One Hour Photo (2002)

kippenvel, geniale film

Williams in de beste rol van z'n carrière, prachtig gebruik van geluid en licht, prachtige blik op de beweegredenen van een eenzame man. De film zat echt vol prachtige momenten. De renpartij in de spiraal-parkeergarage, het moment waarop Nielsen tegen haar zoontje zegt "misschien is ie wel heel gelukkig, zit er een familie op 'm te wachten"... en ondertussen zie je 'm verdwaald in z'n eentje door z'n huis lopen

vraag me alleen af (Linda?) wat de Red Eye scene was, waarvan iedereen het zo jammer vond dat ie niet in de uiteindelijk film zat

4.5 *

Mooie film, met een schitterende rol van Robin Williams. Ingetogen, maar tegelijkertijd verpletterend.

De film heeft een aparte sfeer. Er is bewust gekozen voor veel wit. Dat maakt het wel bijzonder.

Het verhaal is goed, maar misschien hadden ze met het personage van Sy meer kanten op gekunt. Dit is wel een film die van mij ook 2 uur had mogen duren.

Na de tegenvallende Signs (samen met deze film gehuurd) kon deze film me alleen maar meevallen, aangezien Signs me erg tegenviel. En of hij meeviel, want wat een fantastische film is dit zeg!! Nu snap ik wat Linda in Robin Williams ziet, want deze man zet hier volgens mij zijn beste acteer prestatie ooit neer.

Het schitterende verhaal, de perfect gecaste Williams (nooit gedacht dat hij ooit zo'n psycho rol zou gaan spelen), en het prachtige camerawerk. Ook erg mooi aan de film was de dominerende kleur wit, wat erg veel mooie scène's opleverde.

Nu nog 4,5 sterren, maar ik laat deze prachtige film nog even bij me bezinken en het kan dan best dat ik deze film de volle 5 sterren ga geven.

Mooie film, intelligent, mooi gebruik van muziek en mooie kleuren. Robin Williams is top.
Even wat interpretaties van mijn kant

- ik denk dat Sy een obsessie voor foto's ontwikkeld heeft in zijn jeugd. Misschien is hij in het fotolab terecht gekomen om te voorkomen dat anderen meemaken wat hij meemaakte. (gedwongen worden tot seksuele handelingen en gefotografeerd worden)
-Dat is volgens mij ook de reden waarom hij niet echt gefotografeerd heeft. Te confronterend of misschien wel te slecht.
-De laatste foto is zoals hij het gewild had, maar zoals het nooit zal worden.

Dat mensen deze film saai kunnen vinden begrijp ik niet, voor mijn gevoel gebeurde er constant van alles.

het gebruik van kleuren en (ja, ja) de rol van Williams trekken de film boven de middelmaat uit. deze aspecten verhullen het feit dat het eigenlijk maar een standaard verhaaltje is. de ontknoping (hij wordt gepakt en blijkt sexueel misbruikt te zijn in zijn kinderjaren) is nauwelijks een verrassing. typische 3,5 sterren film.

Eindelijk gezien. Wát een film! Hoe een relatief eenvoudig verhaal toch zo aangrijpend en overdonderend in beeld kan worden gebracht. De gekrenkte Sy Parrish is één van de boeiendste filmpersonages die ik in lange tijd gezien heb, en hij wordt werkelijk verbluffend neergezet door Williams. Schitterend gefilmd, met afwisselend bedompte duisternis en oogverblindend wit, wijdse totaalshots tegenover shots dicht op de huid van het hoofdpersonage. De Haneke'esque monotomie van ratelende machines en de minimalistische muziek vielen perfect in het geheel. Maar het was, als gezegd, toch ook vooral het acteerwerk van Williams waar ik steil van achterover sloeg.

Een grandioze film die dicht tegen de 5* aankruipt - tot herziening hou ik het voorlopig op een heel dikke 4,5*.

Aardige film.

Grafisch erg mooi klinisch, en ook de klankband valt goed te pruimen. Alleen is het net allemaal niet apart genoeg om het duffe verhaaltje helemaal weg te werken.

Williams speelt z'n rol goed, de sfeer zit er in, maar dat stalker verhaaltje, iets te makkelijk motief om door te flippen en modelgezin gedoe is net allemaal te makkelijk. Daar tegenover staat een stijlvolle film die dit niet helemaal kan masqueren.

Ook het einde is aan de flauwe kant. Ik zie de relevantie van de foto's van die ene scene niet zo. Die geniale inslag vind ik eerder een flauwe poging tot plottwist. Uiteindelijk vertelt hij het hele verhaal ook aan de politie. Even dacht ik zelf aan een "het was allemaal maar een illusie", maar dat kon ik al helemaal niet rijmen. Blijft er een soort van clou over, die helemaal geen clou is.

Geen schoonheidsfoutjes, gewoon een gebrek aan echt genie vind ik. Stijlvolle maar iets te doorsnee film, die wel 3.5 mooie sterretjes verdient.

Ik vond het een goede film, best wel een apart sfeertje.

De spanning bleef er ook wel in, en Robin Williams deed het erg goed in deze rol.

Eerste keer dat ik hem zie als een psycho maar hij kwam wel eng over, maar toch ook weer zielig en eenzaam.

Geen leuke rol van Micheal maar het blijft een leuke man!

4*

Geinige film, maar zooo voorspelbaar. De ongepast onheilspellende muziek op het einde was ook jammer..

3*

Aardige film met een aparte sfeer, maar inderdaad allemaal erg voorspelbaar. Robin Williams acteert overigens uitstekend.

een welverdiende 3*

Deze van de week ook eens bekeken.

De rol van Williams is idd fantastisch en hij maakt de film dan ook. Juist omdat hij zo gewoon is, maakt hem dat juist eng. Hij acteert erg goed en weet zowel je de creeps te bezorgen als sympathie en medelijden op te wekken. Knap!

Daar mee kom je ook meteen aan het grote manco van deze film:

er is nauwelijks een echte verhaallijn aanwezig en zonder Williams heb je verder dan ook geen film, want feitelijk gebeurt er niet veel.

Over Williams karakter kom je al niet heel veel te weten, over de andere personen eigenlijk al helemaal niet. Alles blijft aan de oppervlakte en ik had na afloop het idee dat er hier een veel betere film in had gezeten.

3,5 ster.

Prima Thriller met een prima acterende Robin Williams in een andere rol dan komediant. Het verhaal was best boeiend alleen het einde in het hotel viel me wat tegen. Gary Cole vond ik ook best goed in deze film.

Williams krijgt het in zijn meeste films voor elkaar om mij tot op het bot te tergen met zijn quasi-sympathieke rollen. Maar als psychopaat kende ik em niet en daar heeft hij natuurlijk wel de perfecte kop voor. In Death to Smoochy is hij al een beetje de slechterik, wat em aardig afgaat en zowaar in One Hour Photo speelt hij een zeer behoorlijke rol. Met een nickname als Sy the Photoguy kan er natuurlijk al niet veel meer misgaan, en als je hem dan in zijn eentje naar de Simpsons ziet kijken met een muur vol 'Yorkin's' lijkt de film af te stevenen op een ijzingwekkende ontknoping.

Helaas viel me dat vies tegen. De net genoemde scene is vrij briljant en wat mij betreft gelijk het hoogtepunt van de film. Sowieso wordt One Hour Photo gedragen door de muziek die een hoop suspense te weeg brengt. De beklemmende sfeer van het eerste half uur wordt snel minder wanneer Sy daadwerkelijk tot actie overgaat. Het plot is uiteindelijk een domper. Toch jammer dat we weer sympathie moeten krijgen voor Williams.

3*

Relatief sterke film, die ons mooi een beeld schetst van een man die bij eventueel overlijden door niemand gemist zou worden.

Jammer genoeg bestaan er nog veel zulke mensen die alleen op de wereld in hun coconnetje leven. Dat het leven in zulk een cocon gevaarlijke veranderingen kan teweegbrengen met het innerlijke van een figuur is wel erg duidelijk, als je ziet hoe Sy meer en meer psychopatische trekjes krijgt. De man is wanhopig op zoek naar aandacht (zie de scène dat hij "toevallig" hetzelfde boek leest als mevrouw Yorkin), een thuis en wat warmte en dan vindt hij precies wat hij zoekt op de foto's van zijn Yorkin-klanten. Hij waant er zich al een volledig gezinslid (zie de scène dat hij zich zogezegd in het huis bevindt, met de hond praat en naar het rugby kijkt) maar dan ontdekt hij plots dat zijn gezinnetje dat hij zo lang gezocht heeft, toch niet zo perfect is. (aangezien de man zijn vrouw bedriegt) Het feit dat hij ideeën krijgt om deze situatie aan te pakken door te kijken naar televisie (Simpsons en een oude zwartwitfilm) vind ik erg mooi in het verhaal geïntegreerd.

De opbouw van spanning en dergelijke is erg goed en hoewel de film met het einde begint - of er ons toch een glimp van laat zien - is het daadwerkelijke einde toch iets anders.
Over het einde kan gediscussieerd worden (twee rolletjes waarvan één met de seksuele handelingen en één met de dingen die niemand fotograferen, één rolletje met de dingen die niemand fotografeert en de foto's van de seksuele handelingen die enkel in zijn hoofd bestaan, ...), en dat is zowel een sterkte als een zwakte van de film. Ik word immers graag als een klein kindje met de paplepel met een sluitend verhaal en sluitend einde gevoed, maar dat is natuurlijk persoonlijk.

Op de wat mij betreft misplaatste horrorscène na heb ik weinig op deze film aan te merken.

Als psychologische thriller geniet 'One Hour Photo' niet alleen een ijzige stilering, maar evenzeer een zeldzaam ingetogen vertolking van Robin Williams. Beide brengen de solitude en familiedrang van het hoofdpersonage, een doorsnee onopvallende burger, efficiënt tot uiting en werken onmiskenbaar naar een climax toe. Wanneer die climax, inzake verloop en uitwerking, echter niet kan beantwoorden aan wat voorafging, gaat de interessante thematiek onherroepelijk de mist in en blijven de emoties uit.

3*

Eerste en tot nu toe enige film waarin ik Robin Williams een goed acteur vind. De film zelf vond ik best te pruimen, vooral de manier waarop gevoelens van medelijden langzaam maar zeker tot weerzin worden omgebogen. Stilering was nagenoeg perfect. Het einde kon me dan weer ietsje minder boeien, omdat ik niet bepaald op een gewelddadige confrontatie zat te wachten. Ik had dit stuk graag wat ingetogener gezien; of het had wat mij betreft gewoon eruit gemogen.

Twijfelgeval.

Aan de ene kant is deze film lekker rustgevend met af en toe mooie scenes, aan de andere kant is het verhaaltje te simpel uitgewerkt dat vervolgens tegen het einde allemaal wendingen krijgt. Niet echt geloofwaardig allemaal.

Het wordt helaas nooit spannend, het sukkelt eigenlijk maar wat door. Is op zich niet erg, maar volgens mij wilde de film wél spannend zijn.

R. Williams speelde overtuigend maar bleef teveel hangen in de beperkte rol die hij speelde.

Soundscapes waren mooi diep uitgebalanceert, mooie bassen maar ook daarin bleef het eentonig. Verder geen vervelende film dus, maar wel een teleurstellende afloop.

Ruime 3.0* deze keer.

Was goed te doen, heb me niet verveelt.

Enige opmerking is dat ze het verhaal beter hadden moeten uitwerken, tegen het einde aan werd het erg cliché en leken de ideeën op.

3*

The things that we fear the most have already happened to us...

Alhoewel ik nog nooit van de film had gehoord en dat Robin Williams erin meespeelt, snap echt niet wat iedereen er zo wow aan vind, leek het verhaal me toch wel wat dus was het gisteravond tijd voor One Hour Photo.

Williams zit ten eerste wel zeer goed in zijn rol. Ik had niet gedacht dat hij het in zich ging hebben om zo'n psycho neer te zetten. Ook de rest van de rollen worden wel vrij sterk neergezet. Alleen Dylan Smith vond ik niet echt overkomen maar dat heb ik wel meer met kinderen in films. Het komt te vaak te geforceerd over.

Het stalker verhaal is vrij standaard maar het wordt allemaal wel goed uitgewerkt. Spijtig genoeg zitten er ook een paar mindere stukken in waaronder Williams die wakker wordt uit een nachtmerrie met bloedende ogen? Paste totaal niet in de rest van de sfeer van de film. Ook vind ik het vrij raar dat het nu pas opvalt dat de teller van het foto apparaat niet overeenkomt met hoeveel foto's er zijn verkocht. Williams ontwikkelt al bijna 9 jaar die foto's maar nu hebben ze het pas door? Dat is ook wel weer heel toevallig. Wat ik ook nog wel spijtig vond is dat het weer zo'n typisch Hollywood einde is waar je uiteindelijk toch sympathie voor Williams moet krijgen.

Met de sfeer van de film zit het wel goed. Film speelt zich bijna constant in de supermarkt af maar verveelt niet. De kale, witte muren zorgen voor een ziekenhuis gevoel dat de film wel goed afgaat.

Toch wel een meevaller.

3.5*

Wow, normaal is Robin Williams zo'n suf allemansvriendje, maar hier zet hij een heel ander soort weerzinwekkend goed freak-karakter neer. Fabelachtig goed doet ie dat zelfs! Prima thriller, die weliswaar eenvoudig is, maar zeker niet gemist moet worden.

Irritante film. Williams acteert opzich wel goed. Maar boeiend is de film niet echt, en het mislukte horrorelement midden in de film slaat ook nergens op.

0,5*

Zo, dat viel me niks tegen. Sterk verhaal, met een zeer intens en beklemmende sfeer. Williams speelt werkelijk uitmuntend zijn rol als naar vies mannetje (welke tegelijkertijd wel enige sympathie op roept). Altijd leuk van die films waar je geheel blanco instapt en welke een topper blijken te zijn.

4*

Deze film is mij jaren bijgebleven, vanwege de creepy sfeer.
Het verhaal betreft een soort van voyeurisme uit eenzaamheid, wat uiteindelijk uitgroeit tot een obsessie. Waarschijnlijk later versterkt door de tegenslag van het verliezen van de baan, zijn lust en zijn leven en tevens voeding van de obsessie. Vervolgens verliest de man helemaal zijn verstand en weet het ook nog voor zichzelf te rechtvaardigen. Ik voelde niet zozeer sympathie voor de man zoals enkelen hier zeggen. Ik vind het nogal creepy dat zulke mensen rondlopen en op zo'n bezitterige manier in hun fantasie met anderen bezig zijn.
Ga sporten of zo, denk ik dan
Psychologie van de bovenste plank en overtuigend geacteerd door Robin Williams.

Had hier toch wel iets meer van verwacht, met name omdat Robin Williams zo een serieuze rol neerzet en dat doet hij op zich wel goed.

Maar er had gewoon zoveel meer met deze film gedaan kunnen worden, het onderste is gewoon niet uit de kan gehaald.

Het was allemaal vrij voorspelbaar en clichématig.

Overigens wel lachen om een figuur van Neon Genesis Evangelion voorbij te zien komen, het schijnt dat Williams wel fan is van deze anime.

2,5 Sterren.

Heerlijke film met een werkelijk uitstekende Robin Williams. Daar hij zich meestal vertoont in flauwe komedies, laat hij nu zien dat hij wel degelijk een hoofdrol op zich kan nemen.

Een hoofdrol die lekker mysterieus en duister is, hij draagt z'n rol met verve!

De sfeer is ook een van de sterke punten van de film. Je kijkt constant met het gevoel dat er elk moment wat vreselijks kan gebeuren, zo'n duister sfeertje heeft de film.

Voor zo'n simpel verhaaltje is er wat mij betreft veel uitgehaald en is dit zeker een sterke aanrader!

Ruim voldoende!

Uitstekende film over een medewerker in een fotozaak die geobsedeerd raakt door een gelukkig gezinnetje. Een niet alledaagse thriller met een niet alledaagse psychopaat, waardoor het geheel des te boeiender is. De film heeft een steriele look die bijdraagt aan de dreigende sfeer. De verklaring van het gedrag van het hoofdpersonage op het einde was onnodig, vooral door het sterke acteerwerk van Robin Williams in een a-typische rol voor hem.

One Hour Photo is een film waar ik al zowat vanaf mijn beginjaren hier op de site een beetje interesse in heb gehad. Al is het alleen de poster. Verder is het nooit in me opgekomen om hem daadwerkelijk te gaan kijken, maar ik heb hem wel altijd in mijn achterhoofd gehouden.

Is er van de week dus toch van gekomen. Robin Williams vind ik niet altijd geslaagd in zijn komedies. Ik kan er af en toe wel om lachen, maar ik irriteer me ook vaker aan zijn performances. Ik heb hem wel erg overtuigend gezien in Dead Poets Society, en zijn prestatie in One Hour Photo valt ook onder diezelfde categorie. Zonder hem zou de film wellicht en behoorlijk stuk minder zijn geweest. Zijn personage ontpopt zich tot een vrij luguber figuur. Alleen al zijn kleding is een positief punt in de zin van afwerking. Goed uitgewerkt personage en gespeeld met grote overtuiging.

Verder is dit gewoon een goed lopende thriller. Het stelt over het algemeen allemaal niet heel erg veel voor. Loopt niet bepaald over van spanning, maar het geheel zorgt er wel voor dat je blijft kijken en benieuwd bent naar de ontknoping. Het is dan ook een interessant gegeven omdat het dicht bij de realiteit ligt. Ook een vreselijke gedachte natuurlijk: een ontwikkelaar die je foto's bekijkt (en bewaart). Overigens vond ik het wel jammer dat we niet te zien krijgen hoe Williams' obesessie daadwerkelijk ontstaat (hij heeft immers al de halve muur bij hem thuis volhangen). Daardoor zou zijn 'twist' misschien nog wat beter naar voren komen. Had het misschien nog wat indrukwekkender gemaakt.

Al met al is dit een zeer degelijke psychologische thriller. Boeiend van begin tot eind. Ik had nergens echt het idee dat het een briljante film was, maar dat vormt verder geen probleem. Williams weet de film naar een opmerkelijk hoger niveau te tillen. Zeer vermakelijk en bij vlagen angstaanjagend.

3,5*

De leuke rol van Robin Williams redt One Hour Photo want veel heeft de film niet om het lijf. Toch opvallend dat hij weer zo'n goede rol neer zet, in Insomnia wist hij me ook al te verassen. Dan de film, die eigenlijk maar niet spannend wil worden, ondanks dat het lekker bizarre plot (omdat het zo dicht bij de realiteit lijkt te liggen) daar alle gelegenheid voor bied. Zoals zo veel thrillers neemt ook deze aan het eind wat te veel hooi op de vork. Zonde, had hier meer van verwacht.

2,0*

In het kader van Robin Williams' zijn overlijden ben ik nu enkele van zijn films die ik nog niet had gezien aan het kijken. One Hour Photo scoorde goed en het plot sprak me wel aan voor een drama, dus de verwachtingen waren wel hoog. En gelukkig worden ze grotendeels waargemaakt. Williams is echt fantastisch als de eenzame, geobsedeerde foto-ontwikkelaar Sy, die steeds gekkere trekjes gaat vertonen bij een bepaald gezin. De film voelt ieder geval erg ongemakkelijk aan om te kijken. Alles wat hij doet is zo pijnlijk en schrijnend, dat je meerdere emoties bij hem voelt. Ook visueel maakt de film indruk, met de veelal witte achtergronden en kleding.
Afkeer en soms ook enig medelijden wisselen elkaar bij Sy zijn gedrag af, maar toen hij echt doorsloeg zakte de film wel wat in. Zeker die gewelddadige mes-scene paste helemaal niet bij zijn karakter en bij deze film.

Het einde is weer tweeslachtig, als er een verklaring naar boven komt. Van mij had dat Hollywoodiaanse slot niet perse gehoeven. Williams wekt toch dan weer medelijden op, terwijl hij vrij gestoorde dingen deed. Sowieso had de film best 20 minuten erbij mogen krijgen om bepaalde zaken iets meer uit te diepen. De achtergrond van Sy of de reden waarom hij precies door DAT gezin geobsedeerd raakte had beter uitgewerkt gekund.

3,5*

One Hour Photo werd vaak genoemd als een van Williams' beste films na zijn overlijden en stond al lang op mijn lijstje. Het blijkt inderdaad één van zijn betere rollen te bevatten. Net als Adam Sandler in Punch-Drunk Love datzelfde jaar is het niet eens zozeer dat Williams zo'n enorm andere kant van zichzelf laat zien (wel meer dan Sandler overigens, maar Williams is sowieso een betere acteur) als wel dat veel van zijn personage hier in een totaal andere context geplaatst wordt en er zo nieuw licht op geworpen wordt. Bij Williams viel het altijd op dat hij graag geliefd wilde worden in zijn films. Dat is grotendeels waar zijn persona om draaide. Hier wordt dit gegeven gebruikt voor een karakterstudie van iemand die compleet alleen is en Romanek neemt dit serieus. Daarom voelt dit aan als een thriller.

Toegegeven, de climax komt ook uit een thriller en is wat minder interessant. Dit is misschien niet het type verhaal waar er gegrepen moest worden naar een bedreiging met een mes en zelfs een korte achtervolging met de politie. Het doet wat afbreuk aan het slome tempo en de aandacht voor sfeer en psychologie. Wel is de laatste twist, dat Sy vooral onbenulligheden in plaats van perversiteiten in het hotel heeft gefotografeerd, een aardige. Het ging toch vooral om het bang maken dus en hij hield duidelijk niet van werkelijk vieze dingen fotograferen. Daarvoor ging het hem te veel om de kunst. Soort van omgekeerde Peeping Tom.

Het is vooral een goede karakterstudie, enorm geholpen door het spel van Williams. Wat hem zo effectief maakt is dat hij aan de ene kant wat vreemd overkomt, maar op een subtiele manier. In de scènes in de winkel functioneert hij sociaal prima. Het is alleen dat hij steeds net iets meer zich opdringt aan de familie, wat uiteindelijk creepy wordt. Grappig eigenlijk hoe eng zoiets is. The Cable Guy gebruikte dit uitgangspunt al effectief, voor donkere humor. Mensen die te hard proberen onze vriend te zijn zorgen ervoor dat we ons ongemakkelijk voelen. Bij One Hour Photo wordt zo iemand echter menselijk en grotendeels begrijpelijk gemaakt.

De stilering van de film is wat typisch, maar met name de winkel werd toch wel erg mooi gebracht. Het geeft een wat ongemakkelijke sfeer en benadrukt de leegte van het leven van Sy goed. Dat echter alles van de ideale familie in enorm warme tinten werd gekleurd, ongeacht of Sy erbij was of niet, was misschien wat al te flauw en nadrukkelijk, al deert het niet veel.

In ieder geval makkelijk om te zien waarom dit één van Williams meest geliefde films is geworden. Romanek heeft er helaas nauwelijks op voortgeborduurd, al vond ik Never Let Me Go best goed.
4*