Le Procès (1962)

-U kunt alleen Nederlandse, Engelse boeken, dvd's en muziek in het buitenland laten bezorgen.-

Maar anders geef ik wel een bezorgadres (jouw adres) op mocht dat nodig zijn, zie morgen maar even, ik heb nu even slaap nodig

Deze film moet het voor mij in de eerste plaats hebben van de uitstekende cinematografie. De beelden die je te zien kreeg waren geweldig met als hoogtepunt de reusachtige kantoorruimte waar meer dan 800 secretaresses wezenloos zaten te typen en onmiddellijk opstonden toen de bel rinkelde.

Deze film liet op een bizarre manier de allesvermorzelende bureaucratie zien van een totalitaire staat. Model zou hier voor kunnen staan de Sowjet Unie onder Stalin. Als je daar opgepakt werd was je schuldig. Alleen maar om het feit dat je opgepakt was. En zo verging het hier ook met Joseph K.

Anthony Perkins voor de rol van Joseph K vond ik trouwens zeer goed gecast. De absurditeit van de totalitaire staat, waar alle gevoel was uitgeband, kon niet beter getoond worden door een slungelachtige gewone en neurotische jongen voor een niet nader genoemde misdaad te beschuldigen.

Opvallend vond ik ook de rol van de voor mij zeer aantrekkelijk ogende Romy Schneider, wiens charmes ook geheel in dienst stonden van het systeem, gezien het feit dat zij Joseph K aantrekkelijk vond alleen om het feit dat hij beschuldigd was.

Kort samengevat; "The Trial" is een zeer goede film die mij bij herzien telkens weer aan het denken zet. Het enigste minpunt vond ik dat de film wel wat aan de lange kant was.

4,0*

Duidelijk geen 12 Angry Men of Judgment at Nuremberg.

Visueel is dit echt een enorm meesterwerk waar alles lijkt te kloppen. Welles bleek al eerder goed met lichtinval overweg te kunnen maar hier is het gewoon geniaal. Het camerawerk, montage, score en decors volgen daar in. Het draagt allemaal bij toch een visueel prachtig plaatje en het mysterie en hysterie in de film. De scènes waar bij er belachelijk veel mensen aanwezig waren bij de bureau's en in de rechtzaal vond ik heel die drukte goed benadrukken.

Het mysterie en de hysterie loopt ook door het verhaal. Het is allemaal erg bizar en je moet het hoofd er goed bijhouden. Na het einde heb je er nog niet echt een goede kijk op, eigenlijk helemaal geen kijk want een echte uitleg wordt er niet gegeven waardoor je toch nog een tijdje met de film bezig bent.

Anthony Perkins past helemaal in dit plaatje en zeer goed gecast. Dat hij nerveus gedrag goed kan illustreren is al langer bekend na Psycho maar hier voegt hij er nog veel meer aan toe, wereldprestatie. Jeanne Moreau, Romy Schneider en Orson Welles zaten ook in vorm.

Meesterwerk !

4,5*

Best interessant filmpje. Ik moet bekennen dat ik Kafka alleen van naam ken, maar iets dergelijks als dit had ik wel verwacht. Mijn Duits leraar had ooit wat over Kafka vertelt namelijk. Eigenlijk gek dat ik me dat nog kon herinneren, erg veel heb ik er nooit geleerd.

Een boeiend schouwspel, op het begin na dan. Dit komt vooral omdat Joseph K in het begin maar een irritant personage is, gaandeweg wordt dit minder en begint hij juist te boeien. De film is behoorlijk sfeervol en hoewel het me nog niet allemaal duidelijk is, laat de film een redelijk sterke indruk achter.

3.5*, misschien komt daar nog een halfje bij.

Visueel en qua decors werkelijk prachtig. Qua verhaal had ik wat moeite om de aandacht vast te houden, mede doordat ik geen ondertitling had. Normaal niet echt een probleem, maar in deze film bestaat toch uit veel mono- en dialogen en niet altijd even duidelijk gearticuleerd.

Ik kon hier eerlijk gezegd bar weinig van maken. Het hoofdpersonage vond ik, zeker in de beginscène, hoogst irritant en de ontwikkelingen in het verhaal vond ik zo nu en dan erg lastig te interpreteren. En toch...toch is het wel een film waar ik nog regelmatig aan moet denken. Scènes die me bijblijven, en een vervreemdende sfeer die me enerzijds tegenstaat maar tegelijkertijd eindeloos fascineert. Beslist een herziening waard t.z.t.

trailer op YOUtube

Fantastische film, was mijn eerste Orson Welles die ik had gezien en ik was toch onder de indruk. Visueel is dit inderdaad fantastisch.

Is toch echt Perkins' beste rol. Dat verdwaalde en wakkergeschrokken speelt hij echt voortreffelijk.

Viel beetje tegen hield mijn aandacht niet vast.

Acteren was erg goed.

3,5 ster

Een film die duidelijk wat meer aandacht verdient, zelden ook dat een film zo effectief met lichtinval speelt als in The Trial, gebaseerd op het boek van Franz Kafka. Eigenlijk is de hele film een surrealistische, bureaucratische doolhof waarin de ene absurde gebeurtenis na de andere plaats vind. Soms zorgt dat ervoor dat het nogal moeilijk is om je doorheen bepaalde scènes te worstelen, mede door de mysterieuze sfeer die doorheen de volledige film hangt. De kolossale settings zijn ronduit geniaal en heb ik nooit eerder gezien, ze roepen het idee op, hoe nietig de mens wel niet is in deze maatschappij. Alles oogt dan ook heel ongezellig, als een reusachtige doolhof met gigantische ruimtes. Een enkele keer wist de film ook een benauwend effect op te roepen, op het moment dat Joseph K. in het houten 'hok' van de schilder terecht kwam. De film bevat dan ook heel wat memorabele settings zoals de hal met de reusachtige, meterslange computer, of de zaal waarin honderden mensen achter een bureau zaten te werken aan een typemachine. Tegenwoordig gebruikt men een 'blue-screen' (lees: cgi) voor zulke ruimtes te crëeren, Orson Welles moest het doen met 'echte' settings en massataferelen.

Visueel dus overdonderend dikwijls een prachtig schaduwspel. Surrealistisch meesterwerk waar je wel niet bepaald vrolijk van word.

4.5 sterren

Hoewel ik nog veel te weinig van Kafka heb gelezen is dit precies hoe ik me zijn verhalen voorstel. Inderdaad verbluffende cinematografie. De camera posities, de manieren waarop met licht gespeeld wordt. Prachtig gewoon. Het verhaal is al evenveel smullen, maar dat is natuurlijk de verdienste van Kafka en niet Welles. Ik vond ook dat Perkins een goede rol speelde. Hij is een mooie acteur om naar te kijken en ben door deze film zeker meer geïnteresseerd geraakt in hem, en ook in klassieke films in het algemeen.

geestig, beklemmend, de film is niet helemaal perfect (perkins past perfect in zijn rol, maar doet soms wel wat aan overacting, en aan het einde toe vliegt de film soms wat uit de band, maar dat heeft ook wel zijn charme), maar in sommige opzichten beter dan perfect (de scene met zijn nichtje voor de deur, het bureaucratische hoofdkwartier, de inspecteurs in het begin en het gesprek, de prachtige scene waar hij wordt wegedragen, de lachscene in de rechtbank, de meisjes en de schilderijenverkoper) het is een film die hilarisch en eng tegelijk is, en dat is me niet vaak of misschien wel nooit overkomen, daarom 5*

Goede en vrij getrouwe boekverfilming, die dankzij de settings en de cinematografie ook nog eens op eigen benen kan staan. Jammer dat de rust ontbreekt in de dialogen en dat de hoofdpersoon net wat te energiek wordt neergezet. Vond verder ook, zoals de meesten die Kafka's meesterwerk hebben gelezen, het einde een miskleun van jewelste. De slotzin is onverfilmbaar, dat is duidelijk, maar Welles doet hier afbreuk aan de impact van het einde. Bij Kafka is juist zo schrikwekkend dat K. als een volkomen onbetekend radartje bijna achteloos wordt afgemaakt door de leugenachtige wereldorde. Daadwerkelijk als een hond. Welles probeert het einde te dramatiseren door rekken en dynamiet, maar dat vermindert juist het drama; honden worden nu eenmaal niet opgeblazen met springstof. Fundamenteel fout dus, en mijn ontroering verdween onmiddelijk. Over het geheel genomen echter een goede verfilming.

De explosieve moord op Jozef K. heeft niets te maken met een eventuele sensatiezucht van Orson Welles. Hij had er simpelweg moeite mee om een jood want dat was Perkins zo snel na de holocaust op een dusdanige close manier om het leven te brengen. Ik vond de explosie bovendien wel passen.

Vooropgestelddat ikhet boek niet heb gelezen, maar ik kan me een voorstelling maken van het einde waaraan eRCee refereert. Danis het einde van de film andere kost en ik begrijp dan ook zijn ongemak. Dit staatlos van het jood-zijn van Perkins;het gaat puur om een punt van kwaliteitsbeoordeling in de film.

Klopt.

Het gaat me daarnaast nog niet eens alleen om het gebruik maken van een explosie, maar ook dat de scene gerekt wordt. De gebeurtenis krijgt hierdoor teveel belang en verliest zo paradoxaal genoeg aan kracht.

Vind dat argument van het joods-zijn van de acteur overigens ook volstrekt niet overtuigend. Ten eerste is zijn personage geen Jood, ten tweede wordt hij hoe dan ook vermoord.

HUW WHELDON: Your film, THE TRIAL, is based upon Franz Kafka's stunning novel.

ORSON WELLES: Yes, I suppose you could say that, although you wouldn't necessarily be correct. I've generally tried to be faithful to Kafka's novel in my film but there are a couple of major points in my film that don't correspond when reading the novel. First of all the character of Joseph K. in the film doesn't really deteriorate, certainly doesn't surrender at the end.

WHELDON: He certainly does in the book, he's murdered in the book.

WELLES: Yes, he is murdered in the end. He's murdered in our film, but because I fear that K may be taken to be a sort of everyman by the audience, I have been bold enough to change the end to the extent that he doesn't surrender. He is murdered as anyone is murdered when they're executed, but where in the book he screams, "like a dog, like a dog you're killing me!," in my version he laughs in their faces because they're unable to kill him.

WHELDON: That's a big change.

WELLES: Not so big, because in fact, in Kafka they are unable to kill K. When the two out of work tenors are sent away to a field to murder K, they can't really do it. They keep passing the knife back and forth to one another. K refuses to collaborate in his own death in the novel, it's left like that and he dies with a sort of whimper. Now in the film, I've simply replaced that whimper with a bang.

WHELDON: Did you ever think about ending the film with the two executioners stabbing K with the knife?

WELLES: No. To me that ending is a ballet written by a Jewish intellectual before the advent of Hitler. Kafka wouldn't have put that in after the death of six million Jews. It all seems very much pre-Auschwitz to me. I don't mean that my ending was a particularly good one, but it was the only possible solution. I had to step up the pace, if only for a few moments.

bron: http://www.wellesnet.com/trial%20bbc%20interview.htm

@ eRCee:

Of Josef K. wel of niet Joods is, daar valt over te discussiëren. Kafka was dat zelf wel en zijn protagonisten lijken vaak toch wel te duiden op alterego's van hemzelf. Aan de andere kant wordt dat – zover ik het mij kan herinneren – nooit expliciet in het boek vermeld.

Mij stond het einde van de film hoe dan ook tegen. Precies om dezelfde reden als die van eRCee.

Interessant interview, maar dat doet niets af aan het feit dat eRCee het door Welles gekozen einde niet goed vond aansluiten bij het einde van het boek, waarvoor hij de voorkeur heeft. Als ik zijn relaas lees, ben ik ook sterk geneigd het einde van het boek beter bij de strekking van het verhaal aan te zien sluiten. Een belangrijke issue van de film (en het boek) is toch de nietigheid van een persoon tegenover het systeem en dansluit het beschreven einde van het boek daar beter bij aan. Maar goed, Welles had daar een ander beeld bij en die artistieke vrijheid gun ik hem ook. (zo gul zijn we dan ook wel weer )

Ik ben het ook helemaal eens met eRCee. Dat interview plaatste ik vooral ter opheldering van Welles zijn (ware) motivatie

Sluit me aan bij degenen die het einde pathetisch op het ridicule af vonden en niet echt passend bij de strekking van het boek,en nog belangrijker:ook niet bij de rest van de film.

Wat dat betreft weer trademark onevenwichtigheid van Welles,die ook tijdens de productie van deze film doorsloeg in zijn grootheidswaan en half Europa doorreisde op zoek naar geld en geschikte locaties.

Dat laatste heeft natuurlijk als voordeel dat je als kijker door de steeds veranderende omgeving gedesorienteerd raakt en alles soms als een serieuze nachtmerie aanvoelt.Trouwens,op zich is een K. verfilming al een teken van overmoed:de abstractie van zijn werk lijkt zich steeds aan adequate verfilmingen te onttrekken.

Perkins heeft een ondankbare rol als vleesgeworden nulliteit K.,die hij echter wat meer menselijkheid en opstandigheid tracht mee te geven.Opmerkelijk is dat Welles een paar vrouwenrollen inlast die in het boek niet voorkomen:Moreau verdwijnt alweer snel,Schneider daarentegen levert de beste acteerprestatie van de hele cast,beter ook dan Welles als corrupte vadsige advocaat,net zo immobiel als zijn obese schepper.

Deze grillige film kan zeker bogen op een paar filmische hoogstandjes als de processequentie zelf(vgl. de verkiezingsrally in CK) en de achtervolgingsscène met de kinderkens in de corridor.

Het meest geslaagd vond ik echter de aparte animatiesequentie aan het begin met de verbeelding van het verhaal Vor dem Gesetz,ook bij K. een hoogtepunt.

Die personages zitten toch ook gewoon in het boek?

Volgens mij is een deel van de scenes met de dienstbode van de advocaat wel uit de hoofdtekst geschrapt, maar in veel edities als appendix te lezen. Is overigens gewoon van hetzelfde niveau als de rest van het boek.

U heeft gelijk.

?????Wat heeft dat nou met grootheids waanzin te maken? Ik zie dat meer als een uiting van determinatie om de film een extra te geven, te streven naar het best haalbare, om niet te zeggen perfectie. En Welles slaagt daar bijzonder in, ben ik van mening. Perfecte locaties die de scenes bijna al dragen en bijzonder goed bij het verhaal aansluiten.

Een half miljard uitgeven aan special effects en dan een kul-film presenteren, dat is grootheidswaanzin.

Het gebeurt me niet vaak dat ik vrijwel niks van het verhaal snap, maar dit was er zo een.

Gelukkig is de film wel erg mooi geschoten en gesneden, met mooie locaties, dus audiovisueel was het wel in orde. Maar inhoudelijk kon ik er amper wijs uit worden, veel te vlugge abstracte dialogen en personages waar ik de rol niet van begreep. Dan wordt zoiets als dit waar veel in gepraat wordt een erg lange zit.

Misschien beter deze nog een keertje te kijken, want ik had altijd vrij hoge verwachtingen van deze. Denk dat het eerder mezelf is aan te rekenen dan de film, maargoed.

2*

Wat valt hier niet aan te snappen? Juist een heel rechtlijnig verhaal, waabinnen aparte gebeurtenissen en dialogen plaatsvinden die dit bevestigen.

Ik snap de gebeurtenissen ook wel, maar bij vrijwel elke dialoog verslapte mijn aandacht. Wat ze te vertellen hebben lijkt me vrij relevant, maar daar zat ik echt geen moment in. Zonder subs kijken was niet verstandig, en dat ik vrijwel in slaap viel zal ook niet geholpen hebben. Volgde er echt niks van. Kan er ook niks aan doen.

Dan is het nog de vraag of dit aan de film te wijten is (dan is het ook meteen een goede reden om een laag cijfer te geven) of aan jezelf. Het kan ook zijn dat het niet het juiste moment was om deze film te kijken.

Dat klopt. Maar ik heb hem wel afgekeken, dus kan hem beoordelen. Kan weliswaar nog veranderen als ik hem nog eens op zet, maar voor nu kan ik toch best een cijfer geven?