Starship Troopers (1997)

"Would You Like to Know More".

Bij de ene film ben ik een man met veel woorden en bij de andere film eentje met weinig.

Ik zal me betreffende Starship Troopers (1997) aan het laatste houden :

Deze film is goed,deze film blijft goed,eigenlijk wordt deze film na elke kijkbeurt alsmaar

beter.

Eerste gedeelte redelijk saai, de film wilt eerst de kijker, Johnny Rico leren kennen.

Hoe graag hij het leger in wilt.

Lastige vader, irritantte vriendin, etc etc...

Tweede gedeelde vind ik persoonlijk veel beter, na 1 uur en 10 min krijgt de film een hele andere wending.

Oorlog tegen de Insecten.

de karakters krijgen een plek, en het geweld spat van je scherm.

ondanks het traage slome begin.

krijgt deze Verhoeven"s filmpje een 4

speciaal voor de aktie gehalte.

Verhoeven heeft er een handje van om slechte acteurs slechte dialogen in de mond te leggen, ze in absurde situaties te plaatsen en daar veel seks en expliciet geweld over uit te storten. Daarom is het zo leuk om te zien hoe hij dat hier - in deze missing link tussen Top Gun en Triumph des Willens - tot in het extreme doorvoert en het daarbovenop volledig naar eigen hand weet te zetten. Subtiel is het niet, maar scherp is deze ontleding van de Amerikaanse machocultuur alleszins.

Ben ik het volledig mee eens! Er was niks op tv gisteravond dus nog maar een keer opgezet! Wordt steeds beter als je hem vaker kijkt. Ik vind het echt een topper! Satirisch, scherp, humoristisch en vooral heel veel actie! Mooie special effects die de tand des tijds goed hebben doorstaan. Misschien de ruimteschepen wat minder maar dat is bijzaak. Elke keer weer genieten van deze film die geen moment verveeld. Ik ga mijn stem weer verhogen!

Verhoeven mixt fascisme, militaire propaganda en een satire op de oorlogsfilm allemaal door elkaar en maakt er een geweldig vermakelijk spektakelstuk van.

Plaats van het gebeuren is een (niet zo verre?) toekomst waarin de aarde is vervallen tot een fascistische, militaire dictatuur. Een geweldig op dreef zijnde Michael Ironside zet als leraar Jean Rasczak aan het begin van de film meteen de toon: democratie bracht de wereld aan de rand van de afgrond, geweld is de oplossing voor alle problemen. Dienstplicht is niet opgelegd, maar wie een volwaardig burger wil worden met alle voordelen die daarbij horen (stemmen is enkel voorbehouden voor burgers) moet een termijn in het leger hebben gediend. Je carrièrepad in het leger is volledig afhankelijk van je schoolresultaten: terwijl de in wiskunde uitblinkende Carmen (Denise Richards) een pilotenopleiding mag gaan volgen, wordt haar liefje Johnny (Casper Van Dien) ingedeeld bij de infanterie. De link met fascisme en en met name Hitlers Derde Rijk is nooit veraf, zowel qua ideeën (een van bovenaf opgelegde ordening van de maatschappij) als uiterlijk (grijze uniformen, een logo dat verdacht veel wegheeft van een hakenkruis). Het is niet toevallig dat op bepaalde punten, zeker als het verhaal zich verplaatst naar de ruimte, de aankleding heel sterk deed denken aan die van het Rijk uit de Star Wars-films. Ook daar waren opvallende parallellen te trekken met Nazi-Duitsland.

Deze setting had perfect gebruikt kunnen worden voor een moedig verhaal van enkele dapperen die in opstand komen tegen het systeem, maar gelukkig kiest Verhoeven voor een radicaal andere versie: er is amper een greintje kritiek te bespeuren in heel de film, integendeel zelfs. Iedereen is hyperenthousiast om het op te nemen tegen de smerige Arachnids, een buitenaardse soort van uit de kluiten gewassen insecten die absoluut uitgeroeid moet worden. Het is niet helemaal duidelijk waarom precies, maar dat maakt helemaal niet uit. Dit wordt perfect geïllustreerd wanneer de Arachnids via een meteorietenregen heel Latijns-Amerika van de kaart heeft gevaagd, wat leidt tot een grootschalige militaire actie. Wanneer een reporter oppert dat er een geurtje zit aan de aanval, omdat deze actie voor de Arachniden veel te gesofisticeerd is, blijkt de enige reactie van Johnny het in de camera schreeuwen dat alle Arachniden dood moeten. Het enige momentje van kritiek in twee uur film valt al snel in het totale ijle. Voor wie dat nog niet genoeg vindt om te besluiten dat men deze film niet serieus mag opvatten zijn er nog de hilarische promotiefilmpjes. Soldaten die kinderen laten spelen met hun wapens, meerdere oproepen aan iedereen om zich aan te sluiten bij de infanterie en vooral het filmpje waarin een hysterisch krijsende moeder en enkele kinderen die kleine insecten vertrappelen. Een paar meter of enkele centimeters, dat maakt niets uit: the only good bug is a dead bug!

Ook zonder deze politieke knipogen valt er genoeg te beleven. Verhoeven maakt van deze Starship Troopers een strakke, volledig over the top actiefilm. Met name Clancy Brown en de al genoemde Michael Ironside amuseren zich duidelijk met geweldige overacting tot gevolg. De actiescènes worden goed in beeld gebracht en Verhoeven schuwt de gore en het excessief geweld niet: doorboorde lijven en afgehakte hoofden en ledematen komen prominent in beeld. De Arachniden die al dat geweld veroorzaken zijn trouwens niet alleen mooi gedesigned, maar de speciale effecten zien er ook nog steeds erg goed uit. Verder opvallend hoe snel die twee uurtjes om waren. Dit komt vooral door de humor die doorheen de film zit, maar Verhoeven verspilt ook niet teveel tijd aan te veel drama. Was ook een persoonlijk feest van herkenning: Dina Meyer uit Friends, Seth Gilliam uit The Wire en de fantastische Clancy Brown uit Carnivàle.

Geweldige politieke satire verpakt in een vlotte actiefilm. Twee uurtjes genoten, dikke 3.5*.

Ronduit 1 van de beste sf -films van de jaren 90...... meer zeg ik er niet over...

Blijft, zelfs 17 jaar na uitgave, een prima film! Maar god-oh-god. Kan die eeuwige grijns van Carmen niet van haar smoel. Wat een domme rol..

Vermakelijk filmpje van Paul Verhoeven. Er zit genoeg actie en humor in, en ook de special effects ogen nog prima. Het acteerwerk en verhaal zijn verder niet van de bovenste plank, maar toch onderhoudend gebracht. 3 Sterren.

Dit was de eerste Hollywood-film van Paul Verhoeven die ik zie en het is me eigenlijk wel erg goed bevallen. Het is een heerlijke satire op de Amerikaanse film. De film is goor, spannend, komisch, maar bovenal ook heel erg amusant. Verhaal en acteurs zijn natuurlijk niet van de bovenste plant, maar het is gewoon heel erg fijn popcornvermaak.

Icoon.

Of je er nu vermaak, satire, of iets anders in ziet, onontkoombaar is dat Paul Verhoeven hier een meesterwerk mee afgeleverd heeft, met een simpel basisgegeven en een handjevol onbekende of B-lijst acteurs zo'n film neerzetten. Niets op aan te merken, alles past precies in elkaar - van de platte karikaturale rollen tot de domme grijns van Denise Richards, van de bedenkelijke logo's tot de zware leren jas van Neil Patrick Harris. Heerlijk over the top allemaal, vlot verteld met een perfecte timing, en met een serie stijlfiguren erin die hun weg gevonden hebben buiten de film.

Would you like to know more. Ja doe maar.

Welke stijlfiguren had je in gedachten?

Was bijvoorbeeld een jaar of wat geleden in Frankrijk op vakantie, en kwam daar een plek tegen met de naam 'Zegema Beach'.

En dat is een stijlfiguur?

Wellicht was dat niet het meest toepasselijke woord...

Herziening, en het blijft leuk. Het fijnste element is natuurlijk de ontzettende lompheid. De lichaamsdelen vliegen je om de oren, het bloed spuit alle kanten op, alsmede een flinke hoeveelheid nudity waarbij met name de gemengd bloot douchen scène opvallend was. Vergeleken met Nederlandse films valt dat laatste allemaal best mee, maar voor Hollywood begrippen toch redelijk uniek zo achteloos als diverse tieten voorbijkomen. En het geweld is in de meeste andere Hollywood films ook wat "zakelijker". Kortom, in veel opzichten net wat meer over the top dan gebruikelijk.

Verder een aardige dubbele laag. Eerst schieten dan denken is inderdaad een fijn cliché over Amerikanen wat flink uitvergroot wordt, en ik moest toch ook wel een beetje aan Bush denken gezien de retoriek in deze film, al betwijfel ik zeer of Verhoeven het echt zo heeft bedoeld. In ieder geval is het wel overduidelijk dat het om satire gaat, al is het maar vanwege de plastieken hoofdpersonages. Leukste televisiereclame was met de kinderen die kakkerlakken vertrappen, iedereen draagt zijn steentje bij.

Maar los daarvan vermaakt de film vooral als actiefilm. Lekker knalle op insecten die een cool design hebben, met name de insectentank. Special effects zien er inmiddels toch wat verouderd uit, maar over het algemeen ziet het er best gaaf uit. Fijn popcornvermaak dus. 3,5*.

er werd destijds reclame gemaakt : de film die america schockeerde.

dat lokte me naar de bioscoop.

en ik was blijkbaar amerikaans aangelegd.

vond het toen erg heftig.

nu zie ik vooral een eigenzinige paul verrhoeven die erg op dreef is.'

Ik kan het niet helpen maar ik moet deze film elk jaar wel twee of drie keer zien. Al is het alleen al voor de Klendathu drop. 1 woord: heerlijk!

Wel jammer dat er een remake gaat worden gemaakt. Met minder expliciet geweld. :S

Ik denk dat ik deze film al wel 10 keer gezien heb en telkens blijf ik geboeid kijken. Voor mij een van de beste SF films ooit en het fanatisme van de strijders is eigenlijk ook heel actueel, misschien blijft deze film na al die tijd daarom zo interessant. Schitterende gevechtsscenes ook en een ondertoon van satirische humor. 5 sterren

Wat was ik verliefd op Dina Meyer na het zien van deze film.....poe

Overrated. Nihilisme in de ruimte. Dus dat zijn al verdomde weinig moleculen. De persiflage gedachte zou 'm verteerbaar maken voor recensisten. Het zou wat. Wel kundig gemaakt, maar in wezen Verhoeven onwaardig.

Werd gisteravond uitgezonden en het veronicagidsje gaf dit vijf sterren. Misschien omdat ze erg vaderlandslievend zijn of anders wel om die zogenaamde nazi-oorlog referenties en sneer naar de amerikaanse droom, whatever. Allemaal best, maar zo'n soort film was Mars Attacks! (van slechts één jaar eerder) óók. Een politieke satire op communismepropaganda uit de jaren zestig en oorspronkelijk gebaseerd op een gelijknamige Topps trading cards verzameling, wat maar een klein percentage van de kijkers snapt omdat het bij Mars Attacks! binaire getallen en onbegrip regent als rapportcijfers. Of is het bij SST om die verwijzingen aan WOII te doen, want dat ligt bij Nederlanders nog steeds zo diep aangezien die vele oorlogsfilms van Neerlands aardkorst nog altijd maar blijven worden gemaakt...

Wat blijft dit toch een heerlijke film. Dikke pluim voor Paul Verhoeven. De film neemt z’n tijd om een goede basis te leggen voor de non-stop actie in het tweede deel. De acteurs zijn niet al te best maar wat geeft het als er zoveel is om van te genieten. De Arachnids zijn lekker eng en er wordt niet op een ledemaat meer of minder gekeken. De actiescènes zijn erg spannend en goed gefilmd.

Als 15-jarig jochie ging ik vooral naar deze film kijken voor de prachtige Denise Richards (oké, nog steeds een beetje). Gelukkig heeft de film veel meer te bieden en staat hij na al die jaren nog steeds als een huis.

Vrijdag 6 mei te zien in EYE in het kader van Cinema Egzotik.

“I have only one rule. Everybody fights, no one quits. If you don't do your job, I'll kill you myself! Welcome to the Roughnecks!”

Wat blijft dit toch een heerlijke film. Dikke pluim voor Paul Verhoeven. De film neemt z’n tijd om een goede basis te leggen voor de non-stop actie in het tweede gedeelte. De acteurs zijn niet al te best maar wat geeft het als er zoveel is om van te genieten.

Het verhaal kan je zien als een satire op de oorlogszucht van vooral de Amerikanen en zit goed in elkaar. De actiescènes zijn ijzingwekkend spannend en er wordt niet op een ledemaat meer of minder gekeken. De Arachnids zijn lekker eng en ik weet nog wel dat ik vroeger nachtmerries had over die beesten. Er zitten weer veel Verhoeven elementen in van vreemde filmpjes (nieuwsuitzendingen), expliciete actiescènes tot niet erg functionele naaktscènes. Als 15-jarig jochie ging ik vooral naar deze film kijken voor de prachtige Denise Richards (oké, nog steeds een beetje), maar gelukkig heeft de film veel meer te bieden en staat hij na al die jaren nog steeds als een huis.

Mijn favoriete film in mijn tienerjaren.

Ongelooflijk dat deze film al weer bijna 20 jaar oud is. Ik weet het nog als de dag van gisteren dat ik deze in de bioscoop zag. Ik was dertien en helemaal verbaasd dat ze ons naar binnen lieten. Ik vond het geweldig.

In de eerste plaats zet Paul Verhoeven met Starship Troopers een heerlijk stukje vermaak neer. Daarbij voegt hij elementen toe die Verhoeven zich eigen heeft gemaakt. Referenties naar Nazi Duitsland en fascisme, geweld, naakt, satire, humor en kritiek op autoriteit. Toch zit er ook duidelijk een boodschap van hoop in. De vriendschappen die meerdere keren sterk naar voren komen, er is geen onderscheid meer tussen de seksen, de wereld lijkt verenigd en niet meer in staat van oorlog met elkaar gezien het leger multicultureel is.

Misschien gaan we er nu wat te diep in, want hoewel de boodschap wel aanwezig is, is Starship Trooper vooral een erg leuke en spannende actie, sci-fi avonturen film. Het verhaal over insecten op een andere planeet die de aarde en al haar bewoners wil uitroeien is erg leuk. En het is aan onze vrienden om dat tegen te houden. De film opent leuk, maar het is vanaf de training scene, die sterk doet denken aan Full Metal Jacket, dat de film erg lekker begint te lopen. De trainingen van Rico en co. worden leuk en hard in beeld gezet. Daarnaast hebben we ook nog Ibanez die we volgen aan boord van een ruimteschip. Verder zijn de tussenstukjes waarin we informatie krijgen erg leuk. Als dan de oorlog uitbreekt krijgen we weinig tijd om even op adem te komen. Verhoeven trakteert ons op een aantal geweldige en fraai geschoten actie scenes en schuwt daarbij het geweld niet. Lichaamsdelen en bloed vliegen je om de oren. Vooral de scene waarbij hordes insecten een basis hebben omsingeld is erg goed. Echter worden hier de personages en hun relaties met elkaar niet uit het oog verloren en blijft dat. Ook kent de film een prima climax.

Acteerwerk is best goed. Casper Van Dien die vooral een b-film acteur is, zet hier een meer dan prima vertolking neer zet. Richards, Meyer, Busey en Harris doen het ook goed. Maar het zijn vooral Brown en Ironside die de show stelen. Voor laatstgenoemde is erg goed op dreef.

Verhoeven laat in Starship Troopers weer eens zien dat hij goed een grote productie kan leiden. Hij heeft een erg goed script om mee te werken. Verhoeven's cameraman Vacano, wie veel van Verhoeven's films heeft geschoten, brengt alles goed in beeld, editing is erg goed en Tippett's effecten zien er (nog steeds) weergaloos uit. Sound design is erg sterk. Wat de film helemaal afmaakt is de ontzettend goede muziek van Basil Poledouris.

Hoewel Starship Troopers best een duidelijke boodschap probeert over te brengen, is dat nergens echt geforceerd en staat het totaal niet in de weg van het vele vermaak wat Verhoeven's film bied. Zelfs na 20 jaar voelt de film nog erg fris en is het nog erg leuk.

Je zou denken dat men na de remakes van Robocop en Total Recall beter weet ... Starship Troopers Reboot In Development | IndieWire

Oh nee.... Een 'foute' film als Starship Troopers is zelfs moeilijker te remaken dan die andere twee 'serieuze' films. Flop gegarandeerd.

I rest my case

Berichtgeving is niet helemaal juist. Het is helemaal geen remake van de film van Verhoeven. Het boek wordt nogmaals verfilmd, met een ander script en dus waarschijnlijk een andere insteek/uitwerking. Verhoeven is samen met Neumeier behoorlijk afgeweken van het boek, waar ze ook stevige kritiek op kregen.