Starship Troopers (1997)

Ik moet inderdaad toegeven dat het einde wel weer relevant is, maar het grote gevecht daarvoor had toch wel een half uur a drie kwartier korter gekund in mijn ogen.

Meen je dat nou? Dat vond ik nu juist het hoogtepunt van de film. "Kill 'em all!"

de borsten van denise richards maken de film genietbaar

Starship Boobies

Starship Hooters!

Goh, stom dat ik daar niet op kwam zeg.

Vorig jaar was ik nog in de gelegenheid dat andere "meesterwerk" van Verhoeven te bekijken, Showgirls. Na een kwartiertje had ik het echt wel gezien en ging ik wat beters met mijn tijd doen, de hond uitlaten of zo. Een beetje schaamde ik me wel. Paul Verhoeven. De genius achter mijn jeugdidool Floris. En ik die hem zomaar laat vallen. Toen kwam Starship Troopers langs en ik dacht: dat gebeurt mij geen tweede keer! Ik zál hem uitkijken.

En nu moet ik toegeven dat ik bij Showgirls een stuk verstandiger heb gehandeld. Die ene ster is voor de special effects. Is Heinlein nou zoveel slechter dan zijn reputatie of hebben ze gewoon zijn boek aan stukken gescheurd en aan Verhoeven gevoerd? Hoe krijgt Verhoeven het toch voor elkaar om in zo'n film van elke scène een cliché te maken? Als het de bedoeling was een persiflage te maken (zei Verhoeven dat niet ooit in een interview?), dan heeft hij feilloos de verkeerde toon geraakt. Dit wordt hooguit leuk als het nog eens wordt ontleed in het Mystery Science Theater.

En laat hij nou eindelijk eens ophouden met alles op deze wereld terug te brengen tot sex en geweld. Na dertig jaar weten we dat nou wel. Nee, volgende keer laat ik weer gewoon de hond uit.

*

tuurlijk is deze film een persiflage, maar waarom een verkeerde toon dan?

Wat is er nu helemaal zo vreselijk leuk aan deze persiflage dan? Of is het echt de bedoeling dat we aan de lopende band in een deuk liggen, alleen maar omdat dit keer heel veel mensen in twee of meer stukjes worden gedemonteerd in plaats van een enkele figurant?

Het kan natuurlijk aan mij liggen, maar ik heb gedurende de hele speelduur niet 1 keer gelachen. Daar gaan persiflages toch over?

En als je door interviews duidelijk moet maken dat het om een persiflage gaat dan heeft de film zelf zijn werk niet gedaan.

Toen ik hem 5 jaar geleden zag vond ik het een mooie film en met geweldige special-effects, maar mijn lat lag toen kennelijk vele malen lager. Toen ik hem gisteren herzag, vond ik hem zelfs slecht. Het verhaaltje is idd een grote cliche met clichematige dialogen en met kansloze B-acteurs met als dieptepunt de bedroevende acteerprestaties van Denise Richards. Deze film was mij veel te amerikaans, en bij dit soort films moet je gewoon niet zolang wachten met de echte actie, die pas na een ruim uur voorgeschoteld werd. Of dit een persiflage is, betwijfel ik, aangezien de film zichzelf daarvoor te serieus neemt. Er was weinig goeds te bekennen in deze film, behalve dan een paar geweldig grote actiescenes die deze film nog redden van de ondergang. Ik begrijp natuurlijk ook wel dat deze film niet al te serieus genomen moet worden, maar Paul Verhoeve had beter kunnen kiezen voor een volledige persiflage, of anders gewoon een serieuzer uitgangspunt. 2 sterren voor de FX en Richards billen.

Nou ja er staan hierboven al enkele diepere lagen genoemd, zo zag ik in de film een prachtige persiflage op Nazi-Duitsland, inclusief de bijbehorende propaganda filmpjes. De cliche dialogen en overdreven knappe hoofdrolspelers gaven het allemaal een heerlijk "nep" tintje

Meen je dat nou? De hele film is namelijk 'té te Amerikaans' om geen persiflage te zijn en zichzelf serieus nemen doet de film zich al hélemaal niet.....

Ik snap niet dat mensen nog kunnen twijfelen aan het feit dat dit een niet-serieuze film is. Het is toch té overduidelijk dat alles erg is overdreven? En het doel van een persiflage is niet zozeer dat je constant in een deuk ligt, maar de zwakheden van cliche's bloot legt (in dit geval). Dat dat vaak humoristisch is, tja...

het tweede deel van de film heeft een veel serieuzer karakter, en is minder een persiflage als in het eerste deel met het highschoolfeest en al die fascistische spotjes enzo.Met "te amerikaans "bedoel ik dat de film duidelijk voor het grote amerikaanse publiek is gemaakt, met veel spektakel en weinig diepgang, zeg maar. Niks mis mee, als het de bedoeling van de film is. In het eerste deel van de film vond ik dat wel het geval, maar het tweede stuk vod ik dat nogal mislukt. ik ergerde me ook rot aan die "friends forever" nonsens, en dat mini-dramaatje tussen Rico/Carmen , en Carmen/Zander.

Een persiflage hoeft niet altijd een dijenkletser te zijn. Deze film lijkt me iig vooral bedoeld om je aan het denken te zetten. De sfx zijn enkel buitenkant.

Dit schreef ik eerder over de film.

Het is leuk en aardig om maar van alles op deze satire te projecteren (qua eigen interpretaties), maar uiteindelijk moet satire gewoon bijten!

Hoe treffend dit ook wel/ niet mag zijn (ik zie de linken naar de NAVO, VN en de USA ook wel, alsmede de heldendrang ("we're going to crush the enemy!") van de jonge heldjes...), een satire (juist een satire!) moet ook enige mate van subtiliteit hebben- dat bepaalt de kracht van satire!

Er is gewoon beter, bijtender satire op de wereld- op film of op schrift!

Je ziet toch ook niet zo heel snel dat Orwell een persiflage maakte op de Russische en Spaanse situatie?

Dat is tenminste satire: een beetje verborgen, niet gelijk voor het oog zichtbaar.

Afgezien van het feit dat een satire volgens mij ook heel direct kan zijn (zie bijv div sketches van Jiskefet of Van Kooten en De Bie): deze film is in de VS gemaakt, met als distributiedoelgroep Amerikanan. Getuige de reacties en de recensies zag men het niet. Dat weerlegt volgens mij je argument.

Mja, wel mee eens, maar ik vind dat het imiteren van een zwakheid op zich niet per sé grappig is. Het wordt pas mooi als je die zwakheid in een ander daglicht stelt, als je er iets mee doet. Het verschil tussen iemand een spiegel voorhouden of een lachspiegel.

Voor mij ook de reden waarom bijvoorbeeld Jiskefet of Arjan Eederveen niet altijd even leuk zijn. Kennelijk is het typisch Nederlands om te denken dat een perfecte imitatie al leuk genoeg is.

Noch Ederveen noch Jiskefet zijn typisch Nederlands te noemen als je het mij vraagt.

Dingen typisch Nederlands noemen, dat lijkt me eigenlijk typisch Nederlands.

(flauwekul berichten - oa van mij - verwijderd)

Ik heb m een paar dagen terug weer gezien op tv en ik blijf erg goed vinden. De hierboven al besproken 'lagen' vind nou net het briljante eraan. De film is zo verschrikkelijk over-the-top dat het eigenlijk alleen maar tekenend is dat ze het in de VS niet begrepen. Of was het misschien te confronterend?

De vele verwijzingen naar nationaal socialisme, de huidige mediacultuur, de 'televisieoorlog', het buitenproportionele (en vooral ongeloofwaardige) geweld, de acteerprestaties die op sommige momenten zo bedroevend slecht zijn dat het wel opzet MOET zijn maken voor mij deze film een topper.^O^

Juist omdat ie anders is. En het kan Verhoeven niet ontzegd worden dat hij lef heeft. Beetje jammer dat ie daarom zonder werk zit

Sterke Verhoeven. Wel erg simpel van opzet, maar het is dan ook wel erg over-de-toppe persiflage op de k*tsamenleving. Moet ddus ook makkelijk te behappen zijn voor iedereen, anders komt het niet over he?

***,5

A) Word dat niet bepaald door het hebben van lef of niet, maar door de box office.

B) Zit hij niet zonder werk.

ik heb niet het idee dat de film satire is. wel vette dikke knipogen naar bijv het voeren van propaganda.

Overal werd deze film neergesabeld (bijna overal) door critici.

Het enige verweer dat ik Verhoeven heb horen geven is; het gaat om het vermaak. Te makkelijk als je mij vraagt.

ik vrees dat home-boy verhoeven niet een satire of iets dergelijks op wat voor manier of moment dan ook beoogd heeft.

Dat ie zo overkomt draagt alleen maar bij aan een vreselijk onderhoudende film.

Ha, Starship Hooters komt weer op TV.

Ga ik net ff langs de snackbar en staat daar deze film op. Dus zegt de chinese eigenaar van: '' Goh, zoiets kunnen nederlanders nou nooit maken''. Dus zeg ik : Maar de film is geregisseerd door een nederlandse regisseur!

Dus hij zegt: ''Oh...''. Het moraal van dit verhaal: Nederlanders zijn ook goed in het regisseren van grote Amerikaanse films

en dan ook nog een Chineze snackbarhouder. (sambal bij?)

Discussie over chinese snackbars hier

lol, heb je er een apart topic in het forum voor gemaakt phooze