Saving Private Ryan (1998)

Nou, dat vind ik in o.a. Platoon en Deerhunter vele malen beter gedaan. Om maar te zwijgen over The Thin Red Line.

Mij stoort het niet hoor, dat andere nationaliteiten niet aanwezig zijn, zeker niet met eigenlijke verhaal, de zoektocht naar Ryan.

Maar je zal maar bitter weinig over de invasie van Normandië weten. Dan ga je zo'n film zien en na afloop weet je niet beter, dan dat het alleen de Amerikanen zijn geweest. Dus kritiek op dat punt vind ik juist.

Het ligt er maar net aan in welk kader je deze film plaatst. Is dit louter een film ter vermaak of heeft het ook een educatieve functie. Ik denk het eerste. Over de feitelijkheden van de invasie dient ieder naar mijn mening op school informatie te krijgen.

Deze film tracht in de aanvang een redelijk realistisch beeld van de rauwheid van de invasie te geven, maar het is natuurlijk geen documentaire.

Of de film interessanter zou zijn geworden met meer nationaliteiten, weet ik niet. Vor mij persoonlijk zou het de film wat inkleuren, wat meer setting meegeven, maar voor het verhaal is het niet reuze belangrijk.

Ik ben het met je eens. Films zijn voor mij vooral voor het vermaak daarom stoorde mij dit ook niet,

De films die je op noemt vind ik lastig te vergelijken met SPR. Thematisch is alleen Platoon verwant maar de regie tussen Stone En Spielberg is zo wezenlijk anders dat ook dat moeilijk wordt.

The Deer Hunter is meer een film over PTSD en The Thin Red Line een filosofische men against (his) nature.

De karakters uit SPR zijn ook allemaal een soort archetypes net zoals in Platoon overigens.

Je hebt wel een punt dat het lastig te vergelijken is, maar ik vond de personages in al die andere films een stuk boeiender en veelal echter. Je hebt ook gelijk dat het archetypes zijn, maar dat vind ik in een film die juist een soort hyperrealisme beoogd een minpunt. Misdchien is het wel exact dat waar ik op afknap. De discrepantie tussen de hyperrealiteit van de openingsscene en het eenvoudige drama en uitwerking van de personages die er op volgt. Dat had van mij allemaal wel wat minder 'gemaakt' gemogen.

Daar zit wel iets van een contrast in inderdaad. De opening is ongekend rauw en direct voor Spielberg (kan me niet voor de geest halen dat ik tot die tijd zoiets al eens had gezien in een grote Hollywood productie).

Toch zitten er genoeg fragmenten in de film die dat 'realisme' of toch dat rauwe randje terughalen. Het zit hem voor mijn gevoel niet alleen in de gevechten, je ziet ook vechtlust, haat, angst en twijfels bij de mannen tijdens hun opdracht. Denk niet dat de film trouwens hyperrealisme nastreeft, net zo min als Platoon dat wil doen. Het gaat vooral over het overbrengen van een bepaald gevoel zoals het was als eenvoudige soldaat niet perse hoe het feitelijk er aan toe is gegaan.

Het meesterwerk van Steven Spielberg en duidelijk zijn beste film.

Tevens moet ik vaststellen dat ik Saving Private Ryan al diverse keren gezien heb en dat de indruk iedere keer toch telkens weer groot was. Vooral het openingsstuk met de landing van de geallieerden op Normandië is van een waanzinnig hoog niveau. Zo gedetailleerd, zo erg en zo heftig om te zien hoeveel doden er onder geallieerden wel niet zijn gevallen tijdens die aanval. De stijl is documentaireachtig, de strijd is heftig en de beelden zijn soms behoorlijk gruwelijk en ogen gewoonweg levensecht. De ingewanden vliegen soms letterlijk in het rond en de ene scène is nog indrukwekkender dan de andere.

Daarna begint in feite het eigenlijke verhaal met de zoektocht naar Ryan, waarbij we kennismaken met de hoofdrolspelers. Op het oog lijkt het een stereotype groep van soldaten, maar door het prima acteerwerk krijgen de personages body en diepgang mee. Hierdoor leef je ook beter mee met deze mannen van vlees en bloed. Mijn complimenten ook voor Tom Hanks. Ik vind hem niet altijd goed, maar hier kreeg hij me mee, en speelt hij erg goed. Hetzelfde geldt voor Barry Pepper, Tom Sizemore, Giovanni Ribisi, Edward Burns en Matt Damon, die de overige rollen prima invulling geven. De samenwerking tussen de mannen is goed en vooral ontzettend geloofwaardig.

Ook de cinematografie is erg goed. Naast de sterke opening komen ook in de rest van het verhaal sterke shots voor, waarbij het landschap regelmatig op erg fraaie wijze in beeld wordt gebracht. Net als in het begin heb je ook later soms het idee dat je deel uitmaakt van de strijd en het oorlogsgebeuren. En in tegenstelling tot een War Horse, laat Spielberg de Duitsers hier gewoon Duits praten, zoals het hoort en wat de authenticiteit alleen maar ten goede komt.

Ja Saving Private Ryan is een krachtige film. Eentje die mij gemakkelijk keer op keer weer weet mee te slepen en waar na al die jaren nog niet de slijt op lijkt te zitten. Indrukwekkend van begin tot einde met uitstekend acteerwerk, een mooie cinematografie en buitengewoon goed gemaakt.

5,0*

nu alweer voor de 4e keer gezien en hij blijft ijzersterk!,kreeg aweer de tranen in de ogen bij de slotscene ! alles is goed van de muziek tot de belichting. echter een storend foutje, Steamboat Willy die eerst gewoon wehrmachtsoldaat was liep later in ss-uniform met de andere ss-ers mee !maar een kniesoor die daar op let.verder gewoon super goede historisch( welliswaar uit amerikaans perspectief) verantwoord oorlogsdrama.

Hele goede en mooie film, maar haalt zeker niet het niveau van Band of Brothers.

Het eind vind ik wel een beetje een afknapper, waar heel toevallig precies op het laatste moment de tank wordt opgeblazen, dat had van mij niet zo gehoeven.

Buiten de indrukwekkende openingsscene is het verder maar een saai verhaal over die vermiste broer.

Haalt inderdaad bij lange niet het niveau van Band of Brothers.

Nog nooit gezien! Opnemen maar!

maar het is natuurlijk wel erg sterk, dat hij daar met zijn pistooltje zit en heel toevallig, precies op tijd komt dat vliegtuig.

Maakt het voor mij niet realistisch.

Ja hij had echt mazzel, 3 seconden later was hij alsnog dood en de P-51 kwam op tijd want vrijwel het hele peleton was uitgeroeid... pfff lekker belangrijk detail zeg...

rauw,indrukwekkend,vooral het begin op het strand

indrukwekkende stranden ,nog steeds daar aan de normandische kust

Goede oorlog-film. Spannend veel actie en goed gefilmd. De acteurs speelde goed.

4,0 waard!!!

dat is voor mij een belangrijk detail ja, ik zoek realisme in dit soort films, en dat eind verpest dat gevoel.

De openingsscene op het strand van Normandie was erg realistisch. Veel beter als in the longest day!! Waar John Wayne fier overeind tussen de rondvliegende kogels doorloopt!

Gelukkig bestaat je eigen top 10 uit 1berg realisme lol

Hij schrijft ook 'in dit soort films'. Halloween 4 beweerd nergens op ware feiten te berusten.

En dat zeg ik ook niet.

Ik vind het alleen rond uit belachelijk als iemand begint over een kleine scene in film,daardoor een film een heel cijfer lager beoordeeld, die onrealistisch zou zijn terwijl zijn eigen top 10 voornamelijk bestaat uit onrealistische films. Feitelijk zou deze persoon dan de film moeten ophogen aangezien hij van onrealisme zou houden.

Nogmaals, hij vindt die geloofwaardigheid belangrijk bij 'dit soort films'. In zijn top 10 staan dan ook compleet ander soort films.

Geweldige film waarin een groep soldaten op zoek gaat naar soldaat Ryan, nadat zijn drie broers gesneuveld zijn. De intense opening is een uniek stukje cinema over D-day waar je bijna geen toeschouwer meer bent, maar participant. De film zit technisch gezien ook heel goed in elkaar en ziet er realistisch uit met een aantal indrukwekkende shots. Maar ook na de opening, gaat de film verder met een prachtig verhaal. Meeslepend, ontroerend en aangrijpend (allemaal in hoofdletters). Groots, maar ook vol kleine nuances die de personages menselijk maken.

Precies wat hij zegt.

Ik vind dat films in dit genre realistisch moeten blijven, dat wil toch niet zeggen dat elke film realistisch moet zijn? Maar hiermee willen ze wat uitbeelden en een boodschap geven, dan vind ik zo een eind niet gepast.

mee eens, maar dit is wel een Spielberg film, en net zoals in amerikaanse westerns komen de cavalerie altijd op het einde net op tijd!

Zowat de hele groep is dood, D-Day vielen ze ook bij bosjes. Reëel is dan toch ook dat er ook wel eens een slag door de geallieerden werd gewonnen. Duurde nog verdomd lang voor ze geholpen werden en ze waren alsnog rijkelijk laat, want de missie-groep was toch behoorlijk uitgedund uiteindelijk. Zou pas vreemd zijn wanneer je alleen maar Duitsers alles ziet winnen.

Gisteravond na vele jaren nog eens de moeite genomen om deze klassieker eens te herkijken. Nog altijd kijk ik met een brok in mijn keel naar het eerste half uur, dat denk ik het beste stuk oorlogscinema is dat ik ooit in een film zag. Ongekend hoe geweldig Spielberg de landing van D-Day verfilmd heeft.
Ook goed dat dit eens realistisch is verfilmd, want de landing bij The Longest Day kwam toch vrij soft over, niet geheel naar waarheid. D-Day is denk ik misschien wel de belangrijkste dag van de vorige eeuw geweest.

Maar na die landing vind ik de film toch wel wat minder. Wat langdradig zelfs, zo op zijn tijd. Al kent de film nog wel een aantal hele spannende momenten. Wat ik wel weer top vind is dat er nooit vergeten wordt dat de film om het menselijke aspect draait. Emoties als angst, woede en schuldgevoel worden sterk getoond. Scenes als dat de militaire politie bij moeder Ryan komt vertellen dat 3 zoons dood zijn en het einde van de film met James Ryan als oude man bij het graf van captain Miller die vertelt dat hij geprobeerd heeft als een goed mens te leven zijn echt kippenvel momenten. De eindclash met de Duitsers in het dorp is ook van grote klasse, zeer indrukwekkend allemaal. Gelukkig wordt het geweld niet geschuwd, want het ging aardig los.

Saving Private Ryan is gewoon 1 van de betere WO II films. Zeer goed acteerwerk, een mooie, passende soundtrack en genoeg indrukwekkende momenten. Maar ik verlaag mijn score van 4,5* wel naar 4*.