menu

Inland Empire (2006)

mijn stem
3,48 (842)
842 stemmen

Verenigde Staten / Polen / Frankrijk
Mystery / Thriller
180 minuten

geregisseerd door David Lynch
met Laura Dern, Jeremy Irons en Justin Theroux

'Inland Empire' vertelt het verhaal van een actrice (Laura Dern) en een acteur (Justin Theroux) die gecast zijn voor een film. Naarmate zij zich dieper storten op de film, die een remake met een duistere geschiedenis blijkt te zijn, beginnen zij zich als persoon te verwarren met de personages die zij spelen in de film.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=MsF7D02RO4A

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van wibro
3,0
Er zijn twee dingen van deze film die ik vandaag heb herzien mij tegenstaan. In de eerste plaats de overdreven lange duur en in de tweede plaats de actrice Laura Dern die mij totaal niet ligt. Vooral dat laatste weegt bij mijn beoordeling van deze film zwaar mee want de hele film draait om Laura Dern. De mysterieuze sfeer die nog eens sterk verhoogd werd door de uitstekende muziek van Badalamenti is niettemin meer dan OK. Maar dat laatste zijn we van Lynch wel gewend.

3,5*

avatar van jawaka
4,5
De muziek is voornamelijk van David Lynch (bluebob) zelf, Badalamenti heeft niets met deze film te maken.

Inland Empire (2006) - Soundtracks - imdb.com

avatar van wibro
3,0
Altijd gedacht dat dat onheilspellende mysterieuze Rabbit's Theme gecomponeerd werd door Badalamenti, maar het blijkt dus een compositie te zijn van David Lynch "himself".
Bedankt dat je mij hierop attend gemaakt hebt ''jawaka''. Voortaan mij toch maar eens beter informeren voor ik er iets neertik.

yorgos.dalman
Lynch maakt aardige creepy muziek maar zo meesterlijk duister en ongrijpbaar als Badalamenti dat deed in Mulholland Dr. en Twin Peaks - Fire walk with me wil het net niet worden. Toch weer een kwestie van de leerling en de meester, vermoed ik.

Voortaan mij toch maar eens beter informeren voor ik er iets neertik.

Nah, niet doen joh! Leidt alleen maar tot brave politiek-zeer-correcte stukjes. Wordt niemand veel blijer van, toch?....

avatar van Leland Palmer
5,0
Eén van de weinige, of sterker nog; misschien wel de enige film die mij echt de stuipen op het lijf weet te jagen. 'Inland Empire' is gewoon eng, om bang van te worden. En dit heb ik eigenlijk nooit.

Sowieso is Lynch de enige regisseur die échte horror weet te creëren. Dit deed-ie o.a. in Mulholland Drive, Lost Highway en Blue Velvet - Eraserhead moet ik nodig weer eens herzien. Wat een boutfilm was dat de 1e kijkbeurt zeg. Maar dat had ik bij deze film ook. Hopelijk doet een 2e kijkbeurt, zoals bij alle films van David Lynch.. wonderen. Vanavond een keer alleen thuis.. dé kans om een meesterwerk als deze eens te herzien. Ik ben sowieso bezig om mijn favoriete films te herzien. Een donkere avond alleen is helemaal geschikt voor 'Inland Empire'. Volume vol gas en genieten maar.

Zonder meer is dit één van mijn favoriete films geworden. Bizar, beklemmend, eng, meeslepend, emotioneel en vaag.. met open mond zitten kijken naar alles wat Lynch ons voorschotelt. Geen enkele film is als deze, wát een prachtig staaltje cinema zeg. Die muziek, dromen, nachtmerries, verschillende werelden, actrice, hoer, gelukkig, ongelukkig.. alles wordt met elkaar verweven. Scénes als Susan die op de camera af komt rennen over dat paadje en de laatste stappen keihard worden doorgespoeld, óf de scéne in de gang, als Susan die gast probeert neer te knallen; dat gezicht, die muziek.. whaah! Wéér schrok ik me dood.

Geniaal, die Lynch. Wat een angstaanjagende reis weer. Ik ben zó benieuwd of Lynch ooit nog eens een speelfilm maakt. Hoop het van harte. De filmwereld mist filmmakers zoals hem.

5,0
Ik kan die kop van Laura Dern niet zo goed uitstaan maar wat acteert ze ontzettend goed! Ik vond deze film ontzettend verontrustend, verwarrend. De verhaallijn zit behoorlijk geniaal complex in elkaar en vergt een aantal keren om te ontrafelen. Maar dan besef je je ook wel dat je naar een heel bijzonder staaltje scenario- en filmtechniek hebt zitten kijken.

avatar van Ferdydurke
4,0
Wederom briljant, en het labyrintische spel met dimensies, perspectieven, identiteiten en chronologie is hier nog een stuk duizelingwekkender dan in LH en MD. En opnieuw - in de vorm èn op verhalend niveau - een virtuoos gebruik van film(Hollywood)-associaties, -motieven en -technieken. Lynch toont zich hier weer een verteller die zijn metier tot in de perfectie beheerst.

Voor mij persoonlijk geldt wel, dat de films van Lynch voornamelijk in de vorm virtuoos zijn, zeg maar op het gebied van de 'techniek' van het vertellen, en van de werking van de menselijke geest. Ik word minder geraakt op emotioneel, of existentieel niveau.

Met andere woorden: hij raakt denk ik wel aan iets wezenlijks over de rol van (wens-)dromen, illusies en projecties in het verstaan van het individu van zichzelf en de wereld, maar voor mij wekken zijn personages nergens echt de indruk dat ze mij - in hun drijfveren, hun lot en in hun handelingen - echt iets te zeggen hebben. Misschien is het wel de bedoeling, maar de emotionele diepte lijkt min of meer op 'Hollywood'- niveau te blijven steken.

Verder maakt het veelvuldig gebruik van raadselachtige, o zo spitsvondige, 'betekenisvolle' details op mij uiteindelijk een toch wat 'geconstrueerde' indruk.

De bewonderenswaardige interpretatie van xav - die intussen zelf als een soort 'phantom' op MM rondwaart - in het spoilertopic, illustreert voor mij onwillekeurig de lichte reserve die ik heb bij Lynch' aanpak: de teneur van die interpretatie legt de nadruk op de geest die zichzelf een rad voor ogen draait; een gemankeerde geest zeg maar, die kennelijk niet anders kan dan dat.

Dat komt niet alleen niet overeen met mijn eigen 'intuïtie' over de intuïtie, maar eigenlijk ook niet met Lynch' eigen bewonderende woorden dienaangaande:

(...) We all have intuition. We're all sensing more than what meets the eye, deciphering things, figuring things out. So beautiful for the human being (...)


Zo erg 'beautiful for the human being' pakt dat doorgaans niet uit in zijn films...

Niettemin, al mijn gezeur ten spijt, moet ik toegeven dat ik de films van Lynch mateloos fascinerend vind, en dat hij ook voor mij tot de groten van de cinema behoort.

avatar van josseheijmen
4,0
Na 2e keer zien verhoogd van 1,5* naar 4*.

Het einde is heel mooi.

Zak weg in je lekkerste kussen, laat je meevoeren, laat je meesleuren.

avatar van sabsabsab
4,0
josseheijmen schreef:
Na 2e keer zien verhoogd van 1,5* naar 4*.

Het einde is heel mooi.

Zak weg in je lekkerste kussen, laat je meevoeren, laat je meesleuren.



Dat noem ik nog eens een stem verhoging

2,0
Pretentieuze film,pretentieus verhaal,pretentieuze beoordelingen.

avatar van Fortune
5,0
Volgens mij vindt je het nogal pretentieus?

avatar van Kronos
5,0
frans123 schreef:
Pretentieuze film,pretentieus verhaal,pretentieuze beoordelingen.

Niet om pretentieus te doen, maar een spatie na de komma plaatsen bevordert de leesbaarheid van je moeilijke zin.

zerodopa
En NU moet Lynch ff normaal gaan doen. Wel top sfeer, top camera werk, top schrikmomenten. Zo van ja, we laten scenes bruut abrubt eindigen..doen er een slome scene achteraan en plempen dan de muziek en bass ff op 200%. Verhaal is geen touw meer aan vast te knopen dus. Kijk als je een vaag verhaal doet oke. Dat er dan zegmaar stukken, flarder whatever zijn die je niet begrijpt en t zooitje lekker multi-interpertabel is, is leuk. Zolang je houwvast hebt! Enige logische grip op het verhaal kreeg ik niet, waardoor ogenschijnlijk diepzinnige lynch scenes weinig inhoud kregen.

Diegene die een coherente uitleg van deze film heeft getypt mag dit graag naar mij toesturen middels een pb.

LYNCH YOU LOST ME HERE!

avatar van Zeriel
3,0
Niet geheel geslaagde Lynch film.

Hij begon heel goed, waarna de film uitdijt in tijd en vaagheid.

Vooral sterk qua nachtmerrieachtige sfeer.

yorgos.dalman
Dit is zo'n filmische koortsdroom waar je je niet rationeel tegen moet verzetten maar die je gewillig moet ondergaan als een zwoele, naargeestige stream of consciousness.

Meestal wentel ik me alleen graag in mijn eigen nachtmerries maar voor die van Mr. Lynch maak ik graag een uitzondering.

Volstrekt ongrijpbaar maar op zo'n zalige manier dat ik graag drie uur lang Lynch' slachtoffer word...

avatar van Vinokourov
3,0
Eeh ja, overduidelijk Mulholland Drive voor gevorderden. Wat een vreemde incoherente brei stort Lynch over de kijker heen. Ik heb het allemaal wel doorstaan (alhoewel die getormenteerde blik van Dern gaat vervelen) en sommige scenes waren nog best geinig hoor, maar ik heb nou niet bepaald het gevoel dat ik een meesterwerk heb gezien. Grootste wtf-moment was trouwens The Loco-Motion .

avatar van erniesam
5,0
Ik heb de film een keer gezien en dat is ongeveer een jaar geleden, geloof ik. Ik keek 'm voor de helft en stopte de film, want ik moest ook andere dingen doen. Ik zag er zelfs tegenop om de film verder te kijken. Heb ik wel gedaan een week later, geloof ik. Het kon mij op dat moment niet boeien, hoewel sommige scenes best iets hadden.

Mulholland Drive vind ik werkelijk briljant. Lost HIghway vond ik de eerste 3 keer ook niets, maar sinds kort heb ik de klik ook met die film gevonden. Nu vind ik die ook briljant. Ik moet dan toch ook iets van Inland Empire kunnen breien, zou je zeggen? Lynch laat zich nu eenmaal niet gemakkelijk kennen, dus ik denk dat ik de film nog ca. 10x moet zien vooraleer ik er vat op kan krijgen. Daarom geef ik nu ook geen stem, omdat ik de film simpelweg nog niet door heb, d.i. nog geen klik ermee heb gevonden. Eerst even puzzelen en de ervaring van het kijken ervan proeven.

avatar van RuudC
1,5
Na steevast flink genoten te hebben van films als Dune, Blue Velvet en Eraserhead, dacht ik mezelf wel een liefhebber te kunnen noemen van het werk van David Lynch. Toen keek ik Wild At Heart en nu Inland Empire en ben ik een stuk minder zeker van die stelling. Ik hoopte dat Wild At Heart wel het dieptepunt zou zijn, maar helaas.

Inland Empire fascineerde me het eerste half uur nog wel. Ik hoopte op een interessant verhaal met het zogenaamde vervloekte script. Maar op den duur nam ik de lelijke, korrelige looks niet meer voor lief en begon ik me te ergeren aan alle stiltes tussendoor. Zoals de meeste liefhebbers hier adviseren, heb ik het verhaal volgen maar snel laten vallen en proberen alles maar gewoon over me heen te laten komen. Niet alleen is de film langdradig, maar zitten alle personages, wanneer ze niet aan het woord zijn, slechts stompzinnig en leeg voor zich uit te staren. De muziek vind ik hooguit wel aardig. Over een dikke twee maanden sta ik weer op het Roadburn festival en krijg ik in een kwartier tijd meer freaky, psychedelische en verontrustende muziek over me heen dan de film me in een kleine drie uur kan bieden. Ik ben het eens met de criticasters wanneer ze zeggen dat dit het filmproject van een student lijkt. Lynch kan echt veel beter dan dit en dus sta ook ik te kijken van de hoge scores. Zouden deze net zo hoog zijn, wanneer deze film op naam van een onbekende regisseur stond? Het meest memorabele vond ik eigenlijk dat iemand als Terry Crews in een film van Lynch wist te belanden. Wild At Heart heeft een intrigerende aanrandingsscene en zag Laura Dern er op z’n minst nog een beetje appetijtelijk uit. Nu weet ik zeker dat ik waarschijnlijk een film met haar zal overslaan. Wat een vervelende actrice is ze toch. En wat een vervelende film is dit. Dit is een ‘verontrustende’ film voor softies (met engelengeduld)

yorgos.dalman
O, nou, ik ben dus schijnbaar een softie. Weten we dat ook weer...

avatar van Knisper
5,0
Berichten verplaatst naar David Lynch

avatar van erniesam
5,0
Na menig analyse online te hebben gelezen, ga ik me vanavond weer eens wagen aan deze film. Ik heb nu enig houvast om de film te kunnen interpreteren. Wellicht heeft geen van de doorgenomen analyses het bij het rechte eind (en ik geloof dat er zeker een eenduidige uitleg van deze film moet zijn), maar ze hebben mij zeker aan interessante en wellicht ook verklarende invalshoeken geholpen.

Net zoals bij Lost Highway heeft het bij mij erg lang geduurd voordat ik daar vat op had. Ik vond het de eerste paar keren dat ik hem zag niets aan. Pas toen ik vat kreeg op de film, welke een heel andere blik vereist dan de doorsnee film, kon ik hem enorm gaan waarderen. Mulholland Drive idem dito. Veel analysten gaan ervan uit dat IE geen narratief of plot heeft, maar enkel een thema. Ik denk dat hier iets van waarheid in schuil gaat, hoewel ik zelf van mening ben dat de nadruk op een thema narratie niet in de weg hoeft te staan. Ik zie grote parallellen met LH en MD op het vlak van de onderdrukking van het onderbewuste. Ik denk dat Lynch hier simpelweg een stap vooruit heeft gemaakt en een meer "volwassen" film heeft gemaakt. Hiermee bedoel ik niet dat ik de film beter vind dan voornoemde, maar dat ik de evolutie van die twee films naar deze logisch vind.

Het is een behoorlijke kluif. Ik verwacht niet dat ik vanavond het "antwoord" op de film heb. Daar gaan nog wel een aantal kijksessies en discussies met vrienden overheen. De eerste keer dat ik de film zag kon het mij nauwelijks boeien, ondanks mijn hoge verwachtingen (of wellicht vanwege deze verwachtingen). Dit is meestal een goed teken, want echte schoonheid geeft zich niet snel prijs. Of ik dit ook echte schoonheid vind valt te bezien, maar het heeft in ieder geval mijn interesse om er moeite voor te doen. Dus...vanavond een kop koffie of een biertje en eens zien of mijn opgedane kennis in discussies en online mij helpen bij de appreciatie.

avatar van erniesam
5,0
Yes! Eindelijk vat gekregen op deze film na 'm gisteren weer eens bekeken te hebben. Het viel mij op dat de drie uur ditmaal werkelijk voorbij vlogen! Na mijn persoonlijke analyse van Mulholland Drive en in iets mindere uigebreide vorm van Lost Highway, bekeek ik de film gisteravond met eenzelfde benadering. Waarachtig: er is idd een plot te ontwaren. En het is idd een steevast onderdeel van een drieluik samen met MD en LH. En er is wel degelijk een progressie in dit drieluik te ontdekken: van zeer deprimerend naar bevrijdend.

Het moge duidelijk zijn dat ik lang nog niet alle symboliek weet te plaatsen en zelfs gehele scenes niet goed weet te interpreteren. De strekking en het thema van de film zijn me nu eindelijk wel duidelijk. In vrijwel iedere scene kon ik wel iets van betekenis voor de strekking ontwaren. Net zoals in voornoemde twee films is vrijwel ieder woord dat wordt gezegd belangrijk, terwijl Lynch feitelijk enkel in metaforen spreekt. Er is sprake van identiteitswisseling, onderdrukking en vluchten in fantasie en ontelbare symbolen die in dienst staan van het thema. Ik zal er hier verder niets meer over zeggen en kijken of op het forum wat te beleven valt.

Bij deze ben ik meteen verrukt over deze film, net zoals ik dat ben over LH en MD. Toch moet ik bekennen dat deze film mij iets minder aanspreekt dan voornoemde, met name doordat het geen essentiele emotionele momenten kent (afgezien van enkele vreugdeuitbarstingen zoals Locomotion en Sweet). Het heeft geen Club Silencio moment of een Patricia Arquette-getting-out-of-the-car moment. Ik denk ook niet dat dit in deze film zou passen. Ondanks dit vind ik dit toch de meest opbeurende film in het drieluik, met name door het einde maar ook het thema zelf: ontrouw. Ja, ik vind het echt een geweldige film: anders dan de andere twee, maar zeker onlosmakelijk hiermee verbonden. Hiermee heeft Lynch een onovertroffen drieluik gecreeerd, dat naar mijn bescheiden mening wellicht nooit meer zal worden overtroffen.

avatar van erniesam
5,0
Gisteren nog eens bekeken en het lijkt alsof deze film steeds beter wordt. Het einde, wanneer de Poolse vrouw wordt "bevrijd" door Sue / the woman in trouble is werkelijk het allermooiste wat Lynch ooit heeft geregiseerd. Ik ben hard op weg om toch de hele film te kunnen plaatsen. Met deze nieuwe blik op de film, krijgt deze zo enorm veel diepgang mee en hiermee is het einde werkelijk zo emotioneel en prachtig. In tegenstelling tot menig recensie die ik van de film heb gelezen, waarin wordt beweerd dat dit een en al surrealisme is, ben ik ervan overtuigd dat deze film een coherent verhaal betreft. Dat is hoew ik het interpreteer en zie en deze visie heeft mijn ervaring van deze film enorm verrijkt. Bij deze knalt Inland Empire met stip mijn top tien in.

4,5
Waarom zonodig vat moeten krijgen op deze film? Daar is het niet voor bedoeld imo. Het is bedoeld om gevoelens op te wekken, sfeer te scheppen en je verward achter te laten.. Als in een trip dus..
Deze ligt wat mij betreft in dezelfde lijn als Eraserhead.
MD, LH en BV zijn wat meer storydriven en zijn er duidelijke conclusies aanwezig.

Dit is gewoon een keiharde nachtmerrie als debuut Eraserhead.

Awesomenes

avatar van Kronos
5,0
Rien schreef:
Dit is gewoon een keiharde nachtmerrie als debuut Eraserhead.

Precies. Maar je kent ze wel, de mensen die absoluut hun dromen en het bestaan van de kosmos moeten verklaren.

avatar van erniesam
5,0
In reactie op onderstaande twee commentaren:

Ieder zijn meug natuurlijk. Als je deze film enkel over je heen wilt laten komen en het wilt ervaren als een trip...Dat kan. Mensen benaderen dingen nu eenmaal op verschillende manieren.

Rien,
Ik ben het wel oneens met jouw constatering dat IE in de lijn van Eraserhead ligt. Waar ik Eraserhead zie als een complete allegorie op de angst voor het vaderschap, zie ik IE toch echt als een coherente analyse van het innerlijk gevecht van de vrouw in problemen. Ik beschouw LH, MD en IE als een soort van trilogie, waarbij we in het hoofd van de protagonist zijn geplaatst. Jazeker, mijns inzien is er wel degelijk een coherent narratief in IE aanwezig, hoe metaforisch alles ook is weergegeven.

avatar van Kronos
5,0
Natuurlijk is er een coherent narratief aanwezig.

De coherentie zoals ik dat ervaar zit 'm vooral in de intuïtieve associaties die de werkelijkheid van het hoofdpersonage kleuren en vorm geven. Kortom, het gaat hier mijns insziens in de eerste plaats over beleving en het kijkgenot zit er voor mij dan ook in om mee te beleven.

Door de werkelijkheid achter de beleving van het hoofdpersonage te willen achterhalen maakt men van het mysterie een raadseltje. Ik denk dat het mysterie dieper is dan het raadsel, welke spitsvondige oplossing er ook voor wordt bedacht.

Dat is natuurlijk het leuke aan deze films (ook LH en MD). David Lynch speelt in op de neiging van de menselijke geest verklaringen achter de dingen te zoeken. Of er wel of niet een sluitende verklaring bestaat is van secundair belang. Het voedt hoe dan ook de zoekende geest.

avatar van erniesam
5,0
Een narratief is niet iets dat je ervaart, maar waarneemt. Het zijn de opeenvolging van beelden tezamen met de begeleidende muziek die een ervaring oproepen.

De coherentie zoals ik dat ervaar zit 'm vooral in de intuïtieve associaties die de werkelijkheid van het hoofdpersonage kleuren en vorm geven.


Hoe kun je een coherentie ervaren? Intuitieve associaties van wie? Wat bedoel je met de werkelijkheid van het hoofdpersonage? Verder schrijf je dat het achterhalen van de werkelijkheid van het hoofdpersonage van het mysterie een raadseltje maakt. Mijns inzien zijn mysteries er om opgelost te worden of in ieder geval een poging daartoe. Er zijn zeker terreinen waarop de menselijke ratio tekort zal schieten en de ratio is niet onze enige manier van waarnemen, natuurlijk. Dit wil echter niet zeggen dat de ratio specifieke belevingen in de weg staat. In tegendeel. Mijn opvatting is dat de ratio onze non-rationele ervaringen juist kan versterken. Sommige mensen zijn bang dat door iets te doorgronden het mysterie of de specifieke ervaring verdwijnt.

Mijn ervaring is dat door een rationele grip te krijgen op de films van Lynch ik er gevoelsmatig veel meer uithaal. Sterker zelfs: de rationele doorgronding (voor zover dit mogelijk is) heeft mijn ervaring van mening Lynch film enorm versterkt. Het begrijpen van de plot is een ding, maar de ervaring ervan valt feitelijk niet onder woorden te brengen: het is letterlijk een ervaring die de ratio niet kan vatten, aangezien menig film van Lynch onmogelijke structuren omhelst met als gevolg onmogelijke consequenties. Idd te vergelijken met het werk van Escher.

avatar van Kronos
5,0
erniesam schreef:
Hoe kun je een coherentie ervaren? Intuitieve associaties van wie? Wat bedoel je met de werkelijkheid van het hoofdpersonage?

1. Door te associëren ervaar je samenhang (ook al hoeft die er niet werkelijk te zijn).
2. Associaties worden in de film door het hoofdpersonage gemaakt maar ook door de kijker.
3. De werkelijkheid van het hoofdpersonage is datgene wat wordt uitgebeeld in de film. Ik bedoel dus hetzelfde met wat jij schrijft als 'we zijn in het hoofd van de protagonist geplaatst'.

erniesam schreef:
Verder schrijf je dat het achterhalen van de werkelijkheid van het hoofdpersonage van het mysterie een raadseltje maakt. Mijns inzien zijn mysteries er om opgelost te worden of in ieder geval een poging daartoe.

Voor mij is er een verschil tussen een raadsel en een mysterie. Een raadsel heeft een oplossing, een mysterie is een onverklaarbaar feit.

erniesam schreef:
Sommige mensen zijn bang dat door iets te doorgronden het mysterie of de specifieke ervaring verdwijnt.

In mijn visie kan je een mysterie niet in rationele zin doorgronden. Dan zou het geen mysterie zijn. Je kan wel menen een verklaring te hebben. Hoe meer je daarvan overtuigd bent, hoe meer het mysterie (schijnbaar) verdwijnt en dan valt het ook niet meer te ervaren.

erniesam schreef:
Het begrijpen van de plot is een ding, maar de ervaring ervan valt feitelijk niet onder woorden te brengen: het is letterlijk een ervaring die de ratio niet kan vatten, aangezien menig film van Lynch onmogelijke structuren omhelst met als gevolg onmogelijke consequenties. Idd te vergelijken met het werk van Escher.

Maar blijkbaar zijn we het wel ongeveer eens want dit vind ik een heel goede vergelijking. Maar naar mijn mening zijn de films dus niet zuiver rationeel te begrijpen.
Toen ik Mulholland Dr. voor het eerst zag heb ik dat vooral ondergaan zonder me te laten meeslepen door associaties die opkwamen, zonder te proberen 'het verhaal' te begrijpen. Bij het einde van film had ik een brede lach op mijn gezicht. Intuïtief 'klopte' het helemaal en vond ik het een heldere beleving. En toen gingen de lichten aan. De rest van de mensen in de zaal keek elkaar verward en vragend aan.

avatar van erniesam
5,0
Voor mij is er een verschil tussen een raadsel en een mysterie. Een raadsel heeft een oplossing, een mysterie is een onverklaarbaar feit.


Zeker. Een raadsel nodigt je uit om de oplossing te zoeken en een mysterie vraagt om veel meer inzet en doorzettingsvermogen. Bovendien beschouw ik een raadsel als een proces, waarbij je op een zoektocht naar de oplossing bent. Een mysterie daarentegen is allesbehalve uitnodigend. Het is geen proces op zich, maar over het algemeen een geheel, een iets, het op het eerste gezicht onverklaarbare. Ik ben het niet met je eens wat betreft "een onverklaarbaar feit." We kunnen nooit met zekerheid stellen dat we een feit niet kunnen doorgronden, dus kunnen er geen onverklaarbare feiten bestaan. Het kan zijn dat we het nooit doorgronden, maar de wetenschap dat we dit nooit met zekerheid kunnen weten zorgt ervoor dat we er niet met zekerheid van kunnen uitgaan dat we een feit nooit zullen doorgronden.

Maar naar mijn mening zijn de films dus niet zuiver rationeel te begrijpen.


Hier zijn we het over eens. Ik ben van mening dat de films van Lynch en zeker deze film een rationele leidraad hebben, maar de som is zoveel meer dan het geheel. Bovendien ben ik de mening toegedaan dat het erg moeilijk is om de specifieke plot helder uiteen te zetten daar Lynch ontzettend veel werkt met associaties en symboliek. Dit zorgt er voor dat je de films van Lynch moet ervaren en niet zozeer moet "volgen." Zijn films vragen een andere instelling van de toeschouwer en de linker hersenhelft wordt danig op de proef gesteld. Intuitie en associatie zijn belangrijke gereedschappen die de toeschouwer tot haar beschiking moet hebben. Desondanks zit er naar mijn mening wel degelijk een plot of leidraad in iedere Lynch film die je er rationeel kunt uitpikken.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:11 uur

geplaatst: vandaag om 01:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.