Before Sunset (2004)

Ik ga helemaal akkoord met "Ajax en Litmanen".

veel blablabla en weinig boemboem. om maar te zeggen dat het een echte praatfilm is, en niet alle dialogen vond ik even boeiend. ik wist niet dat dit een vervolg was op iets, heb de eerste film dus niet gezien, en da's misschien wel jammer, want een echte klik met de 2 protagonisten in deze film had ik niet. ik zat erbij en ik keek er naar, nergens wist de film echte emoties op te wekken bij me. ik vond de film er ook nogal goedkoop uitzien. alles bij elkaar het kijken wel waard geweest, maar niet dat ik nu op zoek ga naar Before Sunrise

De film bestaat uit een dialoog van ruim een uur tussen twee (oud) geliefden voorafgegaan door een interview en afgerond met een walsje dat de thema's van de film nog even aanstipt. Tja, vermoeiend maar toch ook wel boeiend. Mr Hawke vind ik een goede acteur die iets kwetsbaars in zich heeft of in ieder geval uitstraalt. Van Ms Delpy ben ik wat minder gecharmeerd.

Waanzinnig sterke film.

Hij borduurt een beetje voort op het eerste deel, maar is toch een film op zich door de tijdskloof. De dialoog is in dit deel zoveel beter dan in het eerste, ze hebben zo veel meer om over te praten. Het gebeurt ook allemaal veel natuurlijker in deze film. Hawke die bijzonder geïnspireerd speelt, terwijl Delpy wonderschoon en natuurlijk overkomt.

De twee waren negen jaar geleden al een geweldige combinatie, maar lijken nu nog beter op elkaar ingespeeld. De film is volledig op de twee gericht en het komt niet voor dat niet één van de twee in beeld is, maar je stoort je er geen moment aan. De gesprekken blijven boeiend en het camerawerk geweldig.

What more can I say, film steekt gewoon geweldig in elkaar. Vooral op het einde, als het toch allemaal nog samenvalt - daar waar je na het einde van deel I toch nog je twijfels had. Al helemaal als het herkenbare deuntje uit de eerste film op het einde nog even ingezet wordt.

"Let me sing you.. a waltz"

Ik heb deze film gezien direct na "Before Sunrise". Dat vond ik al een mooie film, maar dit "vervolg" is net een tikkeltje beter. Julie Delpy steelt de show met haar oh zo natuurlijke wijze van acteren (er zijn meer Franse acteurs en actrices die dat voortreffelijk kunnen). Moest bij het eerste deel van Before Sunset onwillekeurig wel denken aan het KRO-programma "De Wandeling" van Hella van der Wijst. Met "Before Sunrise/Sunset" laat Richard Linklater opnieuw zien met weinig middelen een topfilm te kunnen maken. Liefhebbers raad ik aan ook "In Search of a Midnight Kiss" (Alex Holdridge, 2007) te zien.

Na het geweldige Before Sunrise is dit een aardig 'vervolg'filmpje. Maar er is minder chemistry, minder romantiek en minder te beleven dan in z'n voorganger. Beetje jammer en ontgoocheld, maar desalniettemin weer een ontroerend mooi in beeld gebrachte film. Ook het abrupte einde had iets, euhm vloeiender, gemogen. Al is het natuurlijk een volledig te begrijpen einde als je de 2 films volledig hebt uitgekeken... 3*

Ook nog eens herbekeken en sluit me aan bij de vele positieve reacties hier. Vanaf het begin weet Richard Linklater de magie van Before Sunrise weer zo uit de lucht te grijpen. Zowel de magie tussen Jesse en Céline als tussen mezelf en de film. Op zich leek het bijna heiligschennis om een vervolg te breien aan de eerste, maar dan komt Linklater hiér mee aanzetten... Tja.

Delpy en Hawke spelen de pannen van het dak en het einde is briljant:

Baby, you're gonna miss that plane.
- I know.

De pay-off waar je als kijker naar snakt.

Misschien wel nog beter dan deel 1.

4,5*

Het vervolg na vele jaren. Alleen al dat er ook echt vele jaren zijn verstreken sinds de eerste film maakt de film speciaal. Omdat de personages in de eerste film zo echt overkomen is het zo geinig om in deze film te horen wat er van ze is geworden. Ik vond het ook erg leuk om te horen dat Jesse schrijver is geworden, en het is ook grappig om te zien hoe ze eruit zien na al die jaren. Zo vaak heb ik Hawke nou ook weer niet gezien in films, en Delpy al helemaal niet. Doet de ervaring van de films alleen maar goed denk ik.

Al snel krijg je als kijker te horen dat er van die geplande ontmoeting niks terecht is gekomen, en dat is het bitterzoete realisme waar ik ook op hoopte. Vooral als je later dan hoort dat Jesse toch is geweest. Past ook zo bij hun personages dat het zo is gelopen. Ook al was het bij Celine ook overmacht door haar overleden oma. Er van uitgaande dat dat verhaal waar is natuurlijk. Maar dat geloof ik wel.

Maar goed, dit is weer echt een dialogenfilm. Ook hier vond ik de dialogen soms net iets té, maar toch kon het me niet storen en ook hier verbaasde ik me weer hoe snel de tijd voorbij vloog in de film, hoe makkelijk een pure dialoogfilm wegkijkt. Er zijn niet zo veel films die daarmee wegkomen. Wat ik in dit vervolg echt een verbetering vind is dat de gekunstelde verrassende situaties nu uitblijven. Ditmaal geen zwervers met gedichten en dat soort dingen. Er wordt door de hoofdpersonages weer lekker naturel en subtiel geacteerd. Mooi bijvoorbeeld hoe het aan het begin nog wat ongemakkelijk is na de hereniging.

Een andere stap vooruit vind ik de locatie waarin de film zich afspeelt. Wenen is natuurlijk een schitterende stad en zeer romantisch, maar Parijs vind ik nog een stuk mooier persoonlijk. Hoe standaard het ook is, Parijs als stad van de liefde. Hier geniet ik nog meer van mooie shots van de stad en fraaie belichting, waar hier nog net wat meer aandacht voor lijkt te zijn.

Toch mis ik dan wel weer de echte hoogtepuntscènes. Ik kan hier niet zo makkelijk even favorieten opsommen en had wat scènes die ik juist minder vond. Waar velen positief zijn over de autoscène vond ik hem juist een stuk minder en wat minder geloofwaardig gebracht of geschreven, ik weet het niet. Jesse die vertelt over zijn dromen en zijn slechte huwelijk vind ik niet zo werken, en ook niet hoe Celine hem probeert aan te raken (duidelijk de tegenhanger van de muziekwinkelscène in Before Sunrise) maar het toch niet doet.

Toen Jesse vertelde dat het slecht met zijn huwelijk gingwist ik eigenlijk al hoe laat het was, beetje jammer, en Hawke deed me trouwens aan Stifler (Seann William Scott) uit de American Pie-films denken, en ook een beetje aan Tom Cruise, haha. Dat was een beetje een afleiding. Bovendien speelt Hawke nu ook niet zo goed en steekt Delpy er wel wat al te duidelijk tegenaf. Wat is dat een goede actrice.

Celine woont trouwens echt prachtig, en ik vond het erg leuk om te horen dat ze beiden vrij dicht bij elkaar in de buurt blijken te hebben gewoond en hij haar zelfs blijkt te hebben gezien op zijn huwelijksdag, hoe vergezocht het ook is. Maar soms mag het lot ook wel een bepaalde kant opgeduwd worden in films om het mooier te maken, wat mij betreft.
Het einde is heel mooi en subtiel, alleen al door de fraaie muziekkeuze, maar voordat Jesse besluit zijn vlucht te missen dacht ik wel "nog nooit van Facebook of MSN of email gehoord jongens?", en ik had medelijden met die chauffeur die ik weet niet hoe lang gewacht zal hebben buiten, haha.

Al met al een zeer waardig vervolg, dat nog altijd wel een heel apart en prettig eigen sfeertje heeft, zij het niet zo intiem als Before Sunrise. Die vind ik daardoor misschien toch net wat beter, ook al voert Before Sunset in mijn ogen de nodige verbeteringen toe. Beiden zijn in elk geval zeer boeiende en aangename films, en bovendien ook intelligent geschreven. Er zijn maar weinig films die zich romantisch noemen en dat ook echt zijn vind ik, maar deze zou ik er zeker onder rekenen. Zeer knap gezien de weinig tijd die er beschikbaar is. Maar als je zoveel inzet op pure focus op de personages dan kom je een eind. 3.5*

Wederom erg mooi,

Net zoals before Sunrise erg minimalistisch en alleen maar dialoog. Knap hoe Before Sunset Before Sunrise toch nog bijna overtreft, enkel een herhalingsoefening is het dan ook niet. Verder valt er vrij weinig over te zeggen, gewoon hele fijne, pure film. Wederom 4*

Net als het eerste deel een bijzonder leuke film waarin de sterke dialogen de film overheersen. Dit geeft Delpy en Hawke toch een klik die je niet vaak ziet in films. De dialogen zijn nu wel compleet anders van aard, ze komen iets volwassener over en het gaat uiteindelijk toch meer over de mindere kanten van hun leven sinds hun ontmoeting. Daarnaast is het allemaal ook iets platvoerser door de vele seksverwijzingen.

Wat dat betreft is deel 1 iets subtieler en heeft de kalverliefde uit het eerste deel ook iets wat net een beetje magischer is dan dit verder uitstekende vervolgdeel.

3,5*

Wederom een hele fijne film. misschien iets minder dan deel 1 omdat het wat minder romantisch was, maar het was nu weer wat meer realistisch. De sfeer en chemie is in ieder geval weer perfect tussen de twee hoofdpersonen, en ik vind het ook grappig om te zien dat ze allebei hebben meegeschreven aan het script. Ook in dit deel heb ik vaak met een smile zitten kijken, omdat de dialogen tussen de twee gewoon erg leuk zijn. Wat me in deel 1 al opviel is dat Celine soms heel onverwachts uit de hoek komt qua woordgebruik en dat vind ik erg geestig. De setting was ook wederom prachtig.

4*

Net iets beter dan deel 1.

En dat terwijl het eigenlijk minder romantisch is. Komt waarschijnlijk ook omdat het nu overdag plaatsvindt, en niet 's nachts. Hoewel minder romantisch, vind ik het nu realistischer. Gedurende de hele film is er meer maturiteit aanwezig. Ook de dialogen - hoewel soms nog steeds te filosofisch- zijn beter.
Het einde vind ik het best mogelijke. Al was het inderdaad wel zonde dat de aftiteling zo snel kwam. Nog wat blikken vol genegenheid hadden niet slecht geweest.

Zowel Ethan Hawke als Julie Delpy doen het een stuk beter dan in Before Sunrise. Beiden komen meer naturel en volwassener over.

Parijs vind ik sowieso een mooiere stad dan Wenen, maar Linklater brengt het deze keer ook beter, mooier in beeld. Het is wat drukker en daardoor minder romantisch, maar het is wel sfeervoller.

4

Kut, wist niet dat dit een vervolg was. Nu moet ik ze andersom gaan kijken

Deze film staat ook op zichzelf en is beter dan de eerste. Maar die eerste blijft zeker ook nog de moeite als je deze al gezien hebt.

Gewoon Before Sunrise gaan kijken dus en daarna Before Sunset nog een keer.

Ik vond de andere beter, deze nog maar eens herzien nu.

Ik vind deze beter, eenvoudigweg omdat de personages er met de jaren alleen maar interessanter op zijn geworden door hun levenservaring en inmiddels een stukje geschiedenis met elkaar hebben.

Tussen de twee films zit 9 jaar. Misschien deze herbekijken in 2020. Dan ben jij ook weer 9 jaar ouder.

Daar ben ik het mee eens.

Beide films zijn het herzien meer dan waard. Maar Before Sunset komt beter tot z'n recht als je eerst Before Sunrise hebt gezien. Je moet daar gewoon een middag en/of avond voor uittrekken.

Er gaat een derde film komen!

Nog een sequel op Before Sunrise en Before Sunset - FilmTotaal filmnieuws

Ja had ik 4 dagen geleden al gemeld op de Linklater pagina:

Richard Linklater

Ow, ik lees nooit discussies over regisseurs op MM op die pagina's. Dan is FilmTotaal wel laat, 4 dagen na dato haha. Maar het is ieder geval geweldig nieuws dat er een nieuwe Before.. film komt.

Dat zou geweldig zijn, maar het zal niet meevallen om a sequel to a sequel weer dezelfde kwaliteit te geven. Hawke en Delpy kunnen dat wel aan, maar ja het verhaal, hè.

In ieder geval goed nieuws en goed dat het weekend is. Kan ik Sunrise en Sunset nog eens op m'n gemak bekijken en... genieten.

Ik sluit niet uit dat ik toe ben aan opwaardering van mijn 4*.

Ja hoi, deel 3! Zal wel weer anderhalf uur gespeeld geleuter opleveren.....

Gewoon niet gaan kijken en niet komen leuteren dus.

Dat is wel te hopen ja

Gvd, wat weet deze film mij te ontroeren.

Ik denk dat het me vrij weinig moeite zal kosten deze over te slaan.

Dan mis je dus wel explosies en sex.

Nou, dan zal ik me er toch maar weer aan wagen. Ben dol op explosieve sex.

Ah je bent begonnen met James Bond! Doet me deugd...