar toch kon deze film me echt NIET boeien.

Ik vind, als je zegt dat je gewoon je eigen fantasie moet gebruiken, dat je zo elke film wel 'goed' kunt vinden.

Goede casting,dat wel!

acteerprestaties daarentegen!

Voor deze film heb ik 4 woorden:

Naomi Watts vijf sterren.

Nou als iemand de plank misslaat van de cast, is het Naomi Watts wel. Vond alleen Pitt boven het matige acteerniveau uitstijgen.

Waarna je weer terugkeert naar woede, afgrijzen, ... etcetera.

Vind het echt zó jammer dat Haneke je vervreemd heeft door zijn 'afstandige' manier van filmen (ikzelf vind dat één van de toppunten aan de f, het past er voor mij zo goed bij!).

Slecht wil ik het niet noemen, wel zonde van mijn tijd.

Acteerwerk was goed maar de film zelf was te langdradig en beetje vergezocht. 2 knulletjes die je niet aankan?

Ten eerste, ik schaar Funny Games U.S. nu niet direct onder de extreem heftige films. Ik kan makkelijke verscheidene titels opnoemen die hier wel onder vallen, maar dit is natuurlijk een kwestie van enerzijds persoonlijke filmbeleving en anderzijds terreinafbakening. Ik snap waarom de film voor jou zo "heftig" was, door de teweeggebrachte emoties, maar voor mij werkte het nu eenmaal absoluut niet.

Ik vind de onderliggende boodschap van Haneke bovendien ontzettend hypocriet (hij weigert brute beelden te tonen als aanklacht tegen de geweldgeile hedendaagse media), waardoor je als kijker zelf zaken moet invullen. Hierdoor krijg je automatisch gruwelijke fantasieën. Ergens vind ik dit wel een interessant uitgangspunt, maar ik vind niet dat het past binnen dit genre. Ik kijk dan liever naar horrorfilms die juist zeer expliciet te werk gaan en heel hard inspelen op de kijkervaring.

Haneke heeft voor mij nog niet absoluut afgedaan hoor. Als ik terug ben van vakantie zal ik eens gaan zoeken naar zijn andere films. Ik wil al een tijdje La Pianiste zien.

Welk genre? Beoordeel een film zoals die is, niet zoals het zou moeten passen binnen het genre waar het niet thuishoort.

De film wordt vaak als thriler/horror bestempeld, dit schepte bij mij automatisch verwachtingen die uiteindelijk niet bevredigd werden. Dit staat inderdaad los van de film, maar niet van de kijkervaring. En hierop geef ik mijn punten en beoordeling op deze site.

Film destijds gezien op Lowlands en ik vind 'm goed. Bikkelhard en sadistisch zonder ooit expliciet geweldadig te zijn.

Na de film zeker geen happy feeling kan ik alvast verklappen.

waarom zeurt iedereen daar altijd over, dat soort zaken kan je gaan verwachten, who gives a shit-_-

Inderdaad, ongeveer even dom dan een liedje beoordelen op de zangprestaties van de performer.

Erg slechte film. Ongeloofwaardig als de pest, zeer matig acteerwerk, traag, dodelijk saai. Niets in deze film is ook maar ergens interessant, boeiend, leuk, eng, spannend.... kortom tijdverspilling waar je U tegen zegt.

Alleen de soundtrack is ok.

!