One Hour Photo (2002)

mooie film deed me op een vreemde manier denken aan falling down

Goeie film met mooie plaatjes! Verbaasde me over de tekst op de hoes en uitspraken in hierboven staande berichten, waarbij RW wordt gezien als bad-guy, creep, slechterik, psycho etc. Hij had juist mijn sympathie!

Maar raakte hij die sympathie halverwege niet kwijt bij je?

Dan heeft de regisseur deels z'n taak volbracht

Sy moest zowel sympathiek over komen later moest zich dat steeds meer omzetten in angst (?) voor hem.

Ik heb ook sympathie voor Sy, maar toch is het maar een vervelend vies mannetje natuurlijk. Als iemand vrij veel van je weet die jij niet kent, dan vind ik dat byzonder disturbing (sorry, ik weet het nederlandse woord er even niet voor).

Maar dat Sy sympathie opwekt is niet zo veemd, maar als je na de hotel scene nog steeds net zo veel sympahtie hebt als in het begin, raad ik je aan nog een keer of 70 te kijken.

Dat was ik niet van plan, maar ik bedoel: dat daar in het hotel liep natuurlijk een beetje uit de hand, maar het was voor de goede zaak; Sy wilde die vent 'straffen' voor zijn geneuk buiten de deur. Sy hielt het netjes, getuige ook de foto's van het hotelinterieur. Zijn bedoelingen waren goed! Het zat hem gewoon allemaal niet zo mee de laatste tijd, of eigenlijk zijn hele leven al niet...na ja. Ik begreep hem wel, en die agent ook wel had ik het idee. Vgl Duvall en Douglas in Falling Down.(Douglas had als doorgedraaide ook in die film mijn sypathie!)

Vond ik wel een minpunt aan de film, de tweede keer dat ik 'm zag: De hele film voel je medelijden met Sy, maar wanneer hij écht te ver gaat verspeelt hij dit. De tweede keer vond ik het minder zielig, wat hij in de eerste film meemaakte: niets geeft je het recht om te doen wat hij in het tweede deel van de film deed, hoe ongelukkig je ook bent

ondertussen al een tijdje te huur. Helaas loopt ie niet lekker bij de videotheken, dus hoop ik dat men zit te wachten op de koop DVD

Die komt op 11 juni uit met de volgende extra's: interview met Robin en Mark (35 min.) behind the scenes (20min) en Anatomy of a scene (25min) en commentaar van Robin en Mark gedurende de film. Verder nog wat trailers en TV spots.

Tja, ik kwam bij Williams maar moeilijk van het "flubber/Mrs. doubtfire-idee" af. Deze film, mede door het enthousiasme van ene Linda , toch maar eens gehuurd. Ik moet zeggen dat dat niet is tegengevallen en dat ik Williams als acteur een stuk serieuzer ben gaan zien (komt mede doordat ik laatst Good Will Hunting en Insomnia (al vond ik 'm in laatst genoemde niet zo heel sterk) ook nog heb gezien).

Oke, One Hour Photo: wat me vanaf het begin opviel is dat alles erg zorgvuldig en mooi in beeld wordt gebracht: een groot pluspunt van deze film. De acteerprestatie van Williams is uitmuntend. Hij zet zijn karakter met erg veel overtuiging neer! Ik heb ook de indruk dat dit een rol is die hem op het lijf is geschreven... Minpuntje van de film is dat er soms (te) weinig gebeurt, waardoor je aandacht verslapt (met name het middenstuk van de film). Op dat gebied had ik de indruk dat er toch wel wat meer inzat, ondanks het feit dat ik het verhaal best uniek vond.

Al met al toch wel een bijzondere film die 4 sterren verdient.

Eén ding vroeg ik me nog even af: op het eind zit Sy in de verhoorkamer bij de agent. Hij gaat helemaal uit zijn dak en spreekt over kinderen die misbruikt worden/slechte vaders etc. Ik had de indruk dat hij het daar over zichzelf had.... hij is vroeger misbruikt en daardoor een wat eenzaam "vreemd" fotomannetje geworden... of zit er dan heel ver naast??

Klopt wat je daar zegt Dit is de scene die de film zo ongelooflijk "vreemd" maakt. Ik zit zo af en toe echt nog te denken wat er nu eigenlijk gezegd wordt en wat er precies mee bedoeld wordt. Er zijn zoveel mogelijkheden. Dat ie van foto's houdt das duidelijk, maar waar die liefde dan vandaan komt snap ik niet helemaal als je vroeger misbruikt ben en daar foto's van zijn gemaakt. Goh, ik snap er zelf niets meer van geloof ik
Er zijn echt zoveel mogelijkheden en als ik er al aan denk krijg ik er koppijn van. Damn, wat een goeie film!



Het verhaal is, ik spreek dan over hoe ik de film zag, geen enkel moment saai. In elke scene gebeurd wel iets en bijna elke scene is te linken aan een andere. Over het middenstuk....ik kan me echt geen saaie scene indenken. Dat Sy achter Nina angaat lijkt nietszeggend en misschien zelfs saai, maar eigenlijk is het natuurlijk eng en ziek dat Sy dat doet. Als ie dat boek erbij haalt is al helemaal het toppunt eigenlijk om op die manier de aandacht te krijgen. Is niets saais aan denk ik, zeker niet na het horen van deze quote: "Things we fear the most have already happened to us". Wat die quote met de rest van het verhaal te maken heeft ben ik nog niet helemaal uit, maar het is een ontzettend mooie zin!.
Verder moet je de quote van Sy in je achterhoofd houden dat het leven gaat over "The little things". Al die kleine details die je meekrijgt in het middenstuk zijn zo belangrijk en maken de film voor mij tot een echt meesterwerk, omdat later al die details 1 geheel vormen. Wat zit er verder nog in het middenstuk dat saai kan zijn? Ik heb werkelijk geen idee. Als iemand die het middenstuk saai vond mij een scene kan noemen graag!

Wat me ook "dwars" zit is dat sommige scenes met andere films wordt vergeleken. Die scene met DE rode ogen, waarvan gezegd wordt dat het min of meer gestolen is uit 2001 Space Odyssee.....Die scene is natuurlijk perfect voor deze film! Waarom mensen die scene er niet tussen vinden passen vind ik ook eigenaardig trouwens. Voor een foto-ontwikkelaar zijn rode ogen op een foto hun ergste nachtmerrie. Wat is er nu beter denkbaar dan op deze manier de woede, angst enz. van Sy tot uiting te brengen?!
Ook van het gebruik van het mes werd kritiek geleverd. Het is nu eenmaal een wapen waar Sy makkelijk aan kan komen. Sy is een persoon die eigenlijk alleen die supermarkt en zijn woning kent. Een pistool zou ie nooit kunnen/durven halen.


"We" wisten natuurlijk allang dat RW deze kwaliteiten had, alleen had ie ze nog nooit zo overduidelijk laten zien

Ik ben vast en zeker nog wat vergeten erbij te zetten, maar goed, dat komt dan nog wel...

naar aanleiding van de chat en je bericht hierboven:

zoals gezegd is saai niet het juiste woord (heb ik ook niet gebruikt geloof ik)... Er gebeurde gevoelsmatig een relatief lange periode redelijk weinig... ik had soms de indruk: "dit kan wel wat sneller"/"niet zó relavant dat het zo lang uitgewerkt moet worden". Voorbeelde zijn lastig, omdat dat gevoel op meerdere momenten naar voren kwam, maar toch een poging:
- Het stukje in de kantine waar hij te lang pauze neemt.
- Het stukje wanneer hij de vader van het gezin spreekt in de winkel bij de computeronderdelen.
- Het stukje op de markt waar hij een foto koopt.

Nogmaals; het is niet echt hele zware kritiek van mij (anders had ik ook geen 4 sterren gegeven) en bovengenoemde stukken worden door jou wellicht als essentieel ervaren om het karakter van Sy uit te diepen, maar voor mijn gevoel had dat allemaal wat sneller/anders gekunt. Verder niet te lang bij stilstaan.

Je ziet dat ik in ieder geval wel goed heb opgelet en ik hoop dat je met deze uitleg kunt leven

Dit sluit volgens mij aan op het einde van de film waarin duidelijk wordt dat hij misbruikt/verwaarloosd is en de angst heeft dat dat ook met Jake zal gebeuren... zo zag ik het tenminste

[quote]Agony schreef:

Tuurlijk, dat ik aan die optie nog niet eens heb gedacht...ik heb bij zoveel scenes zoveel mogelijkheden voorbij zien komen dat ik het ff niet meer weet. Er zijn meer scenes waarbij ik eerst wist wat het was en nu ik weer een paar opties voorbij heb horen komen, ben ik weer helemaal in de war. Anyway, deze zal ik niet meer vergeten

Verder over de scenes die je bestempelde als "traag". (sorry mensen voor de lange spoilerlappen die ik opschrijf, maar als je gewoon de film kijkt en erop stemt kun je gewoon meelezen )
1: De te lange pauze van Sy.
De lengte van de pauze werd bepaald door de foto van the Yorkins. Sy gaat daar zo in op dat ie de tijd vergeet. Ook het feit dat Bill (de baas) Sy vraagt of hij nog vakantiedagen opgespaard heeft, zou je al een seintje moeten geven dat Sy ontslagen kan worden. Dat Bill tegen Sy zegt dat ie eens een Club Med ofzo moet opzoeken is puur humor eigenlijk. Sy in een zwembroek is immers ondenkbaar! Anyway, deze scene laat dus nogmaals zien HOE erg Sy meeleeft met de Yorkins en Sy over zijn werk denkt. Sy zegt My costumers, terwijl het de klanten zijn van de supermarkt. Hij denkt dus dat ie meer is dan ie in werkelijkheid is. Dat maakt z'n baas hem ff duidelijk.
2: Sy die Will in de winkel tegenkomt.
Deze scene is DE scene van de film volgens Romanek. In principe is dat natuurlijk ook zo. Sy kent Will eigenlijk alleen van foto's en is dus niet meer dan een vision, of droom (het goede woord heb ik er even niet voor, maar je begrijpt vast wat ik bedoel). Ineens staat die persoon voor je, wat voor Sy zo iets speciaals is. (detail: Robin deed de scene eerst niet helemaal naar de zin van Romanek en dus vroeg Romanek wie Robin het liefst en keer zou willen ontmoeten...een persoon waar Robin als het ware tegenop kijkt. In die scene moest Rob dus net doen of die persoon voor hem stond. Dit lijkt niet zo interessant, maar laat wel zien HOE bijzonder het voor Sy geweest moet zijn om Will tegen het lijf te lopen).
Aan het eind van de scene als Jake naar Will rent, zegt Will tegen Jake "don't talk to strangers". Sy hoort dat en de blik op z'n gezicht is zo van, tja...(weer weet ik het woord niet, daarom ben ik zo slecht in het schrijven van reviews.)
Deze scene is er dor Romanek ook uitgelicht op de DVD. De anatomy of a scene feature is dus een documentaire van zo'n 25 minuten alleen over die ene scene. Belangrijk voor de film is ie dus zeker!
3: de markt
Dit is een scene waarin Sy in de buitenwereld loopt en toch zijn weg naar de foto's (zijn wereld en eigenlijk de enigewereld die hij kent) weet te vinden. Natuurlijk is het belangrijkste van de scene de vioce-over met DE quote die Robin overhaalde de film te doen: "I was here, I excisted and someone cared enough about me in this world...to take my picture." Deze scene maakt weer een connectie met een andere scene. natuurlijk is dat de scene waarin Sy de foto van "z'n moeder" laat zien aan Nina.

Nou, das wel weer genoeg voor vandaag. Morgen de film maar weer es kijken

Dat noem ik gewoon 'saai' hoor

(discussies over stemgedrag enzo horen inderdaad niet hier, heb het maar verwijderd)

verwijderd? waarom?

Omdat dat hier off-topic is en de discussie in het forum (waar ik het normaal gesproken naar toe zou verplaatsen) al loopt. Maar goed, zal de volgende keer weer verplaatsen ipv verwijderen.

Aardig. Mooi geregisseerd. De legitimatie van Sy op het einde vond ik wat slapjes.

De vergelijking met Falling Down kwam ook in mij op, ware het niet dat ik dat een veel sterkere film vond.

Oneens, de film is duidelijk op het einde die kant op geschreven.

Zag Falling Down toevallig vanmiddag weer en moest ook aan deze film denken. Ik vind OHP persoonlijk sterker omdat het personage van Williams een interessante ontwikkeling doormaakt, je ziet 'm langzaam aan een psycho worden. Douglas is aan het begin van Falling Down eigenlijk hetzelfde als op het einde.

falling down is toch wel ff iets anders, toch, Jordy?

Persoonlijk stoorde ik mij aan RW, ik zelf zie niet echt zomaar een vergelijking in personage met Douglas in Falling Down.

Falling Down heeft een wat andere -en wat mij betreft- een interessantere ontwikkeling qua personage. In OHP had er meer problemen mee me in de verplaatsing van de hoofdpersoon.

Nee, Falling Down is stukken beter.

vergelijking is idd wel te trekken ja. Allee:

SPOILER VOOR OHP ÉN FALLING DOWN


Bij OHP had ik bij SY aan het eind steeds minder begrip tot de laatste scene waar weer wat begrip had teruggewonnen. Dat had ik bij Falling down helemaal niet. Douglas was mijn begrip kwijt en heeft dat niet teruggekregen.

Briljante film. Ik was al verslaafd aan Robin Williams. Maar echt ontroerend, spannend, en vooral mooi gespeeld (met vooral ook erg mooie muziek op de achtergrond). Sy had mijn sympathie de gehele film, je zag dat hij het goedbedoelde. Ik snap alleen een ding niet?

Waarom bedreigde hij zijn (ex)baas met die foto's? Ik zat al te denken aan een M. Night Shymalayan twist dat opeens die baas de obsessie was, maar dat kwam niet helemaal uit. Of wilde hij gepakt worden?

Ook die verhoorscene vond ik prachtig, opeens mocht hij aan het einde wel de fotos' zien. Ik was ook blij, omdat mijn sympathie dus niet helemaal ongegrond was

De vergelijking met FD kan ik geheel steunen!

Inmiddels na het teruglezen kom ik erachter dat ik dus ook de ruwe versie heb gezien.

de foto's gemaakt van hotelkamer

en heb nog een aantal vragen:
heeft hij echt niets gedaan met het mes? als je goed kijkt ligt er een plas water of bloed naast het bed

en dan die laatste foto? is hij nu opeens een huisvriend geworden? zou op zich best kunnen, want die vader realiseert zich dat hij zich verkeerd heeft gedragen, maar toch wel vreemd

en ook wil ik toch wel meer over motieven weten, ik bedoel hij wil ze geen kwaad doen, maar wil hij dan echt gepakt worden? of is er meer?

Zucht ik ben het met Lindastuurman eens: het leven van een RW fan is zwaar....alle films van hem zijn goed (nou ja heb de meeste al gezien, en ze zijn allemaal stuk voor stuk goed).

Gelukkig heb ik nog Edward Norton als goede tweede! Dus staar me niet blind op een persoon.

EDIT: oh ja wel grappig dat de baas ook de baas is in Office Space....zat elke keer te wachten op een mmmmmmmmmmmmmmmmmmm yeaaaaah well....!

Mooie film, intelligent, mooi gebruik van muziek en mooie kleuren. Robin Williams is top.
Even wat interpretaties van mijn kant

- ik denk dat Sy een obsessie voor foto's ontwikkeld heeft in zijn jeugd. Misschien is hij in het fotolab terecht gekomen om te voorkomen dat anderen meemaken wat hij meemaakte. (gedwongen worden tot seksuele handelingen en gefotografeerd worden)
-Dat is volgens mij ook de reden waarom hij niet echt gefotografeerd heeft. Te confronterend of misschien wel te slecht.
-De laatste foto is zoals hij het gewild had, maar zoals het nooit zal worden.

Dat mensen deze film saai kunnen vinden begrijp ik niet, voor mijn gevoel gebeurde er constant van alles.

Ik vond het niet echt boeiend. Het verhaal was te doorzichtig en voorspelbaar, weinig diepgang, te veel voorgekauwd. 2,5 ster voor de acteerprestaties en de mooie shots.

Die barst in Sy's autoruit - staat dat voor zijn "kapotte" kijk op het familieleven?

Ik zal het HEEL kort houden, om te voorkomen dat ik mensen op hun zenuwen ga werken.

Die autoruit was een voorbode dat er iets fouts aan zat te komen. Net als die teddybeer die op de grond lag EN de dia die hij doorsneed.

Meer uitleg over de film of bepaalde scene(s)...doe maar via PM ofzo

Niet overdrijven, Lin.

Ben het niet eens met Linda (sorry ) ik vond de gebarsten ruit een (niet al te subtiele) hint dat Sy's beeld van de wereld een beetje verstoord was.

Zei ik dat niet dan in iets andere woorden?

Anyway, Jordy heeft gelijk.

Al die kleine dingen die ineens fout gaan verstoren idd het leventje wat ie leidt, wat zo veilig lijkt te zijn. En al die kleine foutjes verstoren dat, maar geven ook aan dat het binnenkort over is (of kan zijn) met het leventje dat ie leidt.