Irréversible (2002)

Technisch een meesterwerk. De cameravoering is echt briljant van begin tot eind en dat is misschien wel het sterkste punt van de film. De van-achteren-naar-voren benadering werkt goed, alleen had ik bij het einde (of beter het begin) wel dat het er allemaal iets te dik werd opgelegd (de voorbodes en 'ironie' van Marcus die anale sex voorstelt, Alex die zwanger is, de droom van de rode tunnel, etc.). Vond ik net iets te makkelijk.

Wat je zoal niet met een branblusser kunt doen .

Moet natuurlijk brandblusser zijn

Ben er nog altijd niet uit of het van achter naar voren vertellen een goede keuze was.

Na de verkrachtingscène heb je het wel zo gehad. Er komen dan nog wel aardige plottwistjes in (ze nemen de verkeerde te grazen, ze vertrok na ruzie met hem, ze was zwanger) maar verder is het dan eigenlijk vooral naar het einde toewerken waar je niet veel van moet verwachten buiten wat dialogen.

Had het dan niet beter geweest het gewoon te laten afspelen? Of zou er dan niet meer overgebleven zijn dan een simpele wraakfilm?

Soit, laat ik Gaspar Noé maar het voordeel van de twijfel geven hierrond want hij brengt een zeer goede film.

Vooral het functioneel geweld was uitmuntend. Geen camera's die wegdraaien, ze blijven gewoon staan. Enorm gedurfd en het sleept je mee in de film. Ik had meer problemen met de verkrachtingsscène dan met het wraak nemen. Ik wou het scherm inspringen en die kerel er eens goed van langs geven, mja dat gaat uiteraard niet dus maar hopen dat er iemand langs komt. Komt er nog iemand ook en loopt die paljas gewoon weg. Hoe raar het mag klinken ik vond dat enorm frustrerend. Toch een goed teken dat een film zo een effect op mij heeft.

Ook visueel levert Gaspar Noé subliem werk af. Het in beeld brengen van het geweld is zeer mooi gedaan (vooral mijn respect voor de mensen van de make-up met de brandblusserscène). In de rectum-club is alles nogal chaotisch en meestal pakt dat slecht uit bij mij maar hier niet. Ik vond het sfeervol en vooral goed passen bij de situatie van de personages. Vooral dan van die homo's die daar elkaar liggen te fisten

Ook Cassel en Bellucci leveren subliem werk af, wat een acteurs ! Bellucci heeft mijn respect gekregen. Niet alleen een prachtvrouw maar wat een rol ! Vooral bij de verkrachtingscène zelf. Lijkt me niet simpel op dat zo geweldig te spelen.

Net niet de volle pot omwille van wat ik eerst aanhaalde met het verhaal, wie weet komt de 5 er nog wel als mijn twijfel daar rond weg is.

4,5*

Hmmm toch maar eens gaan kijken dan. Recensies zijn erg goed.

Love it or hate it : elke genrefan zou deze film minstens een keer in zijn leven gezien moeten hebben ! Een unieke kijkervaring !

Sterk drama.

Film moet het vooral hebben van het feit dat het confronterend, rauw, expliciet en chaotisch is.

Dat laatste komt natuurlijk mede door het chaotische camerawerk waarvoor is gekozen. Dat draagt tot op een zekere hoogte op een positieve manier bij aan de sfeer van de film, maar is af en toe wel over-the-top. Dat inzoomen op mensen, het van heel dichtbij filmen en het scheef houden van de camera vond ik een goede keuze, gezien de andere aspecten van de film. Alleen die onduidelijke beelden tussen sommige scènes door en dat 'over de kop halen' ging net wat te ver... dat was ook niet echt meer functioneel.

Inhoudelijk is de film bovengemiddeld. Verhaal kan ik niet niet standaard noemen, maar ook verre van briljant. Er zitten zeker een hoop goede scènes in (en veelal schokkend), maar niet alles is even interessant. Naar het einde toe (eigenlijk dus: naar het begin van het verhaal toe) wordt het steeds beter. Meer inhoud, meer boeiende dialogen.

Net als bij Memento is ervoor gekozen de film achterwaarts te laten afspelen. Bij Memento vond ik het een beter effect hebben.

Maar al met al goede film: 4*.

Chaos, rumoer, en drama, beter kan ik Irréversible niet omschrijven.

Het begin van de film vond ik er wennen, het camerawerk waarbij alles draait e.d. heel chaotisch allemaal.

Na een paar scene's kom je er achter dat de film achterstevoren speelt, ik hou daar wel van, constant je gedachte erbij houden.

Hoe langer de film duurt hoe meer je meegesleept wordt in dit realistische drama.

Cassel acteert geweldig en Bellucci wat een prachtige vrouw en wat een rol zet ze neer in deze film!

4,0*.

Zo eindelijk dan deze film gezien, die al een tijdje op mijn to see lijst stond. Tja zo indrukwekkend vond ik het allemaal niet moet ik zeggen. Het begin van de film is in ieder geval behoorlijk druk, met enorm heftige camerabewegingen en een doordringend geluid. Wat daarna volgt is eigenlijk niet meer dan een simpele wraakfilm met een aantal sterk gefilmde shots en natuurlijk de twee schokkende scènes. De verkrachtingsscène was heftig, maar ik vond vooral de brandblusser scène gewoon eng realistisch om te zien. Brrr….
Voor de rest ben ik niet zo onder de indruk. Visueel is het best een mooie film, maar qua verhaal is het op het achterste voren vertellen van de film vrij standaard. Ook de personages zijn erg oppervlakkig en maakten maar weinig indruk op me, al blijft Bellucci een indrukwekkende vrouw om te zien. Kleine tegenvaller dus.

2,5*

erg pijnlijk om te bekijken maar ongeloofelijk hoe efficient er met de emoties van het publiek gespeeld wordt: moorden, wraak, geweld,...

Moeilijk om onbewogen te blijven in elk geval.

Irreversible is een film die meteen in de openingsscène erg veel beloofd. We worden geconfronteerd met bruut geweld en sterk gespeelde en hevige emoties. De realistische acteursregie en het voyeuristische en vaak onduidelijke camerawerk plaatsen het geweld in een rauwe en geloofwaardige context waardoor de gebeurtenissen extra schockeren. Het eerste uur is dan ook zeer beklemmend met als hoogtepunt de (al vaak genoemde) verkrachtingsscène. Hierna vervalt het verhaal in een half uur durend saai gereutel over de personages. Een film die de kijker probeert te pakken met een confronterende hardheid denkt verder te kunnen gaan op pril geluk? Ik gok dat Noé moet hebben gedacht dat dit een mooi en pijnlijk contrast zou vormen omdat de kijker weet hoe het hen later zal vergaan.

Bij mij werkte dit echter duidelijk niet omdat er voor mij geen aanleiding was (en deze werd in de film ook niet gecreëerd) om ook maar enigszins geïnteresseerd te zijn in de hoofdpersonen. Irreversible bevat een interessant concept en is het eerste half uur zeer fascinerend maar weet in mijn ogen niet goed om te gaan met het principe van een spanningsboog en eindigt dan ook lamlendig en saai.

Irréversible is typisch een film waarbij de regisseur druk bezig is om van elke scène een kunstwerk te maken. Meestal valt het geheel dan wat tegen maar hier is dat allerminst het geval.

Vooral knap hoe de hele film gedragen wordt zonder ooit te vervelen en altijd op de juiste emotie inspeelt. Visueel is dit echt een prachtige film. Vond eigenlijk de 'overgangen' nog het mooist, waarbij de camera zich van binnen naar buiten beweegt, of van een auto richtig een gebouw. Ook gebruik van kleur is prachtig en de pacing voelt soms wat apart aan maar past zeker bij de film.

Acteerwerk is top en vind de vertelstijl hier ook erg geslaagd. Op deze manier kan je als kijker het tweede deel een beetje 'bijkomen' van het drukke eerste deel en wordt de echte shock voor het laatst bewaard . Enig minpunt is dat die scène op het eind met Bellucci en Cassel iets te lang duurt .

4.5*

Deze film kan niet worden geschaard in het rijtje Frans horror/gore films van de laatste jaren. Deze film is beduidend beter en weet op een legitieme manier de kijker te shockeren. Helaas pakte de opzet van de film voor mij wat minder uit.

Het is gewaagd om het verhaal achterste voren te vertellen, zo ook hier. In sommige films pakt dit geweldig goed uit, in andere films stukken minder. In Irréversible was dit laatste het geval. Doordat het eerste half uur zo schokkend is, zou dit deel juist de meeste indruk moeten maken. Dit lukte bij mij helaas niet, omdat er van sympathie voor de personages totaal nog geen sprake was. Het was nog niet eens duidelijk wie nu wie met een brandblusser neer aan het hooken was - erg pijnlijke scène trouwens - laat staan wat de reden hiervan was. Dit moment gaat dan ook zonder al teveel emotie voorbij.
Het tweede deel van de film leer je langzaam de personages kennen en je gaat met ze meeleven. Helaas is dit nu te laat, wat de rest van de film een saaie zit maakt. Het doet er simpelweg allemaal niet meer toe.....

De film is me al met al toch niet tegengevallen. Vooral het camerawerk en de muziek/geluiden weten een sterke sfeer te creëren, die zeker bijdraagt aan de kwaliteit van de film. Ik vond het heel moeilijk deze film te waarderen - je vindt hem geweldig of helemaal niks - maar ik neig toch naar een krappe voldoende.

Een komedie die me het hards van ze allemaal laat lachen verdient met recht 5 sterren.

Wat deze film binnen zijn genre (als je het in een hokje mag stoppen) emotioneel met mij doet, is om dezelfde reden 5 sterren waard.

Ik kom woorden te kort om deze film de hemel in te prijzen. Ik beperk me tot twee aspecten. Monica Bellucci spat van het scherm af. De filmscore is geweldig. Ik raak hevig opgewonden van beide aspecten.

Ik heb deze film vandaag gezien. Ik vond m zeer schokkend en kon bepaalde scenes helaas niet afkijken ( Het begin en in het midden van de film ) Ik heb natuurlijk wel ongeveer gezien wat er op dat moment afspeelde, maar dan keek ik heel snel weer weg!
De kracht van de film is denk ik wel dat het niets onder stoelen of tafels steekt en ook het feit dat het van achteren naar voren wordt afgespeeld zorgde er bij mij juist voor dat ik vol concentratie de film bleef volgen.

Ik vind het wel jammer dat ik er aan het begin van de film geen touw meer aan vast kon knopen wie nou bijv.aangevallen werd met die brandblusser etc? Ik bedoel, hoe weten jullie ( de meesten die dit in hun reactie gezet hebben ) dat Pierre en Marcus de verkeerde persoon te pakken hadden? Ik kon dat helemaal niet goed zien door de schokkerige en zeer kleurloze beelden?!Kan iemand mij dit svp uitleggen??Bedankt vast!

Voor de rest een prachtfilm die zeker hoog aangeschreven moet worden!

Volgens mij zie je zelfs een grijns op de verkrachter zijn gezicht na die brandblusserscène.

Dat was me even een teleurstelling....

Ik ging deze kijken met in het achterhoofd shockerende horror te zien aangezien zon beetje elke recensie begint over hoe wreed en gruwelijk de film is.
Nou, op 2 scene's na ) de bekende brandblusser en verkrachtingsscene (die echt heel rauw en hard was, dat zeker)) viel het me wel mee; sterker meer was er niet.
Ik werd sowieso het 1e half uur bijna naar van dat verschrikkelijke camerawerk dat in noodtempo zag te shaken en te vliegen. Ik snap het nut ervan, maar prettig kijken was anders. Daarna begint de film dus met het einde waarna je steeds meer terugkijkt op hoe het is gebeurd. En daar stokt de film. Het boeide me weinig. Er gebeurde weinig en het werd wel erg uitgerekt. Geen idee waarom mensen dit zo briljant vinden. Ik vond het saai.

Wel was het acteerwerk erg goed (Belucci was top! De rest trouwens ook) en was de muziek prima. Het camerawerk werd na een half uur ook een stuk aangenamer en daardoor best goed.

Nee, mij deed het te weinig. Krappe voldoende.

3*

daar ga je dus de mist in..

Hoe kwam je aan die horrorverwachtingen dan? Bovendien kan een drama ook "gruwelijk" zijn, waarom dat alleen gelijk moet staan aan horror ontgaat mij volledig.

Ik ben ook niet iemand die mezelf veel inleest voor hij aan een film begint (integendeel zelfs), maar ik heb toch meestal een redelijk idee wat te verwachten van een film.

Hoe je deze als "shockerende horror" in kan gaan is mij volledig een raadsel.

Waarschijnlijk door de verkrachtingsscene waar iedereen hier over zat te praten.
Laat ik het zo zeggen; geen slechte film maar ik vond hem redelijk saai na het 1e half uur min hetgene wat ik net spoilerde. Normaal kan een verhaal me goed pakken maar hier viel dat wat tegen helaas. Ook als ik vergeet met welk idee ik hem ging kijken, dan nog viel hij me tegen.

Maar een film met brute rapescene plaatst de film toch niet in het horrorgenre?

Nope. Mijn intentie van het gaan kijken was schijnbaar anders voorgesteld dan dat deze film was.

Neemt niet weg dat het wel een behoorlijke film is. Alleen vind ik hem niet echt overdonderend of top.

Ik heb deze film alweer een week terug gezien en nog denk ik eraan. Wat een impact zeg ....

ik wil graap opmerken dat ik het een stuk minder cru vind dan hier wordt beweerd dat die figuur dood werd geslagen met een brandblusser, hij probeerde zijn vriend wel te verkachten, en die andere figuur kan nog wel worden opgepakt door de politie, verder vind ik het erg mooi van de film dat de tot kalmte manende ex uiteindelijk zijn kalmte verliest en totaal door het lint gaat, ontroerend achteraf gezien omdat dat ook illustreert hoeveel hij om monica gaf, ik kan alleen maar hopen dat de verzachtende omstandigheid dat zijn vriend op het punt stond om verkacht te worden en zijn exvriendin in een coma ligt en verkracht is een wat kortere straf opleveren, er is voor mij nog een klein beetje hoop in de film al is 't niet veel

Wat meteen opvalt als je de meningen en berichten bij deze film leest, is de enorme verdeeldheid in de beoordelingen. Dat maakte mijn verwachtingen voor deze film alleen maar groter dan dat ze al waren. Het camera in de film heeft me vooral in het begin geïntrigeerd, je beleeft daadwerkelijk de emotie en de chaos. Verder vond ik de Rectum scéne niet zo schokkend als dat hij me werd voorgehouden, maar de tunnelscéne heeft wel zware indruk om me gemaakt. Je ziet op een bepaald moment ook iemand de tunnel in komen en na een aantal seconden weer omdraaien, heavy.