Before Sunset (2004)

Precies, als je je hier niet kunt identificeren, als de vonk niet op je overslaat, blijft er inderdaad wel erg weinig over (en sta ik niet versteld van extreem lage beoordelingen).

Mee eens, laatst Before Sunrise nog eens gezien samen met mijn broer. Die kon zich ook totaal niet in de film vinden (een dikke drie). Je vind het of top of een flop. Het moet je raken en de 'mood' waarin je je op dat moment bevindt, is toch ook wel van doorslaggevende betekenis.

En je geeft 4*....

De Knip heeft het hier over zijn broer..

De film raakte mij totaal niet. Vooral het begin vond ik erg traag en eigenlijk laat het einde zich al raden. Al sloeg de vonk bij de acteurs wel over, bij mij (helaas) niet.

Het is en blijft een vreemde film. Deze film raakt mij gewoonweg. Zijn de anderen het absoluut over eens: het is fantastisch.....vanaf de taxirit weer bekeken...geweldig!

Wat een gevoel en wat een betrokkenheid met de kijker; subliem!

Ik was voorzichtig, maar het moet me gewoon van het hart....sterker nog UIT het hart:

****1/2

Het verhaal van beide hoofdpersonen moet je inderdaad raken. De film lijkt me dan ook "hate it or love it". Ik ging echter helemaal op in dit verhaal. 4,0*

Na Before Sunrise dacht ik dat dit vervolg alleen maar kon tegenvallen. Integendeel!!
Wat een geweldige film is dit. Hij doet een stuk volwassener aan, waardoor deze mij misschien wel meer aanspreekt dan het eerste deel.


Favoriete moment: het einde!
wat een mooie afsluitzin

Enig minpuntje: 80 minuten...

Nu maar hopen bij een dvd release dat Before Sunrise eindelijk ook hier uit zal komen! Mijn regio1 is aan vervanging toe...

Ik kan me heel goed voorstellen dat deze film veel hoge beoordelingen krijgt, maar mijn pakkie an is het niet helemaal. Toch viel de film me mee. Ik had een beetje eindeloos geouwehoer verwacht als in Tape, maar dit verhaal pakte me meer. Zal wel komen doordat ik van dezelfde leeftijd ben als Jesse en Celine. 3*.

Je had beter eerst Before Sunrise kunnen zien.

Wat zou dat uitgemaakt hebben dan?

Nou, dit is deel 2 weetjewel.

Je mist de bijzonder mooie voorgeschiedenis.

Ik snap heus wel dat dit deel 2 is. Van de voorgeschiedenis was ik wel op de hoogte, maar ik heb deel 1 niet gezien. Ik had geen moment het idee dat het essentieel is om eerst deel 1 te zien. De strekking van dat deel is me wel duidelijk (mede dankzij de flashbacks).

Ik geloof echt dat je dát pas kunt beoordelen als je deel 1 hebt gezien; vooral bij deze film. Dit is geen Hollywoodblockbuster a la deel 2.

Persoonlijk vond ik de gesprekken in Before Sunrise helemaal niet zo origineel of verrassend en zeker niet intens. Eerder alledaags en oninteressant (een enkele uitzondering daargelaten). Misschien is dit deels de opzet van Linklater, maar voor mij werkt het niet. Ik voelde uberhaupt geen chemistry en had op het einde een gevoel van: gelukkig zit er in de gesprekken met mijn vriendin, of in films als "Lost in Translation" meer leven.

Van mij moet helemaal niets en ik kan me best voorstellen dat je dit soort films niet kunt waarderen, maar ik denk dat het een halve ster tot een hele ster in beleving KAN uitmaken wanneer je deel 1 niet gezien hebt.

Ik heb juist het idee dat je (als je ze allebei gezien hebt) deel 1 meer gaat waarderen, omdat je nu weet hoe het verder is gegaan. Dat blijkt ook wel uit de berichten bij Before sunrise.

Beter plaatsen wel ja, maar beter waarderen lijkt me stug. Ach, ik denk dat ik gewoon te gelukkig ben voor een hogere waardering .

Prachtig vervolg op de beste film in zijn genre, Before sunrise. De chemie tussen Ethan Hawke en Julie Delphy is in mijn ogen nog steeds de beste ooit op het witte doek verfilmd, ook in dit vervolg.

De film gaat ondanks de 10 jaar die tussen de 2 delen zit op het eerste gezicht vrolijk op de zelfde noot verder. Linklater brengt echter heel subtiel vanaf het begin prachtige nuances aan in de personages. Deze nuances leiden later tot hele mooie scenes over hun gemiste kans en hoe dit de personages beinvloed heeft. (De locaties waar die scenes zich afspelen, zijn ook goed en ironisch gekozen.)

De gesprekken zijn nog even goed als in Before Sunrise, en lijken meer gewicht te hebben door de 10 jaar extra levenservaring van Jesse en Celine. Ook het feit dat de film zich in realtime afspeelt versterkt het idee dat je er echt zelf aanwezig bent.

Het einde is prachtig, subtiel en op zijn eigen manier heel bevredigend, maar in mijn ogen toch ietwat abrupt. Ik had misschien naar iets meer closure verlangt. En hoewel met deze twee films eigelijk al een prachtig verhaal is verteld, hoop ik toch dat dit hoofdstuk nog niet over is. Daarvoor ben ik gewoon teveel gehecht aan de personages.

Toch betwijfel ik of zo'n vervolg er ooit komt. Before Sunset beantwoord de vraag die overbleef aan het eind van Before Sunrise, het eind van Before Sunset oppert zo'n zelfde vraag. Wie tijdens de film echter goed opgelet heeft, weet dat de antwoorden op die vraag al in de openingsscene film beantwoord worden.

Wat de toekomst ons ook mogen brengen, dit stukje fantastische cinema wordt me niet meer afgenomen.

****1/2

NB: In mijn ogen is het ten zeerste aan te raden, het 1e deel, Before Sunrise eerst te kijken voordat je Before sunset gaat zien. De film gaat vrij abrupt verder en je mist anders de prachtige voorgeschiedenis en enorme karakterontwikkeling die in het eerste deel al gemaakt is.

Wat een verschrikkelijk mooie film weer zeg, wauw. Vanaf de eerste seconde zat ik er weer helemaal in. De film gaat heerlijk subtiel verder waar het origineel eindigde. Het eerste contact is wat onwennig, maar dan komen de herinneringen, de dromen, wensen, verhalen, verwijten en dat allemaal tegen een schitterende achtergrond van charmante cafeetjes, accordeonspelers en bbq-ende Fransen op een pleintje. Naast de vele dialogen ook een aantal prachtig getimede stiltes.... samen de trap oplopen, elkaar even aankijken... En dan die rondvaarttocht! Mooi zonnetje, haren in de wind en maar praten over verleden, heden en toekomst. Prachtige emotionele uitbarsting in de auto .. met daar tegenover een overdosis charisma van de acteurs en vele leuke grapjes, vond ook het grinnikende meisje met wie ik was. *rrrrr* Zonde dat het allemaal zo snel voorbij is, jammer dat Linklater me niet verder met deze mensen mee liet gaan. We hoeven blijkbaar niet alles te weten en dat maakt 'ie op even briljante als abrupte wijze duidelijk. Volgende keer dan maar 5*?

Wie weet. Linklater heeft in elk geval laten weten dat er waarschijnlijk over een aantal jaren een derde en laatste film met Delphy en Hawke zal komen.

Daar verheug ik me nu al op, hoewel ik ten tijde van het schrijven van mijn review een derde deel betwijfelde. Ik hoop vurig dat die ooit komt. Het zijn prachtige films.

Laatst was er in de Vara-gids een prijsvraag rond deze film en ze vroegen ,bedenk een titel voor het derde en laatste deel. "Before It's too Late" was de winnende titel.

De voorgeschiedenis kennen, herkenning, leeftijd ... het zal allemaal wel. Ik heb deze film gezien zonder dit alles, maar toch met volle teugen genoten.

Had zo een Dogma film kunnen zijn, waardoor de hele sfeer direct verprutst zou zijn. Gelukkig wordt de reis door Parijs van beide geliefden wel mooi in beeld gebracht. De chemie is waar deze film rond draait, en die was er eigenlijk al vanaf de tweede minuut (film begint met een cheesy kutnummer, wel een beetje jammer) en gaat eigenlijk nooit meer weg. De relatie tussen beiden is boeiend, hun achtergrond allerminst te complex om deel 1 als must te zien.

Genoten van de dialoog, al was die bij momenten net dat ietsje te geforceerd (verbaast me dan ook niet dat dit van dezelfde regisseur als Walking Life is), en ook die laatste scene in het appartement zat er net naast vond ik. Al is dat vitwerk, want de sfeer die zeer subtiel doorheen de film weet variëren is geweldig.

Mooie, minimalistische cinema, maar met zin voor afwerking. Geweldige romantiek, 4 dikke sterren.

PS: geen idee wat er mis is met Julie Delpy. Stond hier echt te blinken.

Mee eens, Julie Delpy is betoverend in deze film.

Vandaag geen dag voor luchtige en melancholische liedjes Onderhond?

Maar mooi dat je je toch hebt vermaakt . Misschien wel de mooiste film die ik dit jaar zag.

Niks mis met luchtige, melancholische liedjes, maar dan wel met stijl aub.

Trouwens, m'n Proem bericht gemist dan ?

Waar is de TIP 150 status gebleven....?

Even bij de toplijsten zelf lezen..