Titanic (1997)

En voor degene die nu nieuwsgierig zijn. (en het nog niet weten)

Lusitania: Murder on the Atlantic (2007)

Dat zijn dan wel Duitsers, maar nog steeds geen nazi´s, natuurlijk. Die had je nog niet in 1915.

'Ik heb van de oma van de nicht van mijn broer's vriendin...' zou toch al een indicatie moeten zijn dat het wellicht niet al te serieus moet worden genomen. Maar bedankt, ik lach me nog steeds helemaal suf om mensen die er wel serieus op ingaan!

Misschien is die oma juist heel betrouwbaar, weet ik veel.

Of niemand niemand snapt gewoon zijn geweldige humor niet.

Dus steek je hem meteen maar een veer in z'n reet. < - -> mocht ik serieus genomen worden

Het is nog altijd PR.

Edit: ik heb het voor het voor je veranderd.

Bedankt voor je begrip.

Het was ook sarcastisch,

Ik kon er anders wel om lachen.

Pastichio Rocker heeft alleen maar sarcastische, memorabele of ongelovelijk vergezochte quotes.

Standaard romantisch drama met standaard, voorspelbare, Holywoodaanse(mooi woord?), verhaalstructuur waar geen tijd is voor diepgang, omdat op dat moment het schip moet zinken. Technisch en cinematografisch gezien misschien niet verkeerd. Acteerwerk niet zeer bijzonder, maar ook zelden beroerd.

Verder stoort het ontzettend grote aantal aan research, continuïteitsfouten etc. enorm. Als klap op de vuurpijl nog het ontzettend Amerikaanse einde, waarin de ultieme het-loopt-slecht-af film toch nog goed af loopt door een verschrikkelijk sentimentele droom/dood/terugkomst bij Jack(hoe je het ook wilt noemen). Een leuke film om eens met de familie op de bank met popcorn te kijken met romantiek, spanning , drama en actie in een film die er mooi uitziet, maar écht niet meer dan dat.

Nee mensen, genoeg redenen waarom deze film niet zo goed is zoals het volk hier vaak beweert. Allemaal erin getrapt!

Voor het eerst in jaren weer herzien en hij is nog altijd goed. Ja, het is gewoon een chick flick van 200 miljoen, maar het is wel een chick flick van James Cameron, met genoeg spektakel waarmee de man zo goed overweg kan. Enige minpunt dat ik eigenlijk kan bedenken is de ongenadig grote hoeveelheid van 'expository dialogue', oftewel alle dialogen die over de bouw van de Titanic gaan (als voorhoede van het zinken) of de kapitein die extra hard door wil varen. Echt veel te veel dialogen die met een knipoog gaan van "Ja, en daardoor gaat dit mis en daardoor gaat dat mis". Special effects blijven ijzersterk, want het enige dat ik 'outdated' vindt overkomen zijn sommige achtergronden (de sterrenhemel 's nachts bijvoorbeeld).

Prachtige effecten, maar de muziek vindt ik echt vreselijk (sorry, niet mijn smaak). Voor de rest is deze film absoluut niet voor mij. Op en of andere manier vond ik het romantische verhaal enorm zwak en niet pakkend. Het laatste gedeelte is wel erg vet.

3,0

Prachtige special effects, zeer ontroerend liefdesverhaal

en knap staaltje acteertalent!!

deze film MOET je gezien hebben ^^

Waarom dan wel niet?

Titanic nog eens herzien, en ik was benieuwd of het de tand des tijds had doorstaan. Ondertussen toch al 12 jaar oud. Een zeer gehypte film toen. Het aantal tieners dat vanwege Di Caprio deze film 4 keer of meer had gezien, was niet te tellen.

Ondanks de melige romantiek een hoop clichés, blijven de special effects, de overweldigende decors en de intrigerende muziek nog overeind. De film zorgt voor een mooi afwisseling tussen een informatief luik en een romantisch gedeelte met de nodige dosis spanning en een vleugje humor. En dat voor een film waarbij je al op voorhand weet hoe het afloopt.

Geen topper, omdat het op zich nergens origineel is en het acteerwerk niet echt hoogstaand, maar de film blijft ondanks z'n lengte en voorspelbaarheid toch boeiend. En de ramp van de Titanic interesseert me wel, wat ook wel zal meespelen. Een film die toch wat onderschat is.

Oscars worden dan ook niet gegeven aan de meest creatieve films, maar aan de beste films. Het meest creatieve project is niet automatisch het beste of meest geslaagde project. De doelen die een filmmaker zich vooropstelt en de mate waarin hij deze doelen bereikt, zijn veel belangrijke maatstaven om de kwaliteit van een film te bepalen.

*Uche uche* Hoogstens vínd jij dat de beste films, maar ze zíjn het niet.

Eens, simpelweg omdat 'het beste of meest geslaagde project' niet bestaat, maar ik doelde met bovenstaand bericht vooral op de bizarriteit van het positief beoordelen van afzonderlijke factoren die als op zichzelf staande factor niet eens naar voren springen (door een gebrek aan creativiteit).

De kwaliteit van een film is onmogelijk te bepalen, want objectieve normen voor kwaliteit bestaan nu eenmaal niet.

Daarnaast vind ik het maar een vreemde norm: iedere filmmaker stelt toch zijn eigen doelen en bereikt er daar zo veel mogelijk van? Als je zo'n dergelijke eis aanhangt zou je zelfs een film als Epic Movie kunnen overladen met prijzen..

Overigens excuseer ik me alvast voor toekomstige vertraagde reacties, maar persoonlijk acht ik de prioriteit van de Centraal Examens hoger dan deze discussie.

Dat lijkt me een nogal onzinnig criterium. Als een filmmaker een sentimentele romantische tearjerker wil maken, en hij slaagt daarin, is het dan een goede film?

Ik weet meestal de bedoeling van de filmmaker niet en volgens mij zou het oordeel over de kwaliteit van de film daar helemaal niet van moeten afhangen. Bij mij gaat het erom: heb ik een film gezien die mij boeit, waarin goed wordt gespeeld, waarin het verhaal goed wordt uitgebeeld, waarin geen opvallende fouten in zitten? Is dat allemaal ok, dan heb ik een goede film gezien.

Helemaal geen onzinnig criterium als je tenminste leest wat er staat. De doelen die de filmmaker vooropstelt EN de mate waarin hij de doelen verwezenlijkt bepalen de kwaliteit van een film. Eerst kijk je dus naar de doelen. Ambieert de filmmaker een hoger doel met zijn film? Een hersenloze komedie of een sentimentele tearjerker vallen daar meestal niet onder. Heb je dus een film die louter gemaakt is voor entertainment, stelt deze film zich geen hogere doelen. Toch kan je nog steeds deze film beoordelen aan de mate waarin hij zijn "simpele" doelen verwezenlijkt. Een film die wel hogere doelen ambieert, legt de lat hoger en is moeilijker te verwezenlijken. Dit soort film dwingt dus ook meer respect af als hij in ook in zijn doelen slaagt. Hij wordt dus hoger geacht dan een film die zich minder hoge doelen vooropstelt ongeacht de mate waarin hij deze doelen behaalt.

Het bovenstaande staat overigens volledig los van het persoonlijk gevoel naar een film toe. Het is niet zo dat een film een hoge kwaliteit bezit, dat iedereen er dan ook van gaat houden. Hier spelen vooral individuele en persoonlijke factoren in mee.

Wat zijn 'hogere doelen'? Da's namelijk ook behoorlijk vrij te interpreteren, en zelfs al zou je daar een definitie voor hebben, die overigens (natuurlijk) ook subjectief is, dan blijft dat een subjectieve norm die jíj aanhangt.

Wat ik ervan vind, doet er niet toe. Men kan deze films die worden genomineerd voor Oscars als kwaliteitsfilms beschouwen. Niet meer, maar ook niet minder. Wat je persoonlijk gevoel naar deze films toe is, varieert van persoon tot persoon en van film tot film. Wat wel vaststaat, is dat elke film die wordt genomineerd voor beste film door een grote groep mensen (professionelen in het geval van de Oscars) als een uitstekende film wordt gezien. Dat wil niet betekenen dat jij als individu dan ook van die film gaat houden.

Een factor hoeft niet naar voren te springen om positief beoordeeld te worden. Als je deze factor afzonderlijk analyseert en deze beoordeelt aan de hand van het grotere plaatje (is deze factor zodanig geoptimaliseerd zodat hij de film in het algemeen ten goede komt?) kan je alsnog een positief resultaat bekomen. Met een gebrek aan creativiteit heeft dit niets te maken. Men kan nog steeds creatief zijn om een factor net zo te bewerkstelligen dat deze geen aandacht naar zich toe trekt. Of een factor dan wel of niet aandacht naar zich toe moet trekken, varieert van film tot film. Maar het is fout om te zeggen dat een factor die geen aandacht naar zich toe trekt, geen prijzen verdient, omdat het net de bedoeling kan zijn dat deze factor geen aandacht naar zich toe trekt en dit kan ook moeilijk te bewerkstelligen zijn, wat deze factor dus ook prijzenswaardig maakt.

Uit het perspectief van een individu gezien, is dit deels objectief en deels subjectief. Je persoonlijk gevoel naar een film toe is subjectief, maar als je een film gaat analyseren, ga je dit op een objectieve manier doen (tenminste als je de doelen van de filmmaker respecteert).

Epic Movie ambieert geen hoger doel. Iets wat ik heb uitgelegd in een eerder bericht (antwoord aan Aazhyd).

Ik beschouw iets als objectief, wanneer het zo wordt beschouwd door de meeste intellectuele en/of professionele mensen. Je moet een gelijksoortige basis hebben als je een discussie wilt hebben en dat kan niet als je alles, maar dan ook alles als subjectief gaat beschouwen.

Een voorbeeld van een hoger doel kan zijn: bv. een probleem aankaarten in onze maatschappij, diepe emoties losmaken bij veel mensen, enz. Kortom alles dat rationeel en/of emotioneel een diepe invloed kan hebben...

Uiteraard, maar als het als specifiek deel van het geheel niet opvalt zie ik niet in waarom het als deel beloond zou moeten worden. Alaaf, vele factoren maken een geheel, nietwaar, maar de combinatie van deze factoren tezamen wordt al meegenomen in de beoordeling van dit geheel; wordt een specifiek deel beoordeeld, dan moet dit deel wel opvallen, omdat het anders schijnbaar niet bijzonder genoeg is om op te vallen als deel van het geheel.

Het moge trouwens duidelijk zijn dat ik doelde op een gebrek aan creativiteit op het deelgebied in kwestie.

..waardoor andere factoren vermeerderde aandacht trekken, die op hun beurt beloond kunnen worden met prijzen. Als een factor slechts op de achtergrond fungeert vind ik er persoonlijk niets prijzenswaardigs aan.

Leg uit.

Dan beschóuw jij het als objectief, inderdaad, maar dat is vanzelfsprekend een puur subjectieve aanname: de mening van professionelen is niet (objectief) kwalitatiever dan de mijne (of de jouwe).

Jawel, je kan subjectieve argumenten toch best tegenspreken? Je kunt er zelfs wijzer van worden, of er nu een oplossing uit voort komt of niet.

Alles kan rationeel en/of emotioneel een diepe impact op iemand hebben. Er zullen vast pubers zijn die zich al meerdermaals de broek hebben uitgescheurd van het lachen tijdens Epic Movie en die de film vervolgens opheiligen tot één van de beste films allertijden. Plus: dit blijft jouw subjectieve interpretatie van 'een hoger doel'.

Ps: is het een idee om de laatste paar berichten hierheen te verplaatsen?

Neem als voorbeeld de montage in Titanic. Het valt wel op dat deze montage zeer vloeiend en naadloos is. Denk jij soms dat het gemakkelijk is om zoiets te verwezenlijken als je ook bedenkt dat ze over een enorme hoeveelheid beeldmateriaal beschikten? Het lijkt mij dat je gewoon geen besef hebt hoeveel talent je daarvoor nodig hebt...

Dat hangt ervan af of die factor essentieel is voor de film. Bv. muziek die weinig toevoegt aan een film is inderdaad niet prijzenswaardig. De montage in Titanic trekt op zichzelf misschien geen aandacht, omdat de filmmakers net willen dat je vergeet dat je naar een film aan het kijken bent. Een abrupte montage (cut van hier naar daar en terug, enz.) zou het geheel onoverzichtelijk maken en past dus niet bij de stijl van de film. Een vloeiende montage is daarom niet minder prijzenswaardig, omdat het soms zelfs moeilijker te verwezenlijken is dan een opvallende/abrupte montage...

Je laat weeral een deel van mijn tekst weg. Als je de doelen van de filmmaker respecteert, ga je zijn film op een objectieve manier proberen te analyseren. Het woord objectief is hier niet letterlijk te nemen, maar het is simpelweg bedoeld wat door een meerderheid aan intellectuele en/of professionele mensen wordt gehanteerd.

Ik heb het dan ook over wat een meerderheid vindt, en dan heb ik het wel over ca. 90%. Klaarblijkelijk behoor jij tot de 10% die alles in twijfel trekt, wat discussiëren vrij onmogelijk maakt. Het is ook niet zo dat die 90% over alles hetzelfde denkt, alleen hebben zij een min of meer zelfde beeld wat een goede film inhoudt.

Je wil mekaar ook begrijpen wanneer je een discussie voert, en dat is niet mogelijk als zelfs je basis totaal niet overeenkomt. Jij trekt de "grondbeginselen" in twijfel, terwijl die door een overgrote meerderheid aanvaard zijn. Soms moet je al eens een toegeving doen in een discussie en pas dan geraken we vooruit, anders blijven we gewoon ter plaatse trappelen en langs mekaar heen praten.

Ik heb het niet over pubers, maar over intellectuele mensen. Ik dacht dat dat duidelijk was... De meeste intellectuele mensen hebben een soortgelijke interpretatie van wat nu net een hoger doel inhoudt.

Och, ze hadden ook maar 300 miljoen tot hun beschikking. Anyway: een vloeiende montage is in mijn ogen slechts de basis voor een film, waarop overige factoren kunnen voortborduren. Het is allemaal fijn dat hij vloeiend is, zoals de montage dat overigens in zeer veel films is, maar dat maakt hem nog niet speciaal of uitmuntend, en zeker niet boeiend.

Dat kan niet via een opvallende montage..? Ik vergeet eerder dat ik een film aan het kijken ben tijdens Umfeld dan tijdens Titanic.

Eens, een opvallende montage past inderdaad niet binnen de (inhoudsgerichte) stijl van de film.

Beide zijn vloeiend en erg moeilijk te verwezenlijken, maar een opvallende montage is daarnaast blijkbaar interessant genoeg om de aandacht te trekken (in tegenstelling tot die in Titanic). Als een montage als individuele factor voor extra emotie zorgt vind ik hem prijzenswaardig, en anders niet.

Ten eerste is dat een enorm conservatief beeld en ten tweede heeft die 90% net zo min objectieve argumenten om hun beoordeling te ondersteunen als ieder ander, dus is hun mening ook niet beter - maar grijp er gerust naar terug zo je wilt als je houvast wil; ik houd je niet tegen.

Ah, dat verklaart.

No offence, maar in dit geval heb ik gewoonweg het gelijk aan mijn kant staan. Volgens mij weet jij dat ook wel, maar grijp je gewoon graag terug naar een soort van semi-objectiviteit omdat je houvast zoekt in je beoordeling. Oftewel: jij hangt een relatieve in plaats van een absolute objectiviteit aan, die je (heel democratisch) baseert op de meerderheid.

Verder denk ik sowieso dat we niets vooruit komen, want jouw 5* en mijn 0.5* zullen (voorlopig) knalhard blijven staan.

Dus iets dient alleen een hoger doel als het rationeel en/of emotioneel een diepe invloed heeft op intellectuelen? Oké..

Zouden er trouwens werkelijk zoveel intellectuelen rondlopen in Hollywood? Het lijkt mij logisch dat veel van dat soort mensen zich juist bezig houden met de alternatievere stromingen.

Jup, en dat baseren ze slechts en alleen op één ding: elkaar, want als zoveel mensen het aanhangen móet het wel kloppen. Hmja.

Nu is het voor de verandering wél mogelijk dat ik ergens overheen gelezen heb, want mijn adrenalinepeil is nog steeds niet op normaal niveau sinds de letters 'hardware malfunction' op mijn scherm verschenen. Kutding.

Edit: ik kom van zondag tot en met donderdagmiddag niet meer op de computer, dus de tijdspanne tot mijn volgende reactie zal wel behoorlijk lang zijn.

Het blijft een goede film hoe vaak ik hem ook zie.