Irréversible (2002)

Anders gebruik je nog wat meer elitaire woordjes. Heb nergens gezegd dat het pure onzin is, ik begrijp alleen die diepgang niet die jullie wel schijnen te zien. Ook al bieden honderden andere films precies hetzelfde. Alleen de volgorde is omgedraaid, wat dan wel weer origineel is en ik kan dat ook waarderen. Maar dat het nou gelijk diepere emoties ontlaadt...

Dus zelfs de duidelijke andere perspectief wordt hier in twijfel getrokken. Het feit dat de onheilspellendheid in 90% van de "gewone" films hier dús niet aanwezig is, aangezien het kwaad al geschiet is, noem jij geen ander perspectief?

Door met genreconventies te smijten kom je overigens niet een hoop verder, aangezien Irreversible bij uitstek een film is die zich daar niét aan houdt. De laatste scènes zijn in hun aandoenlijkheid juist schokkend. Het hele opbouwende effect dat de meuk van "dit soort" films poogt met dit soort scènes is daarmee volkomen teniet gedaan.

Je gebruikt overigens wel precies dié woorden om te omschrijven wát je van de analyse/stellingname vind. Maar nee, ik verzin het zeker.

Wat is er met je lykathea? Als iemand een ander oordeel heeft, hoef je toch niet op de man te gaan spelen? Houd het bij de film en accepteer dat niet iedereen dit een meesterwerk vindt.

rep_robert is prima in staat voor zichzelf op te komen. En wie gebruikte hier het woord trollen?

Dat het omgekeerd is dus niet 'toevallig', de hele film werkt slechts door dat aspect.

Reactie-tegenreactie.

Dat is toch duidelijk. Wanneer komt hier een moderator langs?

Zowiezo je recht om deze film géén meesterwerk te vinden, maar wat betreft alles na de verkrachting, is zeker niet overbodig anders was er trouwens ook nooit het grote contrast tussen begin en einde, als het bij de verkrachting was gestopt was het één chaotische film.

Lees die reactie nog maar is een keer terug, behoorlijk neerbuigend. Beetje iemands taalgebruik gaan zitten verbeteren en vervolgens moeilijke woorden gaan gebruiken waar je geen steek wijzer van wordt.

Ja, maar ze maken niet een bijzondere dag mee of zo. Het is niet dat ik de verkrachting nu nog erger vind, omdat ze een gezellige dag hebben gehad en zij heel rustig een boekje aan het lezen is in het park. Het is natuurlijk wel heel naar dat ze zwanger is. Dat versterkt het wel.

Ik snap het concept, ik vind dat ook behoorlijk geniaal. Zelfde geldt voor een aantal scenes en de vloeiende beweging van de camera tussen de scenes is. De filmmaker getuigt toch duidelijk talent te hebben.

Alleen het feit dat je weet wat er met ze gebeurd vind ik zelf een beetje een dooddoener. Is dat een geldige reden om een veel te lange/saaie dialoog in de slaapkamer of metro te vertonen? Waar die dialogen over gingen was ik binnen 5 minuten al weer vergeten. Daar word ik persoonlijk niet echt vrolijk van.

Oh, hier dan even een nuancering : ik verbeter je taalgebruik niet, je gebruikte namelijk een totaal andere retoriek dan ik, die ik benadrukte. "Alleen maar" ipv "mede"

Ik denk dat sommige gebruikers de essentie van deze film niet willen of kunnen snappen.

It's all good verder, heb ook geen zin om me er langer over druk te maken Snap het punt wel wat jullie willen maken nu. Ik deel jullie mening alleen niet.

Off-topic verwijderd. Hou het bij de film graag.

Dat vond ik juist zo'n knappe prestatie, in één shot.

Twee vrienden, Marcus en Pierre, zijn in Club Rectum op zoek naar een persoon met als bijnaam 'de lintworm'. Marcus is blind van woede en Pierre onderneemt vruchteloze pogingen om de wraaklust van Marcus te temperen door op hem in te praten. Waarom Marcus zo obsessief op wraak uit is blijft vooralsnog onduidelijk.

'Irréversible' staat vooral bekend om zijn choquerende werking. Zo wordt Monica Belluci 9 minuten lang verkracht, en wordt er een man tot moes geslagen met een brandblusapparaat. De film heeft de laatste jaren dan ook heel wat controverse veroorzaakt. Zo kwam er op het nieuws dat er een vrouw zodanig misselijk is geworden van deze film op het filmfestival van Cannes dat ze per ambulance weggevoerd is naar het ziekenhuis. In Edinburgh heeft de burgemeester dan weer geprotesteerd tegen het vertonen van 'Irréversible' op het filmfestival. Aldus niet onterecht 'de meest choquerende film van het jaar' genoemd.

Maar is 'Irréversible', behalve een extreem brutale film, ook een goede film? Heeft deze film ook iets om de 2 uiterst extreme scènes te rechtvaardigen? Maakt al dit geweld deel uit van een boeiend drama? Naar mijn gevoel wel! De uitstekende vormgeving van 'Irréversible' gaf de doorbraak om deze uiterst onconventionele film in mijn top 10 te plaatsen.

Verder is het naast de sfeer en het geluid vooral het experimentele camerawerk dat er voor zorgt dat de kijker zo'n misselijk gevoel krijgt. De film is zodanig gefilmd dat het lijkt alsof de scènes in één take opgenomen zijn, zonder dat er overgeschakeld wordt naar een ander camerastandpunt. Ook is het zo dat de overgangen tussen de afzonderlijke scènes haast onmerkbaar zijn.

Dit alles zorgde ervoor dat je je heel goed kan inleven in de hoofdpersonages en de situatie/ruimte waarin zij zich begeven. Een volledig meeleven dat je automatisch meesleurt in een gruwelijke en realistisch combo van seks en geweld. Magnifieke, krachtige en choquerende cinema dat oprechte emoties met zich meebrengt.

Let op: bekijk deze film wel niet als je graag overrompeld wordt met plotwendingen, en zeker al niet als je duidelijke moralen en boodschappen noodzakelijk vind om expliciet geweld te rechtvaardigen. Ikzelf vind dit alles niet noodzakelijk. Ik hou meer observerende films en bovendien zit er meer dan genoeg symboliek in deze prent als dat sommigen onder ons tevreden kan stellen.

Hoe dan ook: ik vond hem, vooral audiovisueel, indrukwekkend!

5,0*/5,0*

Prachtige recensie JDSsmetje

Bedankt!

Filmtechnisch heel bizonder allemaal. De heen en weer slingerende camera is interessant. En die lange shots; heel leuk, maar de scenes werden daardoor toch wat saai. Voor mijn gevoel ging het experimentele ten koste van het verhaal.

Ik voelde geen enkele band met één van de karakters, alsof je van een afstandje , emotieloos alles gade slaat. Vond het daardoor ook niet shockerend, zelfs die verkrachtingsscene niet. Vond het al vreemd dat ze zo in haar eentje snachts zo'n verlaten tunnel ingaat, waar ging ze trouwens nu eigenlijk naar toe, ze wilde toch een taxi bestellen? Vond het karakter van Marcus ook niet consistent; in het eerste deel wordt de suggestie gewekt dat hij een egoistische overspelige klootzak is die heeft bijgedragen aan wat er met Alex is gebeurd. In het tweede deel krijg je een heel ander beeld van hem; hij is een lieve, gevoelige man die dolverliefd op Alex is.
Maar goed buiten dat vond ik allebei de spelers knap irritant (m.n. Pierre) en kon ik met moeite mijn aandacht er bij houden.

Hallo, even niet veralgemeniseren. Ik zeg dat ik in deze film het niet shockerend vond. Wil toch niet zeggen dat ik per definitie dit niet vind.
Het is een gespeelde scene. Dus ik zeg niets over verkrachtingen in de werkelijkheid. (edit mod: spoiler voor Into the Wild verwijderd)
En ik vond dat in deze film door de hele setting (hoe was het gefilmd, aanleiding) maar m.n. het gevoel dat het meer een filmtechnisch experiment was dat het ten koste van de emotie ging. Ik had het gevoel dat direct na de scene ze weer op zouden staan, kleren rechttrekken en naar de volgende scene zouden gaan. kwam bijvoorbeeld ook al doordat ik het al zo onwaarschijnlijk vond dat zo'n vrouw in die kleren, midden in de nacht, in zo'n buurt een verlaten donkere tunnel in gaat dan gaat de irritatie overheersen en dat gaat ten koste van de volgende scene

En daar ben ik het mee eens. Die verkrachtingsscène was een grote blamage. Je zit 10 minuten kijken naar een huilende vrouw met een "gemene" man bovenop. Dat was allesbehalve shockerend.

Ik vind het nogal verontrustend om te zeggen dat de scene geen indruk op je maakt. Hoe realistisch moet een verkrachting zijn om wel indruk te maken?

Davidus heeft één en ander in zijn laatste bericht toch heel duidelijk gemaakt. Het is nogal verontrustend dat daar desondanks het stempel verontrustend op geplakt wordt. We hebben het nog steeds over een gespeelde scène, zoals Davidus al terecht heeft aangegeven.

Into the Wild hoef ik dus ook niet meer te gaan kijken.

Verder is het erg naïef als je zo'n mooie vrouw bent om zo'n enge tunnel in te lopen met dr strakke jurk. Eigen schuld is zoiets natuurlijk niet, maar echt handig ook niet als je eerlijk bent.