Irréversible (2002)

Net zo'n loze aanname.

Die kerel is wellicht niet helemaal fris, maar schuldig aan de verkrachtig al helemaal niet. En dat is juist de reden waarom ze hem een tik verkopen. Dat hij toevallig de vriend van de verkrachter is of in een louche gayclub rondhangt, zegt niets over zijn betrokkenheid bij de verkrachting. Wie zegt dat hij daar überhaupt vanaf weet?

Exact, een passant, niet meer en niet minder. Maakt dat het niet alleen maar schrijnender?

ps. die smilie kwam misschien een beetje denigrerend over. Maar even weggehaald.

Geen zin in die flauwe spelletjes. - Maar goed, omdat jij de vraag ook stelde (en ik zelf in de veronderstelling was dat de "niemand is onschuldig" aanklaagt wat breder gedragen werd) toch nog mijn korte uitleg:

Ik zie in de wereld van Noé namelijk geen enkel écht slachtoffer. Alex is door haar uitdagende manier van kledij een gewillige prooi in de zieke wereld die Noé schets, en toch is het niét haar schuld, zouden we denken, absoluut niet. Maar de wereld is een verrot plekje, met le rectum als centraal geheel. Ook in I Stand Alone zien we dat niet alleen de butcher een zieke geest heeft, maar de mistroostigheid in heel zijn omgeving zit.

Ergens in Irreversible wordt ook geopperd, er zijn geen misdaden, alleen daden. Zo zie ik dat ook. Of iedereen is een slachtoffer, of iedereen is de dader. Kies zelf maar.

Misschien dat je het zo kunt zien: Het kost soms wat tijd, maar uiteindelijk komt iedereen zijn/haar ware aard naar boven. (Oftewel de misdadiger die in iedereen schuilt)

Tijd maak alles kapot.

Ah, je bent een gecertificeerd 'schedellichter'?

Volgens mij wil Noé met deze scène vooral aantonen dat het niet lonend is om voor eigen rechter te spelen, hoe begrijpelijk deze drang dan ook mag lijken.

Uiteraard niet, ieder z'n eigen visie . Kwam er misschien wat hoogmoedig uit, maar het ging er meer om dat ik het niet over de gebeurtenissen zélf had, waar men maar steeds op bleef hameren, maar meer de gedachte erachter.

En daarin verschillen de meningen nou eenmaal, inderdaad.

Een hele tijd terug gezien, maar nog steeds in mn geheugen gegrift.

Wat een sterk stukje cinema.

Zwaar schokende film, die je absoluut niet onberoerd laat.

4.5

Irréversible

Ik wou deze film erg graag zien, laatst via ruil binnengekregen maar zoals Chevy93 als zegt. Dit is niet echt een film om gezellig met de familie beneden te gaan kijken. Uiteindelijk daarnet achter mijn computer gekeken, en ik kan zeggen dat ik het een hele sterke film vond.

De film begint met heel aparte shots, wat op sommige momenten wel wat irritant is, wel zorgt het voor een geweldig beangstegende sfeer. Later in de film wordt het camerawerk inderdaad wat rustiger. Het verhaal wordt net als in bijvoorbeeld Memento achterstevoren vertelt, dat past perfect bij de film.

``de verkrachtingsscene ´´ viel wel mee vond ik, het is natuurlijk geen prettige scene, maar ik vond hem niet misselijkmaakend ofzo. Verder wordt de film na het eerste uur wat rustiger, maar zeker niet minder. Bijvoorbeeld dat feestje was een heerlijk stukje film.

De acteerprestaties zijn geweldig. Monica Bellusi zet een erg goeie rol neer, en bovendien is het een prachtige vrouw, altijd prettig om naar te kijken . Vincent Cassel doet het ook heel goed, toch wel een van mijn favoriete acteurs. Erg goeie film dus. Mijn verwachtingen waren niet heel erg hoog, maar de film heeft me flink verrast

Ruime 4,0*

Heerlijke feel-good film. 3*

Lol what?

Volgens mij vergis je je een ietsepietsie klein beetje...

Het was sarcastisch bedoeld

Jammer dat je dit nu post. Haalt toch een beetje de angel uit de grap.

Ja, Irréversible deed wel wat met me. Maar hoe zou dat ook niet kunnen? Er is veel te waarderen hier, maar niet de subtiliteit. Iedereen herrinnert zich de twee scènes die ik niet anders hoef te omschrijven dan als 'de twee scènes'. Deze zijn met recht controversieel, zeker die ene die we op de poster terugzien. Verder trekt Noé alle registers los: camera's die óf alle kanten inzweven óf ondraaglijk lang stilstaan, storende geluidseffecten, lichtflitsen, Vincent Cassel (ja, ik tel hem mee als een element om bombastische intensiteit mee te creëren), een plotstructuur die je in verwarring brengt (ondanks de eenvoud), seks en geweld: het zit er allemaal in. Noé beheerst deze elementen allemaal, zelfs Cassel, waardoor het een film wordt die een soort wervelwind aan emoties achterlaat. Het is zowel schokkend als ontroerend.

Toch gaf ik de film gisteren vier sterren en zit ik nu op drie en een halve ster. Twee dagen na het kijken voelt de film gek genoeg toch wat leeg aan. Het bombastische gebruik van filmische middelen werkt zeer effectief, je zit van de eerste seconde tot de laatste aan de film gelijmd. De twee scènes zullen lang blijven hangen, wellicht voor altijd. Maar toch blijf ik met het gevoel achter dat het allemaal wel wat gemakkelijk is en flink aan diepgang mist. De film lijkt ook filofischer bedoelt te zijn dan hij kan waarmaken. "Tijd maakt alles kapot". Ja. Nauwelijks diep uitgewerkt echter, want geldt dit niet voor iedere film die goed begint en slecht afloopt? Er wordt hierboven zelfs gediscussieerd over de opmerking dat er geen misdaden zijn, maar slechts daden. Kom nou, alsof hier bepaalde mensen niet enorm schuldig zijn en bepaalde mensen compleet onschuldig. Hoef je geen moraalfilosoof voor te zijn. Ook een karige uitwerking. Het is op zich een indrukkwekkende film, maar meer een van het type die volgens mij minder biedt dan je op het eerste gezicht ziet.

Dat is een punt waar ik ook nog vaak over heb nagedacht, maar er niet uitkom. Wat Noé daar nu precies mee bedoelt...?
In de zin van actie-reactie, waarbij iedereen betrokken raakt in de toevalligheid zonder daar van te voren aanzet toe te geven (waarom heet het anders 'toeval') of het van nature in zich te hebben? Het één gebeurt, de persoon reageert daar op naar zijn of haar best mogelijke capaciteit op dat specifieke moment. Ofwel een domino-effect.
Of wellicht in de zin van dat niemand volledig onschuldig is aan welke (morele) overtreding of zelfs misdaad dan ook? Alex werd verkracht, maar liep er (moreel) zedelijk bij. De bijstander werd flink gemolesteerd, maar was (moreel) niet fris. Enzovoorts.
Of heeft een religieuze betekenis: welke daden wij als mens misdaden noemen, hoeven niet per sé met God's definitie overeen te komen. Het begin- en eindshot komen recht van boven, iets dat wellicht kan duiden op (een) God die alles gade slaat of zelf stuurt. Uiteindelijk is wat wij hier doen alleen maar een 'daad', God beslist na het leven wat een 'misdaad' is. Daarbij komt dat als God het gebeuren stuurt, hij zelf ook (moreel) schuldig is.

Een film die toch wel flink wat stof deed opwaaien en die ik toch eens moest bekijken.

Het misselijkmakende camerawerk kwam me na 4 minuten al mijn strot uit. Het voegt niks toe ( twee minuten lang met een camera langs een paar muren? Kom op zeg), bloed irritant en slokt niks dan tijd op.

Als overgang naar de volgende scene pakte het een stuk beter uit.

Het acteerwerk was van een heel aardig nivo, maar de saaie omgevingen, de dialogen sloegen bij tijd en wijle nergens op en binnen 10 minuten heb je eigenlijk de hele verhaallijn wel door. Dat is op zich niet erg, als de rest van de film boeit. Dat doet het helaas dus niet. Ik was opgelucht dat de film afgelopen was en dat zegt genoeg.

De bloedmooie Monica Bellucci is het enige pluspunt in deze film en de enige reden waarom deze film nog een ster krijgt.

1* ster

Net als Ghost13 werd ik nogal misselijk van de camera. Wat een vreselijke film. Dat hiervoor geld uitgetrokken is.... Na een minuut of tien had ik het wel gezien. DVD uitgezet en gebruikt als bierviltje. Verschrikkelijke film.... Ik stem niet, omdat ik hem niet heb uitgekeken. Ga ik ook niet doen.

Na een half uur wordt het normaal, als je benieuwd bent.

Maar veel prettiger om naar te kijken wordt het helaas niet

In vergelijking met dat eerste half uur is Saw nog een feel-good movie

Irréversible is zeker een schokkende film, plus het is bijzonder origineel. Ik zie niet vaak een film die begint met de afiteling.

Ik vond het wel jammer dat ik in het begin hondsdol werd gemaakt met die camera. Als je daar een kwartier lang naar kijkt wordt je best draaierig. Later wordt natuurlijk duidelijk dat de staat waarin Cassel verkeerde ook niet al te best was, iets wat de cameravoering goed uitdrukt als je verder komt in de film. Hoe nuchterder de situatie, hoe rustiger de camera. Daardoor kon ik op een gegeven moment wel meer genieten dan van het warrige begin.

De twee schokkende scenes zijn ook echt schokkend, zelden een mishandeling op zo´n groffe manier in beeld zien gebracht worden. En dan ook nog is vaker dan 1 keer. Vraag me af of zoiets ooit kan wennen, al hoef ik niet weg te draaien bij zoiets.

Als de terror voorbij is wordt door de omgekeerde volgorde allemaal wat rustiger en soms ook wat saaier door allerlei dialogen die niet altijd even boeiend zijn(metro scene was langdradig).
Wel was de camerastijl bijzonder te noemen, leuk dat ze door die camera een draai te geven over gaan naar de volgende scene. Zo lijkt de film maar 1 scene te bevatten. Denk dat het ook veel van de acteurs heeft gevraagd.

Overigens zit ik wel met die witte epilepsie scene aan het einde, waar sloeg dat nou precies op? Net zoals die 2 opoetjes aan het begin van de film. Soms is het net eventjes te vaag allemaal en net wat te druk, waardoor het voor mij geen absolute topper is, maar toch ook wel weer een behoorlijke indruk heeft achter gelaten.

3,5*

Waarom heerst er toch de illusie dat 'een film' enkel gemaakt hoort te worden om het publiek te vermaken Door types zoals AmazingPP en Ghost 13 begin ik echt mijn hoop in de mensheid definitief te verliezen..

Alles moet strak zijn joh, anders is het dom.

Zo das wel heel dramatisch Dwarrel.

Irréversible 'begint' waar 2001: A Space Odyssey eindigt.

Lol.

Heb die film van Kubrick tot mijn grote schaamte nog niet gezien dus ik kan hier vrij weinig mee

Weet iemand waar deze voor redelijk weinig geld te koop is? Ik heb hem zien liggen voor 5 euro bij Free Record Shop maar dat was de lelijkste editie ooit.