Babel (2006)

Ben wel benieuwd naar die film met smit. Heb hem nog op mijn lijstje staan. Onlangs dus babel gekeken, erg genoten. Het drieluik concept wordt onderhand wel wat uitgemolken maar het slaat aan. Ik vond dat de link tussen de drie verhalen niet moeilijk te leggen was. Maar de kracht van de film was groots. Het was een heus kijkspektakel. Blij dat er nog goede/mooie films bestaan.... Ik had in tijden niet zo genoten van een film. Zo is Blood Diamond ook hoogstaand!!

uiteindelijk dan toch gezien met niet al te hoge verwachtingen maar toch aangenaam verrast, mooie settings, originele storytelling, mooie soundtrack en enkele aangrijpende momenten

Volgens mij waren het 4 aparte verhalen.

Tja, wat zal ik zeggen... De film heeft mij zeker vermaakt en meegevoerd met de personages. Maar dit is eerder te wijten aan de soundtrack en het werk van de director of photography. Ondanks dat de film 142 minuten duurt en ook nog eens erg voorspelbaar is kan ik hem niet saai noemen. De 4 verhaallijnen zijn aardig om te volgen en zijn gevarieerd, maar de manier waarop zij met elkaar verbonden zijn is eerlijk gezegd goedkoop te noemen.

Dit is niet een film die je kritisch moet bekijken. Ga er gewoon in mee en let niet op clichés anders duren de 142 minuten wel erg lang. Tot slot het thema... hmmm?... De titel suggereert iets wat in de film niet duidelijk naar boven komt. Miscommunicatie? De verhalen lijken geen gemeenschappelijk dramatisch punt te hebben. Ook zit er in de film te veel 'ruis' zodat de boodschap niet duidelijk overkomt... of is dit juist de ironie van de film?...paranoia van Amerika, vooroordelen van de douane, kinderen die de gevolgen van hun daden niet kunnen overzien, en misschien wel een dove Japanse moeder die door haar handicap tot zelfmoord over is gegaan en waarvan haar kind hetzelfde lot boven het hoofd hangt... Er is dus jammer genoeg geen sprake van ironie, maar van narratieve incompetentheid. Het thema miscommunicatie komt alleen door de titel naar voren. Andere titels die bijvoorbeeld in zouden spelen op de verbondenheid van mensen of kleine incidenten die levens op hun kop zetten of zelfs vooroordelen zouden beter tot hun recht komen naar mijn mening. Jammer dat ie al bezet is, maar de titel 'Butterfly effect' zou ik wel passend gevonden hebben.

Zeker een tegenvaller leuk dat alles in elkaar past maar dat bij de mexicaanse grens op de terygweg is een beetje overdreven maakt de film erg langdradig

Aardige film, alleen vond ik het hele Japan gedeelte een beetje overbodig. De film had daar ook niet mee moeten eindigen, een meisje dat naakt op het balkon staat te janken in de armen van haar vader vond ik toch wat zonde. Het drong me eigenlijk pas aan het einde bij het telefoongesprek dat het chronologisch anders liep, toch mooi gedaan.

O zo lang gewacht op een goede versie en dan krijg ik deze film voor mijn kiezen. Zo jammer.

Snap niet goed wat Inarritu met deze film bedoelde.

Neem aan dat het een soort van milde aanklacht tegen de Amerikanen is en als dat niet zo is dan mist de film sowiezo elk punt. Is dat wel zo dan is het op zo'n minimalistische manier ten toon gesteld dat ik het bijna schamend vind.

Daarbij komt ook nog dat als je vier verhalen verteld dat de emotionele diepgang erg moeilijk te verwezenlijken is tenzij je dit erg goed doet. dat was hier dus niet het geval.

Ws. al eerder gezegd maar dat Japanse gedeelte slaat echt alles. Waarom???

Het had zo mooi kunnen zijn. Owee als deze een oscar voor beste film wint.

Geloof niet niet dat deze film bedoeld was om te laten merken hoe mensen geisoleerd kunnen raken door communicatieve gebrekenheden.

2,5*

Het is hoofdzakelijk een manier om aan te tonen hoeveel verschillende culturen er zijn en dat de communicatie hierdoor tussen die culturen nogal verschilt en voor problemen kan zorgen (Amerika-Marokko), (Mexico-Amerika), (doof-spreken), ... het feit dat Amerika er wordt bijgehaald is niet in hoofdzaak de bedoeling om kritiek te geven aan de Amerikanen. Wel wil Inarritu zijn kijkers een spiegel voorhouden en dat kan het best met het gebruik van de Amerikaanse cultuur omdat hij die film hoofdzakelijk voor hen maakte. Een film in België of Nederland had het verschil aangetoond waarschijnlijk tussen Vlamingen-Walen, Belgen-Nederlanders, Nederlanders-Turken, Belgen-Marokkanen, ...

Tegen het einde van de film komt er toch een knipoog naar de VS met de aanpak van de VS in het probleem van 't koppel in Marokko, maar dat is meer een logisch gevolg van het voorhouden van die culturele spiegel dan het hoofddoel van de regisseur.

Heb ´m gisteravond gezien en natuurlijk ga ik deze vergelijken met Amores Perros, helaas pindakaas maar deze kan bij lange na niet tippen aan die meesterwerk, en ik had het wel verwacht. Neem Brad pitt in je film, bouw die commercie nog een beetje uit door de meeste verhaallijnen toch nog met een sisser af te laten lopen en je hebt iets toegankelijks bereikt voor een groter publiek.

Daardoor is de film dus ook voorspelbaar, waar het niet helemaal terecht is om alleen op dat aspect de film af te schrijven..ik bedoel je weet dat het mis zal gaan, maar je vraagt je alleen af wanneer het mis zal gaan...maar de subtiele regie compenseert dit weer. Muziek lijkt in sommige gevallen op die van amores perros, maar ook daar is het muzikale aspect vele malen beter, vooral de soundtrack en speelt het muziek in Amores Perros ook een centralere rol!

Het melancholische aspect van deze film, dat kan je wel aan de meester Alejandro González Iñárritu overlaten, is toch wel weer indrukwekkend te noemen..wat deze film écht staande houdt en dat is grotendeels te danken aan het verhaal in marroko, de andere verhaallijnen sluiten aardig aan maar lang niet zo impressive als in, ja Amores perros , daarvoor mist het nog steeds te weinig drama en vooral ellende waardoor de verhaallijnen op een te makkelijke manier en niet echt op een imponerende manier elkaar kruisen, jammer. desondanks is deze film toch nog ergens tussen de 3 en 3.5 sterren waard.

3*

Niet slecht, balanceert op het randje van saai maar dit wordt goedgemaakt door de sfeer van vertwijfeling en ontreddering die in alle verhaallijnen erg goed wordt neergezet. De bus die wegrijdt, de oppas met de kinderen, het vuurgevecht in de bergen, en de roes van het Japanse meisje; allemaal erg overtuigend in beeld gebracht.

Ook fantastisch geacteerd door iedereen, met name de Marokkanen.

4 sterren

Ik heb de film net in fast-forward gekeken en zelfs dan is die traag.Deze film is ruk.

Vraag me af of je de moeite hebt gedaan om ook maar iets van deze film te begrijpen.

Alle films zijn ruk als je ze in fast-forward kijkt...

Wantrouwend stond ik tegenover deze film. Een vraag als: waarom maakt een regisseur 3 films na elkaar waarin telkens 3 ogenschijnlijk losse verhalen in elkaar verstrengeld raken? diende zich al aan.

Het verhaal in Marokko is wat mij betreft een aanklacht tegen volgevreten (Amerikaanse) toeristen die leven in een politiestaat. Het Mexicaanse verhaal valt ook zonder het incident, die de personen in alle landen aan elkaar verbindt prima te relateren aan het Marrokaanse verhaal. Als de oppas de grens over wil steken wordt ze immers geconfronteerd met wantrouwen. Het feit dat deze mevrouw al 16 jaar in San Diego woont en geen Amerikaans uiterlijk heeft, lijdt tot onhumanaire praktijken, alleen omdat de Amerikanen bang zijn voor andere culturen. Dat zag je ook terugkomen bij de toeristen in Marokko, men beschikt over een enorme portie vooroordelen. Men laat zich leiden door angstgevoelens die ingegeven worden door hun hoofd en dat terwijl een hart meer op zijn plaats zou zijn. Nee, ze laten na om de situatie eens in zich op te nemen of zich voor een cultuur te interesseren. Ze zijn er alleen op uit om hun eigen hachje te redden. Als je de Marrokaanse bevolking en de toeristen met elkaar vergelijkt dan wordt vooral het verschil tussen de fijnmazige en de grofmazige cultuur duidelijk. De Marrokanen denken in een wij - context, de toeristen alleen maar aan zichzelf. De individualisering in deze film stijgt in deze film tot grote hoogte. Maar zonder een dialoog aan te gaan blijven angstgevoelens overheersen voor het vreemde. De grote kracht van Babel vind ik dat deze boodschap als een mokerslag aankomt. Een politiestaat gaat niet uit van vertrouwen hebben in de mensheid maar geeft de mensen alleen een gevoel van schijnveiligheid. Waarom zou het zo ver moeten laten komen? Lijkt Babel te zeggen.

Het verhaal in Japan vond ik ook treffend. Ook daarin heerst er veel wantrouwen tussen vader en dochter. Niet in de laatste plaats door communicatieproblemen. De zoektocht van het meisje naar sex is voor haar een manier om geaccepteerd te worden in de maatschappij. Immers, iedereen rondom haar doet het. Waar de Amerikanen het af laten weten qua humaniteit, is dit meisje ook de werkelijkheid uit het oog verloren.
De middelen die zij inzet tijdens haar zoektocht ogen uiterst provocatief. Voor haar is het moeilijk om op basis van vertrouwen aandacht van jongens af te dwingen dus zoekt zij een andere methode.

Niet verwacht maar deze film is zeer indrukwekkend. Babel maakt een mensenleven ontzettend nietig en tegelijkertijd de moeite waard!

Groot pluspunt vond ik de waarheidsgetrouwe weergave van gebeurtenissen. De kogel levert geen spektakel in de bus op, maar blijft eerst bijna onopgemerkt .

Amores Perros oogde rauw maar liet het op cinematografisch gebied soms wat afweten. Ook was het 2de verhaal in die film redelijk saai. Babel is constant boeiend maar vooral schitterend gefilmd! Het is gewoon een wereldreis die je maakt, waarbij je prachtige locaties passeert. Absolute hoogtepunten waren de scène op de schommel, de scènes in de discotheek, de scènes in het Atlasgebergte en de scènes waar je veel lichtinval van de zon ziet. Daarnaast vond ik de film voorzien van prima muziek en acteerwerk.

Heel sterk dat huilen om het huilen situaties voorkomen worden door het verdriet nogal eens te visualiseren. Bv. toen het broertje terugdacht aan zijn broer, hij zag een beeld voor zich dat ze zich staande hielden tegen de wind . Dit voorkomt vals sentiment en geeft een vele grotere emotionele impact.

De film vond ik naast mooi en aangrijpend ook nog eens grappig op een luchtige manier. Veel beter dan Amores Perros! 4,5*

Mooie recensie, kan alleen maar mee gaan

Mooi gesproken maxcomthrilla, ik heb niks toe te voegen.

Deze film heeft me echt geraakt!!!

4,5*

Erg mooie film. De xenofobe houding tussen culturen heeft een duizelingwekkende kloof tot gevolg. De kloof die tot een schrijvende individualisering en eenzaamheid leidt. Een aanklacht tegen de huidige wereldpolitiek. Ik ga voor 4 sterren.

Wat? Zater er soms geen lekkere wijven, plas en poep grappen en explosies in?

Misschien de volgende keer jezelf op pauze zetten.

Combinatie van mooi filmwerk, schitterende muziek, uitstekend acteerwerk en een aangrijpend verhaal.

Volledig eens met maxcomthrilla en weinig aan toe te voegen.

Ik vind deze film een dikke 4,5 **** waard!

Wat maxcomthrilla beschrijft vind ik dus de afknapper van deze film.

Altijd die sentimentele boodschappen in hollywood wat betreft wereldpolitiek, BAH!

dit was zijn eerste bericht op deze site

mijn reaktie hier op is dus stfu noob

Niet echt veel over te zeggen.

Het verhaal is goed, het acteerwerk is goed, de soundtrack is goed, het camerawerk uitstekend en de film wist me ruim 2 uur te boeien. Alleen jammer dat de link tussen de verhalen snel duidelijk was en ik stoorde me wel een beetje aan het mexicaanse feest wat iets te lang duurde.

****

PS. En ik vond Debbie al verrekte veel op Dakota Fanning lijken maar het is dus haar jongere zusje Elle

Kijk dat zijn berichten waar ik wat aan heb. De een zegt de film is niet vooruit te branden, de ander zegt dat hij niet de moeite wil doen om de film te begrijpen.

Mijn conclusie is dus ik ga deze film niet kijken. Ik wil helemaal niet proberen een film te begrijpen, het moet er dik op liggen en als een film niet vooruit te branden is dan laat ik hem snel links liggen.

Ja ik ben een cultuurbarbaar, prima. Ik steek mijn tijd liever in films met wat meer actie en minder diepgang.

Het blijft imo wel zo dat je maar over een film kan oordelen als je die gezien hebt. Maar het kan perfect dat je de film niet direct wil zien omdat het een genre is dat je niet aanspreekt. Ieder zijn ding denk ik maar. Ik ga ook geen waargebeurde films op tv bekijken omdat die mij totaal niet interesseren...

Het is wel een film die niet commercieel kijkt. Zelf vond ik de film heel sterk met achterliggende bedoelingen. Een film waar je tussen de lijnen moet kijken. Qua script, uitwerking als acteerwerk draagt het met recht bij tot kans op een Oscar.

Zeker een leuke film! Allemaal verschillende werelden die worden laten zien.

Vond het zeer goed gefilmd en dat brad pitt meespeelt is helemaal mooi meegenomen Zelfs als hij ouder is gemaakt door al die schmink vind ik hem wat hebben.

Ook vond ik dat de acteurs goed speelden.

3,5 sterren

helemaal eens met maxcomthrilla, absoluut een film om voor thuis te blijven...dikke 4 * van mij...

weer een erg mooie film van inarritu,
De manier waarop amerika neergezet werd was erg goed gedaan;
bijvoorbeeld bij de grenscontroles, het vreemdelingenbeleid, gelijk over een terroristische aanslag spreken bij een ongeluk..
De themas waar het over gaat zijn ook echt van deze tijd.

Was wel blij dat deze film chronologisch verteld werd. dat is leuk in 1 film, maar 2 keer zou irritant worden.
met 4* absoluut oscarwaardig

Van de week ben ik deze film gaan kijken, omdat ik er van veel mensen zoveel goede dingen over hoorde. Bovendien zagen de recensies er ook goed uit, en is de film een serieuze kanshebber op een Oscar. Genoeg aanleiding om mijn nieuwsgierigheid te wekken. Ik hou ook wel van films waarbij verschillende verhaallijnen (op een goede manier) samenkomen.

Die verschillende verhaallijnen zorgen voor wat meer tempo in de film, en maken de film ook interessanter door de volgorde van vertellen, die wat door elkaar is gehusseld. Bovendien is het ook leuk om de verhaalijnen geleidelijk aan samen te zien komen. In dit geval lijkt dat aan het begin (nog) wat minder logisch, omdat de locaties waarop de verschillende verhaallijnen zich afspelen nogal verspreid over de wereld liggen. Maar uiteindelijk valt alles op een redelijk geloofwaardige manier samen. Het komt misschien wat geforceerd over allemaal, maar niet op zo'n ongeloofwaardige manier dat het mij echt stoorde.

Door de zeer goede acteerprestaties zat ik ook voldoende in het verhaal, leefde ik mee met de personages. Dat Cate Blanchett en Brad Pitt topacteurs zijn is algemeen wel bekend, maar ik vond de rollen van de mindere bekende acteurs ook goed. Vooral de actrice die de Mexicaanse oppas speelt zet een indrukwekkende rol neer vind ik.

Babel is gewoon een prachtige film met een paar indrukwekkend mooie of aangrijpende scenes. Dat de samenkomst van de verhalen en met name het drama wat teveel van wat ongeloofwaardige toevalligheden aan elkaar hangt zou je een nadeel kunnen noemen. Maar ik heb me er geen moment aan gestoord doordat de film op eigenlijk alle vlakken gewoon goed is. Goede acteerprestaties, een interessante vertelwijze, goede muziek, goed camerawerk en fraaie natuurshots of juist shots van de grote stad. Ik heb 142 minuten geboeid zitten kijken en kan iedereen Babel gerust aanraden.

4.0*

Babel is een topfilm. Kan niets anders zeggen.
Drama op en top, normaal moet ik zeggen dat ik geen drama liefhebber ben, maar Babel is echt top.
Heel mooi hoe 3 ogenschijnlijk los staande verhalen verweven worden.
Er bliven echter wel een paar vragen open staan:
[wat is er gebeurt met de mexicaanse neef? en wat stond er in de brief die dat japanse meisje aan de politie gaf]
4,5*