menu

Film / Spoilers / Broken Flowers (2005)

zoeken in:
avatar van Mescaline
Mescaline (moderator)
Heb gisteren Broken Flowers gekeken.. en vooral door het nogal open einde ben ik benieuwd wat MM leden daar voor invulling aan gegeven hebben.. en misschien om elkaars theorie uit te wisselen
Zelf denk ik dat de laatste vrouw die hij bezoekt de moeder is (De brief was anoniem.. en de andere 3 vrouwen waren volgends mij te eerlijk om het 19 jaar voorhem te verzwijgen)
De brief was expres anoniem omdat ze(bleek wel aan het einde) niks meer van hem wilde weten..
En tjah.. die jongen helemaal op het laatst in die auto.. is denkik zijn zoon omdat hij weer goed past in het plaatje van de 4de vrouw..
Hoor graag jullie meningen

avatar van The One Ring
Persoonlijk vind ik het totaal niet belangrijk wie de moeder is en er valt geen goede conclusie te trekken omdat de film ons expres geen goed bewijs geeft. Jarmush wil helemaal niet dat wij weten wie de moeder is en waarschijnlijk heeft hij zelf geen beslissing genomen.

avatar van Mescaline
Mescaline (moderator)
Of Jarmush wil dat aan de kijker over laten? aangezien het hoofd verhaal daar om draaid.. lijkt het me sterk dat jarmush er zo overdenkt..
Waarom zijn er dan al die aanwijzingen in de film? dan waren die ook overbodig geweest..

avatar van The One Ring
De film gaat over de zoektocht en hoe Murray daarmee zijn leven reflecteerd en zich erin ontwikkeld; niet over wie de zoon is en wie de moeder. Dat maakt voor de ontwikkeling niet uit.

avatar van Mescaline
Mescaline (moderator)
Dat is idd het verhaal erachter..
Maar heb jij nooit eens na gedacht over wie de moeder zou kunnen zijn dan?

avatar van FinkPloyd
Mescaline schreef:

En tjah.. die jongen helemaal op het laatst in die auto.. is denkik zijn zoon


Die laatste jongen op het einde is volgens mij helemaal niet zijn zoon. Volgens mij duidt dit shot er eerder op dat Murray ondertussen beseft dat hij een gemis in zijn leven heeft (familiebanden, betekenisvolle relaties), en dat hij zo hopeloos is geworden dat hij in iedereen zijn zoon begint te herkennen (zie ook scene ervoor met zijn 'veronderstelde' zoon).

avatar van Mescaline
Mescaline (moderator)
Zou idd ook goed kunnen finkployd..(dacht trouwens dat het pink floyd was? )

Maar die jongen op het einde paste voor mij weer perfect in het plaatje bij de 4de dame die hij bezocht.. zodoende.. maar misschien zoek ik er teveel achter..

avatar van Mescaline
Mescaline (moderator)
Grappig, nu bijna 4 jaar later en door dat ik vanavond weer deze film zag maar weer gelijk dit topic opgezocht die ik jaren geleden zelf begon. Toen dacht ik dat zijn zoon in de laatste shot ( de jongen in de auto) bekend werd maar van die theorie ben ik na 3 kijk beurten ook wel af.
Hij is trouwens wel in real life zijn echte zoon..
Het kan inderdaad gewoon heel goed zijn dat Jarmush de kijker met opzet op alle dwaalsporen heeft gezet zonder dit aan het einde toe te lichten, maar toch blijft de theorie ook tot leven dat hij wel 1 van de vrouwen oorspronkelijk heeft bedoelt als de moeder.
Als dat inderdaad het geval is wordt het bijna een Lynch mysterie en gaan we daar nooit helemaal 100% achter komen.

Broken Flowers blijft voor mij persoonlijk toch echt wel een meesterwerk, niet te vaag dat je helemaal niks kan begrijpen of volgen maar ook niet te duidelijk om alle puntjes aan elkaar te kunnen knopen.

Nieuwe ideeën of theorieën zijn meer dan welkom!

avatar van Mescaline
Mescaline (moderator)
Valt me echt tegen eigenlijk, zo open einde geeft toch reden tot discussie?

avatar van TheDiningDead
Mescaline schreef:
Valt me echt tegen eigenlijk, zo open einde geeft toch reden tot discussie?


Op imdb IMDb :: Boards :: Broken Flowers (2005) :: Lolita was naked because.... stond deze interpretatie van de film

This is an awakening self reflection of a lonely man. The outside world sees him as a success, he is rich, has lots of ladies, and is very smart and he is to them Don Johnson, with out the T.

It is only he who realises his life is empty; he sees his neighbours life as full and successful with love and children. It is with his neighbour’s help he goes on a journey of self discovery.

As he walks down memory lane he finds a metaphor of his life played out in stages from youth to death. This walk though his life is a daunting downward spiral into the reality of a lonely life and love lost. This journey is played out in chronological order through each of his five past lovers.

1st Lover: Lolita is the shadow of what was once Sharon Stone. Lolita represents his early stage of life where sexual energy and wanton passion drives his forming of relationships. Youthful feminine beauty, the prospect of easy titillating adventures, propel his search for meaningless sexual liaisons. This leads him down a path in life as a Don Haun.
2nd lover: The once great passions of youth that could have been lovers forever are now lost memories in a life that has becoming sterile, asset building, and functional. The loss of his first and most fond love has been settled for second best in sad quest to avoid loneliness.
3rd lover: Is the denunciation of traditional love to seek desperate refuge in our own idiosyncratic peculiar insanities to the extreme of forming relationships with the absurd. The rejection of being hurt to many times, acceptance that love can only be found in dependable objects and in being cynical of what once was.
4th Lover: represents all the cold brutality that life hits you with in old age, the impossibility of forming new meaningful relationships when you are old. The ugly cruelty of age hits him hard, he is alone.

- Interlude of Flower Shop Girl: She is his caring nurse, almost a reflection on a retirement home, only cares out of pity for him. She nurses him through to death.

5th Lover: She is death.... in the grave….where he laments, alone, and cries.

It is only at the end of his journey, on finding death, that he is sad. But it is only when he thinks hes found his son, does he realise that he is truly lonely.


Verder zijn er voortdurend aanwijzingen (denk maar eens aan het gebruik van de kleur roze), maar geen harde bewijzen. Jarmusch' film is een typisch postmodern spel met genreconventies. De detective-elementen zijn aanwezig maar leiden niet tot de traditionele detectivestructuur: de opgeloste whodunnit. Daarnaast is er sprake van genrevermenging: behalve een detectiveverhaal is de tocht van Don een queeste, een zoektocht naar een zoon, via de moeder van zijn zoon (als er al een zoon is: we moeten afgaan op een brief van... van wie eigenlijk? Alles staat op losse schroeven in deze film), maar uiteindelijk een ontnuchterende, of ontluisterende, geestelijke zoektocht naar zijn zelf.

Interessant is de scene waarin Don in de bus zit en twee meisjes praten over een aantrekkelijke jongeman, di ewe niet zien. Camera blijft gericht op Don. Waneer ze uitstappen zijn ze als het ware elkaars spiegelbeeld, zijn jongere en ouder 'ik'. Dit zou een aanwijzing kunnen zijn voor de tocht door de tijd die Don onderneemt langs zijn voormalige geliefden.

Btw als je een nog grotere mindfuck wil zien van mister Jarmusch, check dan eens zijn The Limits of Control.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:30 uur

geplaatst: vandaag om 16:30 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.