Irréversible (2002)

Om een lang verhaal kort te maken, typisch een doorsnee 2,5 sterren filmpje inderdaad, erg gemiddeld allemaal he Karl van H?

Ja wat een zieke geest moet deze regisseur wel niet hebben zeg, hoe verzint iemand zoiets Geweldadigheid en verkrachtingen komen in het echt toch helemaal niet voor?!

Vertel eens regisseur, hoe zou jij het verhaal in beeld brengen om het de maximale impact die het verdient te geven?

Heb je er toevallig bij stil gestaan dat in de bewuste verkrachtingsscene zelf niets expliciets te zien is en dat er ook niet in geknipt is? Zegt helemaal niets over de ´gemiddelde´ acteerprestaties in deze film natuurlijk..

Gelukkig heeft dit je gemiddelde waardering niet omlaag gebracht..

Een reactie met steekhoudende argumenten graag, voor ik echt gal begin te spugen.

Om het vertrouwen in de mensheid te verliezen hoef ik alleen maar een krant open te slaan, er gebeuren genoeg dingen in de wereld die shockerender zijn dan wat hier vertoond wordt.

Overigens kreeg ik ook een naar gevoel bij deze film, hetgeen ik niet perse als negatief beschouw. Goede kunst moet in mijn ogen iets opwekken bij de toeschouwer, en dat kan ook gevoelens van walging zijn. Daar is deze film behoorlijk goed in geslaagd.

Verder kan ik mensen die het hier niet mee eens zijn heel goed begrijpen.

Ik heb uiteindelijk een 2,5* gegeven omdat de film er wel prima uitziet en indrukwekkend is, maar ik de 'het leven is kut'-moraal nogal tegen vind vallen. Als je zoveel schokkends laat zien, doe het dan met een goede reden, en niet slechts om het publiek te shockeren. (Ik begrijp dat je nu aan komt zetten met allerlei redenen waarom dit expliciete geweld wel degelijk nodig was, wat je goed recht is.) Het ontbreekt de film gewoon aan echt diepere lagen: Noé laat zien dat de mens slecht is, maar daar houdt het dan ook wel weer op. Tenzij je me weet te overtuigen met een boodschap in de film die ik totaal gemist heb, natuurlijk.

Vooruit dan, een moedige poging. Het camerawerk het eerste halfuur is belabberd. Toegegeven, het kent wel een zekere sfeer, maar iets minder had ook wel gemogen: nu krijg je er meer hoofdpijn van dan dat je in de film wordt getrokken. Maar misschien moet je ervan houden, twintig minuten lang naar vage flitsen op het beeld kijken. Alleen de beklemmende soundtrack en de goede verhalen die ik over de film had gehoord lieten me doorkijken, eerlijk gezegd, want ik had goede hoop dat het na de brandblusserscène beter zou worden.

Daarnaast duurt de verkrachtingscène in mijn ogen te lang. Nu heb je gelijk dat de regisseur niet per definitie een ziek persoon is, omdat hij een film maakt waar een verkrachting in voorkomt, maar je moet toch wel een klein beetje sadistisch zijn aangelegd, wil je die zo lang en zo hard in beeld nemen. Je hebt gelijk dat de scène niet zó expliciet is, maar ontzettend ongemakkelijk om naar te kijken is het wel. Dat is vergefelijk, mits dit later in de film een doel blijkt te hebben, maar dat is niet zo: het dient er slechts toe de kijker de shockeren. Het enige pluspunt aan deze scène is dat er ergens halverwege een man de tunnel in komt gelopen, een paar seconden het tafereel aanschouwt, en zich vervolgens weer omdraait. Dat was wel een sterk moment.

Nu, na deze scène gehad te hebben hoopte ik dat het laatste halfuur van de film veel goed zou maken en stof tot nadenken zou bieden, maar helaas. De diepere laag waar ik op hoopte blijft volledig uit. Het enige wat Noé laat zien was dat de hoofdpersonen gewoon onschuldige mensen waren, en meer niet. Er wordt geen nieuw licht op de zaak geworden, de enige conclusie die wordt getrokken, is: tja, het leven is kut. Je kunt hopelijk wel begrijpen dat dit me met nogal een onbevredigd gevoel achterliet. Ik heb niet het gevoel dat deze film, buiten de shockerende elementen, ook maar iets te bieden had. Het verhaal is te simpel en alleen maar de moeite van het kijken waard door de omgekeerde vertelstructuur, en de eindconclusie is dermate onbevredigend en simpel dat er maar weinig overblijft waardoor deze film langer in mijn hoofd blijft spoken.

Ik hoop dat je met deze argumenten een beetje kunt leven? Zo niet, dan kan ik je ook niet helpen. Het is een dooddoener, maar we kunnen nu eenmaal niet allemaal van dezelfde films houden. Ik vind dat ik nog redelijk mild in mijn oordeel ben, want instinctief, als méns zijnde, zou ik deze film bijna een 1,0* willen geven, maar ik zie ook wel in dat dat niet verdiend is.

Hierin lijk je wel een beetje op mijn opa, die houdt ook alleen van films die 'de moraal hoog houden', klinkt mij eerlijk gezegd een beetje als propaganda in de oren..

Maar als je de filmmaker ervan beschuldigd geen moraal of bevredigende eindconclusie te hebben, dan is mijn vraag aan jou: heeft de realiteit dat dan wel? Welke bevredigende eindconclusie wil jij bijvoorbeeld meegeven aan een Milly Boele?

Dat was voor mij júist de reden waarom deze film zo lang in mijn hoofd bleef en nog steeds blijft spoken. Noe gooit de realiteit hier even als een baksteen in je gezicht. En toch ben ik het niet eens met JOU eindconclusie waarin je zegt dat gesteld wordt dat het leven alléén maar kut is. De filmmaker laat óók zien dat mensen elkaar lief kunnen hebben, intens gelukkig met elkaar zijn. Het leven heeft gewoon meerdere kanten. Maar er is nu eenmaal ook een keiharde kant in het leven die jij liever niet onder ogen wilt zien, oftewel negeert.

Dat vond ik het meest shockerende aan de hele verkrachtingsscene, en het ergste is nog dat ik denk dat jij die man bent.

Zo kan 'ie wel weer

Ik volg de discussie al even, vond dat zowel Karl van H. als jij goed aan het argumenteren waren, maar hier speel je helaas op de man ipv op de bal. Een beetje meer respect graag!

Excuses, was ook meer als grapje bedoeld, maar ik bedoel dus dat je de confrontatie met gruwelijkheden in het leven niet uit de weg moet gaan.

Erg goede film.
Omdat deze film erg heftig is heb ik hem eerst even op me laten in werken voordat ik deze film een stem gaf, als ik dat niet had gedaan was mijn stem waarschijnlijk ook een stuk lager geweest.
Het camarawerk in het begin was ronduit irritant, maar het droeg wel bij aan de aparte sfeer. Gelukkig was het camarawerk in de rest van de film een stuk beter. Het acteerwerk in deze film is heel erg goed en dat het feit dat hetverhaal achterste voren verteld wordt vind ik ook een hele goede zet.

4.5*

Hmmm ... wat ik in mijn eerdere bericht heb aangegeven vind ik nu niet meer zo kloppen.

Eigenlijk is het een geweldige film. Soms, tijdens de meest rare momenten, denk ik er namelijk nog aan.

Verder vind ik de sfeeropbouw inderdaad ZO sterk, dat heb ik in nog maar weinig films zo gezien. In het begin denk je van: ok, genoeg met die camera. Maar het omschrijft het gevoel van hen ZO goed.

Ja stem verhoogd naar 4*

Film recent aangeschaft vanwegen de lovende recensies, maar nooit echt de mogelijkheid gehad om hem te kijken. Beneden staat onze beste installatie en dit is nou niet echt een film om gezellig met de familie te gaan kijken.

De film begint met irritant, doch erg indrukwekkend camerawerk. Noé is er echter iets te lang mee doorgegaan, want het duurde bijna een half uur, voordat je eindelijk een normaal shot voorgeschoteld krijgt. Voordat je eindelijk de tijd krijgt om even bij te komen van al die drukte die daarna ook nog eens volgt, zit je al zo goed als in de befaamde verkrachtingsscène. Welke ik eigenlijk niet zo schokkend vind als zovelen beweren. Er valt weinig te zien. Het gezicht wordt bedekt, alles speelt zich af aan de achterkant en wat je te horen krijgt, valt redelijk mee. Al met al zijn het toch wel 10 intensieve minuten die veel mensen niet volhouden, denk ik.
Jammer genoeg heeft Irréversible zijn kruit na een uur verschoten. Tot en met de scène na de verkrachting, die van het feest, is het gedaan met de spanning. De enige noemenswaardige scène is de scène in de trein. Heerlijke humor .
Misschien dat er bewust is gekozen voor een rustig(er) einde om 'bij te komen van het eerste uur', maar zo intensief vond ik het ook weer niet.

Overigens vond ik die andere beruchte scène niet zo schokkend. Ik vond het voorafgaande veel imposanter. Het enige schokkende wat ik kan bedenken is de close-up.

3,5* voor een zeer realistische film (dat wel). En met name voor de grimmige sfeer in het begin en 'dé scène'.

Volgens mij heb je de clou van de film een beetje gemist.

Het leven is kut, ze wordt zwanger en uitgerekend dan verkracht?

True, het einde is immers het begin.

Potverdomme, ga ik de "brandblusser"scène nog een keer kijken, zie ik dat ze de verkeerde man hebben gepakt.

Dat hebben ze niet

Het is toch de man die ernaast staat?

Als je de tagline bedoeld, de betekenis daarvan is langs mij heengegaan ja.

Edit: Gevonden. Op internet staat dit: Over the course of the film (i.e. moving backwards in the timeline of the film) the imagery becomes steadily calmer, intending to reinforce the tagline of the film, that over time things become more chaotic.

Er is geen verkeerde of onschuldige.

@lykathea. Op Wikipedia staat:

Of gaat dit over wat anders?

Ik bedoel meer dat er van 'bijkomen' geen sprake is, omdat de film zich achterstevoren afspeelt. En wat er in latere scènes allemaal gebeurt, geeft inderdaad een ander inzicht op wat je tot dan toe hebt gezien.

Wel waar. Kijk 'm nog maar eens. De dader staat er lachend naast.

Eén van de 'vervelende' redenen om de film nog een keer te moeten zien. Ik zag het aanvankelijk ook niet, mede door het onrustige beeld en het feit dat je nog geen enkel personage kent. Ik herkende de verkrachter later in de film ook niet. Pas toen ik later hier recensies las, kwam ik er achter.

Er zit blijkbaar meer diepte in deze film dan ik dacht. Dat neem ik zeker mee bij de volgende kijkbeurt

Ok, daar heb je gelijk in. Maar Néo heeft toch gekozen voor relatief rustige scènes. Erg in contrast met het voorgaande.

Het beeld is rustig, maar de inhoud verre van! Juist omdat je weet waar het verhaal naar toe gaat, kijk je onrustig naar de laatste helft van de film. Een bittere smaak die al het zoets dat je ziet verneukt. (Woordkeuze is zo bedoeld.)

Ze slaan inderdaad niet de verkrachter dood, maar ze hebben ook zeer zeker niet de "verkeerde" of "onschuldige" te pakken. Maar daarvoor moet je toch eerst even dieper in Noé's hoofd kruipen, denk ik.

. Wat is dat nou voor aanname. Zolang we niks over dat personage te weten komen, is het toch gewoon een onschuldige man. Louche gay-club, enge vent, Noe's geachte erachter om het even.

Sowieso een erg droge aanname, omdat meneer de onschuldige wel even Marcus' arm breekt, maar zelfs daar doel ik niet op.

Niemand is onschuldig. Niet de verkrachter, niet Alex, niet Marcus, niet de omstanders, niemand.

Die man wordt even van uit het niets bijgetimmert. Vind je het gek? Is weinig 'schuldig' aan, maar een logische natuurlijke reactie.

Maar dan nog, je bent onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Zeker in een film die helemaal niet op die persoon gefocust is. Dan kun je alleen maar speculeren. Ja misschien was die man tegenover Marcus in metro wel een aanslag aan het voorbereiden.

Ohh, zeg dan meteen dat je alleen grappig wilt zijn! Haha, kijk, boomkat doet leuk. Nou ik heb weer genoten.

Hij overdreef wat, maar hij heeft wel een punt. Waaraan zie je dat ze allemaal schuldig zijn en waaraan dan?