Un Long Dimanche de Fiançailles (2004)

Is ook wel zo. Sta ook niet achter olivier's bericht, maar verbaas me net als hem toch ook wel over de aard van sommige berichten hier.

Kan me inbeelden dat dit soort films je nu eenmaal niet liggen, aangezien ze een zeer simpel skelet hebben, tal van "overbodige scenes" (wat dat dan ook mogen zijn) bevatten en zeer naïef zijn. Maar om dan zo'n hele Foster craze te starten (het mens doet ocharme haar rok omhoog en kreunt twee keer) vind ik toch wat overdreven.

"Overbodige scene's" zijn scene's die de film niet vooruit helpen. Scene's die niet in verband staan met de premisse van de film. Die overkomen als opvulsel en tijd rekkers.

pre·mis·se (de ~ (v.), ~n)

1 elk van de beide voorafgaande stellingen van een syllogisme waaruit de conclusie wordt gevormd

syl·lo·gis·me (het ~, ~n)

1 logische redenering waaruit men een conclusie afleidt => sluitrede

Misschien "overbodige berichten" ook maar even opzoeken .

Hoezo "overbodige berichten". Ik leg alleen de term uit. En als je het niet wilt weten, reageer dan ook niet. Die reactie zegt meer iets over jou dan over mijn bericht.

Je legt de term uit zonder na te denken waarom ik die vraag uberhaupt stel. Discussiëren naar de regel en niet naar de inhoud, iets wat overbodig is en dikwijls arrogant overkomt.

Ik weet wat wouter met "overbodige scene's" wil zeggen, maar vind dat een zeer benauwde en enge kijk op film. Die "overbodige scenes" vormen hier een belangrijk onderdeel van de film, zorgen voor heel wat leuke en mooie momenten, en zijn dus uiteindelijk ook niet overbodig meer. Vandaar dat zo'n enge definitie (en foute zelfs, want maar staat dat scenes in films steeds in verband moeten staan met de premisse ?) niks bijdraagt, maw, overbodig is.

Die reactie zegt inderdaad wat over mij, voornamelijk dat ik verwacht dat mensen even stilstaan om na te denken waarom ik iets zeg/vraag. Excuses als dat teveel gevraagd is.

OK. Die 'kunnen' overkomen als opvulsel en tijd rekkers.

Ik was enigszins huiverig vooraf omdat er hier termen als kitsch vielen. Maar de film is niet bombastisch en zwaar en de mooie beelden waren origineel grappig en speels. Voor schreeuwerige holle kitsch kunnen de liefhebbers altijd terecht bij de gevoelige cineast Pedro Almodóvar. Dit is toch echt een ander verhaal.

Uiteraard blijft Audrey Tautou in een typetje hangen. Net zoals de hele film. In feite pastte het iets te zwaar acteren van Foster niet in de stijl van de film. Verder ben ik het helemaal met Goodfella eens. 4*

En wie zegt eigenlijk dat het bericht alleen voor jou bedoelt was, meneer.

Wel, aangezien ik de enige was die wat over overbodige berichten zei, en je dadelijk reageerde ... maar blijkbaar begrijp je er nog steeds niks van, dus laat ik het hier maar bij.

Toch knap als je aangeeft niet te weten wat ik wil zeggen.

Ik zal het je makkelijk maken en vertellen. Overbodige scenes zijn scenes die op geen enkel manier bijdragen aan de film waar ze in voorkomen.

Oké, wat lig je dan over overbodige scenes te lullen bij deze film ? Elke scene droeg wonderwel bij tot de film. Beetje bij de zaak blijven dus.

Aha, dat IS zo, dat is een FEIT, daar is geen DISCUSSIE over mogelijk?

Blijkbaar niet volgens wouter. Dus doe ik ook maar wat stellig terug.

Dan schelen we daar over van mening. De terzijdes van Amelie droegen bij aan het verhaal, maar hier leverde het wat mij betreft een film met een waterhoofd op. Het toch al niet zo interessante verhaal werd opgesmukt met bakken ruis. Het is blijkbaar een trucje van Jeunet geworden, helaas, waarmee hij een slap aftreksel van zichzelf is geworden. Dat jij het allemaal prachtig vindt mag je natuurlijk helemaal zelf weten. Zegt me ook weinig want als het er mooi uitziet ben je wat jou betreft eigenlijk al klaar. Komt er natuurlijk wel bij dat ik dat in dit geval gigantisch van slechte smaak vind getuigen, maar dat is weer een ander verhaal.

Het algehele probleem bij deze film is de allerbelabberste montage. Dat jij Sepia leuk vindt maakt nog geen leuke film. OH. Ik haat die sepia tinten die toeschouwers in vervoering zouden moeten brengen. Allemaal persoonlijke smaak.

Maar de film heeft geen HART. Geen ZIEL waarmee je je mee gaat leven met alle personages, ze blijven te cartoonesk.

Dat kun je maken met sprookjesachtige films zoals Amelie, maar dat gaat zo ontzettend wringen bij het drama van de eerste wereldoorlog. Daar passen dit soort stijl-trucs niet, nog erger, ze zijn totaal ongepast. Je kunt zo'n verschrikkelijk drama niet tot een stijlpunt maken. En dat neem ik mijnheer Jeunet nu zo kwalijk.

Het lijkt allemaal een knieval voor Hollywood. We bakken wel een scenario, dacht ik gedurende de hele film. Maar wel een film wordt het, die geen ballen heeft, en niet weet te overtuigen. Soit.

Nou mogen beide wereldoorlogen ook alleen maar volgens de Wetten Van FisherKing worden verfilmd heb ik het idee, so let's don't go there again

Ik snap overigens werkelijk niet hoe men Amélie fantastisch kan vinden en vervolgens dit de grond in stampt. Niet opgevallen hoe subtiel het verhaal wordt uitgewerkt? De korte flashbacks waardoor de mooie plaatjes volgens mij ook de verhaalliefhebbers moeten boeien? Meer dan genoeg hart en ziel wat mij betreft, zowel door verhaal als beeld verteld.

Maar dan nog! Láát het verhaal wat minder zijn, who cares als het met zoveel gevoel wordt uitgewerkt? Knieval voor Hollywood.. Ik zie niet wat je bedoelt, oorlogsesthetiek ziet er daar toch meestal heel anders uit. Jeunet wil mensen overtuigen van de schoonheid van het leven. De man ziet overal iets prachtigs in en ik ben dolblij dat er nog mensen zoals hij te vinden zijn.

Helaas pakte me dat niet zo.

Nee, helemaal geen raar en wrang thema, en het past heel goed bij dit verhaal. Dat zelfs als de ergste dingen gebeuren, en er eigenlijk geen hoop meer is, mensen toch hoop blijven houden, zoals Mathilde, en Manech.

Een ontroerend verhaal, met prachtige beelden en sterk acteerwerk. Mooie decors, en een voice over die net als bij Amélie heel sterk werkt.en er zijn wat mij betreft maar twee minpunten, het einde had langer gemogen(ze is de hele film op zoek, dan vind ze Manech en dan is het heel snel voorbij) en de gevechtscenes zagen er soms iets te gecoördineerd uit. Maar toch 4 sterren voor deze film die het net niet haalt bij Amélie maar die zeker nog heel mooi is.

Subtiel?! Da's ongeveer het laatste waar ik aan denk bij Jeunet, zeker in deze film.

Dat je hem niet subtiel vind dat kan, maar dat dit zijn minst subtiele film is slaat nergens op. Ik heb “Cite des Enfants Perdus” nog niet gezien maar dit is in ieder geval veel subtieler dan “Amelie”, “Delicatessen” of “Alien: Resurrection”. Dus zeggen dat dit minder subtiel is dan die films slaat nergens op, hoogstens kan je vinden dat het daar wel bij past en hier niet, maar dan moet je dat zeggen.

Beetje flauwe stelling moet ik zeggen. Waarom zou je over WOI niet op een sarcastisch/ironische toon mogen vertellen? Omdat dat 'politiek oncorrect' is? Dàt zou pas de knieval voor Hollywood zijn! Laten we een kat een kat noemen, op het feeërieke amélie na, is héél Jeunets loopbaan gekénmerkt geweest door politieke incorrectie, grofheid en sarcasme (of is iedereen plots de bijtende oneliners uit delicatessen vergeten à la "elle faisait un bon paté"?!). Un long dimanche is enerzijds immoreel, en daarme non-hollywoodiaans, maar anderzijds draagt dit een échte onvervalste auteursstempel, helaas wordt die diepgang misplaatst en honend gecatalogeerd onder 'overbodige scènes'... Psychologische diepgang, ironie en sarcasme zijn tegenwoordig ZO uit den boze en de reacties spreken hier dan ook boekdelen: géén hond is dat nog gewend na al het hollywood-leeghoofd-geneuzel van de laatste jaren. Un long dimanche een hollywood-film noemen, komt overeen met la dolce vita als een blockbuster betitelen.

Dat beweer ik niet. Ik vond de "amelie-filmstijl" hier minder passen bij een zwaar onderwerp als WO I.

Heb ik nergens beweerd.

Jij lijkt vooral te beweren dat, omdat het een Jeunet is, het Automatisch een goede film MOET zijn. Ik zie weinig Hollywood-werk en constateer enkel dat deze film me minder positief is bevallen, dan dat ik gehoopt had. Let wel, voor mij nog altijd 3 sterren waard.

heb ik al eerder op geantwoord

Hmm begrijp ni waar je dat vandaan haalt: is toch allesbehalve zo dat ik Jeunets oeuvre de godganse tijd zit op te hemelen?? Von dit alleen wel dégelijk een auteursfilm en (en dat is dan niet tegen jou hoor FK ) een wéreld van verschil met een 'knieval voor hollywood'. Las deze week nog ergens een recencent zich ergeren aan wat hij noemde 'de wetten van hollywood'. Ik citeer:

Nou, dan houden we het maar op: Dit is GEEN Hollywood, maar fantasierijke Franse originele film met schoonheidsfoutjes.

Eerst dacht ik dat het Amelie achterna ging (zoals wel beweerd is...), maar gelukkig is het daar niet heengegaan. Het begin was wat minder dus, maar de rest maakt alles goed! Het lijkt zo uit het leven gegrepen en daar hoort volgens mij ook dat zwart-komische bij... Ik leefde helemaal mee: 4*

Zeer mooie film en zeker geen kopie van de film 'Amelie'.

Na de film was het in de zaal nog minuten stil .. geweldig!

Audrey, elle est si belle !

Oké, deal!

Weer een Jeunet met Tautou, maar nog opvallender is de altijd terugkerende Ulliel in weer een prima rol. Vond de film soms wisselen in niveau. Zo is de thematiek op zich interessant, maar de zoektocht begint een tikkeltje te vervelen. Daar tegen over staat wel dat gruwelijke oorlogsbeelden en vrolijke, humoristische en mooie scenes wonderbaarlijk goed samen gaan. Van een loopgraf over naar een ''jour de fete'' postbode. Uiteraard ook mooie plaatjes en een goede Badalamenti score. Jammer van de afhaperingen in het tempo en verhaal. Toch 4 sterren

Zekers een zeer mooie film. Begon wat traagjes, maar kwam snel genoeg vol op gang. Audrey was weer zeer sterk. Visueel was het ook een spektakel. Alleen die komische, triviale introducties van de personages werkten nu wel wat op de zenuwen.

4,5*

Oja, en ik meende al Jodie Foster to herkennen, maar ik dacht bij mezelf neh dat zal wel niet. Is ze dus toch.