Broken Flowers (2005)

Als Murray-fan krijgt deze film van mij **½. Maar de film op zich was wat minder. Ik zie Murray liever in wat komischere films. Het einde had voor mij wat meer gedetailleerder kunnen zijn.

Rustig voortkabbelende, grappige road-movie met een droogkomische Bill Murray in de eenzame hoofdrol. Tijdens de zoektocht naar degene die 'de geheimzinnige brief' geschreven heeft, is de ene confrontatie met een van zijn oude vlammen nog ongemakkelijker dan de andere. Heerlijk om op die momenten de ongeïnteresseerde en tegelijkertijd (over)peinzende blikken van Murray te zien. De sfeervolle jazzmuziek en de dromerige sfeer maken het plaatje compleet.

Een droogkomische Murray zoals we hem kennen. Het is op een haar na verwijderd van een gimmick. Script lijkt soms zelfs iets te veel op zijn lijf geschreven. Zeer goed gespeelde bijrollen die de film meer dan draaglijk maken. Rustige, kabbelende sfeer, rare ongemakkelijke momenten, heerlijke muziek. Dat eenzaamheid en cynisme uiteindelijk nogal onbevredigend blijken lijkt me dan ook geen verrassing. En zoals een roadmovie betaamt is de reis, de zoektocht, belangrijker dan het eindpunt. Nog eens simpel samengevat in de levenswijsheid van Don aan het einde.

Al met al erg fijn. 4*

Ik vind het verhaal wat erg mager, maar dat speelt ook een wat ondergeschikte rol. Toch levert dit de film aftrek op in mijn beoordeling, ik kan als filmkijker nu eenmaal meestal niet zonder goed verhaal.

Niettemin is Jarmusch een erg aparte en originele filmmaker, die soms eerder kunststukjes dan films lijkt te maken. Wat stijl betreft vind ik deze film op Mystery Train lijken. De film is niet altijd even boeiend, maar blijft interessant door enkele geniale momenten, die de film zeker het kijken waard maken.

Dat Murray die jongen uiteindelijk om de hoek ontmoet vind ik wat makkelijk, maar dat hij hem uiteindelijk gewoon smeert vind ik een goede zet, omdat het helemaal bij de film past: nooit heb je zeker geweten dat Murray snel zijn zoon zou vinden, en als het dan op het einde toch lijkt te gebeuren blijkt er sprake te zijn van een misverstand. Die jongen rent natuurlijk niet voor niks weg

3 sterren

Tegenvaller. Het verhaal kwam traag op gang, en toen er eindelijk een beetje vaart in kwam zakte de boel toch regelmatig weer in. Daarnaast heb ik een niet al te sterke Murray gezien, en viel het einde me wat tegen.

Toch af en toe vermakelijk, de verschillen tussen de vrouwen die hij ontmoet, is leuk om te zien.

2,5*

Leuke film, maar niet brilliant. Scenes van de verstoorde mens Bill Muray deden mij erg aan Lost in Translation denken. Ik heb van de film wel genoten. Over het open eind minder enthousiast. Een 3,5

Ondanks een hele goeie en leuke rol van Bill Murray, drie en 'n halve punt. Het einde was onbevredigend en de film was iets te lang.

Verder weer echte Jarmusch-karakters, geweldige dialogen en pijnlijke stiltesm, waar ik écht niet tegen kan (en dat is positief bedoeld!).

Typische rol van Bill Murray(beetje vergelijkbaar met Lost In Translation).

Een film waarin niet al te veel dialogen in voorkomen.

Soms werd ik er zelf wat ongemakkelijk van toen ze samen aan tafel zaten en er bijna niets werd gezegd.

Wel een leuke film om eens gezien te hebben.

Daarmee 3 sterren

zeer genoten van die droogkomische kanis van bill. het open einde deed daar voor mij niets aan af. het is eerder een aansporing de film nog eens te kijken, om te zien of t misschien toch op te lossen is. 4

a zegt:
heb gisteravond broken flowers gezien
a zegt:
die bill murray is zo droog
b zegt:
ahja relaxed
a zegt:
heerlijk
b zegt:
heheh ja
b zegt:
wat vond je van het einde?
a zegt:
ja ik vond t wel goed
a zegt:
t maakte me niet zoveel uit wie t was
a zegt:
of dat t een grap was
b zegt:
nee idd
a zegt:
ik kon er wel mee leven
azegt:
op inet zie je allemaal reacties dat ze dat einde zo kut vonden
a zegt:
helemaal in de ban van het willen weten
b zegt:
maar dat kan wel hetgeen zijn wat de drive is in de film voor je, 'wie zal het zijn'
b zegt:
hehe
a zegt:
ja dat was t ook wel een beetje
b zegt:
het maakt idd geen ene sjaak uit
a zegt:
maar hij hield die drive zo in stand
a zegt:
dan wil je t missch nog es zien
a zegt:
kijken of je t dan wel weet
b zegt:
hehe japrecies
b zegt:
net zoals je een film van anne frank gaat kijken en er dan misschien achter komt wie hun verraden heeft
a zegt:
ja en je dan per se wilt weten wie dat gedaan heeft
b zegt:
de hele tijd doorzaniken erover, 'wie heeft het gedaan'
a zegt:
heheh
a zegt:
das een goeie
b zegt:
DE DUITSERS!!

OK.

Trage film die niet echt smeuïg overkomt, maar slecht? Welnee! Murray is absoluut geschikt voor een dergelijke rol en de humor is zeker veelvuldig, maar heel subtiel, aanwezig. Geen grappen die zich ver van te voren al aandienen, maar kleine details die spontaan in beeld komen en mij in ieder geval vele malen hebben laten grinniken. Wel veel "stille" momenten, (beetje a la Lost in Translation), die hebben niet helemaal mijn voorkeur maar typeren aan de andere kant wel weer goed het sfeertje in de film.

Aardige film met Bill Murray in de sfeer van Lost in Translation. Een beetje aan de trage kant die op sommige momenten iets te stil wordt waardoor je dreigt in slaap te vallen. Goed acteerwerk en melodrama. Weer eens een film met een orgineel uitgangspunt. Met iets meer snelheid en humor had dit een topper kunnen worden. Nu helaas net niet. Toch 3 sterren

Sfeervolle tragere film die toch weet te boeien, net ervoor had ik Brick gezien en dat vond ik een slaapverwekkende trage film, deze vond ik altijd interessant genoeg om je aandacht te houden. Leuke nevenpersonages en ik vond het hele idee op zich wel leuk om ns al je ex-en op te zoeken en te zien wat er van hun leven is geworden. Eigenlijk had ik vanbij het begin al het gevoel dat hij nooit achter de waarheid zou komen van de brief of z'n zoon, maar toch liet dit een kleine leegte achter op het einde. Eens je je daarover kan zetten blijft het toch een héél aangename film
Voor mij 3*

Prima film, erg rustig maar nooit te traag. Murray zet weer een erg goede rol neer, wel wat we van 'm kennen, maar wel effectief. Het is misschien wel zo dat het niet precies om het einde draaide maar meer om de weg erheen, toch vond ik dit lege einde niet helemaal werken. 3,5*

Onbevredigend einde, hoop niet dat ik ooit zo'n roze brief op m'n deurmat vind............

Vlak hiervoor had ik Down by Law van Jarmusch gezien. Vond Broken Flowers bijna een luchtige romantische komedie worden en mis het stijlvolle camerawerk dat met name zijn zwartwitfilms en Mystery Train siert.

Toch wel goeie rol van Murray waardoor de film niet echt gaat vervelen, maar geen Jarmusch-klassieker en haalt het ook niet bij Lost in Translation.

Herzien. Het einde viel nu beter, eigenlijk past het best goed vind ik. Fijne film met subtiele humor.

Tegenvaller. Het verhaal kwam traag op gang, en toen er eindelijk een beetje vaart in kwam zakte de boel toch regelmatig weer in. Daarnaast heb ik een niet al te sterke Murray gezien, en viel het einde me wat tegen.

Toch af en toe vermakelijk, de verschillen tussen de vrouwen die hij ontmoet, is leuk om te zien.

hier ben ik het helemaal mee eens 2,5 ster

heb ik nou het niet juist gehoord of was in die eerste brief een enorme fout geslopen? Werd er namelijk niet het volgende gezegd: "nadat we het uit hebben gemaakt bleek ik een paar JAAR later zwanger te zijn"....paar jaar? hoe kan hij dan de vader zijn? volgens mij was het allemaal opgezet door zijn vriend die wat spanning wilde en Don weer plezier in het leven te geven. Hij had het allemaal wel wat snel geregeld hoor: al die adressen en routes en dat met drie fulltime banen? Ook leuk dat hij meteen het vrouwelijk schoon opmerkte en toen hij terugkwam meteen weer in jogging pak zat en meteen twee jongens in hetzelfde merk liepen.

Prachtige film!

Humor om niet van te lachen! Heerlijke situationele droogheid met een constant zwartgallige ondertoon is precies wat mij in komedie kan bekoren. De gebroeders Coen weten hoe ze dit moeten aanpakken, maar mijnheer Jarmusch en zeker ook Bill Murray weten van wanten in deze subtiele manier van grapjes maken.

Murray lijkt zijn patroon van emotieloze man in de nadagen van zijn actieve leven te perfectioneren in navolging op "Lost in Translation" en "The Life Aquatic". Bezwaard met onterecht zelfmedelijden dat hem in een geestelijke houtgreep houdt, is zijn reis langs een viertal (correctie, vijftal) ex-vriendinnen een zeer memorabele. Hoewel elk van deze bezoeken het predicaat 'bizar' terecht in ontvangst zou mogen nemen, houdt Murray zijn gezicht vrijwel de gehele film met verve in de plooi. Het gevoel van plaatsvervangende schaamte alsook dat van plaatsvervangende verbazing zal je hierdoor als kijker meerdere malen bekruipen!

Maar ondanks het aantal afgelegde kilometers vindt zijn uitstap eerder plaats op het emotionele dan op het fysieke vlak. Het is een reis door zijn verleden die als het ware zijn zelfbewustzijn versterkt. Dat het einde hierdoor voor sommigen teleurstellend was roept bij mij enkel onbegrip op, aangezien het vooral een (onvrijwillige) zoektocht was naar zichzelf, niet zijn zoon. Jarmusch weet hierbij uitstekend sfeer te creëeren. Tijdens 'lege' momenten die Murray in zijn huiskamer, auto, vliegtuig en hotelkamer meemaakt, is de eenzaamheid bijna te proeven. Verder lijkt Jarmusch een meester van zijn mise-en-scène: elk voorwerp heeft betekenis, is te plaatsen in de levens van de personages. Van knullige schilderijtjes tot exclusief meubilair tot de CD van zijn buurman, het past allemaal in de setting. Een ander voorbeeld is het eeuwige trainingspak van de rijke Murray, steeds in een andere kleur. Lekker subtiel..!

Ook de muziek is fantastisch gekozen. De speelse Ethiopische deuntjes staan in schril contrast met de rechtlijnigheid van Murray´s personage. Eén bepaald nummer wordt wellicht wat repetetief gebruikt, maar het swingt wel, zodat het nimmer als storend zal worden ervaren. Het gebruik van muziek zoals Jarmusch dit doet bevalt me wel, zoals het me ook beviel in "Ghost Dog", de enige film uit zijn repertoire die ik heb gezien naast deze. Maar als de rest het niveau haalt van deze twee films, of er bij in de buurt komt, heb ik nog een hoop kijkplezier voor me! 4* voor "Broken Flowers", met grote kans op verhoging!

wel een mooie psoter maar heb de film nooit gezien lijkt me niet zo boeiend!

In deze film is de reis naar het einddoel inderdaad belangrijker dan het einddoel zelf. En het lijkt mij leuk om dit te illustreren met het wereldberoemde gedicht Ithaka van de Griekse dichter Konstantinos Petros Kavafis.

Ithaca

Wanneer je je reis naar Ithaca aanvangt, bid dan dat de weg lang mag zijn, vol avontuur, rijk aan stof tot kennis. Wees niet bang voor de Lestrygonen en de Cyclopen en de toornige Poseidon. Je zult volk van dat soort nooit tegenkomen zolang je gedachten verheven blijven en fier gevoel je lichaam en geest vervult. Je zult de Lestrygonen nooit ontmoeten, noch de Cyclopen en de grimmige Poseidon, als je ze niet in je ziel met je meedraagt, als je ziel ze niet voor je oproept.

Daarom, bid dat de weg lang mag zijn, dat het vele zomerochtenden moge geven, dat je zo vol vreugde, zo vol genot nooit eerder geziene havens aandoen mag! Blijf rondhangen op Phoenicische markten en koop er vele schone zaken: parelmoer en koralen, amber en ebbenhout en zoetgeurende parfums van allerlei soort. Koop zoveel zoetgeurende parfums als je kunt. Bezoek massa's Egyptische steden, om er te leren, te leren van hen die kennis bezitten.

Houd je geestesoog steeds vast op Ithaca gericht, daar te komen is je uiteindelijke doel. Maar haast je vooral niet, je reis kan beter jaren en jaren duren. Werp er desnoods pas het anker uit wanneer je al oud bent, rijk aan alles wat je onderweg hebt verworven, maar zonder nog iets van Ithaca te verwachten. Ithaca schonk je die heerlijke reis, maar nu heeft ze je niets meer te geven. En al tref je er niets aan, dan heeft ze je toch niet bedrogen: met alle wijsheid die je vergaard hebt, met zoveel ervaring, begrijp je dan stellig wat Ithaca's zeggen willen.

Hele mooie film, veel onderhuidse spanning en prachtig gefilmd.

Vrij van cliches, zeer goed geacteerd en een geweldige afsluiting.

Goede muziek ook.

dikke 5*

Had hij nu echt niet een klein beetje plotwending kunnen incorporeren, of eens zelfs iets bedenken, in plaats van het ons te laten doen?

Wie en wat?

de regisseur.

een betekenis.

Ik snap de vraag nog steeds niet helemaal. Wat voor plotwending had je in gedachten? De plot op papier is enorm simpel, maar de uitwerking is enorm grappig. Broken Flowers is duidelijk een film waarvan het verhaal ondergeschikt is. Wendingen zouden weinig bijdragen, ze zouden voor de film eerder destructief dan constructief werken. En wat voor betekenis had je in gedachten?

Goh, ik weet niet.

Na het kijken van de film was ik nog steeds aan het wachten op een clue, een giechel, zoiets.

Er was een setting, man zoekt zoon. Meer niet.

man zoekt zoon man zoekt zoon, man zoekt zoon, man zo... gedaan.

je passeert een klein handvol grappige typetjes, maar dat vond ik wat mager om als film op te teren. Het as als een roadmovie, maar dan zonder de gebeurtenissen onderweg. Als een man die in een auto zit, met een pokerface, terwijl er een stu of wat achtergronden passeren.

Maar ik had er ook gewoon te veel van verwacht denk ik.