menu

Un Long Dimanche de Fiançailles (2004)

Alternatieve titel: A Very Long Engagement

mijn stem
3,71 (1291)
1291 stemmen

Frankrijk / Verenigde Staten
Drama / Oorlog
133 minuten

geregisseerd door Jean-Pierre Jeunet
met Audrey Tautou, Gaspard Ulliel en Dominique Pinon

Tijdens de Eerste Wereldoorlog krijgen vijf mannen in de Somme de opdracht zich naar de eerste vuurlinie te begeven. Een krijgsraad heeft beslist hen te straffen en in deze verlaten streek achter te laten, zodat ze in de strijd gedood zullen worden. Het is daar dat ze sterven. Alleen een jonge kreupele vrouw die verloofd was met een van de verdwenen mannen, krijgt informatie die haar doet vermoeden dat hij het overleefd heeft. Zij besluit zich dan in te zetten voor een lange, moeilijke en vaak frustrerende zoektocht om de waarheid te ontdekken.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=SyU8eQiJfsk

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van bioscoopzaal
3,0
Ik had vorige week het geluk om een uitnodiging voor de persvisie te strikken, maar ondanks de hoge verwachtingen voldeed de film wat mij betreft niet helemaal.

Een groot probleem met Un Long Dimanche de Fiançailles is dat de film qua vormgeving, vertelstijl en sfeer gewoon té veel lijkt op Amélie. En dat is in zeker zin een teleurstelling, omdat ik niet had verwacht dat Jeunet twee keer achter elkaar van hetzelfde vaatje zou tappen. Verwacht je in Fiançailles dus ook weer aan kleurrijke collages vol gekke personages, lange uitweidingen die nergens naartoe gaan, koddige humor en fragmentarische tussenstukjes die een bepaald punt illustreren.

Op zich is dat natuurlijk niet erg (zeker niet als je het er zo goed kan laten uitzien als Jeunet), maar het maakt de film wel ontzettend vermoeiend. Het tempo ligt dan ook nog eens een stuk hoger dan in Amélie, en ik had vooral in het begin alle moeite van de wereld om het plot te volgen. Pas naar het einde van de film, als alle uitweidingen achter de rug zijn, en Jeunet eindelijk begin te focussen op de kern van het verhaal, treft hij de juiste toon. De laatste paar scènes van de film behoren voor mij tot een van de meest ontroerende filmmomenten van het jaar.

Alle kritiek ten spijt valt er gelukkig nog heel wat te genieten, niet in het minst de waanzinnige gedetailleerde vormgeving en sublieme fotografie. Jeunet weet als geen ander wat mooie plaatjes zijn, en zijn gevoel voor sfeer geeft zijn film een échte meerwaarde. Vooral de scènes bij Mathilde thuis (in een gezellig boerenhuisje), de smerige loopgraven van de Somme en het ziekenhuis annex zeppelindepot zullen me nog lang bijblijven. Ook op acteervlak is het helemaal niks mis, al kan je je afvragen of het nodig was om bijna de volledige Amélie-cast weer te laten opdraven.

Maar het allergrootste probleem met Fiançailles is nog het gebrek aan focus. Jeunet gaat met groot plezier alle kanten uit, en verliest zich meer dan eens in de uitwerking van een volledig onbelangrijk nevenverhaal. Natuurlijk is de zoektocht soms belangrijker dan het eindresultaat, maar ik wou dat Jeunet zichzelf wat meer in de hand had gehouden. Want uiteindelijk kom je over de écht belangrijke personages bijna niets te weten.

Ik twijfel nog tussen drie of drie-en-een-halve ster, maar voorlopig hou ik het toch op drie sterren. Wie weet brengt een tweede visie meer uitsluitsel.

avatar van Freud
3,5
Een erg mooie film, de beelden zijn afgewerkt tot op het manieristische af, met de nodige zin voor kliché en romantiek. Het verhaal bevat de typische trekjes die ook in Amélie zaten, maar dit keer gecombineerd met een soort van Tardi-achtige Franse personages (erg leuke namen, karakteristieke koppen, dat soort), en met de steeds opstapelende vergezochte detective-ontknopingen die toch geloofwaardig overkomen, maar dan zonder de bij Tardi onontbreekbare cynische kijk op de wereld. En dat lijkt me een beetje het pijnpunt van deze film: ondanks de gruwelijke oorlog waar veel scenes zich afspelen blijft de hele film baden in een soort van romantisch melancholisch alles-is-mooi gevoel (de postkaart-beelden zijn daar een voorbeeld van, maar zeker niet het enige: zelfs de soundtrack van Angelo Badalamenti baadt in de zoete romantiek, zijn we ook niet van hem gewend) dat de film eigenlijk een beetje doet voortkabbelen zonder dat het echt beklijft. Tuurlijk is het romantisch en mooi en ontroerend (ik probeer dit zonder minachtend dédain te zeggen ) en dat werkt ook wel in zekere mate (net zoals de prachtige beelden werken) maar het houdt de film een beetje gevangen. Er had gewoon meer in kunnen zitten. Meer dan de 3.5 sterren die ik hem nu geef in elk geval.

avatar van Onderhond
4,0
Duidelijk geval van "wie zoekt die vindt". Deze film moest vergeleken worden met Amelie, en wie niks vond, die verzint wel wat.

Tuurlijk zijn er overeenkomsten met Amélie, maar het dwangmatig vergelijk met deze film doet enkel vermoeden dat mensen niet vertrouwd zijn met het oeuvre van Jeunet. Alsof Amélie zo origineel was voor een Jeunet film ...

Niet dat op deze film geen kritiek mag gegeven worden, of deze film zonder fouten is, maar wanneer iedereen mekkert dat Tatou weer dezelfde rol speelt (ben het er verder zelfs niet mee eens), zegt niemand wat over Dominique Pinon, die in elke Jeunet al zowat dezelfde rol gespeeld heeft. Zal wel wat te maken hebben met massahysterie of zo.

Anyway, naast de typische kwaliteiten van Jeunet (prachtig in beeld gebracht, veel leuke personages en geinige maar onbelangrijke details), faalt Un Long Dimanche ... een beetje in z'n sfeerschepping. Waar Jeunet's films toch altijd een wat stouter/geflipter/duisterder randje hadden, blijft het hier te zoet, te braaf, te melig. Ook niet in het minst door die kutmuziek die Linda op de vorige pagina aanhaalde. Beetje jammer, want die typische Badalamenti tracks (zoals tijdens de opening) zijn heel wat effectiever.

Niettemin is Un Long Dimanche ... wel een film die werkt, alleen schept Jeunet net wat meer verwachtingen (en nee, geen Amélie). Leuke, boeiende en speelse film die makkelijk boven het gros uitkomt. 4*

4,0
neo (crew)
Weer een Jeunet met Tautou, maar nog opvallender is de altijd terugkerende Ulliel in weer een prima rol. Vond de film soms wisselen in niveau. Zo is de thematiek op zich interessant, maar de zoektocht begint een tikkeltje te vervelen. Daar tegen over staat wel dat gruwelijke oorlogsbeelden en vrolijke, humoristische en mooie scenes wonderbaarlijk goed samen gaan. Van een loopgraf over naar een ''jour de fete'' postbode. Uiteraard ook mooie plaatjes en een goede Badalamenti score. Jammer van de afhaperingen in het tempo en verhaal. Toch 4 sterren

3,5
Zag enkele prachtige scènes, maar het blijkt na afloop toch een herhalingsoefening te zijn van Amelie. Op grappige wijze mensen introduceren en hun achtergrond vertellen (hier was het soms zo erg dat er geen touw meer aan vast te knopen was, uiteindelijk is het wel duidelijk, maar tijdens het kijken kwam het vrij chaotisch over), veel bizarre types (niet zozeer Amelie, ook Delicatessen en The City of the Lost Children hadden dit) en ook hier weer is het erg gestileerd. Geen slechte film, maar wel Jeunet's minste.

avatar van kappeuter
3,5
kappeuter (crew)
Mwoah. Jeunet had net zo goed een album van Suske en Wiske kunnen verfilmen.
Die typetjes komen zo op de voorgrond en Jeunet is zo bezig met stylering, dat het plot er erg bij in schiet.
Hak-op-de-tak film, waarbij het speurwerk geen enkele spanningsboog kent.
En de jongen in kwestie waar het om gaat is ook nog eens een imbeciel.
Maar goed, ik vond de film desalniettemin wel fijn om in onder te dompelen. Erg sfeervol.

avatar van SilverGun
3,0
Met een overkill aan personages en plotontwikkelingetjes is het moeilijk om zowel van de schitterende beelden en visuele vondsten te genieten en tegelijkertijd te volgen wat er nou eigenlijk precies gebeurt. Toch is dat geen groot probleem want de fantastische typetjes en sfeervolle shots zijn de hoofdmoot van de film en die komen goed uit de verf, of het verhaal nou te volgen is of niet.

3,5 sterren

avatar van kos
4,0
kos
Ik had eigenlijk niet zo veel van deze film verwacht aangezien ik hier wat termen rond zag gaan waar ik absoluut niet van houd.

Daarna de recensies maar met een half oog gelezen. Nu ik deze film heb gezien vraag ik me echt af wat ik gemist heb.
Amelie-kopie? te lang? kitsch? irritante Tautou? imbeciele jongen? misplaatst oorlogsbeeld?

Heb ik nergens teruggezien. In plaats daarvan wel een subliem gemaakte film (wat je van Jeunet ook wel verwacht), maar daarbuiten ook een erg aandoenlijk verhaal vol creatieve en kleurrijke situaties (ansichtkaartenesthetiek my ass, het hoeft niet allemaal realistisch te zijn om er prachtig uit te zien) met een hoop vaart, humor, liefde en voor mij een echt filmgevoel wat ik tegenwoordig niet zo vaak krijg.

Maar goed, als er geen dubbele filosofische lagen voor het oprapen liggen en men gewoon wat moois wil vertellen mist de film een ziel schijnbaar.

avatar van Yak
4,0
Yak
Moeilijk, moeilijk. Ik twijfel tussen de 3,5 en de 4. Op zich vond ik het verhaal toch wel jammerlijk weinig om het lijf hebben, en ik was niet echt te porren om mee te denken over de 'puzzel' die geschetst werd. Ik zou wel zien waar het zou stranden. Maar naast dat vond ik het er echt adembenemend uitzien, en zat de film tjokvol met prachtige en soms erg komische scenes, en dat is me toch ook veel waard. Audrey Tautou en de rest van de cast overtuigden absoluut. Voorlopig blijft het positieve van de film hangen, dus laat ik het op een 4 houden. Niet hoger, want daarvoor was het verhaal echt te mager.

avatar van Jordy
3,0
Veel hele mooie plaatjes zonder hart en ziel, wat mij betreft. Maar goed, dat heb ik met elke Jeunet behalve Amelie, niet zo mijn regisseur blijkbaar.

Wat was die Tautou matig, zeg. Kan iemand mij een film van haar aanraden waarin ze niet 2 uur lang met een zuinig bekkie in de camera staart als een hert in de koplampen van een auto?

avatar van Paalhaas
1,0
Dramatisch. Duizend en één personages die enkel tot doel hebben het Sherlock Holmes-avontuurtje nog iets langer te maken. Een hoop gedoe om NIKS. Gedurende de hele film worden we van de hak op de tak in verschillende richtingen gegooid. Maar karakterontwikkeling is nergens te bekennen, waardoor we ons ook onmogelijk kunnen identificeren met of gaan houden van de hoofdpersoon. Als dan eindelijk de gaapverwekkende zoektocht is voltooid, wordt het einde in een tweetal minuten afgeraffeld, en dat gaat ongeveer zo: gevonden -> the end. Jeunet stelt tenenkrommend hard teleur na meesterwerken als Cité des enfants perdus en Delicatessen. 1/5

avatar van Madecineman
4,0
Madecineman (moderator)
Hoop negatieven berichten over deze prachtige film op de voorgaande paginas. Zal er wel vrij alleen in staan maar deze film sprak mij meer aan dan Amelie.

Visueel is de film weer prachtig met mooie, zachte zonnige kleuren wordt een sprookjesachtige plattelandssfeer geschept, dit in contrast met de veelal regenachtige, sombere loopgraven. Alhoewel ik moet zeggen dat zelfs deze er na mijn smaak toch nog iets "te mooi" uitzagen. Ik miste het ruwe, grauwe randje aan het oorlogsgeweld. In iedere scene lijkt het net alsof op ieder moment de zon kan doorbreken en dat is niet altijd even gepast in een oorlogsfilm. Een klein minpuntje.

Audrey Tautou speelt hier net zoals in Amelie 90% van de tijd het onschuldig, naief wicht. Veel meer dan met die grote bruine ogen de camera in kijken doet ze eigenlijk niet. Is dat erg? In dit geval niet. In Amelie had ik het na 2 uur wel een beetje gehad met haar. Zoniet in Un Long Dimanche... Ik vind haar rol hier een stuk boeiender en ze is er uitermate geknipt voor. Kinderlijk naief, maar vol overtuiging dat haar geliefde nog in leven is gaat ze op een bij voorbaat verloren zoektocht. Is er eigenlijk een romatischer plot denkbaar dan dit. Iedere strohalm grijpt ze aan om verder achter de waarheid te komen en als kijker wordt je meegetrokken in haar avonturen en ontmoetingen. Deze lijken soms wat fragmentarisch en verwarrend, maar dat is de queste van Mathilda ook en uiteindelijk volgt een mooie ontroerende ontknoping.

Dus, deze film geen ziel? te kitscherig? geen spanning? een verwarrend plot en een teleurstellend eind? Ik heb het er niet uit kunnen halen. Mijn 4 sterren heeft Jeunet met dit prachtig staaltje vakwerk.

avatar van maxcomthrilla
4,0
Ik lees veel berichten over dat deze film zoveel lijkt op Amelie maar dat is mij erg meegevallen.

Deze film heeft een fantastisch script waarin op een visueel aantrekkelijke manier de oorlog ook ietwat grappig aan bod komt. Daarnaast is deze film niet zo zoet als Amelie. Zo worden er best wel mooi uitgevoerde moorden gepleegd en krijgt deze film van kijkwijzer niet voor niets het etiket 16 jr. en ouder.

Natuurlijk is Audrey Tatou wel weer van de partij, net zoals Dominique Pinon. Audrey speelt haar rol weer fantastisch en komt naar mijn mening gewoon het meest tot haar recht als een lief meisje. Het thema hoop wordt in de film leuk uitgewerkt.

Dat komt omdat Jeunet veel zijweggetjes aanboort. Geen irritante, overbodige of oppervlakkige zijweggetjes. Nee, vaak grappige zijwegen die naar later blijkt wat toevoegen aan het verhaal. O.a. De Corsicaanse vrouw en de postbode.

Stop daarbij leuke flashbacks van een kleine Audrey die als 10 jarige de vuurtoren wordt opgedragen, de mooie geel/bruin gekleurde waterplassen die weer geel/bruiner zijn dan gewoon geel en bruin, in het begin en leuke kleine rijmpjes bij bijzondere gebeurtenissen en Jeunet begint langzaam mijn favoriete regisseur te worden. De film haalt het niet bij Amelie of City of the Lost Children maar is absoluut de moeite waard om gezien te worden! Ik ben erg benieuwd naar Delicatessen. Deze film krijgt in elk geval een dikke 4*

avatar van Sportingerke
4,5
Zeer sterke film, die gerust een beetje hoger mag staan.
Idd een leuke afwisseling tussen de gruwel van de oorlog en grappige en speelse momenten.

Zeker de moeite waard!

avatar van otherfool
4,0
Tatou is gebleven en het groen van Amelie is ingeruild voor het geel van Un Long Dimanche de Fiançailles, waarin Jeunet iets meer hooi op zijn vork neemt door de 1e wereldoorlog ook visueel een rol te laten spelen.

Met name het eerste uur is het even goed opletten, de namen worden met grote snelheid op je afgevuurd en er gebeurt zoveel dat het bijna niet bij te houden is. Eenmaal gewend en in touch met het verhaal ontspint zich een prachtige romantische story, waarin de warme tinten van het Franse rurale leven, ondersteunt door schitterende muziek en het lieflijke toetje van Tatou zich haast ongemerkt aan je opdringen.

Erg mooie film, 4*.

avatar van Co Jackso
3,0
Hoe mooi de films van Jeunet ook zijn, volledig overtuigen doen ze mij niet. De typische karakters en aparte, en toevallige gebeurtenissen zijn simpelweg niet mijn ding. Maar mijn bewondering voor de beelden in de film zijn groot. Waar ik een redelijk kleinschalige film had verwacht, is de film groots aangekleed met prachtige uitgerekte wide-shots. Wat dat betreft mag Jeunet rustig op dezelfde voet verdergaan.

avatar van Prudh
2,5
Niet zo leuk. Tatou weet me niet mee te krijgen op haar zoektocht, mede doordat deze langs teveel personages voert. Lastig om ze allemaal uit elkaar te houden, waardoor de focus op het in theorie simpele verhaal teveel overhand krijgt. Het wordt er nodeloos ingewikkeld door. Verder wat koddige details in het plot, hoewel ze me uiteindelijk niet echt raakten, aangezien ik weinig betrokkenheid had met Tatous personage. Daarbij duurt de film net iets te lang en is die gele filter enorm lelijk.

4,0
Krachtige film. Een fijne combinatie van een onderzoek over wel heel veel schijven (dat onderzoek zorgt voor een eenvoudig te verdedigen samenhang), (oorlogs)drama, zwarte komedie en een mooi hedendaags sprookje.

Vond het er weer erg mooi uitzien. Kleurgebruik is misschien een beetje to much, maar de gewelddadige momenten zijn erg mooi in beeld gebracht. Mooi camerawerk. De film werkt op de meeste gebieden wel, alleen het dramatische deel blijft te afstandelijk. Dat is het probleem waar Jeunet eigenlijk in al zijn films mee kampt. De film werkt veel beter als zwarte komedie.

Goed geacteerde film, leuk om al die bekende koppen uit eerdere Jeunet films te zien. Zijplotjes zijn allemaal wel geestig, hoewel ze niet allemaal werken. Je krijgt een beetje filmpjes in een film. Vond het wel leuk, ook omdat het allemaal makkelijk terug te voeren is naar de zoektocht. Jeunet is toch wel een van de meest getalenteerde Europese talenten van de laatste jaren. Als ie nou nog wat makkelijker emotie over kan brengen en de afstandelijkheid in zijn film kan wegnemen, zal hij echt tot mijn favorieten gaan behoren. 4,5 sterren. Net aan.

avatar van DVD-T
4,0
Met Un Longe Dimanche de Fiançailles heeft Jeunet opnieuw een visueel prachtige film afgeleverd.Prachtige shots worden uit de hoge hoed getoverd,mooie kleuren waarin geel de voornaamste kleur is.Goed acteerwerk en leuke kleine rollen van oa. Tcheky Karyo en Jodie Foster. en ook goed was het toch niet zo happy end

4*

avatar van gauke
4,0
Een ontroerende film die je rillingen bezorgt, waarin uitersten aan elkaar worden geknoopt, over liefde, verlangen en boosaardigheid.

avatar van JayLunar
2,0
A Very Long Zit.

Wat een gedoe om zo'n eenvoudig -en niet bijster interessant- verhaaltje te vertellen. Enorm overgeproduceerd en overgestileerd. De makers lijken te hebben willen verhullen dat de film weinig om het lijf heeft door te steeds met nieuwe events en nieuwe snorren op de proppen te komen, maar daarmee valt de film alleen maar in herhaling. Je kunt wel puzzelstukjes op hun plaats laten vallen, een kutpuzzel blijft een kutpuzzel. Dramatische en psychologische diepgang is niet te bespeuren, er is geen spanningsboog, de humor werkt voor geen meter en de continu aanwezige muziek is oerlelijk. Tel daarbij op het pretentieuze quasi-poëtische geneuzel, het zoetsappige, melodramatische, sentimentele gedoe en je hebt een DRAAK van een film.

4,0
Mooie film over de bewonderenswaardige, ontroerende zoektocht van een jonge vrouw naar haar geliefde, frontsoldaat tijdens WO I.
Er zijn heel wat personages in de film die het verhaal nu precies niet eenvoudig maken. Met wat moed stapt ge daar wel over heen en naar mate de film vordert komt er meer duidelijkheid en blijft het boeiend.
Over de acteurs niets dan lof.
De film toont onvermijdelijk de gruwel van het frontleven met vaak onthutsende beelden en praktijken die een mens niet voor mogelijk zou achten. Lijkt mij nog harder voorgesteld dan in "Paths of Glory" (toegegeven, er liggen ook 50 jaar tussen beide films).
Al bij al, een, volgens mij, aanbevolen film.

avatar van maerk
4,0
Unieke film over de eerste Wereldoorlog, geheel in de bijzondere stijl van Jeunet.

Gisteren was ik erg moe. Ik had net Juno en The Punisher gekeken en nu was deze aan de beurt. Het liefste zou ik hem opgenomen hebben, maar dat kon niet want ik had Paris, Texas al ingeklokt. Maar ik wou hem heel graag zien dus ging ik er maar voor zitten. Ik ging het wel proberen, al was ik bang dat ik snel in slaap zou vallen. Maar deze film slaagde erin me heel de tijd geboeid te houden, ook al was ik doodop. Geweldig.

Jeunet bewijst wederom dat hij een speciale regisseur is. Un Long Dimanche de Fiançailles is een beetje apart voor een oorlogsfilm, maar daardoor niet minder mooi. De film heeft erg indrukwekkende en tragische momenten, maar Jeunet doet ook iets wat een ander nooit gedaan zou hebben in een oorlogsdrama. De film bezit een groot aantal scènes met humor, niet humor waar je van gaat schaterlachen, maar humor die een grote glimlach op je gezicht tovert. Een hond die scheetjes laat of een postbode op die dol is op grind, het zijn allemaal erg grappige en absurde dingetjes. Het verhaal wisselt tussen de zoektocht van Tatou en de ellende in de loopgraven. De zoektocht verloopt langzaam, maar is zeker niet saai. Langzaam maar zeker komt Tatou meer te weten. Deze stukken van de film zijn zo prachtig gefilmd. Jeunet maakt veel gebruik van kleurenfilters en daar ben ik blij om. Bijna ieder shot met Tatou is overladen met zonlicht. Die zacht gouden kleur is oogstrelend mooi en geeft je een warm gevoel. Maar de loopgraven zijn een stuk grimmiger van kleur. Lichtgroene kleuren typeren deze stukken en de loopgraven zelf zijn ook niet al te mooi. Prachtige decors trouwens, die lange, smerige, modderige gangen. En de gevechten zijn erg indrukwekkend.

Cinematografisch is ook deze Jeunet weer tiptop in orde. Veel steadycams, shots vanuit de lucht en prachtig kleurgebruik. Iedere acteur in de film speelt een personage dat hun past. Niemand springt er direct uit door zijn prestatie, maar er is ook niemand die het slecht doet. Gewoon degelijk acteerwerk van de hele cast. Het leukste is veel acteurs te kunnen herkennen. De halve cast van Delicatessen en Amélie speelt mee, Marion Cotillard had een klein rolletje en ik was erg verrast om Jodie Foster te zien. Zelfs Gaspard Ulliel deed het prima, jammer dat hij Hannibal zo verkracht heeft. Goed acteerwerk dus, al is het wel jammer dat niemand de kans had om echt te schitteren. Een erg mooi stuk in de film, waarmee Jeunet op een andere manier indruk maakt dan normaal in een oorlogsfilm was het moment waarop de verwarde Ulliel beweert na de executie naar huis te kunnen gaan. Dit laat zien dat de soldaten ze na zoveel meemaken ze soms echt niet meer op een rijtje hebben. En dit was voor mij net zo hartverscheurend als een soldaat die om zijn moeder roept en zegt dat het wel goed komt terwijl zijn ingewanden uit zijn buik puilen. Dat zien we inmiddels in bijna elke oorlogsfilm.

Ik heb gezien dat sommige mensen de vergelijking met Amélie maken. Dat vind ik een beetje vreemd, naast de cinematografie en Tatou zijn deze films niet te vergelijken. Deze film heeft ook humor, maar is niet de feelgood film die Amélie is. Als je met dat idee gaat kijken kom je best bedrogen uit. Er waren maar een paar dingetjes die me stoorden. De muziek was soms een beetje te dramatisch en de speelduur had wel wat ingekort mogen worden. Ook is de film soms best verwarrend door de vele namen die gebruikt worden. Voor de rest een fantastische kijkervaring. Erg dikke 4*.

3,5
Vorm boven inhoud maar het stoort zelden. Schitterende beelden mede dankzij de prachtige goudgele belichting. Verder laat Jeunet weer oog voor detail zien en wordt zijn film nooit zwaar dankzij de vele komische intermezzos. Enige minpuntje is het gebrekkig uitgewerkte verhaaltje dat de film van een echte topscore afhoudt.

Dikke 3,5*

avatar van wibro
4,5
Magistrale film met een cinematografie om van te watertanden. Deze film is puur kunst. Schitterend kleurgebruik, geweldig mooi neergezette personages en prachtige visuele vondsten. Ook de humor was bijzonder, dat van die postbode op de motor deed mij af en toe denken aan "Jour de Fête" van Jacques Tati.
Film gaf ook een mooi, hetzij nogal surrealistisch beeld van de verschrikkingen van de 1e wereldoorlog, waarin het leven van een soldaat niet telde. Ik moest meerdere keren denken aan de film "Paths of Glory" van Kubrick, waarin ze ook zulke "mooie" straffen hadden voor "laffe" soldaten die bevelen negeerden of zichzelf verminkten.
Het verhaal in deze film vond ik zowiezo zeer goed en eveneens het uitstekende acteerwerk van Audrey Tatou. Het einde van de film toen Audrey Tatou de doodgewaande soldaat ontmoette vond ik zelfs zeer ontroerend.
Jean Pierre Jeunet die o.a. met "Delicatessen", "La Cité des Enfants Perdus" en uiteraard "Amelie" ook al schitterende films afleverde is voor mij verreweg de beste Franse filmregisseur van de laatste 20 jaar. Ik ben daarom ook reuze benieuwd naar zijn nieuwste film "Micmacs à Tire-larigot", die eind dit jaar in de bioscopen in roulatie gaat.

Waardering; verhoogd naar 5,0*

avatar van Montorsi
4,0
Prachtige film. Echt een plaatje op visueel gebied. Briljant camerawerk vooral, en ongekend mooie shots tussen de loopgraven en vooral ook van de kleurrijke landschappen. De gelige gloed is gewoonweg prachtig. Jeunet heeft een fijne herkenbare stijl en die bevalt gewoon.

Verhaal is dan misschien wat minder interessant, het is wel prima hoor, maar nergens echt briljant of beklijvend. 'Wel mooi' dus. Maar alsnog gewoon een zeer sterke film, Tautou schittert maar weer eens met haar ongekende uitstraling. De dialogen zijn bij vlagen ook fantastisch en met de sfeer zit het ook goed.

Dikke 4*, meer dan uitstekende film.

4,0
De maker van Amelie heeft ook in deze film weer een geweldige sfeer gecreeerd. Alleen was het zo dat ik niet was voorbereid op zo veel gruwelijk geweld van de eerste wereld oorlog, waar de film mee begint. Maar wel op een hele mooie manier gefilmd. Door gebruik te maken van verschillende kleurfilters krijg je een heel aparte sfeer en het verhaal van het meisje dat op zoek gaat naar haar liefde en niet opgeeft, zorgen ervoor dat je je helemaal kan inleven in deze film.

avatar van Near_Dark
3,0
Deze film was me nooit eerder opgevallen maar toen ik vandaag maar weer eens door mijn filmcollectie bladerde viel de regisseur me op, dat was voor mij reden genoeg om hem er uit te pikken.

Op visueel gebied is het een parel met erg mooi vormgegeven scènes die tot in de puntjes zijn afgewerkt, klasse !! Denk maar aan de indrukwekkende oorlogsscènes, het gezellige huisje aan zee waar Mathilde woont, het veldhospitaal in de zeppelin hangar enz...

Ik vond dat de bruine kleurenfilter te nadrukkelijk werd gebruikt, het was bijna alsof alles er monochroom bruin uit zag, dat had wat minder gemogen. Het geeft wel een gezellige gloed aan het geheel, erg romantisch.

Vervelen doet hij nergens maar ik vond het hier en daar té lang gerokken en soms een beetje verwarrend om volgen, daar zal mijn gebrekkige kennis van het Frans wel voor iets tussen zitten. Maar naar het einde toe valt alles mooi in de plooi.

6,5/10.
Ondanks zijn te lange speelduur van ruim twee uur is hij de moeite waard om te bekijken als je nog eens in een Romantische bui bent.

Filmsite : http://wwws.warnerbros.fr/m...

avatar van ®Tc
2,5
Het begin deed me een beetje aan Paths of Glory terugdenken, de verhaallijn dan toch. Want echte oorlogswaanzin komt er niet in voor. De intro is ook eerder humoristisch weergegeven dan serieus oorlogsdrama.

Opweg naar een leuk en luchtig filmpje dan? Neen, niet echt. Vanaf Audrey Tautou full-time in beeld komt begint het een sentimenteel drama te worden.

Maar aan de andere kant toch ook weer niet aangezien er nog veel (zwakke) humor in voor komt. Jeunet heeft daar zijn geel/bruine kleurenfilter tegenaan gegooid. Zo ziet de film er mooi uit en Jeunet heeft altijd wel frisse trucjes achter de hand die in de scène zelf wel passen maar niet in het geheel van de film.

Waar Jeunet in vorige films zonder problemen een eigen wereldje lijkt te creëren lukt dat hier ondanks verschillende pogingen niet. Logisch, omdat dit zich rond WO I afspeelt en niet op planeet Jeunet.
Nee, een sentimenteel oorlogsdrama in mix met Jeunet zijn typetjes en zijn cinematografische kunstjes is me niet echt in de smaak gevallen.

2,5*

avatar van Awake78
4,0
Zonder twijfel één van de mooiste films die ik ooit heb gezien. Was alweer een paar dagen geleden maar blijft rondspoken in m'n hoofd.

Het begin leek wel die Randstad-reclame; echt zo van 'die z'n broer werkte daar, waar de oom van die leiding gaf en die z'n dochter ging weer met de melkboer blablabla...'.

Jammer toch van de komische aspecten in de film, de humor kwam maar gevoelloos over bij mij. Ging soms ook even nét wat te snel met het verhaal, hmmmwa kan ook aan mij liggen. Soms werd het van heel rustig en mooie beelden naar ineens heel uitleggerig en dat werkte soms op m'n zenuwen.

Zoals gezegd; beelden waren prachtig. Ieder shot kan zo op een ansichtkaart. Groeten uit de 1e Wereldoorlog of zo. Film is echt een plaatje en verhaal zit uitstekend in elkaar. Ja toch wel een must-see.

Gast
geplaatst: vandaag om 19:20 uur

geplaatst: vandaag om 19:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.