Un Long Dimanche de Fiançailles (2004)

De manier van voorstellen van de personages, de originele (visuele) details waar de film vol mee zit, de naieve romantiek...het doet allemaal denken aan Amelie. Un Long Dimanche de Fiançailles is in dat opzicht dan ook op en top Jeunet.

Maar waar dit bij Amelie wel werkte - resulterend in een soort betoverende, magische-realistische, lyrische kijkervaring - werkt dit hier (helaas) niet (helemaal), althans niet bij mij. Op 1 of andere manier kwam ik ook maar niet "in de film" te zitten.

Het begon al met de introductie die veel te lang was. Ik had het gevoel dat de film pas na een half uur personages voorstellen echt kon beginnen.

En ook de zoektocht had wel wat korter gekund, nu kreeg ik het gevoel dat deze onnodig gecompliceerd werd gebracht met als enige doel de film "op te rekken". De inderdaad rommelige overkomende montage deed hier ook geen goed aan.

Ook Audrey Tatou kon me niet geheel overtuigen in deze film, het was een beetje meer van hetzelfde als wat ze in Amelie liet zien.

Desondanks valt er zelfs bij een mindere Jeunet altijd nog wel genoeg te genieten, waardoor mijn eindoordeel voorlopig op 3 sterren uitkomt. Maar ik twijfel er nu al aan of dit na een (eventuele) herziening zo blijft.

En inderdaad, de meeting in Antwerpen was reuzegezellig

Duidelijk geval van "wie zoekt die vindt". Deze film moest vergeleken worden met Amelie, en wie niks vond, die verzint wel wat.

Tuurlijk zijn er overeenkomsten met Amélie, maar het dwangmatig vergelijk met deze film doet enkel vermoeden dat mensen niet vertrouwd zijn met het oeuvre van Jeunet. Alsof Amélie zo origineel was voor een Jeunet film ...

Niet dat op deze film geen kritiek mag gegeven worden, of deze film zonder fouten is, maar wanneer iedereen mekkert dat Tatou weer dezelfde rol speelt (ben het er verder zelfs niet mee eens), zegt niemand wat over Dominique Pinon, die in elke Jeunet al zowat dezelfde rol gespeeld heeft. Zal wel wat te maken hebben met massahysterie of zo.

Anyway, naast de typische kwaliteiten van Jeunet (prachtig in beeld gebracht, veel leuke personages en geinige maar onbelangrijke details), faalt Un Long Dimanche ... een beetje in z'n sfeerschepping. Waar Jeunet's films toch altijd een wat stouter/geflipter/duisterder randje hadden, blijft het hier te zoet, te braaf, te melig. Ook niet in het minst door die kutmuziek die Linda op de vorige pagina aanhaalde. Beetje jammer, want die typische Badalamenti tracks (zoals tijdens de opening) zijn heel wat effectiever.

Niettemin is Un Long Dimanche ... wel een film die werkt, alleen schept Jeunet net wat meer verwachtingen (en nee, geen Amélie). Leuke, boeiende en speelse film die makkelijk boven het gros uitkomt. 4*

En ik ken het complete oeuvre van Jeunet. Wat me hier vooral dwarszit is in korte bewoordingen: zijn knieval voor de commercie.

En inderdaad Dominique Pinon speelt weer dezelfde houten klaas als in al zijn films. (hoewel de baard hier nieuw was)

Amélie was een film die me de eerste keer vol bewondering de zaal liet verlaten, maar ook één die me bij een volgende visie nogal vermoeide. Die collage van leuke vondsten kan misschien wel één keer werken, maar daarna lijkt het niet meer dan een truukje. Door al die anecdotes verloor ik ook steeds het overzicht op het verhaal dat Jeunet wilde vertellen.

Met Amélie nog in het geheugen, is het niet te verwonderen dat je Un Long Dimanche daarmee gaat vergelijken. In de opening gaat het verhaal al meteen vijf kanten tegelijk uit, de kleurenfilters doen alles weer sprookjesachtig mooi lijken, de voice-over is weer prominent aanwezig, en als even later blijkt dat Audrey Tautou een rol speelt die eigenlijk weinig verschilt van Amélie, waan je je op bekend terrein.

Maar dan beginnen de problemen: het verhaal van deze film is een romantisch drama, maar doorheen alle subplots lijkt het soms meer weg te hebben van een detective-verhaal en dan nog ééntje waar de oplossing aan het einde zomaar uit de lucht komt vallen, waardoor al die zijwegen nog meer overbodig leken. Wat bij Amélie wel goed werkte, omdat je al die anecdotes zomaar over je heen kon laten gaan (ze waren meer een stijlkenmerk dan inhoudelijk belangrijk), werkt hier net niet: op details als "hij had de laarzen van een dode Duitser gestolen" wordt regelmatig teruggekomen.

Bovendien was het verhaal soms onnodig verwarrend, waardoor de film als geheel veel minder goed is dan wanneer je de scènes afzonderlijk zou waarderen.
Jeunet kan immers als geen ander mooie beelden op het scherm toveren. Die aandacht voor detail en kleur zie je nog veel te weinig. En wanneer hij zich even bij de zaak houdt, zoals in de scènes tussen Mathilde en Méchot voor de oorlog, weet hij je echt te ontroeren.

Zoals de meeste anderen ben ik dus ook van mening dat de film zo'n half uur te lang is. Minder is soms meer.
Drie sterren.

NB: dat shot in de loopgraaf, wanneer de soldaten hun bajonet op hun geweer monteren: was ik de enige die toen aan LOTR: The Two Towers moest denken?

ik lees hier veel dat de film voor veel mensen te lang duren ..maar ik vind dat net goed..van mij mocht lang duren van mij..
tijdens een 3/4de van de film had ik zoiets van ooh wat een mooie film en yes hij duurt nog wel even..ik was blij dat het nog wel even duurde...
wolkenmeter
NB: dat shot in de loopgraaf, wanneer de soldaten hun bajonet op hun geweer monteren: was ik de enige die toen aan LOTR: The Two Towers moest denken?

kwam er in the two towers dan een stuk met geweren?ja beetje kortzichtige opmerking van me maar ik denk dat je toch wel de enigste was...bedoel je dan een bepaalde scene uit lotr??

Het gaat hem niet om de geweren, maar vooral om de bajonetten: in de trailer van The Two Towers zit een shot dat begint bij Saruman die vanuit zijn toren het leger voor Isengard overschouwt: de camera gaat dan naar achter en onthult steeds meer speren die hoog boven de Orcs uitsteken. Dat shot bedoelde ik. Maar toegegeven: misschien zie ik wel een gelijkenis waar er helemaal geen is.

Ik ben de film wezen kijken vandaag. Vooraf had ik twee minder goede kritieken gelezen, dus mijn verwachtingen lagen niet zo hoog. Na de film kan ik mij niet terug vinden in de slechtere kritieken. Ik vond de film helemaal niet een doorslag van Amélie. Ik vond de verschrikkingen van de oorlog zo mooi in beeld gebracht, dat ik dit gegeven belangrijker vind in de film, dan de zoektocht naar haar geliefde. Jeunet heeft ook veel minder met tierlantijntjes gewerkt dan bij Amélie. Een mooie film die van mij een 4 heeft gekregen.

Het is overduidelijk dat deze film op en top CINEMA is, met een hoofdletter "C". Het is ook duidelijk dat blijkbaar het grote publiek niet klaar is voor zulke mooie film.

De fotografie, de muziek (Badelamenti van Twin Peaks), de gags, wie herkende de knipoog naar Jacques Tati (allez ik geef hem graag weg, de postpode), etc ...

Je weet niet waar Je eerst moet (mag) kijken. Ik zat enkele uren geleden in een afgeladen volle bioscoopzaal in Hasselt, wedden dat de helft van de aanwezigen de film niet gesnapt hebben ??? (Sorry) ? Je moet bij deze prent inderdaad bij de les blijven, maar alles wordt verteld, in detail, en de details, dat is nu juist waar het hier in deze film om gaat. Je kan niet zeggen dat er "lose ends" zijn ... Topacteurs worden in "bijrollen" opgevoerd, Je moet het lef maar hebben, en Jean-Pierre Jeunet heeft blijkbaar lef.

Dit is meer dan PRIVATE RYAN goes World War 1, sorry Steve.

Diegenen die van Audrey verwachtte dat ze nog maar eens een Amélie preformance ging geven zijn er aan voor de moeite, gelukkig maar !!! na, A LA FOLIE, PAS DU TOUT, die toch wel te erg een knipoog naar Amélie, was speelt Audrey deze keer zeer ingehouden. OK géén oscar preformance, maar de film verdiend er minstens één, al is het maar voor die van Beste Buitenlandse film.

Jean Pierre Jeunet is de nieuwe SPIELBERG, trouwens het is toch al van Schindlers List geleden dat die man nog grote cinema maakte (Sorry Private Ryan, Band of Brothers was beter) ...

Jeunet draaide ALIEN 4, enig idee waarom het de mooist "gefilmde" van de 4 ALIEN films is, en er zitten ook zijn typische grapjes in.

De beste van de laatste tien jaar dames en heren, andere films gaan kijken is vanaf NU overbodig, tenzij er iemand opstaat en ons binnen enkele jaren met een even mooi epos weet te verbluffen.

Cinema zonder wilde achtervolgingen, ongeloofwaardige potwendigen, klote akteurs, low budget, trucages die de overhand nemen, verhaallijnen die niet kloppen, (ook al vind ik LOTR heus niet slecht).

12/10 voor een FRANSE film, ik ga volgende week nog eens kijken, om te zien wat ik tijdens de eerste keer gemist heb.

Rik Scherpenberg

Bedankt voor je enthousiaste post maar vraag me af hoeveel Franse films je gezien hebt. Anyway leuke reactie, had alleen Spielberg niet als voorbeeld genomen, met hem is het slecht afgelopen en zo te zien ook met mr Jeunet.

Vet, voorlopig heeft íedereen die 'm gezien heeft Amélie in z'n uitleg genoemd. Amélie Amélie Amélie... zucht... hmmmm.....

Ja oke, maar Vauthier alleen om te zeggen dat hij ze juist niet zo op elkaar vind lijken.

Goodfella: wel eerlijk blijven, ik enkel als tegenreactie .

Leuk berichtje trouwens, maar uhm, JPJ de nieuwe Spielberg ? Ik mag hopen van niet.

En Alien 4 was inderdaad de mooist geschoten van de hoop, vandaar ook dat de film best ruk was. Enthousiast is goed, maar wel met de voetjes op de grond.

Grappig hoe er gereageerd wordt op een entry ... Dat UN LONG DIMANCHE - Pure cinema is lees ik hier nergens, misschien omdat we door al die amerikaanse pulp van de laatste jaren vergeten zijn wat echte cinema is !!!

Franse films ??? heb er genoeg gezien ... en idd, pauvre Audrey zal zoals zovele akteurs en actrices voor de rest van haar leven de "vloek" van Amelie moeten meedragen.

En ik blijf met de voeten op de grond, maar laat me even nagenieten van de mooie film die ik gezien heb, that's all.

En sorry heren pro's dat ik "maar" 200 films per jaar kan zien, heb echt niet meer tijd, maar ik heb géén vingers genoeg om de kwallen op te noemen ... maar zoals ze in Frankrijk altijd zeggen : Des goûts et des couleurs, il ne faut pas discuter ...

Ik hoop dat Spielberg deze film gezien heeft, wellicht, en inziet dat het tijd wordt om nog eens zoals het van de grootmeester verwacht wordt, groots uit te halen.

Allez, één vergelijking, in 10 minuten UN LONG DIMANCHE zat meer dan in één COLD MOUNTAIN of opperkwal TROY ...

Rik

EEEEEEEER!

in 'cité des enfants perdu' heeft hij ook een baard!

Nu sta ik wel even versteld... Un long dimache de fiancailles is àllesbehalve de commerciële toegeving die men verwachtte. Het is één grote victorie voor de europese cinema. Méér nog, un long dimanche is wss wel dé film van het jaar 2004. Jeunet verlaat na het briljante amélie terug de droomwereld en voegt zich met een grauwer en ruwer werk bij de absolute meesters van de moderne cinema. Jeunet is beheersder geworden maar heeft niets van zijn vitaliteit, virtuositeit en originaliteit ingeboet. Hierin vertelt hij op zijn eigengereide manier zijn eigen verhaal: laat je niet van je stuk brengen un long dimanche is wel dégelijk een auteursfilm pur sang. Audrey Tautou speelt de pannen van het dak, net als de rest van cast, waaronder een prachtig somber acterende jody foster. Het enorme budget is tot de laatste euro goed besteed, wanneer we ook maar één blik werpen op de fabuleuze landschappen en actiescènes. De oorlog oogt grauw, het landschap rustiek, parijs origineel. Hoewel jeunet de toon niet àl te somber houdt en de kijker pleziert met visuele en inhoudelijke grapjes (let op de knipoog naar tati's 'jour de fête'!) vermondt hij nérgens de gruwel van de oorlog. Combineer dat met een werkelijk bril-jant scenario, een integere soundtracht van angelo 'long live lynch' badalementi en het resultaat is verbluffend. En alles wordt zo wonderlijk in beeld gezet door een werkelijk virtuoze jeunet in lange, wondermooie travels dat het kwijl van je kin loopt. Un long dimanche is niét de knieval voor de commerce: het is een tweeënhalfdurende zegetocht voor de film! Audrey Tautou forever!

Zo'n reactie doet me plezier Wat ik ook van een film vind, ik vind het altijd leuk dat iemand anders er zo van heeft genoten!

Op de reacties van FisherKing en Bioscoopzaal heb ik persoonlijk niks toe te voegen. Ze halen exact dezelfde negatieve punten aan die mij stoorden in de film.

Jeunet heeft me nóg nooit teleurgesteld (maar Alien: Resurrection is de enige film van hem die ik nog niet gezien heb) en ook deze lange zondag heeft me absoluut niet teleurgesteld.

De sfeer is weer op en top, de typische Jeunet-kenmerken zijn nog steeds aanwezig en my oh my... wat ziet alles er weer gruwelijk mooi uit. Heerlijk om deze film in de bioscoop te zien. Het verhaal kent heus wel wat onnodige puntjes, maar die vergeet ik snel wanneer alles er zo geweldig uitziet (incl. Audrey Tatou) en het op zo'n 'frisse' manier verteld wordt als in deze film. Genieten!

Edit: Vreemd om Jodie Foster in deze rol te zien trouwens!

Warner Bros hé.

Foster die trouwens iedereen van het scherm speelt zodra ze in beeld komt. Amazing.

yup, zegt eigenlijk genoeg over de rest van de cast, nietwaar.

Mee eens, zij laat zien wat echt acteren is. De rest verbleekt hierbij.

Kan nou niet echt zeggen dat Tatou van het scherm werd gespeeld door Foster hoor? Beetje overdreven van meneer en mevrouw Koning.

Wellicht, maar ik vind ze hier ook niet echt prachtig en indrukwekkend acteren. 't blijft, wat mij betreft, hangen in een typetje.

Ik vrees dat dat meer aan jezelf ligt dan aan Audrey...?

Het ligt aan Tautou, wat mij betreft...

... maar om nu te zeggen dat Foster de pannen van het dak speelde ? Ze kreunde wel lekker, en heb hartelijk gelachen met haar ondergoed, maar verder vond ik het toch ook niet echt speciaal ...

Tatou blijft inderdaad hangen in het karakter van Amélie. Zoekende ogen, lieve lachjes, en starende blikken zijn nu eenmaal niet zo veelzeggend als iemand die z'n hele ziel in een rol smijt. Ik kan niet zeggen dat ik ze al 'n pure karakterrol heb zien neerzetten en ik zie ze dat ook niet meteen doen. Audrey Tatou blijft Audrey Tatou en bracht daar voorlopig nog geen verandering in.

Ondanks de relatief negatieve eerste reacties hier bleef ik toch stiekem hele hoge verwachtingen houden. En terecht, want Jeunets nieuwste is een stukje cinema zoals dat zelden nog wordt gemaakt. Inventief, subtiel en wonderschoon, film zoals de gebroeders Lumière dat ooit bedoeld hebben.

Hoorde achteraf wat mensen die Tautou's personage niet begrepen, niet konden meeleven met haar zoektocht. Vergeleken met het stomme Cold Mountain van afgelopen jaar, waar ook twee geliefden tijdens een oorlog hevig naar elkaar verlangen, pakt Jeunet de zaken hier verbluffend veel beter aan. Aan de hand van fantastische flashbacks (de vuurtoren! het spinnetje! de lucifers!) wordt zeer kort en bondig verteld wat Mathilde en Manech voor elkaar voelen. Hun eerste ontmoeting en hun allerintiemste momenten worden zo sterk over het verhaal verspreid dat je twee volle uren lang met Mathilde meehoopt. Het verhaal, hoe simpel en eenvoudig ook, staat voor mij gewoon als een huis.

En dat het dan zó absurd mooi is uitgewerkt dat de tranen je in de ogen schieten maakt Un Long Dimanche een meer dan waardige opvolger van Jeunets onmogelijk op te volgen vorige film. De algemene tendens is bovendien een stuk volwassener en serieuzer, zonder de ultieme schoonheid van iedere molecuul op aarde uit het oog te verliezen. Ik heb de film als een warme, wollige droom beleefd. Zoals een Tarkovskiaans zomerbriesje dat het hooi van een kar blaast en waarop een zeemeeuw zorgeloos meedeint. Dit is pure cinema die je diep wil inhaleren zodat elk stukje celluliod tot ver in je binnenste nog urenlang natintelt.

Als ik nu alles ga opsommen wat er zo fantastisch is aan deze film, van Mathilde's schattige maniertjes waarmee ze hoop blijft houden tot de met penseelstreken ingekleurde technische details, dan krijg ik een ban van Jordy ivm dataoverload . Dus laat ik iedereen nog even op het hart drukken vooral niet te luisteren naar die zuurpruimen (no offence) die het allemaal zo 'Amélie' vinden, want de Jeunets van deze wereld zijn een zeldzaam soort dat we moeten omarmen, knuffelen en vooral heel erg koesteren.

Gaat dat zien