Braveheart (1995)

Wil je daar echt antwoord op?

Je kan toch niet zeggen dat hij niet met volle overtuiging zijn rol vertolkte? De manier waarop hij enkele keren FREEDOM uitschreeuwt geeft me elke keer opnieuw rillingen.

Kijk trouwens eens op IMDB jongens. De film heeft nogal wat prijzen in de wacht gesleept. Ondermeer verschillende voor beste regisseurswerk, cinematografie, geluids(effecten) en script. Dus zo vreselijk slecht kan het toch allemaal niet zijn...

Alsof dat genoeg is.

Ik ging over mijn nek. Ik geloof dat als ik mijn diorect oproepbare geheugen moet citeren dat het meest ergerlijke staaltje acteerwerk allertijden is.

Alsof er bij jouw 0,5 ster-films geen goed ontvangen en prijswinnende films staan....

Precies wat ik bedoel, ongelofelijk cliché dus..

Oh, een unhappy end, dat maakt die andere 3 uur voorspelbaarheid weer helemaal goed hoor

Waarom? Hoe bedoel je? Er was gewoon niks speciaals aan, ja, een paar mooie plaatjes van het prachtige Schotland kan iedereen wel maken.

Inderdaad, maar het is zo slecht geacteerd en uitgewerkt dat daar niks van overblijft.

Nee.

Vergeleken bij Van Damme is Jason Biggs ook een goede acteur.

En in... hoeveel films zeg je dit al gezien te hebben?

Ten eerste is dat niet waar, en ten tweede gaat het niet alleen over 'landschappen in beeld brengen'. Het gaat over reggiseertalent. De manier waarop de camera over het landschap beweegt, hoe deze opnames aan elkaar gemonteerd worden, voorzien van begeleidende voice-overs, schotse muziek om in de sfeer te komen etc. Of het voorzien van de juiste close-up op het juiste moment om zonder woorden vanalles aan de kijker te vertellen. Het gebruik van slowmotion samen met het creatief omspringen met geluidseffecten (bv enkel de voetstappen van het paard laten horen) om een bepaald gevoel weer te geven. Speciale cameraperspectieven die bv een 'vergrotend' effect weergeven enzovoorts... Het zijn echt geen standaard dingen dat je in elke prent tegenkomt hoor.

Ik wil maar zeggen dat je moeilijk kan ontkennen dat ie over minimale acteerskills beschikt (hoe slecht je hem dan ook vind spelen). Precies voldoende om de film vorm te geven. Een film dat zoveel meer is dan al dan niet kundig acteerwerk. Acteerwerk wordt veel te veel overschat.

Zeer goede film. Helaas net té sentimenteel en teveel historische fouten. 4.5 ster

In het geval van Braveheart is overtuiging iig hét belangrijkste aspect (cruciaal) voor het passionele hoofdpersonage.

Maar waarom dan? Wat verlang je meer dan een karakter die vol overtuiging in zijn ogen, lichaamstaal en stem zijn gal uitspuwd??

Je zal er iig geen vinden die zowel door menig professionele vakmensen als geintensiveerde filmliefhebbers én het grote publiek zo goed gevonden worden.

Je begrijpt me niet, het gaat me niet om het precieze verloop van de scene, al ben ik ervan overtuigd dat er al vaker zo'n 'verhaaltje' is geweest, maar over de uitvoering ervan. Het feit alleen al dat het zich in het bos afspeelt, dat de zonnestralen tussen de bladeren door vallen alsof het zo ontworpen was, dat de camera er omheen draait terwijl de twee elkaar omhelzen, dat de muziek langzaam harder wordt en dat we erbij moeten wegzwijmelen. Het viel me nog mee dat het niet opeens ging regenen en de twee doorweekt beginnen te zoenen. Zie nou gewoon in dat er niks speciaals is aan de scene en dat het gewoon ongelofelijk geromantiseerd is.

Ik noem een Alexander, Gladiator, Lord of the Rings, Ben-Hur, Hero, ga zo maar door. Allemaal films die minstens enkele van die genoemde elementen bevatten, en waar ze ook nog eens beter uitgevoerd zijn.

Nee, ik moet zeggen dat ik die geheel en al vind ontbreken bij Mel Gibson. Ik heb er echter wel vertrouwen in dat de 'goeie' man de kunst van het regisseren onder de knie zou kunnen krijgen, het talent is aanwezig, maar helaas weet hij het alleen maar op een totaal misplaatste manier tot uiting te brengen. Bombastisch en ongelofelijk overdreven, jammer.

Dat is niet genoeg.

Dat klopt, maar zonder dat acteerwerk mist de film wel een flink aantal punten.

Hits of niet, prijzen of niet, evenzoveel filmprofessionals haten Gibsons films.

Ik noem een Alexander, Gladiator, Lord of the Rings, ..[/quote]

Nu juist films waarin dit nóg uitgekauwder en onovertuigender is dan in deze film.. Braveheart is daarnaast ook nog eens een stuk rauwer, iets wat voor de film spreekt.

Natuurlijk zijn dit soort epossen (epi?) van alle tijden en al vaak verfilmd, maar om nu juist recente en neppere voorbeelden te gaan noemen gaat me een beetje ver. Alexander, LOTR

Epoi.

Ah!

Die stukjes scene waar jij het over hebt zijn uiteraard wat clichématisch en romantisch, maar wat dan nog? Romantiek kan toch ook eens een aangenaam filmaspect zijn? Sinds wanneer is dat minderwaardig aan drama, horror, suspense? Er zijn genoeg films te noemen die jij hoog waardeerd die weleens een stukje clichematigheid/ cliche romantiek bevatten, daar draait het niet om. En nogmaals, in zijn bredere context bekeken is het totaal niet geromantiseerd. In een geromantiseerde film worden er geen prille liefdesrelaties bruut beeindigd door het meisje bijna te verkrachten en de keel over te snijden waarbij het bloed in het rond spat. De uitkomst is de harde werkelijkheid.

Zoals orbit ook zegt, Braveheart is een pak rauwer dan soortgenoten (zeker de voorbeelden die jij noemt). Dat spreekt inderdaad al heel wat voor de film.

Dat zeg jij. En dat zijn verschillende films, waarbij juist andere technieken en stijl bij te pas komt. Er zijn nogal wat camerahoeken, montagetechnieken, camerabewegingen etc die enkel in Braveheart te zien zijn hoor.

En Gladiator -die jij op 4 sterren staan hebt- is dat niet??

Tuurlijk is Braveheart lekker aangedikt en wordt met fantasie een fictieve dimensie aan de historie gegeven die ondermeer inspeelt op ons gevoel voor heroiek, kitcherige toestanden en imposante beeldstromingen. Dat maakt het nu net zo interessant. Voor een zoveelste geschiedkundige documentaire pas ik. Tja, en Braveheart is nu eenmaal in hoofdzaak een heldenepos.

Daarnaast mag William Wallace dan wel een bombastische held zijn in de film, veel belangrijker is het symbool achter het personage. ('Aanvaard niet zomaar alles zoals het is' 'Vrijheid is veel belangrijker dan niet sterven' enzovoorts...). De echte William Wallace -die ook werkelijk een belangrijk figuur in de Schotse geschiedenis is- wordt in de bloemetjes gezet, aangedikt, maar de kern blijft staande en komt zeer goed over op deze manier.

Alsof talent er niet toe doet. Nu heeft Gobson eerder wel bewezen geen compleet waardeloze acteur te zijn, maar helaas had hij nu geen regisseur die hem wat strakker hield.

Wat ik meer verwacht? Ik zit niet op zulke ijdeltuiterij te wachten. Dit had meer met Gibson te maken dan met goed acteren. Ik vind het hele einde soweiso een snertidee, daar valt lastig tegenop te spelen.

Enig idee hoeveel oscars The Sting won? Hint: meer dan Braveheart.

Ook dat zie ik niet.

Maar allez, mocht Gibson geen talent hebben zou het niet overtuigend overkomen. Je doet alsof elke acteur dat zou gekund hebben.

Ik heb het niet alleen over het einde, maar over alle momenten waarop ie zijn idealen met volle overtuiging uitschreeuwt. De ontroerende speech dat ie gaf om zijn troepen aan te moedigen bv. De theme dat naar voorkomt naargelang die speech zijn hoogtepunt bereikt, de close up van Gibson die met getrokken zwaard en gezicht vol woede en vastberadenheid de slotwoorden uitkrijst... Daar zit pit in. En jij noemt dat niet competent regisseren?

Verder heeft het weinig te maken met ijdeltuiterij, gezien het een ode is aan iemand en iets anders. Aan een man (en de ideeen achter de man) die een grote historische rol gespeeld heeft in de geschiedenis van Schotland.

Okee. Oude achterhaalde films die allang geen boeiende meerwaarde meer bieden voor het grote publiek van nu daar gelaten dan.

Ik ken maar weinig films in dit genre die, ondanks de aangedikte fictieve kant, toch zo hard en compromisloos de feiten in beeld brengen. Zo was het bv al wreed genoeg dat Gibson's vrouw moest sterven, ze tonen dan nog eens onverbloemd hoe dat mens haar keel overgesneden wordt. In een andere film waren die momenten op zijn minst een pak suggestiever gebleven.

Ik vind het trouwens frappant dat uitgerekend jij de film beticht van overdreven sentiment e.d. Met een film als Seven Samurai op 5 sterren, terwijl die veel romantiserender te werk gaat (men doet alsof er geen druppeltje bloed vloeit tijdens veldslagen) en haast een aaneenschakeling is van over-the-top geacteerd hapklaar emotioneel gedoe de ganse tijd.

Een boel zouden het kunnen. maar Gibson had het ook gekund, als Gibson niet ook regisseerde.

Verschrikkelijk.

Ik noem het zelfs wanstaltig slecht.

Het is vooral een ode aan zichzelf.

De film staat hier in de top 50....

Anyway, hier lul je je niet meer uit.

Kan (was het hier niet omdat het verschrikkelijk slecht geacteerd / geregisseerd / gefilmd was) maar de film wordt er niet beter op.

Dat is absolute onzin.

--

Maargoed, deze discussie is zonder eind, jij vindt Braveheart duidelijk geweldig (wel logisch eigenlijk als ik je top10 zie, je neemt al snel genoegen met wat flink bloedvergieten) zoals velen, en daar ben ik het niet mee eens. Braveheart wordt duidelijk door 50% van de hoog-stemmers alleen maar hoog gewaardeerd omdat iedereen het zo goed vind, en door de rest omdat er flink wat bloed vergoten word. Ik stel nu eenmaal wat meer eisen aan een film, in de eerste plaats dat de film wat met me doet, dat deed Braveheart niet, sterker nog, ik vond het een kwelling de film te kijken, ik vond het een bar en bar slecht en ongeïnspireerd egotripper filmpje dat flink wat afdeed van het toch al slechte beeld dat ik had van Mel Gibson. Jammer, want ik denk dat de man echt wel wat kan (regisseren dan, want als acteur stelt het helemaal niks voor) maar helaas.

ik denk dat je nu iedereen over 1 kant scheert... kan me niet voorstellen dat 50% zijn mening baseerd op een mening van een ander..

kam

Maar toch denk ik dat wel. Zo ook bij bijvoorbeeld een film als The Shawshank Redemption.

Ik vrees dat het tegenwoordig wel die kant opgaat bij filmfora ja..

Maar ik vind Braveheart desalniettemin een pittig stukje werk, wat ondanks zijn clichées (die ik bij al dit soort epische drama's trouwens zie, dus slecht argument!) zeer onderhoudend is en wel degelijk door enkele mooie rollen (zoals Brian Cox) weet te boeien. Mij staan niet enkel de afgehakte armen bij in elk geval.

Elke film die ik waardeer, is om meer dan alleen maar op basis van wat bloedvergieten. Braveheart is zoveel meer dan bloedvergieten. Is mijn hele tekst uitleg over cinematografie, filmstijl, sfeer t.e.m. de gedachte dat erachterschuilt dan voor niks geweest? Niet eerlijk van je dat je dan zoiets suggereert.

Ik vraag me af waarop deze stelling gebaseerd is. Dit is hoegenaamd niet waar.

Voor de rest is het inderdaad zo dat jij nu eenmaal mijn mening niet deelt, maar wat je Mel niet kan van betichten is van egotripping. De film gaat over William Wallace, niet over Mel Gibson.

Het is niet voor niets geweest, ik ben het er simpelweg niet mee eens. En dan nog, je gaat me toch niet vertellen dat je Demolition Man en True Lies zo waardeert om het sterke acteerwerk, het goede verhaal en de cinematografie, want dan heeft deze discussie überhaupt geen zin...

Is de bedoeling geweest, helaas heeft Mel Gibson het zich toegeëigend en er een wanproduct van gemaakt.

Ik zeg ook niet dat dat voor iedereen geld

Ik denk niet dat het grote (mainstream)publiek overvloedig aanwezig is op filmsites.

Probeer voor de rest eens wat meer te melden dan enkel de ontkenning (ik weet wel dat je het niet met me eens zal zijn). Een goeie discussie loopt alleen maar als een mening ondersteund wordt met argumenten. Als ik straks antwoord "Neen, het was mooi" brengt dat niet veel op...

Dat denk ik juist wél, daarom staat Braveheart (en The Shawshank Redemption) ook zo hoog, voor het merendeel door users die zich aanmelden, stemmen op dit soort films (5*) en vervolgens weer vertrekken.

Dat is je volste recht. Maar dan moet je niet insinueren dat ik deze film enkel waardeer omdat er veel bloed vergoten wordt (na al mijn uitleg van wat ik zoal zo goed vind).

Demolition Man en True Lies waardeer ik, naast de goeie actiescenes, ook bv vanwege het sfeertje, de decors, de memorabele quotes en oneliners, het inderdaad originele verhaal in Demolition Man etc... Een actiefilm is zoveel meer dan 'actie' (net zoals dat bij elke genrefilm zo is). Het is niet omdat jij misschien halsstarig (waarschijnlijk met de instelling: 'het zijn maar domme actiefilms') niks meer in actiefilms ziet dan rondvliegende kogels, geweld en effecten, dat het een vaststaand feit is dat dit daadwerkelijk zo IS. Een discussie kan alleen maar zin hebben als er opengestaan wordt voor de mening/visie van de ander.

Uitspraken als 'Je gaat me toch niet vertellen... 'dan heeft deze discussie geen zin' getuigen van eenrichtingsverkeerdenken ('ik heb dé waarheid in pacht').

Hoezo zich toegeeigend? Omdat ie de hoofdrol bekleedt? Zo kan je er veel betichten van egotripping hoor.

Daar lijkt het wel op ja, een soort stille lijstjesmaffia.. als ze al iets posten is het "te toppie man! Coole film!" (en dat zelfs vaak nog slecht gespeld..)

Dat ben ik dus niet met je eens.. Tuurlijk heeft Gibson hier een enorm dikke vinger in de pap gehad, maar ik vind dat ie redelijk in de buurt is gebleven van het heldenepos van Wallace, inclusief inktzwart einde (welke films durven dat nog meer aan?).

Geromantiseerd is een boel, maar dat geldt net zo hard voor alle gladiators, troys en lord of the midgets.. daarin zie ik geen enkel verschil.