Un Long Dimanche de Fiançailles (2004)

Officiële poster geplaatst. Klik hier voor uitvergroting.

Ik vind 'm erg lelijk. Het lijkt net alsof er iets niet klopt met haar lichaam. Vreemde verhoudingen. Geen mooie rug.

Vermoedelijk komt er tzt nog wel een andere poster.

(de vorige 'poster' was een bewerking van een plaatje op de officiële site)

Lelijke poster inderdaad..

Komt door het truitje denk ik.

Vind 'm wél mooi trouwens. Op de rand van kitch, maar het kan hier.

Wie gaan overigens naar de Belgische première volgende maand?

Als ze nou omdraait is de poster vast een stuk mooier

Amerikaanse poster

Hmmm.. wat een doorsnee poster. Zo ga je nog denken dat het een dertien in een dozijn romantisch filmpje is.

En wat zie Tautou er hier ongewoon uit.

De eerste trailer is hier terug te vinden, onderaan de pagina.

zijn er dan meer trailers?

Nope nog niet, maar die zullen nog wel komen.

Nogal geel vond ik hem; een beetje té geel.

Dat gele gaat op een gegeven moment een beetje tegenstaan he.

De teaser deed me meer dan de trailer. En het lijkt nu een beetje erg veel op 'vrouwtje zit zielig alleen thuis zonder man, want die zit aan het front' en het verhaal wordt verteld aan de hand van sentimentele liefdesbrieven. Daar ben ik een beetje bang voor. Ik hoop dat het mee zal vallen.

Ik hoop vooral dat er voldoende focus is op de gruwelen van WO I.

Weet iemand inmiddels wanneer hij uitkomt in Belgie?(Antwerpen)

klik

Hoewel ik het inmiddels zelf had ontdekt. (ben veel te ongeduldig) alsnog heel erg bedankt

Quicktime Trailer:

http://raincloud.warnerbros.co...

Bij het zien van de trailer al bijna kippenvel Ziet er goed uit!

Ik had vorige week het geluk om een uitnodiging voor de persvisie te strikken, maar ondanks de hoge verwachtingen voldeed de film wat mij betreft niet helemaal.

Een groot probleem met Un Long Dimanche de Fiançailles is dat de film qua vormgeving, vertelstijl en sfeer gewoon té veel lijkt op Amélie. En dat is in zeker zin een teleurstelling, omdat ik niet had verwacht dat Jeunet twee keer achter elkaar van hetzelfde vaatje zou tappen. Verwacht je in Fiançailles dus ook weer aan kleurrijke collages vol gekke personages, lange uitweidingen die nergens naartoe gaan, koddige humor en fragmentarische tussenstukjes die een bepaald punt illustreren.

Op zich is dat natuurlijk niet erg (zeker niet als je het er zo goed kan laten uitzien als Jeunet), maar het maakt de film wel ontzettend vermoeiend. Het tempo ligt dan ook nog eens een stuk hoger dan in Amélie, en ik had vooral in het begin alle moeite van de wereld om het plot te volgen. Pas naar het einde van de film, als alle uitweidingen achter de rug zijn, en Jeunet eindelijk begin te focussen op de kern van het verhaal, treft hij de juiste toon. De laatste paar scènes van de film behoren voor mij tot een van de meest ontroerende filmmomenten van het jaar.

Alle kritiek ten spijt valt er gelukkig nog heel wat te genieten, niet in het minst de waanzinnige gedetailleerde vormgeving en sublieme fotografie. Jeunet weet als geen ander wat mooie plaatjes zijn, en zijn gevoel voor sfeer geeft zijn film een échte meerwaarde. Vooral de scènes bij Mathilde thuis (in een gezellig boerenhuisje), de smerige loopgraven van de Somme en het ziekenhuis annex zeppelindepot zullen me nog lang bijblijven. Ook op acteervlak is het helemaal niks mis, al kan je je afvragen of het nodig was om bijna de volledige Amélie-cast weer te laten opdraven.

Maar het allergrootste probleem met Fiançailles is nog het gebrek aan focus. Jeunet gaat met groot plezier alle kanten uit, en verliest zich meer dan eens in de uitwerking van een volledig onbelangrijk nevenverhaal. Natuurlijk is de zoektocht soms belangrijker dan het eindresultaat, maar ik wou dat Jeunet zichzelf wat meer in de hand had gehouden. Want uiteindelijk kom je over de écht belangrijke personages bijna niets te weten.

Ik twijfel nog tussen drie of drie-en-een-halve ster, maar voorlopig hou ik het toch op drie sterren. Wie weet brengt een tweede visie meer uitsluitsel.

Mooie trailer, alleen die irritante amerikaan die er steeds doorheen praat. Waarom! Had een franse acteur ingehuurd.

De trailer ziet er mooi uit, vooral die geeltinten.

Mooi authentiek kleurtje.

Die amerikaan is er denk ik om de film te promoten in eigen land.

Er zal vast een franstalige trailer zijn.

Nogmaals, deze film wil ik graag zien en ik ben gelijk ook benieuwd naar Amélie hoewel dat een totaal andere film is lijkt me.

Uitgebreide NL-talige recensie

vreemd, op imdb staat er 'Runtime 134 min'...

hier 90min.

http://imdb.com/title/tt0344510/

Tja, dat gebeurt wel eens als er toegevoegd wordt, zonder dat de film helemaal af is.

2 uur 14 is de exacte tijd... (aangepast)

heb hem gisteren gezien...

van jp jeunet ("amélie poulain") met weer de hele jeunet-crew

Audrey Tautou .... Mathilde

Gaspard Ulliel .... Manech

Dominique Pinon .... Sylvain (doet mee in alle jeunet-films)

Marion Cotillard .... Tina Lombardi (van taxi)

Ticky Holgado .... Germain Pire (de kerel op de fotos in ap)

Jean-Paul Rouve .... The mailman

Urbain Cancelier .... Priest (de kruidenier in ap)

en een schitterende

Jodie Foster .... Elodie Gordes

en de supercoole sadistische flik uit Dobermann:

Tchéky Karyo .... Capitaine Favourier

Voor wie van Amelie poulain en city of the lost children hield is dit weer de uitgelezen film; weer een schitterende mix van verhaal, vertelstijl, muziek, adembenemende beelden en camerabewegingen, schitterende close-ups, acteurs, visuele effecten, weer een heropwaardering van de franse taal, die film heeft het echt allemaal!

Ik zoek nog steeds minpunten, misschien een beetje moeilijk om te volgen (om alles gezien te hebben, ik kan amper wachten op tweede visie), een beetje amélie poulain déjà-vu, en veel nuances gaan verloren aan wie het frans niet allemaal begrijpt, maar al die zaken zijn verwaarloosbaar tegenover de schoonheid en de dramatiek van deze film.

fantastisch

het is een hele goede film,goed in mekaar gestoken,einde is ook heel goed maar ik zeg niet in welke zin natuurlijk....

het is goed in mekaar gestoken,puzzelend,soms grappig,soms ook heel gruwelijk ..ook heel mooie effecten zoals windvlagen ,stofwolken...bommen ,flashbacks ,en veel originele ideeen.ook de locatie is prachtig..en met een gele lens geeft het een ouder en sfeervoller,zonniger effect tegenover de oorlogbeelden met bauwgroene lens voor een koudere sfeer.

het is inderdaad zo dat het veel om Amélie lijkt ,ook de inleiding op haar leven is een beetje hetzelfde maar toch is ze anders.. los van dat is het echt een heel mooie film..

allemaal kijken dus

Ik heb maar 1 woord voor deze film.......wow!

Ik was volledig weg van Amélie poulain..is zowat mijn favofilm dus had ik natuurlijk hoge verwachtingen van deze.

Hoewel de leuke stijl van amélie herkenbaar is in deze prent is ze anders genoeg om geen deja vu gevoel te krijgen.

Hoewel dezelfde guitige herkenbare blik en een paar trekjes die aan amélie doen denken zet audrey tatou een sterke MATHILDE neer.

Je hebt onmiddelijk voeling met haar,en gelooft in haar rotsvaste liefde voor manec.

paar prachtig gemaakte scenes die erg ontroerend zijn ook,de scene waarin mathilde probeert de wagen in te halen,de vuurtorenscene.

prachtige scenes,prachtige film 4 sterren=film van het jaar.

zeer goede en geloofwaardige acteerprestaties gecombineerd met een prachtige locatie!!

Een erg mooie film, de beelden zijn afgewerkt tot op het manieristische af, met de nodige zin voor kliché en romantiek. Het verhaal bevat de typische trekjes die ook in Amélie zaten, maar dit keer gecombineerd met een soort van Tardi-achtige Franse personages (erg leuke namen, karakteristieke koppen, dat soort), en met de steeds opstapelende vergezochte detective-ontknopingen die toch geloofwaardig overkomen, maar dan zonder de bij Tardi onontbreekbare cynische kijk op de wereld. En dat lijkt me een beetje het pijnpunt van deze film: ondanks de gruwelijke oorlog waar veel scenes zich afspelen blijft de hele film baden in een soort van romantisch melancholisch alles-is-mooi gevoel (de postkaart-beelden zijn daar een voorbeeld van, maar zeker niet het enige: zelfs de soundtrack van Angelo Badalamenti baadt in de zoete romantiek, zijn we ook niet van hem gewend) dat de film eigenlijk een beetje doet voortkabbelen zonder dat het echt beklijft. Tuurlijk is het romantisch en mooi en ontroerend (ik probeer dit zonder minachtend dédain te zeggen ) en dat werkt ook wel in zekere mate (net zoals de prachtige beelden werken) maar het houdt de film een beetje gevangen. Er had gewoon meer in kunnen zitten. Meer dan de 3.5 sterren die ik hem nu geef in elk geval.

De combinatie Jean-Pierre Jeunet en Audrey Tautou schepte bij mij niet al te hoge verwachtingen aangezien ik niet zo weg ben van Amelie. En terecht, jammer genoeg.

Ik vond de film vooral erg rommelig overkomen, en met een steeds irritanter wordende voice-over ook nog. Dat nog naast een overvloed van bommen en granaten, met wat minder had het verhaal evengoed verteld kunnen worden en had ik me minder verveeld.

Tautou weer met hetzelfe uitgestreken smoeltje als altijd, ik kan haar slechts betrappen op uiting van emotie als er een paar dikke tranen traag over haar wangen biggelen. Wat heeft ze toch een verdriet, zucht.....

Het hoogtepunt uit de film was voor mij de kleine rol van Jodie Foster, die met haar prestatie met kop en schouders boven de rest uitsteekt. Echt een verademing. Helaas was die rol te klein om een voldoende voor deze film te kunnen geven.

2,5*

Desondanks: de meeting in Antwerpen was reuze gezellig!

Film met meerdere gezichten die uiteindelijk negatief uitvallen.

Positieve punten zijn de soms bloedstollende scenes van een slagveld van WO I, de muziekscore en de soms erg mooie verhaallijn. Maar de negatieve punten overheersen.

1) Duur. 134 minuten is veel te lang voor het verhaal, en er zitten dan ook een aantal totaal overbodige scenes in, en dat brengt me tevens bij punt

2) de montage die ik hier op veel punten niet vond werken. Ik kwam dan ook nauwelijks "in" de film.

3) Jeunet copieert hier een aantal kenmerken die hij ook in Amelie gebruikt, met betrekking tot de introductie van personen. Dat werkte bij Amelie dan wel, maar is in dit verhaal misplaatst, sterker nog, ik vond het tegendraads werken.

4) Audrey Tautou speelt een Amelie-achtige rol, die niet echt goed werkt. Weer gaf me dit een gevoel alsof er een copy gemaakt moest worden van die film.

Was verder niet zo te spreken over de cast, de korte rol van Jodie Foster tilde de film "ineens" naar een hoger plan, en trok me eindelijk diep de film in.

Het bruinfilter (sepia-achtig) dat bij bijna alle opnames rond Tautou zaten begon me op een gegeven moment flink te irriteren.

Dit soort punten zorgen ervoor dat het allemaal net "niet" is. Toch aardig vermaakt verder, 3 hele zuinige sterretjes.

Kopie van Amelie, alleen dan met een ander verhaal (serieus) dat niet helemaal bij de sfeer (onbevangen, romantisch, dromerig) paste. Deze Amelie-achtige sfeer werkte toch wel weer op een paar momenten, maar was eigenlijk niks nieuws.

De paar stukjes klassieke muziek waren wel passend, goed voor even een glimlach vanwege de titels:

- La Forza del Destino van Verdi

- Danse Macabre van Saint-Saens (en van het spookhuis in de Efteling)

- Ases Tod uit Peer Gynt van Grieg

Deze film duurde in mijn ogen veel te lang. De eerste twintig minuten werd er alleen maar een inleiding gehouden door gebruik van een voice over. Als kijker kom je dan totaal niet in de film.... Verder springt de film van de hak op de tak en audrey tautou levert niet de prestatie zoals ze heeft gedaan in Amelie. Kortom het was een lichte tegenvaller. Gelukkig zaten er toch nog wat strohalmen in (af en toe de humor), die de film nog net de moeite van het kijken waard maken. 3,0*