Night of the Living Dead (1968)

Gewoon in 1080p te bekijken via het openflix kanaal op youtube!

http://www.youtube.com/user...

Een lekkere Horrorklassieker die ook nog volledig in het zwart/wit is geschoten! Heerlijk!

Aangenaam!

Eindelijk een keer kennis gemaakt met George A. Romero.

Een prima film die gelijk sfeervol begint met quasi grappige scenes op een begraafplaats. De zombie invasie die al snel volgt is fijn uitgewerkt maar had net wat meer pit verdient. Met name dat geruzie tussen al die mensen in het huis is wat mij betreft nogal misplaatst in een horrorfilm en brengt de boel dan ook absoluut niet naar een hoger niveau. Gelukkig zijn er nog wel enkele gave moordscenes te zien en is het einde best schokkend. Een dikke 3,5*

Wil je zeggen dat het echte leven ook zwart-wit is?

Is Night of The Living Dead een klassieker in het zombie genre?

Night Of The Living Dead mag zich oprecht een cult classic in het horror/zombie genre noemen. Ik vind het een absolute topper. Persoonlijk vind ik de andere delen in Romero's "Death" reeks ook nog wel goed, maar die zijn absoluut niet zo goed als deze. Deze is toch wel de beste. Spanningsopbouw in de nacht, typisch griezelig horror sfeertje, de quote 'coming to get you, barbra' en natuurlijk ook nog een flinke hoeveelheid gore. Ondanks dat de film al een tijdje meegaat en zelfs nog in 'zwart-wit' is vind ik het een echte cult classic in het zombie genre. Deze moet eigenlijk iedereen wel een keer gezien hebben. Met name de oudere generatie zal deze film erg bevallen.

Een klassieker waar we als horrorliefhebbers veel dank aan verschuldigd zijn. Night Of The Living Dead mag dan op alle fronten allang voorbij gestreefd zijn, het blijft een erg leuke film om te zien. Anno 2011 komt het nogal onwennig over, maar daar zit tegelijkertijd vooral de charme. Aan de andere kant is het grappig om te zien hoe wezens die niet meer redelijk kunnen denken, wel doorhebben dat de portiek van een auto via de hendel open gaat (en vervolgens naar de andere kant rent, in de hoop dat die niet op slot is).

De zombie aanvallen zien er tof uit. Voor een film uit 1968 is de gore aan de ene kant erg overtuigend en aan de andere kant opvallend aanwezig. Duane Jones zet een toffe rol neer. Ik moest wel even lachen om hoe hij een vrouw (terug)sloeg. Belangrijkste in een film als deze is (zeker vanwege de leeftijd) toch dat de sfeer er goed in zit. Het zwartwit beeld werkt wel voor mij. Verder uiteraard verplichte kost voor liefhebbers van zombiefilms.

Ja het is natuurlijk een oude film, lastig om daar een realistische reactie over te schrijven

want de film is meer dan 40 jaar oud, in de tussentijd is er heel wat veranderd

en het is een low-budget film heb ik begrepen, tja moet je dat ook in een beoordeling meenemen? is een slechte film met budget van 30 miljoen slechter dan een slechte film met een budget van 3 miljoen?

is al die achtergrond informatie over een film relevant?

kan je een film juist beoordelen zonder al die informatie?

ik weet het niet... misschien de redactie van de movie meter?

al met al geef ik deze film 3,5 zombies

Het kelderdilemma

In Night of the Living Dead komt niet alleen de strijd tegen de dreiging van buiten naar voren (de zombies), maar minstens zo duidelijk - zo niet duidelijker - wordt zichtbaar dat het de strijd binnen de groep zelf is die zal leiden tot de ondergang van Ben, Harry, Barbra, Helen, Tom en Judy. Deze onderlinge strijd vindt plaats tussen de twee meest dominante groepsleden: ‘held’ Ben (Duane Jones) en ‘anti-held’ Harry Cooper (Karl Hardman).

In de film is er een machtstrijd aan de gang tussen Ben en Harry. Ze hebben beide een verschillend idee over wat de beste manier is om in leven te blijven totdat ze gered worden: Harry wil naar de kelder en Ben wil de zombies op de benedenverdieping tegenhouden. De sterke en dappere Ben wint de machtstrijd en neemt de leiding.

Tijdens het gevecht ligt de sympathie van de kijker bij Ben doordat Harry’s laffe optreden (het niet direct uit de kelder komen om Ben en Barbra te helpen en het niet open doen van de deur voor de door zombies achtervolgde Ben) schril afsteekt tegen Ben’s moedige gedrag. Harry wil dat de groep zich in de kelder verschanst (“The cellar is the strongest place”), terwijl Ben de talrijke ramen en deuren van het huis wil dichtspijkeren om zodoende de zombies buiten de deur te houden.

Harry blijft volhouden dat de kelder de veiligste plek is, maar ook Ben weigert de kelder als schuilplaats te overwegen (“The cellar is a death trap” en “I’m not stupid enough to follow you”). Het personage Tom (Keith Wayne) staat eerst een beetje tussen de twee in (‘We can make it to the cellar if we have to” en “We would all be a lot better off, all three of us if we’re working together”), maar kiest gaandeweg de kant van Ben.

Het was vrij uniek en controversieel voor een film uit 1968 dat de hoofdrol door een zwarte acteur werd gespeeld en dat zijn personage bovenaan de hiërarchie staat. In andere woorden: onder blanke mensen heeft een donkere man de autoriteit. Dit is duidelijk te zien uit het feit dat Ben het geweer draagt (symbool voor macht) en “If you stay uphere, you take orders from me!” naar Harry roept. Tom is een beetje een meeloper. Hij volgt de meest dominante persoon omdat die actiever, besluitvaardiger en doortastender is.

Wanneer Ben en Harry ruzie beginnen te maken over wat de veiligste plek in het huis is (en dat is vrijwel gelijk wanneer ze elkaar ontmoeten), worden er spanningen gecreëerd die tot de val van het zestal leiden.

Op een gegeven moment wordt er op de bovenverdieping een televisie ontdekt en Ben en Harry vechten om het toestel. Er is hier sprake van ironie: Ben en Harry vechten om het middel van communicatie met de buitenwereld, maar zijn niet in staat om met elkaar te communiceren. Door middel van deze ironie stelt de film de vraag: wie is de vijand? In eerste instantie lijkt het duidelijk dat het de zombies zijn, later echter, als de twee paranoïde mensen onderling vechten, wordt het onderscheid wazig.

Het laatste restje beschaving valt weg wanneer Ben Harry slaat nadat Ben door opzettelijke nalatigheid van Harry bijna aan de zombies ten prooi valt en Ben Harry later zelfs neerschiet nadat Harry het geweer van Ben probeert af te pakken.

Ben heeft aan het einde van de film geen keuze meer dan zijn toevlucht in de kelder te zoeken, waar hij achter de zwaar gebarricadeerde deur veilig blijkt te zijn voor de tientallen oprukkende zombies. Hij overleeft de zombie-invasie op de plek die hij eerst ten koste van alles afwees. Ook maakt hij zich geen verwijten dat het zijn steeds mislukkende plannen geweest kunnen zijn waardoor de rest van de groep het niet heeft gered.

Een nog bitterdere wetenschap is dat niet alleen Ben maar iedereen het hadden kunnen overleven door het advies van Harry op te volgen. Omdat het de zwarte sympathieopwekkende Ben door zijn eigen verkeerde beslissingen niet is gelukt om de mensen die hij onder zijn hoede had te beschermen is de film veel minder politiek correct (in tegenstelling tot bijvoorbeeld het zes jaar oudere To Kill a Mockingbird) dan men op het eerste gedeelte van de film afgaande zou vermoeden.

Regisseur George A. Romero benadert het rassenprobleem juist met veel nuance. Hij toont een aantal gebeurtenissen en laat de kijker oordelen. Ik kom tot de conclusie dat Ben noch Harry slecht zijn. Het zijn simpelweg mensen die handelen in een noodsituatie. Harry is niet de eerste de beste redneck, hij wil ook alleen maar veiligheid voor zichzelf en zijn gezin. Ben's plan om het gevecht met de zombies aan te gaan is begrijpelijk: hij wil zijn lot niet aan het toeval overlaten, voor hetzelfde geld waren de zombies wel door de deur naar de kelder heen gebroken.

Het is belangrijk dat de kijker er vraagtekens bij zet of Ben wel zo’n held was. Ben wordt aanvankelijk neergezet als een slimme held en Harry als een egoïstische lafaard en een halsstarrige lastpost, terwijl niemand het onder Ben's leiding overleefd en het blijkt dat er 'toch wel wat' in Harry's voorstel zat om in de kelder te verblijven, aangezien Ben in de kelder uiteindelijk veilig de nacht heeft kunnen doorbrengen. De boodschap luidt: vertrouw niet blindelings op degene die lijkt alsof hij weet waar hij mee bezig is, de coolste uitstraling heeft, verbaal het sterkst is en goed is in het verwerven van een leidinggevende positie.

Kortom: Night of the Living Dead is geen doorsnee horrorfilm. Het is een zeer cynische film: aan de ene kant is er de climax waarin Ben als zombie wordt aangezien en door schietgrage burgerwacht wordt neergeschoten, aan de andere kant de ironie dat de aanvankelijk als held geportretteerde Ben (Latijns voor ‘goed’) het - ook al waren zijn intenties goed - niet bij het juiste eind had. Daar bovenop is er het thema (mis)communicatie dat wordt uitgebeeld door de twee personages die weigeren samen te werken om uit hun benarde positie te komen. Dit alles maakt Night of the Living Dead één van de weinige psychologische films in het horrorgenre.

Uiterst sfeervolle film die ondanks de soms wat gebrekkige acteurs en dialogen een vakkundig geheel is waar menig horrorfilmmaker met een schuin oog naar zal kijken.

Met name het begin geeft al dat er met zorg en passie geprobeerd is om een sfeer te creëren die zeker in die tijd voor veel spanning zal hebben gezorgd. Ondanks dat daarna het tempo er met de knullige ruzies wat uit gaat is het vooral de onderlinge verhoudingen (zoals hierboven al bondig wordt aangegeven ) die dan de boventoon voren. Het overleven tussen de mensen blijkt dan haast lastiger te zijn dan met de zombies wat dan voor interessanter scènes zorgt dan buitenshuis. De effecten zijn matig tot goed maar wel sterk in beeld gebracht (wat ook erg te danken is aan het zwart/wit) en pas richting het eind komt er meer actie en gore om zo het geslaagde en wrange einde in gang te zetten.

3,5*

He's coming to get you, Barbra!
Met deze zin moest ik hardop lachen wegens de referentie uit Shaun of the Dead.

Night of the Living Dead is een sfeervolle, opvallend gore en spannende horrorfilm. De film is tegelijk ook mijn eerste Romero-film en ik heb zeker zin in meer. De film windt er geen doekjes om en valt meteen met de deur in huis: De doden zijn tot leven gekomen! In de scène op het kerkhof herkende ik direct (wijlen) Bill Hinzman. Hij was de allereerste zombie uit deze film.

Het verhaal is niet zo sterk, maar het gegeven van "Wie is de echte vijand?" wordt echt goed neergezet. Zoals Winnetou hierboven al zegt, zijn de pogingen van Ben om de groep te redden allemaal mislukt en zijn ze één voor één aan hun einde gekomen. En hoe Harry hier wordt neergezet als de bad guy, is hij toch de good guy. Dit vond ik erg mooi.

Alhoewel ik deze film niet in zwart-wit heb gezien, maar wel in kleur, ge-remasterd op dvd kwam alles goed uit de verf want ik kan gemakkelijk geloven dat de film er sfeervoller uitziet in zwart-wit. Wat voor mij wel opvalt is dat de film ontzettend veel bloederige scènes bevat voor een film uit '68.

Dit is een echte cultfilm die zeker aan te raden is. 3,5*

Erg goede Romero.

Romero is voor mij een regisseur met een regisseur die het degelijk doet alleen nergens echt boven de middelmaat uit weet te stijgen. Zijn zombiefilms zijn in de meeste gevallen erg vermakelijk alleen nooit meer dan dat. Met Night of The Living Dead weet hij dit wel te bereiken.

De openingsscène beloofde al meteen veel goeds, mooi om te zien hoe er clichés passeren die toen nog geen clichés waren, zoals het vallen van de vrouw.

Het middenstuk is ook zeker niet zwak maar had net wat meer om het lijf mogen hebben. De spanning had net wat meer mogen zijn. Ook had de dreiging van de zombies net wat groter mogen, misschien wel moeten zijn. Hier en daar een zombie die naar binnen glipt had het al interessanter gemaakt en had ook de kelder discussie wat meer diepgang gegeven.

Acteerwerk was bij vlagen erg irritant, het einde was ik dan wel weer erg fan van.

4*

als 18 jarige vind ik dit echt geen goede film, had nog nooit van deze film gehoord en was dus voor mij nooit een klassieker. ik kan anders wel klassiekers waarderen, maar misschien maar vanaf de jaren 75. ik heb deze film in kleur gekeken, wat misschien voor één keer geer voordeel is, leek me juist leuker in zwart wit. ik was verrast door deze hoge score, dacht dat hij veel minder kreeg, had zeer hoge verwachtingen van deze film, maar vond dit geen goede film. oké is misschien de basis voor de zombiefilms van nu, maar er moet iemand de eerste zijn. acteerwerk kon ik wel nog waarderen, was ook niet goed natuurlijk maar stoorde mij niet. vooral die zwarte man vond ik nog aardig acteren. voor de rest sober verhaal, weinig spanning, geen schrikeffecten. personages vond ik wel nog passen bij elkaar. zombies waren nog cv, maar op het einde was ik echt aan het aftellen tot wanneer hij gedaan zou zijn en dat is geen goed teken. ik verveelde mij eigelijk tijdens de film.
positief: kelderdilemma, personages, hoofdrol zwarte man, dochter van gezin die zombie
negatief: weinig sfeer, weinig schrikken, scene met brandende auto
blijkt[/spoiler
misschien heb ik gewoon de leeftijd niet om deze film goed te vinden, al hou ik wel van bepaalde klassiekers, maar niet van deze dus

1.5/5

Barbara en Johnny rijden naar een afgelegen begraafplaats om hun moeders graf bezoeken. Bij hun aankomst aan haar graf worden ze aangevallen door een zielloze strompelende man, die een ondode blijkt te zijn. Hij vermoordt Johnny en Barbara vlucht weg. Ze arriveert bij een oude verlaten boerderij en gaat er schuilen. Daar ontmoet ze Ben, die haar vertelt dat het wemelt van zombies in de stad. In de loop van de nacht blijkt dat er nog een aantal andere mensen ondergedoken zijn in het huis: de boze en laffe Harry Cooper, zijn vrouw Helen en haar ziek dochtertje, plus een jong stel, Tom en Judy. Allen zitten ze met de daver op het lijf. Via de radio vernemen ze dat de doden weer tot leven gekomen zijn en dat ze zich voeden met mensenvlees.

Hoe meer ik “Night of the Living Dead” bekijk, des te meer ik tot de conclusie kom dat dit één van beste horrorfilms is die ooit werd gemaakt. 44 jaar na zijn eerste release staat de film nog steeds als een huis. Het is ongelooflijk dat het destijds zo lang duurde vooraleer hij in de Benelux in de bioscopen werd uitgebracht. “Night of the Living Dead” kreeg eerst alleen een kans op enkele festivals. Dit blijft gewoon één van meest angstaanjagende prenten die ooit getoond werden op het witte doek. Alles wordt hier gedaan om bij de kijker angst te creëren voor het dreigend gevaar. De sfeerschepping is gewoon top. De prachtige zwart-wit fotografie is heel effectief. Regie, montage en vertolkingen zijn uitstekend. Hoewel de karakters van de prent dapper vechten voor hun leven, krijg je steeds meer het idee dat dit eigenlijk een verloren zaak is. Romero’s latere zombiefilms hebben nooit meer zo’n niveau bereikt. En ook de vermakelijke zombiefilms van Fulci staan een trap lager. Ondanks het relatief laag budget wist Romero er hier werkelijk alles uit te halen.

De Blu-Ray die momenteel aantrekkelijk geprijsd is in de UK, heeft een mooie print maar is helaas fullscreen en heeft geen ondertitels. (Het schijnt dat de kineast bewust gekozen heeft voor de ratio 1.33:1.) Een klassieker die door geen enkele griezelfan mag gemist worden.

Night of the Living Dead [Blu-ray]: Amazon.co.uk (3 Blu-Rays voor 20 EUR!)

Night Of The Living Dead | Blu-Ray | 4013549008143 | FreeRecordShop.nl

Is die versie echt 16:9?

Nee, die blu-ray is in 4:3. Veel krassen op de film ook. (stoort niet echt bij dit soort film).

Voor 7,99€ gekocht bij saturn. De DVD was 6,99€, maar had de ingekleurde versie.

Deze die ik heb uit Engeland (Optimum) heeft dan toch nog tenminste een mooie (krasvrije) print, hoewel hij ook 4:3 is. Krassen en vlekken storen mij altijd.

Alleszins bedankt voor de info.

A ha vannacht even kijken (serieus!)

op naar de 666 stemmen...

De film die is begonnen met hoe horror vooral nu is. Leuk om al de cliché's in een vroeg stadium te zien, maar af en toe een beetje te low-budget (de belachelijke belichting) om even smaakvol te blijven de gehele rit.

YouTube - GEORGE A. ROMERO | Night of the Living Dead | Higher Learning

Klassieke horror.

De cult rondom deze film is absoluut te begrijpen: het bevat klassieke scenes en dialogen.

Op het begin is het inderdaad een beetje flauw: het ziet er allemaal wat goedkoop uit maar toch vordert de film absoluut.

Schitterend in zwartwit geschoten met geweldige muziek en een uitstekende regie van George A. Romero. Het probleem is dat de film idd haar saaie momenten heeft. Maar als je daarbij wegkijkt zie je een schitterende jaren zestig horror klassieker.

Gewoon klassieke horror

4,0 sterren

Erg jammer dat de acteurs zo bar slecht waren, heb me er mateloos aan geërgerd. De eindscène is wel erg sterk. Al met al prima film van Romero.

Heb al meerdere malen genoten van de remake van Tom Savini en het werd dus eens tijd om het origineel te zien..... Jammer genoeg weet de originele Night of the Living Dead zijn status totaal niet waar te maken.

Night of the Living Dead zal in de jaren 60 best een shocker zijn geweest (al kan ik me ook dat moeilijk voorstellen aangezien er toen al veel betere films te zien waren) maar vandaag de dag blijft er niks meer van over. Het tempo is rampzalig voor de hedendaagse kijker. Zo wordt circa 20 minuten van de film alleen al gespendeerd aan hoe hoofdpersoon Ben de ramen en deuren barriceerd. Van enige spanning is weinig voelbaar aangezien de zombies zich buiten angstvallig stil houden. Als Romero niet af en toe wat shots van de zombies buiten liet zien had je niet eens geweten dat er een epidemie was.

Verder is het acteerwerk wel héél erg dramatisch. Duane Jones en Karl Hardman doen het nog best aardig maar Judith O'Dea lijkt met haar dramatische over de top performance wel op een jaren 30 actrice. In ieder geval deed het me erg denken aan de rol van Ann in de originele King Kong.

De ene tergend lange scene na de andere komt voorbij en aan de film lijkt haast geen einde te komen. ''Spannende'' scene's worden verkracht door veel te bombastische muziek en zelfs de sfeer vond ik niet top. Enige wat de film nog een beetje van de afgrond red is het aardige laatste kwartier waar de zombies eindelijk voor een beetje actie zorgen.

Nee, geef mij mij maar de 2 uitstekende vervolgen uit Romero's Dead trilogie. Wanneer ik dit verhaal wil zien kijk ik wel naar Savini's remake.

Het is er dan toch een keer van gekomen om deze zombie-klassieker te zien, en dat is me zeker niet tegen gevallen. Ben niet veel zwart-wit films gewend (wel van plan deze meer te gaan kijken), maar het komt de sfeer alleen maar ten goede.

Leuk dat de film meteen knalt met een zombie-attack en je een paar minuten later al in het huisje bent zonder dat deze nog wordt verlaten. Geen trage opbouw of kennismakingen met personen die hoogstwaarschijnlijk toch veranderingen in zombievoer. De survivors leren elkaar vanzelf beetje bij beetje kennen in hun strijd om te overleven. Ik vond de tijd die er is besteed aan het barricaderen van de deuren goed gedaan. Vaak wordt er een stoeltje voor geschoven of staat één of andere actieheld op die tijdens een dubbele flikflak een gastank naast een horde zombies kapotschiet, maar deze aanpak gaf toch een wat realistischer tintje. Opvallend trouwens dat men hier niet spreekt van zombies, maar van 'ghouls'.

Duane Jones zet een goede rol neer en zorgde misschien onbedoeld dat ik af en toe in de lach schoot. Het ongestoord verder barricaderen terwijl de blondine haar verhaal deed, de scene waarin hij de vrouw een klap teruggaf of het besluit om een brandende fauteuil naar buiten te smijten. Soms enorm knullig en niet meer van deze tijd. Zombies die bang zijn voor vuur en 'aah ooeehh' roepen. Ze zijn door de jaren heen ook een stuk dommer geworden, aangezien ze hier gewoon wapens oppakken of autoportieren checken.

Spannend wordt de film niet echt, daarvoor is het wat te oubollig. Helaas is er weinig aan make-up gedaan, maar de gore op het eind mag er best wezen. Prima einde ook en vermoedelijk is het hiermee allemaal begonnen waarom negers horrorfilms niet overleven... hoeveel pech kan je hebben? Heerlijk abrupt. Sfeervolle horrorfilm die nu wat achterhaald is, maar op veel vlakken nog steeds weet te vermaken.

Kleine tip is om deze niet bij de MediaMarkt te kopen.

En dan bedoel ik de Eone versie want daar staat op Geremasterd,

deze is namelijk gewoon video band overgezet (met 4:3 scherm en zonder NL ondertiteling)

Deze film hoort in 4:3.

Deze voor nog geen 3€ de 2 disk special editie kunnen kopen (ondanks dat er op de doos stond Digitally Mastered Coloured Version, was hij toch in zwart-wit) bij Mediamarkt.

'k dacht dat 'k die vroeger nog heb gezien toen 'k nog klein was, maar veel kan 'k me er niet meer van herinneren.

De film begint veelbelovend, alleen jammer dat de film halfweg inzakt, maar gelukkig eindigt de film weer met een knal.

De cast was niet slecht, maar zeker ook niet memorabel.

Gelukkig herpakt de film zich op het einde en maakt hem het bekijken waard.

Tijd geleden gezien, maar nog niet eerder beoordeeld zo te zien.

Dus hierbij alsnog, wat een heerlijke film.

Wat me vooral bij gebleven is was de constante spanning.

En het einde geen spoilers maar ik vond die goed.

Tot het (verrassende) einde erg spannend

Eerst even een thumbs up aan Winnetou, de manier waarop hij de film heeft geanalyseerd, getuigt dat de film best wel dieper gaat dan een ordinaire horror met veel bloed en gore. Na het lezen van die analyse is mijn waardering voor de film toch iets hoger. Het was niet de eerste keer dat ik deze zag. De eerste keer dat ik deze zag ergens in de jaren '90 vond ik em best wel eng. en hoewel ik ook nu me niet heb verveeld moest ik soms zuchten van de langdradigheid van het gekibbel, het passieve karakter van Barbra, het haantjesgedrag tussen Ben en Harry. Dat hier geen echt goede acteurs in meespelen is soms pijnlijk opvallend. Hoewel in sommige scènes de gore toch wel expliciet is zijn de zombies niet eng te noemen. Ze lijken nog teveel op mensen en hun intelligentie is hoger dan de doorsnee zombie die we later te zien krijgen. De film begint heel sterk nochtans, maar vervolgens heb je te lang momenten waarbij er heel weinig spannends gebeurd. Een beetje te gedateerd voor een regelmatige kijkbeurt. De sequel vind ik een pak genietbaarder.

ik heb dezelfde aangeschaft, snap eerlijkgezegd ook niet wat hier zo coloured aan is