menu

Film / Spoilers / Funny Games - Haneke's visie

zoeken in:
avatar van Onderhond
Ik ben bekend met Haneke's "idee" achter Funny Games. Zowel bij het origineel als bij de remake is Haneke altijd redelijk duidelijk geweest over het doel van zijn film. En hoewel ik mij best even wil verplaatsen in Haneke's intensies ben ik er nooit echt in geslaagd om helemaal te begrijpen wat Haneke nu net voor ogen had. Vandaar dit topic, met wat vragen, bemerkingen en kritiek naar Haneke toe.

Voor zover ik het begrepen heb is Haneke's bedoeling altijd geweest om "mensen te confronteren met het drang naar actie/geweld/bloed" en soorgelijke zaken. Dus laat ik dat in ieder geval als startpunt nemen.

1. Ik heb eigenlijk nooit geloofd dat Haneke mensen louter wil confronteren met zichzelf. De films van Haneke die ik gezien heb zijn meestal niet al te subtiel in hun moraal, zeker Funny Games niet. Volgens mij is Funny Games ook niet meer dan een moraallesje, maar slimmer verpakt. Haneke wil mensen namelijk zelf tot een conclusie laten komen, wat uiteraard veel minder belerend aankomt (geen vingertjesgevoel). Dit wenst hij te doen door mensen met zichzelf te confronten, maar hij hoopt en verwacht uiteindelijk toch dat ze tot eenzelfde conclusie komen. De mens houdt namelijk van geweld!

2. Haneke's methode heb ik altijd een beetje vreemd gevonden, aangezien het verloop eigenlijk naadloos aansluit bij een verwachting die ik koester bij elke soortgelijke film. De bad guys hebben controle en zijn gewoon stevig de baas over het gezin. En gelukkig geen happy end! Het verloop van de film tapt dus eigenlijk rechtstreeks in op het verlangen van een groep horrorfanaten. In dat opzicht leunt de film eigenlijk ook gewoon dicht aan tegen een film als Saw.

Waar de film uiteraard wel verschilt is het tempo en de directheid. Funny Games laat weinig zien, probeert geen geloofwaardige machtsverhouding op te bouwen en grossiert vaak in saaiheid. Uiteindelijk neemt ook dat niet weg dat Haneke toch deels in zijn initiele opzet faalt.

3. Ik geloof best dat Haneke een intelligent man is. Hij schaart zich onder de arthouse regisseurs en wordt er door anderen ook tussengeplaatst. Daarom vind ik dat Haneke zichzelf een iets serieuzere uitdaging had mogen geven. Het is een beetje kinderachtig om als arthouse regisseur uit te halen naar het bioscooppubliek dat komt voor een avondje vertier. Te makkelijke prooi, zoiets is wel een keertje leuk tijden een KO spelletje op MM, maar om daar nu mee te pronken in een film die voor de hele wereld toegankelijk is ...

Waarom niet inspelen op het arthouse publiek zelf. Analoog aan de drang naar actie/geweld/bloed heerst daar vaak een drang naar diep emotioneel lijden en tragedie. Ook niet meteen de zuiverste wens, om mensen emotioneel te zien lijden op een groot scherm. Is het geen leukere uitdaging om zijn doelpubliek dichter bij huis te raken ?

4. Oké, we worden geconfronteerd met onze drang naar wat actie, bloed en ontploffingen. De mens wil macht en controle, wat niks nieuws is. Laat dat nu dingen zijn waarop steeds meer neergekeken wordt wanneer de zogenaamde "beschaving" stijgt, dus verwonderlijk is het niet dat er naar een surrogaat gezocht wordt. De wereld van muziek, games en films biedt dat surrogaatgevoel. Fictie en fake, en kick en daarna weer verderleven.

Hoeven we ons daar nu ook echt slecht over te voelen, of is het misschien een broodnodige uitlaatklep die meer positieve effecten heeft dan negatieve?

Zou uiteraard leuk zijn moest Haneke hier zelf wat over zeggen, mensen die nuttige links hebben mogen ze zeker geven. Maar ben toch benieuwd wat de voorvechters van Funny Games hierover te melden hebben.

Goto
Hmm funny games nog niet gezien. Maar het doet me een beetje denken aan de uitleg van Tom Mes van Koroshiya 1. Dat hij tot op het eind het publiek bedriegt, ze steeds meer laten verlangen naar het bloed en dan.......niets.

Verder ben ik van mening dat wanneer je feit en fictie uit elkaar kan houden het er allemaal niet toe doet hoe geweldadig een film is. Ik hou van een Ichi, Saw en wat dan ook. Maar ik zou het nooit in het echt willen.

Maargoed, beetje nutteloos bericht misschien aangezien ik Funny Games niet heb gezien. Ik laat het hier ook maar bij. (Ben verder wel benieuwd naar de meningen.)

avatar van Aurum
Ik heb altijd begrepen dat de film Funny Games een aanklacht is tegen het type Amerikaanse actie-film waarin juist de 'good-guy' erop los knalt en moordt, zoals Rambo, en deze hoofdpersoon ook nog eens als held wordt neergezet.

Bij dit soort films vindt het publiek het opeens heel normaal en terecht dat er gemoord wordt, omdat het door de 'good-guy' gebeurt (en men zich hiermee identificeert). Dàt is wat Haneke vreemd vindt; dat mensen die normaal geweld verafschuwen het opeens mooi vinden en aanmoedigen, alleen omdat het hun 'held' is die het doet.

Het is dus niet het horror-publiek dat Haneke aan wil pakken (die willen toch alleen maar bloed etc. zien), maar juist het 'overige' publiek dat normaliter geweld verafschuwd, behalve dus wanneer het bijvoorbeeld hun eigen stoere Rambo is.

In Funny Games zijn het de anti-helden (voor horror-publiek misschien niet, maargoed) die het geweld toepassen en moeten de 'good-guys' eraan geloven. Hiermee wil Haneke dit publiek een spiegel voorhouden en vragen: "En, vind je geweld nu nog steeds zo leuk?"

Of hij hierin slaagt is een andere discussie. Ik denk dat hij het type Amerikaan dat van actiefilms houdt, en hierbij standaard een happy end verwacht, wel even met een rotgevoel achterlaat. Als komt de klap waarschijnlijk niet zo hard aan als ie 10 jaar geleden gedaan zou hebben (enerzijds door de komst van films als Saw etc. en anderzijds misschien ook wel door een algemene 'verharding' van mensen).

avatar van Macmanus
Maar de klap wordt ook door hem zelf de das om gedaan door zijn "kijk het is fictie" ingrepen. (ik voelde weinig bij dat einde doordat ik totaal uit de film was gehaalt)

Daarbij komt ook dat er een onderscheid is tussen vermaak en serieuze films. Iemand die naar Rambo gaat wil even mindless action, zou er niet meteen hele zwartgallige gedachtes achterzoeken. Waar meneer Haneke wel vaker last van heeft gezien zijn andere films.

avatar van Aurum
Macmanus schreef:
Maar de klap wordt ook door hem zelf de das om gedaan door zijn "kijk het is fictie" ingrepen. (ik voelde weinig bij dat einde doordat ik totaal uit de film was gehaalt)


Op mij kwam dat niet storend over (vond 't wel origineel), maar ik kan me voorstellen dat men hierdoor uit de film wordt gehaald (wat ik al zei; "Of hij hierin slaagt is een andere discussie.").

Macmanus schreef:
Daarbij komt ook dat er een onderscheid is tussen vermaak en serieuze films. Iemand die naar Rambo gaat wil even mindless action...


Dat is nu precies het punt. Haneke vindt het vreemd dat geweld leuk wordt gemaakt en als vermaak wordt gebruikt. Hiermee wordt de indruk gewekt dat er niks mis is met geweld, maar dat het juist wel stoer of leuk is. Hij vind dat geweld in films je afschuw zou moeten wekken (dat zou het in het echte leven immers ook doen), een rotgevoel zou moeten geven, of je in ieder geval aan het nadenken zou moeten zetten.

Ik ben het niet volledig met hem eens, maar kan me er wel deels in vinden.

avatar van Onderhond
Dat is nu precies het punt. Haneke vindt het vreemd dat geweld leuk wordt gemaakt en als vermaak wordt gebruikt.

Da's wat ik dus even kort aankaart in punt 4. Haneke moet dan echt dringend de scheiding leren erkennen tussen fictie en werkelijkheid. Het geweld an sich aankaarten is weinig genuanceerd en leidt al heel snel tot foutieve conclusies. En wat mij betreft is het gewoon erg makkelijk proberen scoren.

Bij dit soort films vind het publiek het opeens heel normaal en terecht dat er gemoord wordt, omdat het door de 'good-guy' gebeurt

Het oog om oog, tand om tand principe zit er nog bij vele mensen in inderdaad. Maar de bad guy zal altijd eerst met geweld (fyisch of psychologisch) moeten aankomen alvorens het geweld van de good guy te verantwoorden valt. Ook hier maakt Haneke zich er veel te makkelijk vanaf vind ik.

avatar van Glacius
Het is uiterst logisch dat mensen genieten van gerechtvaardigd geweld, een gevoel die onontkenbaar in praktisch ieder mens schuilt. Het voelt goed, althans in de film waarin het lijden van het slachtoffer zo belicht wordt en de dader vaak strikt wordt neergezet als het (onverklaarbare) kwaad. En dat allemaal binnen een relatief korte tijd. Het verschil is (meestal) ook dat wij daadwerkelijk getuigen zijn van het geweld/misbruik. Wij zien het kwaad geschieden.
Mijn punt is dat, met name in gevallen zoals deze 'zoals ze voorkomen in speelfilms' het gevoel volstrekt normaal is.
Deze hoort naar mijn mening ook niet bekritiseerd te worden.

avatar van kos
kos
Veel punten tegen de uitwerking volgens Haneke doen me vooral denken aan Elephant trouwens.

Da's pas echt 'subtiel' en vooral erg saai 1 mogelijk kant opduwen. Daar is Haneke niks bij.

avatar van Macmanus
Elephant heeft geen rare stijlbreuken die je uit de film halen. Dat je het saai vond mag natuurlijk, the flow werkte bij mij perfect en het camerawerk was prachtig hypnotiserend, maar ik had niet het idee dat van Sant de kijker 1 kant op wou duwen eigenlijk.

Goto
Van Sant wou de kijker meerdere mogelijkheden aanbieden. Daarom dat hij de daders zowel klassieke muziek en geweldadige games liet spelen. Heb verder ook nergens het idee dat hij met een "waarheid" komt ofzo.

avatar van kos
kos
Goto schreef:
Van Sant wou de kijker meerdere mogelijkheden aanbieden. Daarom dat hij de daders zowel klassieke muziek en geweldadige games liet spelen.


Hahaha. schitterend. Dus ik mag uit twee van zulke geweldige keuzes kiezen. . Dat bedoelde ik dus. Waanzin.

avatar van Macmanus
Je hoeft er toch niet uit te kiezen, hij laat er alleen mee zien dat er meerdere dingen meespelen en je niet zomaar marilyn manson of 1 of ander gewelddadig spelletje de oorzaak zijn en het waarschijnlijk veel ingewikkelder en genuanceerder is. Ook het beeld van de andere leerlingen is mooi en geeft een herkenbaar en imo waartheidsgetrouw beeld van een school, en maakt de impact alleen maar groter.

Maar dat is al meerdere malen bij de film zelf neergezet, de ene groep wil er niet aan en vindt dat van Sant wel degelijk met de homosexuele scene en schietspelletjes iets wiil en de ander heeft er een andere uitleg voor, ik geloof dat Starbrightboy dat al eens mooi heeft uitgelegd aldaar.

avatar van Onderhond
kos schreef:
Hahaha. schitterend. Dus ik mag uit twee van zulke geweldige keuzes kiezen. . Dat bedoelde ik dus. Waanzin.

Elephant zit vol van zulke zaken. Een aangehaald voorbeeld staat niet gelijk aan een uitputtende lijst van voorbeelden. Als zelfs die nuance al te 'subtiel' is, dan wordt het moeilijk.

Anyway, Elephant staat hier volgens mij helemaal niet ter discussie. En aan zooi als "maar Van Sant deed het ook en die vond je wel goed dus moet je niet zeuren" hebben we weinig.

Laten we het vooral bij Haneke houden.

avatar van Glacius
Off-topic gebrabbel heeft de discussie al de das om gedaan.

avatar van serpico
Nouja, Haneke houdt ons naar mijn mening wel een spiegel voor, alleen dit is een klein beetje overbodig. Er schuilt inderdaad in ieder mens een soort van voldoening bij gewelddadige gerechtigheid, maar Haneke probeert ons te laten nuanceren. Is geweld echt nodig? etc. En daar slaagt hij naar mijn mening wel aardig in. Maar hij overschat de reacties van mensen op geweld in films als Rambo. Daar heeft het gewoon een andere functie, ik denk dat mensen zich wel degelijk goed beseffen dat het er in het echt anders aan toe gaat. Dus ergens is Haneke's standpunt een beetje overbodig. En tegelijkertijd heeft het wel wat.

avatar van Halcyon
Maar ik denk dat Haneke niet zozeer doelt op reëel geweld, maar wel op mediageweld. Volgens mij wil hij mensen confronteren met hun zucht naar geweld in films, series, het nieuws, etc. door in zijn Funny Games een nare variant van dat geweld op te hangen, namelijk geweld tegenover de personen met wie je je als kijker identificeert.

avatar van Glacius
Geweld in het nieuws?
Wie verlangt daar naar?

Op het moment dat het geweld fictief is, aldus in een film of game, is het al niet meer vergelijkbaar met het geweld in de realiteit.
De reden waarom, heb ik mijn vorig bericht beschreven.
Ik zie geen hypocrisie hierin.

De kritiek op deze film is denk ik niet zozeer gericht op het feit dat, de personen waarmee wij ons identificeren op allerlei manieren slachtoffer worden van geweld, maar des te meer op het eenzijdig verloop van de film.

avatar van Halcyon
Glacius schreef:
Geweld in het nieuws?
Wie verlangt daar naar?

Waarom denk je dat de sensatie- en shockfactor in nieuwsuitzendingen de laatste jaren zo is toegenomen?

avatar van Glacius
Ja klopt, je hebt gelijk.
Ging in dit geval teveel van mijzelf uit

avatar van Halcyon
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het vrij moeilijk heb met die trend (noem me hypocriet). Ik lees dan ook liever een krant dan dat ik naar het nieuws kijk waarin men de kijkers zelfs al niet meer waarschuwt bij het tonen van schokkende beelden. Fictief geweld vind ik dan ook veel makkelijker te plaatsen dan realistisch geweld. En het is niet omdat het "gebeurt" dat ik er per definitie altijd en overal mee geconfronteerd wil worden. Maar het heeft ook z'n positieve kant, namelijk dat het tastbaarder wordt waardoor we het (hopelijk en openlijk) gaan afkeuren. Goed voorbeeld hiervan is de grootschalige dierenmishandeling in veebedrijven. Als je zoiets in beeld ziet, heeft dat net wat meer effect dan wanneer er ergens een alinea'tje aan wordt gewijd in een krant.

avatar van serpico
Maar eigenlijk is dus de conclusie dat geweld toch wel wordt afgekeurd als het erop aan komt? Dat het alleen wordt goedgekeurd als het fictief is? Ik denk dat de sensatiezucht in het nieuws toch minder sterk is dan dan het gevoel van afschuw bij het zien van dit geweld. Dus Haneke bereikt een doel wat voor een groot deel al bereikt is. Tenzij hij geweld helemaal uit de samenleving wil bannen, maar dat zou, gezien de films die hij maakt, voor hem hypocriet zijn. We moeten het, zoals Halycon al zegt, met zijn allen leren begrijpen en afkeuren. En ik denk dat Haneke ons toch wel een eindje op weg helpt.

avatar van Baggerman
Aurum schreef:
Ik heb altijd begrepen dat de film Funny Games een aanklacht is tegen het type Amerikaanse actie-film waarin juist de 'good-guy' erop los knalt en moordt, zoals Rambo, en deze hoofdpersoon ook nog eens als held wordt neergezet.

Het is dus niet het horror-publiek dat Haneke aan wil pakken (die willen toch alleen maar bloed etc. zien), maar juist het 'overige' publiek dat normaliter geweld verafschuwd, behalve dus wanneer het bijvoorbeeld hun eigen stoere Rambo is.


Volgens mij wil Haneke zowel het horror-publiek als het 'overige' publiek aanpakken. Of eigenlijk hun gemakzucht en oppervlakkigheid tijdens het bekijken en beoordelen van films.

Aurum schreef:
Of hij hierin slaagt is een andere discussie. Ik denk dat hij het type Amerikaan dat van actiefilms houdt, en hierbij standaard een happy end verwacht, wel even met een rotgevoel achterlaat.


Hierin zal hij inderdaad wel ten dele slagen, maar volgens mij is hij als een soort Don Quichotte bezig met een hopeloze kruistocht, zie de quote van Onderhond hieronder:

Onderhond schreef:
Oké, we worden geconfronteerd met onze drang naar wat actie, bloed en ontploffingen. De mens wil macht en controle, wat niks nieuws is. Laat dat nu dingen zijn waarop steeds meer neergekeken wordt wanneer de zogenaamde "beschaving" stijgt, dus verwonderlijk is het niet dat er naar een surrogaat gezocht wordt. De wereld van muziek, games en films biedt dat surrogaatgevoel. Fictie en fake, en kick en daarna weer verderleven.

Hoeven we ons daar nu ook echt slecht over te voelen, of is het misschien een broodnodige uitlaatklep die meer positieve effecten heeft dan negatieve?


Vooral met de laatste zin ben ik het helemaal eens. Ik vind Haneke dan ook een beetje zeurderig en belerend, een beetje zoals mensen die van literaire werken houden altijd anderen bekritiseren die van romannetjes of thrillers of fantasy of SF houden. Laat ze toch! Film is amusement en voor de één is dat zwaar arthouse-drama, voor de ander is dat pakweg American Pie!

serpico schreef:
Ik denk dat de sensatiezucht in het nieuws toch minder sterk is dan dan het gevoel van afschuw bij het zien van dit geweld.


Helaas is dit volgens mij niet waar. Als ik een fake filmpje (met wat dan ook daarop te zien) met de titel: 'Man valt te pletter vanaf flatgebouw!' op Youtube zou plaatsen heb ik binnen no time duizenden hits.
En de kijkersfiles waar ik bijna dagelijks in sta bewijzen ook nog maar eens hoe sensatiebelust mensen nu eenmaal zijn. Wat hoopt men nu te zien bij een ongeluk? Afgerukte ledematen ofzo????

Men voelt afschuw en spreekt dat ook uit na het kijken van gruwelijkheden, maar men heeft tegelijkertijd ook enorm de drang dit soort dingen te bekijken!

Uiteindelijk zijn wij mensen allemaal niets anders dan omhooggevallen beesten.

De remake vind ik totaal overbodig, verspilde moeite van Haneke.

avatar van serpico
Baggerman schreef:
Uiteindelijk zijn wij mensen allemaal niets anders dan omhooggevallen beesten.
En Haneke vraagt ons om ons daartegen af te zetten, om niet te genieten van het geweld maar het te verafschuwen?

aerts007
Onderhond schreef:
Ik ben bekend met Haneke's "idee" achter Funny Games. Zowel bij het origineel als bij de remake is Haneke altijd redelijk duidelijk geweest over het doel van zijn film. En hoewel ik mij best even wil verplaatsen in Haneke's intensies ben ik er nooit echt in geslaagd om helemaal te begrijpen wat Haneke nu net voor ogen had. Vandaar dit topic, met wat vragen, bemerkingen en kritiek naar Haneke toe.

Voor zover ik het begrepen heb is Haneke's bedoeling altijd geweest om "mensen te confronteren met het drang naar actie/geweld/bloed" en soorgelijke zaken. Dus laat ik dat in ieder geval als startpunt nemen.

1. Ik heb eigenlijk nooit geloofd dat Haneke mensen louter wil confronteren met zichzelf. De films van Haneke die ik gezien heb zijn meestal niet al te subtiel in hun moraal, zeker Funny Games niet. Volgens mij is Funny Games ook niet meer dan een moraallesje, maar slimmer verpakt. Haneke wil mensen namelijk zelf tot een conclusie laten komen, wat uiteraard veel minder belerend aankomt (geen vingertjesgevoel). Dit wenst hij te doen door mensen met zichzelf te confronten, maar hij hoopt en verwacht uiteindelijk toch dat ze tot eenzelfde conclusie komen. De mens houdt namelijk van geweld!

2. Haneke's methode heb ik altijd een beetje vreemd gevonden, aangezien het verloop eigenlijk naadloos aansluit bij een verwachting die ik koester bij elke soortgelijke film. De bad guys hebben controle en zijn gewoon stevig de baas over het gezin. En gelukkig geen happy end! Het verloop van de film tapt dus eigenlijk rechtstreeks in op het verlangen van een groep horrorfanaten. In dat opzicht leunt de film eigenlijk ook gewoon dicht aan tegen een film als Saw.

Waar de film uiteraard wel verschilt is het tempo en de directheid. Funny Games laat weinig zien, probeert geen geloofwaardige machtsverhouding op te bouwen en grossiert vaak in saaiheid. Uiteindelijk neemt ook dat niet weg dat Haneke toch deels in zijn initiele opzet faalt.

3. Ik geloof best dat Haneke een intelligent man is. Hij schaart zich onder de arthouse regisseurs en wordt er door anderen ook tussengeplaatst. Daarom vind ik dat Haneke zichzelf een iets serieuzere uitdaging had mogen geven. Het is een beetje kinderachtig om als arthouse regisseur uit te halen naar het bioscooppubliek dat komt voor een avondje vertier. Te makkelijke prooi, zoiets is wel een keertje leuk tijden een KO spelletje op MM, maar om daar nu mee te pronken in een film die voor de hele wereld toegankelijk is ...

Waarom niet inspelen op het arthouse publiek zelf. Analoog aan de drang naar actie/geweld/bloed heerst daar vaak een drang naar diep emotioneel lijden en tragedie. Ook niet meteen de zuiverste wens, om mensen emotioneel te zien lijden op een groot scherm. Is het geen leukere uitdaging om zijn doelpubliek dichter bij huis te raken ?

4. Oké, we worden geconfronteerd met onze drang naar wat actie, bloed en ontploffingen. De mens wil macht en controle, wat niks nieuws is. Laat dat nu dingen zijn waarop steeds meer neergekeken wordt wanneer de zogenaamde "beschaving" stijgt, dus verwonderlijk is het niet dat er naar een surrogaat gezocht wordt. De wereld van muziek, games en films biedt dat surrogaatgevoel. Fictie en fake, en kick en daarna weer verderleven.

Hoeven we ons daar nu ook echt slecht over te voelen, of is het misschien een broodnodige uitlaatklep die meer positieve effecten heeft dan negatieve?

Zou uiteraard leuk zijn moest Haneke hier zelf wat over zeggen, mensen die nuttige links hebben mogen ze zeker geven. Maar ben toch benieuwd wat de voorvechters van Funny Games hierover te melden hebben.

Vraag me af of personen zoals u nog een film kunnen zien als puur vermaak?
Of heeft alles in het leven een point waar men niet voorbij kan zonder oeverloos te zeveren over het hoe en/of waarom!

Adrenal
Dat is omdat Funny Games niet bedoeld is als puur vermaak.

]Sorry, ik kan niet zo goed tegen dit soort films. Eindelijk is er eentje neergeknald. Spoelt ie de film terug. Dan denk ik nog...maar het mes op de boot is er nog....ARGH... Vreselijk....
Ik moest wel lachen toen bleek dat er gewoon geen wraak was, maar toch geeft het me een rotgevoel. De moeilijkste film om te raten ooit.
Toch maar een 2.5 gedaan

Gast
geplaatst: vandaag om 07:15 uur

geplaatst: vandaag om 07:15 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.