Night of the Living Dead (1968)

Ja ik vond dit ook niet echt heel bijzonder allemaal.

Begin was helemaal zoiets van nou gaat er nog wat komen, maar het blijkt toch weer dat zombies niks voor mij is.

Ik vind ze gewoon niet eng als ze zo sloom zijn (ook al hoort dat)

En dan gaat het om de sfeer, dat was nog wel te doen, maar ook niet goed genoeg vond ik.

Maar scoort bij mij wel voldoende omdat ik er niet echt iets mee kan.

2*

Super vette film , en een van de best horror-klassiekers allertijden.

Exorcist blijft nummer één horror maar deze komt leuk in de buurt.

4.0***

Mjah, Romero de criticaster.

Het zwart/wit onderstreept uiteraard naar de rassenthematiek, de psychedelische tijdlijn duidt op een niet in te schatten menselijke willekeur, het gebrek aan maquillage verduidelijkt dat mens en zombie niet zo verschillend zijn, zo ook de dode vrouw die plots geen skelethoofd meer heeft. Met andere woorden, wie het wil haalt er vanalles uit, maar wat Romero ook zelf beweert, Night of the Living Dead in een zombiefilm en overstijgt het niveau van talloze platte horrorbroers niet.

Wat mij verder niet stoort. Wat mij wel stoorde waren de enorme continuiteitsfouten. Heb nog niet veel films gezien waar het zo erg was. In 5 minuten gaat het van daglicht naar duisternis, later in de film breekt het ochtendglore weer aan en 5 minuten later is het 3 uur snachts. Eh ?

Het begin van de film was nochthans erg charmant. Het zwart/wit was sfeervol en de film was leuk om volgen. De eenzame zombie en de acties van de vrouw wat duf, maar het was dan ook nog maar het begin van de film. Jammer genoeg valt de film helemaal stil in het midden en lijkt het dichthameren van ramen en deuren het enige te zijn waar we ons een uur mee moeten bezighouden. Afgezien van een doodsaaie discussie of onze helden nu beter boven of beneden gaan zitten.

Begin is gewoon leuk maar de film wordt daarna veel te saai. Het einde is weer iets beter maar tegen die tijd zat ik eigenlijk gewoon te wachten tot het afgelopen was. Beetje jammer dat er in het middendeel niks te beleven viel.

Verder deed een shot (de helikopter over het weiland) mij even aan 28 Weeks Later denken. Bedacht me dat ik toch liever een hoop zombies overkapt zie worden door een rotor. In ieder geval beter dan iemand die een nagel door een deur in een raam vastnagelt.

1.5*

Hij was dan wel in zwart en wit maar toch is dit best een spannende en boeiende film zombie film. Het einde was wel gaaf maar ook best lullig voor die ene persoon (Duane Jones)

Night Of The Living Dead is uiteraard een heel belangrijke geweest binnen het genre, maar we kunnen rustig stellen dat de film die status niet helemaal waar maakt. Deze lowbudget horror is bij vlagen creatief en mooi maar zit ook boordevol goofs. Tevens zijn de acteerprestaties nogal wisselend en valt het verhaal enigszins dood na een goede eerste helft. Wat volgt is matige spanning met onverklaarbare acties van de hoofdrolspelers. Het eindresultaat is redelijk.

Night of the Living Dead

Naar het schijnt is dit George A. Romero's eerste en beste zombiefilm. Mijn verwachtingen stonden dus redelijk hoog gespannen maar werden toch niet compleet waargemaakt.

De latere Romero's moeten het meestal van hun goor hebben maar hier wordt er nog geprobeerd om een zekere spanning te creëren maar deze voelt juist erg gedateerd aan. Ook de acteerprestatie van sommige acteurs was echt niet goed (Barbara o.a.) Daar komt dan ook nog eens bij te kijken dat na een redelijk sterke eerste helft de film gewoon wat inzakt en voortkabbelt naar het einde (wat overigens dan wel weer goed is wanneer Ben ook wordt neergeschoten omdat mensen denken dat hij een zombie is.)

De film heeft vast en zeker veel betekend voor het zombiegenre en er zitten ook zeker vrij goede stukken in ( de dochter bijvoorbeeld die is gebeten en in de kelder een zombie wordt) maar als gewone film is hij toch wel wat overrated.

2.5*

Hele goede zombie film en sterk acteerwerk

Is er bewust gekozen voor zwart / wit ??

4 sterren

Een klassieker die het horrorgenre en zeker het zombiegenre immens beïnvloedt heeft. Zeer laag budget (wat duidelijk te zien is in de make-up, de gemiddelde gothic lijkt tegenwoordig meer op een zombie), maar wel zeer bepalend in enkele zombieregeltjes en uiteindelijk is hij nog goed kijkbaar. Is vrij degelijk veroudert, maar soms stoort de technische beperktheid nogal (het lijkt momenten op films à la Nosferatu, terwijl deze toch flink wat later is gedraaid).

Tsja, cult en klassiek! Dat is het! Historisch vast een belangrijke film voor horrorliefhebbers, maar ik vond het maar een gewone film die wel ondanks de lage production values goed door te komen is.

De aanzet tot vele vervolgen, remakes en soortgelijke films dus. Daarmee heeft dit sowieso al een streepje voor, maar echt heel bijzonder wordt het nergens. De zombies ogen een beetje suf en de mensen laten zich soms net iets te gemakkelijk verschalken. Toch maakt het feit dat deze outbreak zowel in het Romero-universum als ook bij vele andere regisseurs niet te stuiten bleek een hoop goed.

Zo zie ik een zombiefilm namelijk het liefst: op lekker onverklaarbare wijze lopen plotsklaps dode mensen rond op zoek naar vlees. Hun hun opmars overrompelt, waardoor er manieren gezocht moet worden om in veiligheid te komen en te blijven. In al zijn simpelheid een gouden concept dat op vele manieren uitwerkbaar is, maar eigenlijk altijd leuk is.

Toch, zoals is zei, is dit ondanks de status allemaal nog wat slapjes. Op een paar sterke stukken na blijft het weinig spannend, ook omdat de zombies allemaal nog zo fris ogen. Dat heeft natuurlijk budgetaire redenen, gezien Romero geen monsterbudget had om te spenderen. Wel is dit een pak beter dan zijn huidige zombiefilms, zelfs al heeft de beste man nu een stuk meer centjes. Een goede film dus, maar niet super.

Deze film wordt overal omschreven als een steengoede horrorklassieker, dus moest ik hem toch eens zien (zeker toen ik las dat M. Night Shyamalan hier zijn inspiratie uit putte voor zijn schitterende film Signs). Bovendien is deze film gratis én legaal te downloaden, dus waar wachtte ik nog op?
Aan sfeer ontbreekt het deze film niet. De regie is schitterend gedaan. De grauwe, angstige sfeer van een hoop mensen die op de vlucht zijn voor een hoop levende lijken wordt uitstekend neergezet.
Night of the Living Dead wordt ook gezien als een vernieuwende film: daarvoor durfde niemand afkomen met echt schokkende scènes (zoals hier de scène waarin dat meisje haar moeder te lijf gaat met een schoffel, een scène die ook heel goed in beeld is gebracht).
Maar bij momenten komt de film een beetje oubollig en té amateuristisch over. De liefde voor het filmmaken druipt er van af (zag op de aftiteling dat Romero voor de nieuwsscènes beroep deed op de plaatselijke regionale tv), maar bij momenten is het toch een beetje té gebricoleerd. En dan de manier waarop die zombies lopen en schreeuwen...
Maar al bij al nog een goede, spannende en sfeervolle film. Terecht een klassieker.

Zeer goede horror film. Ik vind deze film na Psycho de beste horror film van de jaren 60.

Legendarische low budget horrorfilm, die een enorme verandering maakte in het horrorlandschap. Want George A. Romero maakte de hersenloze zombies van vroeger een stuk bloeddorstiger en gaf ze hun liefde voor mensenvlees mee.

Maar dat alleen was niet een enorme verandering, ook het feit dat hij een zwarte acteur gebruikte als hoofdacteur en held, blijkt dat hij een vooruitziende blik had (de explosie aan Blaxploitation films uit de jaren '70?)

De zwart-wit beelden zien er goed uit en de film blijkt toch een stuk harder (bloederiger) dan ik me herriner. De acteurs doen hun best, al had Barbra wel iets minder het "ik ben in shock" hoofdstuk uit het handboek van over-acting moeten lezen.

Geniale film van Romero, die hierna nog twee briljante zombiefilms maakte en daarna de weg kwijt was!

4,5*

Een film die ik elk jaar wel eens opzet. Vaak wordt gezegd dat Night Romero's generale repetitie was voor zijn latere meesterwerk Dawn. Ik heb beide films al verschillende keren gezien, maar ik zou eerlijk gezegd moeilijk kunnen kiezen.

Inmiddels zijn we meer dan veertig jaar verder, dus uiteraard oogt deze film op bepaalde vlakken verouderd. Hij is traag, de acteerprestaties ogen houterig en de dialogen klinken niet bepaald eigentijds. Maar de essentie van Night staat nog steeds als een huis. Naast de bedreiging van buitenaf krijgen enkele overlevenden van een zombieplaag te maken met een nog moeilijkere uitdaging: samenwerken. Ze verschansen zich in een landhuis en daar begint hun claustrofobische nachtmerrie. Erg knap hoe Romero dankbaar gebruik maakt van deze twee facetten om zijn film van spanning te voorzien.

Merkwaardig genoeg werd Night in elkaar gebokst door een hechte vriendengroep, bij wijze van plezierig tijdverdrijf. En dit voor een extreem laag budget (uiteraard). Het gevolg is dat de film erg kleinschalig oogt, want gedraaid op amper één locatie en met slechts een handvol acteurs. Bovendien werd er met opzet in zwart-wit geschoten om de kosten te drukken. Maar Romero was een slimmerik. Door handig gebruik te maken van post-apocalyptische TV-berichten slaagde hij erin om de dreiging van de zombies grootschalig te laten ogen, een trucje dat de doemsfeer in de film absoluut ten goede komt.

Vandaag geldt Romero nog steeds als horrorlegende. Terecht, want met zijn zombie-trilogie heeft hij de blauwdruk afgeleverd voor alle latere zombiefilms die gekruid zijn met een post-apocalyptisch sfeertje en waarin maar één ding telt: overleven. Net daarom is het schrijnend om te zien dat de beste man er vandaag alleen nog maar in slaagt om zijn succesformule van weleer te recycleren tot er niets meer van over blijft.

Leuke zombiefilm, viel me heel erg mee. De film was lekker rustig. Er zat ook niet veel idioot gegil in en het leek wel of de mensen eindelijk eens fatsoenlijk reageerde op zombies en er zaten een aantal erg sterke conversaties in de film.

Opzich is de film niet heel erg eng, de zombies komen ook niet heel vaak in beeld. Maar er heerst wel een gespannen sfeertje in de film en alle personages gaan op hun eigen manier met de zombieplaag om. Dit zorgt voor een aantal ruzies etc. Het acteerwerk was zeker te pruimen (niet van iedereen even goed maar over het algemeen wel om aan te zien). De film had ook een erg abrupt einde, wat ik eigenlijk niet had verwacht.

Ik geef deze 3* en ga de volgende keer voor het vervolg Dawn of the Dead.

Redelijke zombiefilm, al oogt deze her en der wel wat gedateerd. Het tempo is lekker traag evenals de zombies en hoewel de film eigenlijk nergens spannend wordt is een en ander af en toe nog best vermakelijk.

Een groot minpunt zijn de personages. Ze handelen niet altijd even logisch en sommigen zijn gewoon ronduit irritant. Vooral de blonde vrouw mocht er wat mij betreft zo snel mogelijk aan gaan en gelukkig gebeurde dat uiteindelijk ook.

Verder is de sfeer in de film wel goed en het einde waarbij de donkere man gedood wordt, omdat ze denken dat hij een zombie is, is erg sterk en zorgt ervoor dat de film toch nog makkelijk op een voldoende uit komt.

3.0*

Misschien wel de grondlegger van het zombiehorror genre.

Ik heb alle remakes van de laatste jaren gezien en daarbij had je enkele toppers (oa Dawn of the Dead) en enkele hele zwakke (oa Diary of the Dead). Nu is het tijd om eens de klassieke ''Dead'' films te gaan kijken toen George A. Romero nog een gevierd regisseur was.

Deze Night of the Living Dead begint erg sterk met een spannende opening. Helaas zakt de film daarna wel enorm in zeg. Zonde, want het was aardig sfeervol en spannend. Gelukkig wordt het weer in het laatste half uur een stuk boeiender met de echte aanval van de zombies op de woning. Daarvoor was het toch wat teveel aan suffe dialogen en teveel screentijd voor die vrouw.
Wat ik wel jammer vind is dat niet alles even overtuigend getoond wordt. Zo zien gevechten er wel heel zwak uit, wat ik vaker in hele oude films zie. En verder vond ik zowel de zombies als de mensen wel wat rare dingen doen. Zeker van de mensen had ik toch wel meer verwacht om zich te beschermen tegen de zombies.

Dat de film in het zwart wit opgenomen is vond ik tijdens het kijken niet erg. Het maakte het zelfs wat sfeervoller. Misschien is het ook wel gedaan om de effecten wat overtuigender te laten tonen aangezien dit als low budget film geen grootste effecten kon tonen. Dat het low budget is zie je ook aan meerdere dingen als dat het grotendeels op 1 locatie afspeelt en dat er maar weinig personages in de film zitten. Maar dat is allemaal niet erg. Ik ben door deze film nog meer benieuwd geraakt aan de 2 opvolgers van deze film.

3,5*

Horror, seriously? Dit was toch een komedie pur sang? Het leek af en toe of ik naar ''Peppie and Kokkie going crazy'' zat te kijken.

Als je er met een moderne kijk instapt, is de film eigenlijk baggerslecht, maar de sfeer blijft onovertroffen. Zelfs het zwart/wit stoorde me niet, lekker somber juist, en ik denk zelfs dat ik hem in kleur helemaal niks had gevonden. Verder valt je ook meer op andere dingen dan op het verhaal zelf, de manier van filmen, het acteerwerk, de muziek.. Over het acteerwerk gesproken, het is allemaal vrij klungelig en vaak ook een tikkeltje ongeloofwaardig, maar hoe cool is het dat Romero gekozen heeft voor een zwarte hoofdrolspeler? Dit vond ik toch wel een verfrissend pluspunt. Mooi ook dat de nadruk niet alleen ligt op de dreiging van de zombies, maar ook op de relaties binnen de groep.

Het mag dan wel een zogenaamde cultklassieker zijn, en niet te vergeten dat dit een low budget flm is, maar helaas is het naar mijn smaak te gedateerd. De openingsscène is wel memorabel.

Ik kan er weer een horrorklassieker bijschrijven. Genoeg vervolgen of soortgelijke films gezien maar nooit eerder deze en het is toch echt wel een must-see in het horrorgenre. Night of the Living Dead bevat een uitstekende sfeer, maar is nogal gedateerd. Is te zien aan de zombies, maar met name aan het houterige acteerwerk. Best cru hoe de hoofdrolspeler aan zijn einde komt.

3,5*

Aangenaam!

Eindelijk een keer kennis gemaakt met George A. Romero.

Een prima film die gelijk sfeervol begint met quasi grappige scenes op een begraafplaats. De zombie invasie die al snel volgt is fijn uitgewerkt maar had net wat meer pit verdient. Met name dat geruzie tussen al die mensen in het huis is wat mij betreft nogal misplaatst in een horrorfilm en brengt de boel dan ook absoluut niet naar een hoger niveau. Gelukkig zijn er nog wel enkele gave moordscenes te zien en is het einde best schokkend. Een dikke 3,5*

Ja het is natuurlijk een oude film, lastig om daar een realistische reactie over te schrijven

want de film is meer dan 40 jaar oud, in de tussentijd is er heel wat veranderd

en het is een low-budget film heb ik begrepen, tja moet je dat ook in een beoordeling meenemen? is een slechte film met budget van 30 miljoen slechter dan een slechte film met een budget van 3 miljoen?

is al die achtergrond informatie over een film relevant?

kan je een film juist beoordelen zonder al die informatie?

ik weet het niet... misschien de redactie van de movie meter?

al met al geef ik deze film 3,5 zombies

Uiterst sfeervolle film die ondanks de soms wat gebrekkige acteurs en dialogen een vakkundig geheel is waar menig horrorfilmmaker met een schuin oog naar zal kijken.

Met name het begin geeft al dat er met zorg en passie geprobeerd is om een sfeer te creëren die zeker in die tijd voor veel spanning zal hebben gezorgd. Ondanks dat daarna het tempo er met de knullige ruzies wat uit gaat is het vooral de onderlinge verhoudingen (zoals hierboven al bondig wordt aangegeven ) die dan de boventoon voren. Het overleven tussen de mensen blijkt dan haast lastiger te zijn dan met de zombies wat dan voor interessanter scènes zorgt dan buitenshuis. De effecten zijn matig tot goed maar wel sterk in beeld gebracht (wat ook erg te danken is aan het zwart/wit) en pas richting het eind komt er meer actie en gore om zo het geslaagde en wrange einde in gang te zetten.

3,5*

He's coming to get you, Barbra!
Met deze zin moest ik hardop lachen wegens de referentie uit Shaun of the Dead.

Night of the Living Dead is een sfeervolle, opvallend gore en spannende horrorfilm. De film is tegelijk ook mijn eerste Romero-film en ik heb zeker zin in meer. De film windt er geen doekjes om en valt meteen met de deur in huis: De doden zijn tot leven gekomen! In de scène op het kerkhof herkende ik direct (wijlen) Bill Hinzman. Hij was de allereerste zombie uit deze film.

Het verhaal is niet zo sterk, maar het gegeven van "Wie is de echte vijand?" wordt echt goed neergezet. Zoals Winnetou hierboven al zegt, zijn de pogingen van Ben om de groep te redden allemaal mislukt en zijn ze één voor één aan hun einde gekomen. En hoe Harry hier wordt neergezet als de bad guy, is hij toch de good guy. Dit vond ik erg mooi.

Alhoewel ik deze film niet in zwart-wit heb gezien, maar wel in kleur, ge-remasterd op dvd kwam alles goed uit de verf want ik kan gemakkelijk geloven dat de film er sfeervoller uitziet in zwart-wit. Wat voor mij wel opvalt is dat de film ontzettend veel bloederige scènes bevat voor een film uit '68.

Dit is een echte cultfilm die zeker aan te raden is. 3,5*

Erg goede Romero.

Romero is voor mij een regisseur met een regisseur die het degelijk doet alleen nergens echt boven de middelmaat uit weet te stijgen. Zijn zombiefilms zijn in de meeste gevallen erg vermakelijk alleen nooit meer dan dat. Met Night of The Living Dead weet hij dit wel te bereiken.

De openingsscène beloofde al meteen veel goeds, mooi om te zien hoe er clichés passeren die toen nog geen clichés waren, zoals het vallen van de vrouw.

Het middenstuk is ook zeker niet zwak maar had net wat meer om het lijf mogen hebben. De spanning had net wat meer mogen zijn. Ook had de dreiging van de zombies net wat groter mogen, misschien wel moeten zijn. Hier en daar een zombie die naar binnen glipt had het al interessanter gemaakt en had ook de kelder discussie wat meer diepgang gegeven.

Acteerwerk was bij vlagen erg irritant, het einde was ik dan wel weer erg fan van.

4*

Barbara en Johnny rijden naar een afgelegen begraafplaats om hun moeders graf bezoeken. Bij hun aankomst aan haar graf worden ze aangevallen door een zielloze strompelende man, die een ondode blijkt te zijn. Hij vermoordt Johnny en Barbara vlucht weg. Ze arriveert bij een oude verlaten boerderij en gaat er schuilen. Daar ontmoet ze Ben, die haar vertelt dat het wemelt van zombies in de stad. In de loop van de nacht blijkt dat er nog een aantal andere mensen ondergedoken zijn in het huis: de boze en laffe Harry Cooper, zijn vrouw Helen en haar ziek dochtertje, plus een jong stel, Tom en Judy. Allen zitten ze met de daver op het lijf. Via de radio vernemen ze dat de doden weer tot leven gekomen zijn en dat ze zich voeden met mensenvlees.

Hoe meer ik “Night of the Living Dead” bekijk, des te meer ik tot de conclusie kom dat dit één van beste horrorfilms is die ooit werd gemaakt. 44 jaar na zijn eerste release staat de film nog steeds als een huis. Het is ongelooflijk dat het destijds zo lang duurde vooraleer hij in de Benelux in de bioscopen werd uitgebracht. “Night of the Living Dead” kreeg eerst alleen een kans op enkele festivals. Dit blijft gewoon één van meest angstaanjagende prenten die ooit getoond werden op het witte doek. Alles wordt hier gedaan om bij de kijker angst te creëren voor het dreigend gevaar. De sfeerschepping is gewoon top. De prachtige zwart-wit fotografie is heel effectief. Regie, montage en vertolkingen zijn uitstekend. Hoewel de karakters van de prent dapper vechten voor hun leven, krijg je steeds meer het idee dat dit eigenlijk een verloren zaak is. Romero’s latere zombiefilms hebben nooit meer zo’n niveau bereikt. En ook de vermakelijke zombiefilms van Fulci staan een trap lager. Ondanks het relatief laag budget wist Romero er hier werkelijk alles uit te halen.

De Blu-Ray die momenteel aantrekkelijk geprijsd is in de UK, heeft een mooie print maar is helaas fullscreen en heeft geen ondertitels. (Het schijnt dat de kineast bewust gekozen heeft voor de ratio 1.33:1.) Een klassieker die door geen enkele griezelfan mag gemist worden.

Night of the Living Dead [Blu-ray]: Amazon.co.uk (3 Blu-Rays voor 20 EUR!)

Heb al meerdere malen genoten van de remake van Tom Savini en het werd dus eens tijd om het origineel te zien..... Jammer genoeg weet de originele Night of the Living Dead zijn status totaal niet waar te maken.

Night of the Living Dead zal in de jaren 60 best een shocker zijn geweest (al kan ik me ook dat moeilijk voorstellen aangezien er toen al veel betere films te zien waren) maar vandaag de dag blijft er niks meer van over. Het tempo is rampzalig voor de hedendaagse kijker. Zo wordt circa 20 minuten van de film alleen al gespendeerd aan hoe hoofdpersoon Ben de ramen en deuren barriceerd. Van enige spanning is weinig voelbaar aangezien de zombies zich buiten angstvallig stil houden. Als Romero niet af en toe wat shots van de zombies buiten liet zien had je niet eens geweten dat er een epidemie was.

Verder is het acteerwerk wel héél erg dramatisch. Duane Jones en Karl Hardman doen het nog best aardig maar Judith O'Dea lijkt met haar dramatische over de top performance wel op een jaren 30 actrice. In ieder geval deed het me erg denken aan de rol van Ann in de originele King Kong.

De ene tergend lange scene na de andere komt voorbij en aan de film lijkt haast geen einde te komen. ''Spannende'' scene's worden verkracht door veel te bombastische muziek en zelfs de sfeer vond ik niet top. Enige wat de film nog een beetje van de afgrond red is het aardige laatste kwartier waar de zombies eindelijk voor een beetje actie zorgen.

Nee, geef mij mij maar de 2 uitstekende vervolgen uit Romero's Dead trilogie. Wanneer ik dit verhaal wil zien kijk ik wel naar Savini's remake.

Het is er dan toch een keer van gekomen om deze zombie-klassieker te zien, en dat is me zeker niet tegen gevallen. Ben niet veel zwart-wit films gewend (wel van plan deze meer te gaan kijken), maar het komt de sfeer alleen maar ten goede.

Leuk dat de film meteen knalt met een zombie-attack en je een paar minuten later al in het huisje bent zonder dat deze nog wordt verlaten. Geen trage opbouw of kennismakingen met personen die hoogstwaarschijnlijk toch veranderingen in zombievoer. De survivors leren elkaar vanzelf beetje bij beetje kennen in hun strijd om te overleven. Ik vond de tijd die er is besteed aan het barricaderen van de deuren goed gedaan. Vaak wordt er een stoeltje voor geschoven of staat één of andere actieheld op die tijdens een dubbele flikflak een gastank naast een horde zombies kapotschiet, maar deze aanpak gaf toch een wat realistischer tintje. Opvallend trouwens dat men hier niet spreekt van zombies, maar van 'ghouls'.

Duane Jones zet een goede rol neer en zorgde misschien onbedoeld dat ik af en toe in de lach schoot. Het ongestoord verder barricaderen terwijl de blondine haar verhaal deed, de scene waarin hij de vrouw een klap teruggaf of het besluit om een brandende fauteuil naar buiten te smijten. Soms enorm knullig en niet meer van deze tijd. Zombies die bang zijn voor vuur en 'aah ooeehh' roepen. Ze zijn door de jaren heen ook een stuk dommer geworden, aangezien ze hier gewoon wapens oppakken of autoportieren checken.

Spannend wordt de film niet echt, daarvoor is het wat te oubollig. Helaas is er weinig aan make-up gedaan, maar de gore op het eind mag er best wezen. Prima einde ook en vermoedelijk is het hiermee allemaal begonnen waarom negers horrorfilms niet overleven... hoeveel pech kan je hebben? Heerlijk abrupt. Sfeervolle horrorfilm die nu wat achterhaald is, maar op veel vlakken nog steeds weet te vermaken.

Deze voor nog geen 3€ de 2 disk special editie kunnen kopen (ondanks dat er op de doos stond Digitally Mastered Coloured Version, was hij toch in zwart-wit) bij Mediamarkt.

'k dacht dat 'k die vroeger nog heb gezien toen 'k nog klein was, maar veel kan 'k me er niet meer van herinneren.

De film begint veelbelovend, alleen jammer dat de film halfweg inzakt, maar gelukkig eindigt de film weer met een knal.

De cast was niet slecht, maar zeker ook niet memorabel.

Gelukkig herpakt de film zich op het einde en maakt hem het bekijken waard.

Eerst even een thumbs up aan Winnetou, de manier waarop hij de film heeft geanalyseerd, getuigt dat de film best wel dieper gaat dan een ordinaire horror met veel bloed en gore. Na het lezen van die analyse is mijn waardering voor de film toch iets hoger. Het was niet de eerste keer dat ik deze zag. De eerste keer dat ik deze zag ergens in de jaren '90 vond ik em best wel eng. en hoewel ik ook nu me niet heb verveeld moest ik soms zuchten van de langdradigheid van het gekibbel, het passieve karakter van Barbra, het haantjesgedrag tussen Ben en Harry. Dat hier geen echt goede acteurs in meespelen is soms pijnlijk opvallend. Hoewel in sommige scènes de gore toch wel expliciet is zijn de zombies niet eng te noemen. Ze lijken nog teveel op mensen en hun intelligentie is hoger dan de doorsnee zombie die we later te zien krijgen. De film begint heel sterk nochtans, maar vervolgens heb je te lang momenten waarbij er heel weinig spannends gebeurd. Een beetje te gedateerd voor een regelmatige kijkbeurt. De sequel vind ik een pak genietbaarder.

"They're coming to get you, Barbara, there's one of them now!"

De laatste tijd een heleboel horror gezien en nu maar eens begonnen met de films van George A. Romero. Eerst had ik het niet zo met zombies maar dat kwam vooral door die moderne films, Lucio Fulci had er al voor gezorgd dat ik zombies toch erg gaaf ben gaan vinden.

Het acteerwerk was wel in orde. Bijzonder is dat dit de eerste Amerikaanse film is waar een zwarte acteur de hoofdpersoon speelt. Duane Jones doet het ook prima.

De zwart-wit beelden zien er erg sfeervol uit en geven de film een beetje het karakter van een film die veel eerder is gemaakt. Als de film in kleur was denk ik dat hij veel minder sterk geweest zou zijn. Bovendien lijkt de film ondanks het budget minder goedkoop. Bloed is gemaakt met chocolade-siroop, wie ziet het verschil in zwart-wit? Het huis dat is gebruikt voor de opnames mochten de filmmakers gebruiken van de eigenaar omdat hij het toch wou slopen.

De zombies hadden soms wat beter gekund. Vooral die eerste, behalve wat rare bewegingen en een bleek gezicht zie je niet dat het een levende dode is. Er zaten wel een paar erg goede tussen en voor die tijd is er met de gore niets mis. Kannibalisme is een leuk idee van Romero, in die tijd veroorzaakte de film dan ook veel ophef, mensen dachten dat het kannibalisme zou aanmoedigen...

De muziek vond ik ook wel gaaf, echt die klassieke horror. Helaas is het allemaal stock music, niet voor de film geschreven dus. Het gaafste vond ik de muziek meteen in het begin, heerlijk.

Wel moet ik bekennen dat het een best lange zit was... De film is niet echt spannend en al helemaal niet eng, al had ik dat ook niet verwacht. Wel ben ik erg benieuwt naar de latere films van Romero. Voor die tijd is het een bijzonder aardige horror, al vind ik dat Hammer in Engeland wel een paar betere films heeft gemaakt toen der tijd.