A Nightmare on Elm Street 4: The Dream Master (1988)

Dit 4e deel heb ik in het verleden regelmatig gekeken. Helaas kan ik er nu niet veel positiefs over zeggen.

Desondanks bleven de films populair onder een grote groep liefhebbers. Deze film leverde het meeste brutowinst op uit alle 7 delen. Het succes resulteerde in de TV-serie "Freddy's Nightmares." Wes Craven wees het aanbod van New Line Cinema af om dit 4e deel te schrijven en te regisseren. Zelfs onze eigen Dick Maas werd benaderd, maar moest wegens zijn verplichtingen aan Amsterdamned (1988) afhaken. In een recent interview gaf hij te kennen hier ontzettend van te balen. Op aanbeveling van Robert Englund, werd schrijver Brian Helgeland ingehuurd om het script voor zijn rekening te nemen. Zijn debuut begon in datzelfde jaar met 976-EVIL (1988). Een horrorfilm die door Englund werd geregisseerd.

De grote afwezige in dit deel was Patricia Arquette. De reden is nooit echt duidelijk geworden. De actrice zou naar verluidt zwanger zijn, maar volgens Renny Harlin en Rodney Eastman zou ze om meer geld hebben gevraagd. Een laatste mogelijkheid zouden haar verplichtingen aan Far North (1988) geweest kunnen zijn. Haar rol werd waargenomen door Tuesday Knight. Zij nam eveneens de titelsong voor haar rekening. Acteurs Rodney Eastman en Ken Sagoes waren echter wel van de partij. Helaas was hun aanwezigheid van korte duur, omdat beiden al vroeg het loodje legden. Dit ondanks het feit dat ze om een grotere rol hadden gevraagd. Ruim 600 dames deden auditie voor de rol van Alice. (Waaronder Ellie Cornell). Deze ging uiteindelijk naar Lisa Wilcox. Deze rol was haar op het lijf geschreven, omdat Wilcox naar eigen zeggen eveneens een verlegen meid was.

Diverse films haakten in op het succes van dit 4e deel. Met name Bad Dreams (1988), Brainscan (1994) en Mahakaal (1993). Het werd voor de filmmakers wel steeds lastiger om Freddy te vermoorden. Ook regisseur James Cameron was benieuwd hoe ze Freddy weer tot leven zouden wekken. Met 2 filmprijzen en 9 nominaties op zak, zou het in elk geval nog niet afgelopen zijn. Deel 5,6,7 en de remake waren een feit.

2,5 *

Deze was wel vermakelijk en kijkt lekker weg met een paar leuke kills.

weer een geweldig deel uit de reeks.ik ben freddy fan.ik vermaak mij altijd prima met de reeks.

al moet ik zeggen dat deel 6 echt lachwekkend is.die kijk ik ook het minst.

Tijdje terug herkeken en toch een 0,5* omhoog. Het eerste uur is tenenkrommend, maar het laatste half uur met een geweldige Freddy maakt veel goed.

Nogal kinderlijke 80s kitsch maar ook weer erg creatief - zeker voor deeltje 4. Knappe effecten en Gore met de grote G, leek wel een Yuzna-film met momenten. Minpunt: dat kung fu geklos (ook voor de eerste keer dat ik vind dat 'n film minder kung fu nodig heeft). Toch: toppertje in de reeks rond m'n favo popcultuurcreep, Freddy K.!

Dit vierde deel is duidelijk het minst in vergelijking met zijn voorgangers.

Het verhaal is ver gezocht en niet zo interessant meer. Het lijkt er op dat de koek op was. Zo voelde het ook toen ik deze film op Blu-ray had opgezet. Freddy laat zich ook vrij weinig zien, of althans minder zien dan in de drie voorgaande films. De moorden, de vlijmscherpe messen. Nee, het zat er allemaal niet echt in. Op een paar scenes na. De personages als de acteerprestaties scoren ook geen voldoende. En last, but not least: wat is er in hemelsnaam gebeurd met de spanning en de horror? Werkelijk waar, ik heb geen één moment van spanning mogen ervaren. Laat staan een schrikmoment. Wel moet ik zeggen dat ik in de voorgaande delen ook echt niet bang kon worden van een figuur zoals Freddy, maar wel van de spanning bij bepaalde momenten. Op enkele scenes na (zoals de waterbed scene, want die was best cool ), stelt deze film helaas niet veel voor.

Ik houd mijn hart vast voor het vijfde deel die ik binnenkort ga zien...

Dit deel had het net allemaal niet. Er werd matig geacteerd en er zat geen vaart in. De special effecten en gore waren wel te genieten. Geen voldoende. 2.5

- Something the matter with the cuisine?
• Well mom, I’ll tell ya. When two of your friends die in the same day, let me know what it does to you appetite.
- You’re just tired.

Vermoeiende toevoeging aan de reeks. Vooral het script sucks balls. Kristen is terug en samen met Kincaid en Joey worden ze opnieuw belaagd door Freddy. Ergens halverwege leggen ze echter alsnog het loodje, maar niet voordat Kristen haar ‘gave’ om dromen te delen, doorgeeft aan Alice. Alice heeft zo haar eigen talenten, want voor iedere ziel die Freddy vermoordt, verwerft Alice de talenten van de slachtoffers.

Al nieuwsgierig? Don’t be. De kills worden steeds belachelijker, Freddy is weer minder serieus te nemen als dreiging en Harlin lijkt meer bezig met een 80’s mashup-compilatie te maken dan zelf een coherent verhaal te vertellen. Naast een verdere uitmelking van de Freddy-reeks, verwijst hij gretig naar eerdere successen van het decennium als Hellraiser en The Fly, maar ook The Karate Kid en zelfs een vleugje Ghostbusters vormen inspiratie voor zijn collage.

Ergerlijkst zijn nog altijd de povere acteurs en actrices die op komen draven en hun al even slecht geschreven dialogen zielloos opdreunen. Arquette is in de rol van Kristen vervangen door Knight, maar Kincaid en Joey zijn er weer. De nieuwe toevoegingen trekken het niveau niet omhoog, de volwassenen nog minder dan de jongeren.

Nog niet genoeg geërgerd? Freddy gaat dood omdat hij in de spiegel kijkt, waardoor de zielen van zijn slachtoffers (die hij lijfelijk geïncorporeerd heeft trouwens) in zijn lichaam in opstand komen. Oh en de aftiteling bevat ook nog een rap van Freddy zelf. Veel plezier. 1*

Matige film waarin Freddy Kreuger opstaat uit de dood om zijn wraak op de tieners voort te zetten. Het budget is duidelijk hoger en dat werkt wel in het voordeel hier. Ook is Freddy Kreuger zelf meer in beeld en Robert Englund speelt hier ook leuk mee. De film begint best goed, maar op een gegeven moment wordt het toch weer meer van hetzelfde.

Snap niet waarom ik deze bij de eerste kijkbeurt 1,5 sterren heb gegeven, want zo slecht is het zeker niet.

Weer herzien,heb weer genoten.weer een prima cast.alice vind ik toch ook erg leuke personage.hier zit ook weer een leuk verhaal in.dit keer gezien op bluray,en veel mooier geluid en beeld als de dvd versie.

Aardig.

Renny Harlin. De regisseur die van alles een beetje doet, maar van alles wat hij dan doet, dat doet hij niet bepaald goed. Zijn bijdrage aan deze reeks levert niettemin een waardig deel op, maar de beste van de reeks is het niet. Wel de duurste, en dat mag soms duidelijk zijn dankzij het bombastische lawaai.

Qua stunts en effecten is dit deel een vooruitgang ten opzichte van de andere delen. Alles ziet er goed uit, en voornamelijk praktisch. Zeker dat laatste geeft een prettige bijdrage aan de film, want zo zit je echt nog in het tijdperk voordat alles onnodig werd opgelost met geanimeerd geweld in meer modernere horrorfilms. De reden waarom regisseurs zoals Kostanski door enkelen zo gewaardeerd worden, deze houden niet van CGI.

Freddy gaat door met komisch zijn. Zijn aanwezigheid levert vooral voordeel op qua komedie, en is daardoor nog steeds een mindere dreiging, maar wel niettemin een vermakelijke verschijning. Hij krijgt ook nog steeds genoeg ruimte om echt leuk te zijn. Een mindere verschijning is het nieuwe hoofdpersonage, namelijk Wilcox. Slechte actrice die een totaal oninteressante verschijning neerzet.

Het verhaal is redelijk rommelig en onnodig complex op enkele punten, maar verder blijft de boel vermakelijk ondanks dat het een beetje traag opgang komt. Het fijne is dat de finale lekker los mag gaan op visueel gebied, waarbij het bombast de gehele boel overneemt en het verhaal daarbij aan z'n laars lapt. Lekker snelle actie met veel lawaai, en het werkt eindelijk eens in het voordeel.

Daarnaast duurt de film ook niet te lang en kijkt het makkelijk weg. Echt briljante cinema zal dit niet snel worden, en de film kent best wel een aantal vervelende personages. Het voornaamste voordeel dat deze film heeft is het hoge budget, dat voor veel moois weet te zorgen. Inhoudelijk mag Harlin er niet veel van bakken, hij presenteert het wel in een mooi pakketje, en dat is wat telt bij deze serie lijkt me.

Freddy is weer terug en je vraagt je toch elke keer af...hoe dan? Het antwoord is dat er weer geld verdiend moest worden natuurlijk...maar deze sequel is best goed.

Het personage Kristen dat eerst door Patricia Arquette werd gespeeld (haar vervangster bijna net zo lekker) is ook weer terug en zijn kan nog steeds anderen meenemen in haar dromen. Dit droomwandelen schijnt echt te kunnen maar dan omgekeerd: het bezoeken van andermans dromen. Maar de hoofdpersoon is nu Alice, een echte dagdromer, zoals we ook zien in films als Walter Mitty. Best leuk idee is dat zij ook een andere gave heeft: niet alleen heeft ze meer controle over wat er gebeurt in de droom, ze neemt krachten over van haar vrienden als die 1 voor 1 aan Freddy ten prooi vallen. Uiteindelijk krijgen we zelfs nog een typische 80s gear up scene te zien voorafgaande aan de eind strijd, compleet met 80s hardrock...lekker hoor!

De kills zijn niet zo creatief als in deel 3, veel doen ongeinspireerd aan maar eentje steekt er wel boven uit in hoe bizar en goor die is...die kakkerlak scene, damn! En bij die met dat waterbed zie je weer dat niet alles perse in de droomwereld gebeurt.

De eindscene waarin Krueger te lijf wordt gegaan is trouwens ook echt bizar en goed gedaan. Robert Englund is weer als vanouds aan het schmieren. Door de steevaste oneliners van Krueger zijn de Elm Streets eerder koddig en goor dan eng toch blijft het concept (je kunt niet gaan slapen, net als in Invasion of the Body Snatchers) sterk. Een Elm street film lijkt zo goed als de fantasie van de maker.

Ik kon de typische ijzingwekkende 80s synth klanken wel waarderen waarmee de horror scenes nog meer sfeer kregen.

Voor Renny Harlin moet het een goede vingeroefening geweest zijn, hij heeft later heel kundig Die Hard 2 gemaakt en nog wat meer actiefilms zoals The Long Kiss Goodnight.

De hip hop amateurs bij de eind credits zijn trouwens niet om aan te horen.

Goed gezien, leken me zeker inspiraties inderdaad bij nader inzien. Mocht voor mij de pret niet drukken!

En Freddy is natuurlijk een O.G. van de (Elm) straat die zich niet zomaar laat dissen. Naar zijn eigen mening was hij "killing it" bij de opname van zijn scherpste rhymes. Hij wil je plaat best even in de naald leggen voor het betere kraswerk. Dus een goede nachtrust boehahaha.

Freddy heeft zijn edge verloren en heeft full-on camp omarmt.

Ik kon zonder de montages en het kung-fu gelul. Ach ja, de 80's...

Coole effecten wel maar zonder echte dreiging. De slijt begint er enorm hard op te komen, maar nergens zo vreselijk als Part 2.

Het zit heel goed met concept en script voor dit vierde deel. Erg origineel en geslaagd hoe de persoonlijkheid van Alice zich ontwikkelt doorheen het verhaal. Fantastische decors, practical fx (de pizza!, de finale met de zielen die losbreken uit Freddy!) en surrealistische sfeer. Wat kan je meer verlangen van dit soort films? De acteerprestaties zijn op niveau maar het is natuurlijk altijd de smerige maar charismatische Freddy Krueger die de show steelt. Zo is er ook maar één.

Wederom Robert Englund in de rol van Freddy Krueger. De seriemoordenaar die met groot plezier en onder begeleiding van zwarthumoristische oneliners zijn slachtoffers naar het hiernamaals stuurt. In het vorige deel van de franchise was Englund al in aanzienlijk meer scènes te zien. In dit vierde deel krijgt Englund nog meer gelegenheid om zich sardonisch uit te leven. Soms gaat dat sardonische zover dat de film de gedaante van een horrorkomedie begint aan te nemen. Het past in de filosofie van regisseur Renny Harlin die meende dat het publiek slechts vanwege de figuur Krueger de bioscoop opzocht en niet vanwege de kwaliteit van de film. Hij zal gelijk hebben.

De humoristische karakterisering van Krueger werkt op den duur voorspelbaar en heeft iets vermoeiends. Bovendien gaat de humoristische opwaardering van Krueger ten koste van het verhaal. En dat is jammer want het basisidee is goed. Dat idee vloeit voornamelijk voort uit de vorige film en zegt dat de dromer de heerschappij heeft over zijn dromen. Het is een gedachte die dramatische mogelijkheden biedt.

Dat gaat in beginsel goed. Er ontwikkelt zich een verhaal over een tiener die de controle over haar dromen en over haar leven buiten de droom verliest en zich daartegen probeert te verzetten. Het levert een aantal interessante scènes op waarin Krueger een minder sardonische rol speelt en het controleverlies tot uiting komt. Het zijn aardige aanzetjes die eventjes een serieus spannend laagje in de film brengen. Daartegenover staan de ironische scènes met Krueger die gericht zijn op snel effectbejag en die af en toe een beetje uit de bocht vliegen. Soms is de balans tussen humor en horror wat zoek.

De film heeft een aantal leuke scènes met goede effecten. Acteertechnisch is het allemaal heel behoorlijk. En Freddy Krueger is natuurlijk een fantastisch horroricoon. Het is alleen wat jammer dat de film de serieuze dramatische aanzetjes niet constructief uitbouwt en combineert met de bekende horrorelementen uit de vorige films en de franchise nieuw leven inblaast.In plaats daarvan richt de film zich al snel alleen maar weer op de bekende elementen uit de vorige fims.

Ik heb me goed vermaakt maar begrijp ook heel goed dat de franchise geen lang leven meer was beschoren.

Patricia Arquette besloot niet langer het personage van Kristen te vertolken in tegenstelling tot enkele andere terugkerende personages hier, maar ze was veruit het slechtste castlid van de vorige film dus ik kon er niet bepaald rouwig om zijn. In ieder geval weet regisseur Renny Harlin het geheel niet helemaal lekker te laten flowen en is de toevoeging van zwaarder sentiment nadelig. Tegen de helft aan is de volledige crew van de vorige film om zeep geholpen en treedt Lisa Wilcox naar de voorgrond. Een belabberde keuze, want ze is allesbehalve interessant. Robert Englund blijft ouderwets leuk en enkele droomscenes zijn bijzonder creatief vormgegeven, maar het was toch net iets taaier om dit deel uit te zitten ten opzichte van het vorige deel. Niettemin nog altijd een horrorreeks met een verdiende status.

Oh ja hier zit dat nummer van Sinead in. Geniaal Ik was dat liedje totaal vergeten, bevat een ol'skool rap van mc lyte. peace.☮ Is ook meteen het beste dat de film te bieden heeft

Gangster Freddy on tha beach

Nightmare marathon part 4 op bluray.

Na het zeer succesvolle deel 3 werd toch besloten alsnog een deel 4 te maken, wat resulteerde in het meest winstgevende deel. Voor mij toch iets minder dan z’n voorganger, wat vooral komt omdat de spanning bijna volledig is ingeruild voor humor en het script rommelig is. Het is een direct vervolg op zijn voorganger. Van de cast keren Alice (Wilcox), Joey (Eastman) en Kinkaid (Sagoes) terug. Kristen (Patricia Arquette) werd vervangen door Tuesday Knight, die de geweldige titelsong zong, maar qua acteerwerk toch iets tekortschiet. Maar wat een heerlijke song om de film te openen, ademde echt die 80’s sfeer uit, ik zat er meteen helemaal klaar voor. De muziek was sowieso één van de grote pluspunten van de film, samen met de practical en special effects. Englund kreeg hier meer ruimte voor improvisatie en dat is duidelijk te merken, hij gaat helemaal los. Jammer van de ietswat teleurstellende finale.

Robert Shaye, hoofd van New Line Cinema, zien we nog in een klein rolletje als docent over filosofie van dromen.

Voor de oplettende kijker kan je een poster van ‘The Hills have Eyes’ zien hangen in de kamer van Kinkaid, die uiteraard door Craven werd geregisseerd. Ook zien we in de kamer van Kristen een tijdschrift liggen met Johnny Depp op de cover.

How’s this for a wet dream

Deze weer is opnieuw gezien.

Ook deze vierde film uit de fransise met de griezel Freddy Krueger die weer toeslaat, waarbij de jonge dame Alice de speciale gaves van Kirsten heeft gekregen en de strijd met Freddy aan gaat om hem te verslaan.

Iets minder als de voorgaande film.

Maar zeker nog heel vermakelijk en in deze film, zitten ook verschillende te gekke eighties songs die hierin voorbijkomen.

Deeltje vier ook herzien op de nieuwe 4K versie, persoonlijk tot nu toe de mooiste upgrade, alleen al die opening met dat stoepkrijt, haarscherp.

Verder weinig toe te voegen aan mijn recensie van vorig jaar. De komische toon heeft hier al de overhand genomen, al zitten er wel wat leuk gevonden scenes in, met de “soulfood” pizza bijv. Blijft een leuk deel ook met fijne muziek.

Hier was Dick Maas voor gevraagd, maar gelukkig koos hij voor Amsterdamned.