American History X (1998)

Volgens mij de ultieme neo-nazi film met een imposante hoofdrol van Edward Norton.

Film staat terecht hoog genoteerd in de IMDB-top 250 allertijden.

Daar doet het pseudo-analytische geleuter van yeyo, orbit en anderen niets aan af.

Een hoge notering op IMDB zegt niet altijd wat over de kwaliteit van een film. Daar ga je wel heel gemakkelijk door de bocht.

Een gevoelige vrouw met een hoog christelijke moralistische waarde zal deze film hoger aanschrijven dan een harde criticus geïnspireerd door het Darwinisme.

Wat dat betreft vallen dit soort cliche-films in een ander kader dan overige IMDB toppers, en daar doe je niks aan. Er komen altijd soortgelijke meningsverschillen bij films waarbij je zonder zwembanden verzuipt in uitgemolken cliches.

Bovendien kun je iemand zijn mening ventileert met duidelijke argumenten zoals yeyo hierboven niet infantiel afdoen met 'daar doet dit pseudo-analytische geleuter niets aan af.' -Zolang je zelf niet beargumenteerd waarom je deze film juist WEL goed vindt.

Dat is dan ook altijd de makke van discussies bij dit soort films.. er valt weinig over te analyseren of ontdekken, dus ze doen het goed bij mensen die dingen liever simplificeren. Dus reacties zoals bovenstaande kun je dan ook verwachten. En de mensen die wat diepgaanders of avontuurlijkers willen vinden dit matig of slecht vaak.. eigenlijk heeft iedereen in deze gelijk. Het is alleen jammer dat je als fervent filmliefhebber hierbij zou blijven hangen, ook al is dat maar uit zoiets triviaals als nostalgie of jeugdsentiment.

yeyo (later bijgevallen door orbit) heeft in zijn niet aflatende ijver om zijn eigen gelijk aan te tonen meer dan 100 commentaren gegeven op deze film. Ik heb die (natuurlijk) niet allemaal gelezen en dus beperk ik mij hier tot zijn reactie van 10 augustus 2011 op Fortune.

Uit die reactie blijkt dat yeyo pretendeert te weten wat de bedoelingen van deze film zijn: “een simplistische film met een hoogdravende boodschap.” Ik vind dat nogal aanmatigend.

Dan komt hij met tekortkomingen in het scenario, waardoor het publiek gedwongen zou worden toch vooral sympathie te houden voor de beide broers. Ik weet niet of ik naar een andere film heb zitten kijken (voor de derde keer trouwens), maar de enige momenten waarop ik een beetje sympathie kreeg voor Danny en Derek was wanneer zij hun bezorgdheid lieten blijken voor hun moeder. Andere scenes waarmee de scenarioschrijver en/of regisseur mij probeert te overtuigen van het aardige karakter van deze jongens, staan mij niet bij.

Dan wordt volgens yeyo dikzak Seth aangevoerd als comic relief “die zowat in elk frame de clown uithangt.” Heb ik die scenes drie keer gemist?

En tenslotte de tegeltjeswijsheden. Ze vormen de inleiding tot een citaat van Abraham Lincoln:“We are not enemies, but friends. We must not be enemies. Though passion may have strained, it must not break our bonds of affection. The mystic cords of memory will swell when again touched as surely they will be by the better angels of our nature.”

Men mag dat van mij tegeltjeswijsheden noemen. Ik vind het een meer dan passende afronding van een boeiende film over aangrijpende socio-psychologische problemen als rassenhaat, discriminatie en vergelijkbare zaken die ook heden ten dage nog uiterst aktueel zijn.

Mijn conclusie: alle tekortkomingen die yeyo in zijn reactie opsomt zijn volgens mij niet bestaand en/of vèrgezocht. Enkel met de bedoeling een topfilm af te kraken. Natuurlijk mag dat, maar dat mag ik op mijn beurt geneuzel (of prietpraat) noemen.

Het gaat er mij niet om of jij al dan niet sympathie voor hen voelde. Ik heb objectief een paar eigenschappen van de twee jongens opgenoemd en stel daarbij vast dat ze alleszins oneindig veel sympathieker / respectabeler voorgesteld worden dan de antagonisten. Een film die, volgens jouw woorden, actuele, socio-psychologische problemen aankaart zou op zijn minst toch de klassieke 'helden vs. bad guys' structuur mogen vermijden?

Vergelijk Derek en Danny bv. met de protagonisten uit andere skinhead films zoals Romper Stomper of Made in Britain. Een wereld van verschil.

Blijkbaar. Alleen al hoe dat personage geïntroduceerd wordt is frappant: een jollige dikzak die luidkeels in de auto een belachelijk, racistisch liedje zingt. Zelfs de manier waarop er bruusk naar die scène gecut wordt is om een komisch effect teweeg te brengen. Om nog maar te zwijgen over dat constante geklooi met de camera of op het basketbalveld en zijn kinderlijke manier van doen.

Beetje gemakkelijk om mij hiervan te verwijten, terwijl je zelf de discussie aan de gang houdt. Wat mij betreft ben ik uitgepraat over deze film, maar zolang ik (inhoudelijk) geciteerd wordt, zal ik ook blijven reageren.

Mijn opmerking over de meer dan 100 commentaren is niet als verwijt bedoeld, maar als een beetje lam excuus voor mijzelf dat ik ze niet allemaal gelezen heb.

Overigens dreigt de discussie te verzanden in een welles-nietes gedoe en daar heb ik geen behoefte aan. Dus ook ik ben uitgepraat over deze film en ga lekker een andere bekijken ([i]Fireflies in the Garden[/i met Ryan Reynolds]; benieuwd of dat wat is)

Geweldige en enorm boeiende film die laat zien dat al die neonazi groeperingen en 'Aryan Brotherhoods' alleen maar uit zijn op geld en hiervoor vooral verloren en gefrustreerde Blanke jongeren uit gebroken gezinnen die dreigen op het slechte pad te gaan of in minder welvarende situaties verkeren willen brainwashen en rekruteren. Om ze dan vervolgens uiteindelijk als kanonnenvlees te gaan gebruiken want als het erop aankomt , sluiten ze mooi dealtjes met hispanics of afro-amerikanen als dat voor hen financiëel beter uitkomt.

gisteravond weer eens uit de kast getrokken.
ik blijf gewoon bij mijn punt.
american history x blijft, naar mijn mening, het grote voorbeeld qua neonazi film.
het acteerwerk in deze film is ijzersterk.
zal door deze film altijd wel een zwak hebben voor het sterke acteerwerk van edward norton.
het is racistisch, grof, krachtig en best wel bruut.
en man, wat is die scène aan de tafel met die joodse leraar toch grof. altijd een sterke scène naar mijn mening.
dus kortom: dit blijft toch wel echt een topper.

Hoewel al een poos op de must see-lijst én in de kast, nog niet gelukt hem te zien.

Wordt mij gisteren het einde verteld door zo'n puberaal rotkind dat ook eens een film tijdens godsdienst heeft mogen zien..

Hoewel de boodschap minder hard zal aankomen, gaan we proberen er het beste van te maken.

Intens drama over rassenhaat.

Hoewel het verhaal logisch is en er wel degelijk inhoud inzit, is het bij vlagen te gemakkelijk. Edward Norton die in het gevang vriendjes wordt met een zwarte en verkracht wordt (hoe cliché; ze schijnen dat in elke gevangenis te doen) door een blanke en daardoor opeens van voorbij extreemrechts naar links gaat is mij te gemakkelijk.
Soit, het onderwerp is nog steeds actueel en heeft mijn interesse.
Op het einde zou "hij" neergeschoten worden, werd mij verteld door dat puberaal rotkind. Ik was altijd aan Edward Norton aan het denken. Godzijdank werd het zijn broer en daardoor had de film toch stevig wat effect. Het bezorgde mij op één of andere manier kippenvel, en elke film die mij kippenvel bezorgt is een goeie.

Edward Norton zet hier zonder twijfel zijn beste acteerprestatie neer. Ik vind hem nog steeds overroepen, maar ondanks een paar mindere momenten toen hij bv aan't begin voor de camera de schuld van zijn vaders dood op de zwarten stak, kent hij ook een aantal uitstekende scènes wanneer hij opgepakt wordt en z'n broer dood is.. De man die de show steelt is echter die andere Edward. Ik had nog nooit van hem gehoord noch gezien, maar wat een dijk van een acteur.

De scènes in zwart-wit zijn erg sfeervol. Vooral tijdens het gevangenis-gedeelte draagt dit ongelooflijk bij aan de algehele sfeer. De muziek zit snor. De bendes komen min of meer realistisch over.
Ook even de mooie openings-en eindshots vermelden (nl met de zee).

Stevige 4

na 4e kijkbeurt komt deze film nog steeds zo meeslepend over als de 1e keer. Waarom Norton hiervoor geen oscar heeft gewonnen, dat is onbegrijpelijk, al weet ik niet meer wie zijn concurrenten waren dat jaar.

Een van de mooiste scenes, de eettafel scene, doet hij me toch wel beetje denken aan Robert de Niro.

Epic!

http://i.imgur.com/tkdnw.jpg

Gaat deze over de schreef of niet? Ik moest toch even gniffelen toen ik hem zag.

:D

.

Geniaal!

De groene moraalridders onder ons zullen hier niet mee kunnen lachen. Godzijdank ben ik dat niet. Geweldig.

Gelukkig maar

Kijkwijzer 12+? Eeeehm....

op de website van kijkwijzer staat 16+

Het scheelt misschien iets als de broer van die betreffende iemand jouw broer welbewust zijn schedel kapot heeft getrapt op de stoep? Die jongen wordt al veel eerder in de film geintroduceerd op het basketbalveld, en komt niet pas op dat toilet uit de lucht vallen.
En waarom is dat zo waanzinnig naief? De film heeft richting het eind duidelijk geportretteerd hoe hij de metamorfose van 'normale' scholier naar neo-nazi heeft ondergaan na de moord op zijn vader door een neger-gang, onder invloed van een andere neo-nazi . Dat kunnen ervaringen zijn die levens veranderen/vergiftigen, zeker als er daarvoor al vooroordeel speelde (wat de film ook duidelijk brengt) wat verder wordt gepropageerd tot blinde haat. En iemand die zo neo-nazi geworden is kan in 3 jaar gevangenistijd niet eens goed gaan nadenken over zijn principes, zeker met wat hij daar meemaakt en wie er aldaar een hand naar hem uitsteken?
Objectief? Altijd leuk als mensen zichzelf 'objectief' noemen.
Klassieke "helden vs badguys" structuur? Hoe kom jij aan helden, er zijn feitelijk helemaal geen helden in deze film. Die twee jongens zijn zeker geen helden, en worden ook niet als zodanig geportretteerd, ook later niet. Integendeel, Derreck probeert de (moralistische) held uithangen juist te vermijden, zelfs wanneer hem dat expliciet gevraagd wordt -> hij probeert meestal weg te lopen i.p.v. de (morele) confrontatie aan te gaan - letterlijk.

De film laat heel goed uitkomen wat voor impact omgeving, en de wens erbij te horen, kan hebben op gedrag. Ook op gedrag van mensen die in een andere omgeving normaalgesproken als 'goed' zouden worden beschouwd, want het haakt scherp in op het aspect leiders/volgers/indoctrinatie in een groepsproces en doet dat uitstekend. Daarnaast laat de film ook goed uitkomen wat extremisme en haat voor impact kan hebben op gedrag. Extremisme in elke vorm is lelijk... en dat is waarom jouw "antagonisten" ook lelijk overkomen. Wat deze film heel goed portretteert is dat haat en extremisme - ongeacht aan welke kant van de streep je staat - nooit problemen oplost. Ik denk dat je AHX nogal onrecht doet door over "klassieke helden vs badguys" te spreken. Alleen dat al laat m.i. zien dat je de hele film niet begrepen hebt.
En ik kan niet tegen zeurpieterige filmmoralisten die een goede film en goed acteerwerk niet herkennen als het ze in hun achterwerk bijt.

Dit is een film om te bekijken, en om zelf een mening over te vormen. Ik stel voor dat ieder dat voor zich doet. Blijkbaar is het love it (de meesten) or hate it (enkelen), maar het laat je in ieder geval niet onberoerd. Dermate dat sommigen bijkans welhaast zelotische ijver voelen om hem af te kraken in tientallen posts. Alleen dat al zegt iets over het karakter van de film: saai is hij zeker niet.

5/5.

Wel een leuk grapje, echt droog

Dat deze film in Amerika goed gevonden wordt had ik wel verwacht. maar dat op Moviemeter deze film vol Amerikaans patriottisme ook zo hoog gewaardeerd wordt vind ik apart. Matige film,..

Dat komt omdat de film niet om patriottisme, maar om racisme draait en daarbij heel goed weergeeft waarom rassenhaat ridicuul is.

Ik ben het er helemaal mee eens dat rassenhaat ridicuul is, maar dat maakt deze nog niet tot een goeie film. Over dat onderwerp zijn er o.a. Mississippi Burning (1988) , World Apart, A (1988) , School Ties (1992) , Betrayed (1988) - films die het met een (veel) lagere score moeten doen, maar die m.i. met kop en schouders boven AHX uitsteken...

Ik weet niet precies wat je bedoelt met een groene moraalridder, maar als je het in politieke zin bedoelt, val ik daar onder. En ik kan je verzekeren dat geen enkele groene moraalridder problemen heeft dit soort humor. Ik vind het plaatje erg geestig.

Met die ene scene ben ik al bekend, nu nog de rest van de film zien.

Stiekem is het best vreemd dat deze film best populair is bij bekenden van me waarvan ik weet dat ze vrij rechtse ideeën er op nahouden. Met name die trapscene doet het goed, maar ik vraag me af of ze beseffen dat dit toch echt een antiracistische film is.

In ieder geval vond ik de boodschap vrij duidelijk en voor mij is het volstrekt normaal om te denken dat ieder mens, ongeacht afkomst, gelijkwaardig is. Tony Kaye weet dit op verbluffend goede wijze te verfilmen. In de eerste plaats, omdat het verhaal ontzettend goed is en nergens verveelt. Dat laatste is wellicht ook te danken aan het feit dat het op papier warrig wordt verteld, maar in de uitwerking zeer effectief is. Op precies de juiste momenten wordt een duik in het verleden gemaakt. Dat met die schitterende zwartwitbeelden. Beide Edwards zetten erg goed hun rollen neer. Daarbij is het toch erg jammer dat we van Edward Furlong sindsdien eigenlijk niets noemenswaardigs meer gezien hebben.

Kaye weet met zijn bepaalde scenes precies de vinger op de zere plek te leggen wat betreft rassendiscriminatie. De twee hoofdpersonen maken heel interessante ontwikkelingen door. Het einde mag dan wel heel tragisch zijn, ik vond ‘m erg sterk. Gelukkig heb ik weinig ervaringen met echte neo nazi’s, maar wat een vermakelijk stel knuppels zijn het in deze film. Zeer sterke prent die eigenlijk verplichte kost moet zijn voor iedere jongere. Zelden zo’n sterke boodschap gezien dat zo mooi is vormgegeven.

Politiek rechts zijn staat nog niet gelijk met racistisch zijn..

Weet ik, maar dat beweer ik ook niet.

Je zegt dat je een aantal rechtse vrienden hebt en een zin later vraag je je af of die vrienden wel doorhebben dat dit een antiracistische film is..

Da's toch redelijk verbandleggend, niet?

Ik zie het probleem niet zo. Ik zeg nergens dat politiek rechts geöriënteerde mensen racistisch zijn. Sterker nog: ik heb het specifiek over een aantal mensen die ik persoonlijk ken.

Ok, laat het dan maar zo.

't Gaat hier tenslotte over een film en wij hebben daar min of meer dezelfde mening over.