Amores Perros (2000)

Als de 3 verhalen echt zouden samenkomen (zoals jij wilde), werd het een te beperkte film. Nu strekt het zich juist uit in 3 verschillende werelden die toch vrij dicht bij elkaar liggen en gekoppeld worden door een centrale gebeurtenis. Dát is juist het sterke aan deze film.

Dat de verhaallijnen niet al teveel met elkaar te maken hebben is juist expres gedaan, anders werden de 153 minuten wel heel eentonig en veel van hetzelfde (te beperkt zoals ik al zei).

Nu is de dosering juist perfect en is het zeer slim van de schrijver/regisseur om in ieder (op dat moment) hoofdverhaal kleine stukjes van de andere 2 verhalen te plakken, wat ook nog eens qua tijdslijn zeer geloofwaardig loopt. Niets dan respect.

Laat zo'n beetje alles open achter

waar gaat Octavio op het laats naar toe ?
blijft Daniel nu bij de gehandicapte Valeria ? ziet El Chivo zijn dochter nog terug ? en hoe loopt het af tussen die twee gegijzelde broers ? en ook een beetje jammer dat we na het auto ongeluk die hondenvechters niet meer terug zien

maar ik vind het een geweldige film!
Boeiende en interessante verhaallijnen

De vele lof die deze film ontvangt deel ik absoluut niet. Het eerste verhaal is het beste. Een met geld en onderling worstelend gezin, met overtuigende personages. Dan gaan we naar een tweede verhaal, die behoorlijk saai is. Derde verhaal was wel weer wat beter, maar ook niet fantastisch. Dit wordt allemaal min of meer bij elkaar gebracht door een ongeluk, maar voor de rest hangt het nergens samen en heb je een veels te lange film. Wel bijzonder is wat voor centrale rol honden spelen in de film. Het levert een sterke titel op maar voor de rest vond ik het ook niet al te interessant. Acteerwerk en camera is niets mis mee, maar het verhaal deed me gewoon niets.

2,5*

Erg goeie film gewoon kijken!!!

Fantastische film die je lang zal bijblijven

1 van de weinige Top 50 films die ik nog moet bekijken.

Heb alleen Babel gezien en die viel me vies tegen.

Hoop niet dat dit ook zo'n teleurstelling wordt!

Net zoals Babel erg ingrijpende en meeslepende film omlijst met een gouden soundtrack

Het is altijd interessant om te zien of een film uit je persoonlijke top 10 bij herziening zijn status kan behouden. Na de herziening van Amores Perros, kan ik in ieder geval bevestigen dat deze film in mijn top 10 blijft staan. De film is nog net zo krachtig als de eerste keer.

Amores Perros kent voor mij een aantal pluspunten die ervoor zorgen dat deze film zijn 5* meer dan waard is. Ten eerste is het de moderne uitstraling van de film. Zowel het gebruik van de camera, muziek en geluidseffecten en de wijze waarop het verhaal verteld wordt, voelen nog steeds fris aan. Amores Perros, uit 2000, was één van de eerste films die in eerste instantie nogal druk en chaotisch lijkt. Dit is in de rest van deze eeuw regelmatig geïmiteerd in andere films, sommige op een succesvolle wijze (oa. Brick) en in andere films een stuk minder succesvol (oa. Lucky Number Slevin). In Amores Perros werkt dit perfect, en wordt het nooit teveel. De kijker dient op te letten, maar de film vraagt ook weer niet teveel van de kijker.

Een ander belangrijk pluspunt zijn de karakters in de film. Hoewel de karakters in met name de tweede en derde verhaallijn in eerste instantie lastig zijn om als kijker mee te identificeren, weten zij in korte tijd het respect van de kijker op te wekken. De achtergrond van elk karakter wordt op een goede wijze uitgediept, zowel narratief als ook visueel. Vooral visueel gebeurt dit op een subtiele wijze, waarbij met name bij een tweede kijkbeurt bepaalde shots opeens opvallen. Wat voor mij belangrijk is, is dat de verhalen geloofwaardig blijven. Dat lukt in dit geval, vooral omdat de situaties waarin de karakters zich bevinden op een logische wijze zijn ontstaan en zich ook op deze wijze ontwikkelen. Ook hier verdient Iñárritu alle lof, omdat het niet bepaald alledaagse situaties zijn.

Elke verhaallijn kent zijn (emotionele) hoogtepunten. Eigenlijk kan ik niet zeggen welke verhaallijn mijn voorkeur geniet. Wellicht vind ik de verhaallijn van El Chivo nog het sterkst, vooral vanwege de mysterie die rond het karakter hangt en de relatieve onvoorspelbaarheid van zijn acties. Maar zoals gezegd kent elke verhaallijn zijn sterke kanten. Dit alles maakt van Amores Perros een compleet meesterwerk.

Ah, leuk. Ik haal 'm binnenkort ook weer eens uit de kast. Lang geleden dat ik 'm zag en benieuwd of de film me nog steeds zo goed bevalt.

Mooi om te lezen. Leuk stukje ook, waardoor je gelijk weer zin in de film krijgt.

ahum, ga jij je avatar maar eens even aanpassen.

Ik was er al bang voor, maar ik heb dus helemaal niks met dit soort films.

Verhaal spreekt me helemaal niet aan en doet me eigenlijk ook niks.

Er wordt prima geacteerd en de drie verhaallijnen zijn leuk maar niet voldoende om 153 minuten van te kunnen genieten.

Soms kan ik nog wel is genieten van een drama maar dit was mij wat teveel gejank, gezeur en geklaag!

Wel iets beter dan Babel (2*) en daarom dus een half sterretje hoger beoordeeld!

hele vette film, en ook erg goed gespeeld. mooie beelden waardoor je je makkelijk kan inleven.
vond het 1e verhaal super, ook hoe het ook over liep in het 2e, het 2e verhaal waren veel wat saaie stukken met die richie hond.
alhoewel dat erg mooi weergeeft hoe wanhopig je kan zijn
het 3e verhaal was ook zeer strak gedaan met een passend einde

lange film maar bleef me tot het eind toe boeien!ik had wel graag gezien hoe het verder afliep met de hhofdpersonen!ik geef 4,5*

Ik vond dit echt een goede film. De drie verhalen die elkaar kruisen waren goed te volgen... en dat zorgde ook voor veel variatie in de film. En het deed je ook dingen ontdekken, over in welke mate de drie verhalen met elkaar te maken hebben.

Ik vond alle drie de verhalen wel interessant. Maar het verhaal over die vrouw vond ik echt ongelooflijk sterk neergezet. Het begint allemaal heel gelukkig... De vrouw is een model, heeft een rijke man die haar bemind en een nieuw huis voor haar koopt, en zelf is ze ook zichtbaar gelukkig. Maar wanneer dat auto-ongeluk zich heeft voorgedaan veranderd alles langzaam maar zeker, en zie je en voel je, dat de dramatiek steeds verder toeneemt. Uiteindelijk wordt haar been geamputeerd en is haar gelukkige leven van vroeger niet meer wat het is. De details die in dit verhaal zitten vind ik echt heel goed naar voren komen. Bijvoorbeeld dat grote reclame bord wat voor hun huis stond... dat blijft de vrouw herinneren aan de goede tijden, wat haar nog ongelukkiger maakt. En ook het gaat dat in de vloer zat...... Dat heeft ze utieindelijk tot waanzin gedreven.......... Echt geweldig hoe ze dit verhaal hebben verfilmd...

De andere twee verhalen zijn ook goed, maar die met de vrouw sprak mij het meeste aan.

Ik gaf een 4....

Wellicht dat ik me stem in een later stadium nog zal verhogen...

Huh?

Nr. 46 zelfs in de top 250.

Gisteravond bekeken, na het horen van de lovende recensies, en het viel me eigenlijk wel tegen.

I.t.t. Babel en Traffic (die ook de verschillende verhaallijnen kennen) was dit een tegenvaller.

Ondanks dat er zeer goed werd geacteerd, de muziek ook goed bij de film paste en gedeeltes ook zeer de moeite waard waren om te bekijken (vooral het laatste verhaal) bleef ik toch met een gevoel zitten van; 'tsja en nu'. Kan slecht onder woorden wat precies, maar wellicht volgt er ooit nog een herziening...

Krijgt de volle laag. Bam, hoppaké.
Ik kan alleen positief zijn over deze film van 2,5 uur.
Lekker rauw gefilmd, camera neemt je overal mee naartoe en je staat er bovenop. Verhaal geeft je geen rust en eigenlijk is elke scene gewoon boeiend. Heerlijk taaltje. Prachtig acteerspel.
M'n aandacht bleef er continu bij. Mooi dat ze terugkomen bij sommige stukken ( net zoals de opening ). Deed me 'n beetje aan 11:14 denken met die tijdssprongen. Ook Saw schoot te binnen bij die scene waar het pistool in het midden lag.
Verder zitten er mooie plaatjes in en de muziek is er gewoon strak tussengedropt.

I'm in. Toffe film uit het land van tequila, vanille en tortilla's.

Als ik het verhaal lees moet ik meteen aan de film Babel denken, verschillende verhaallijnen welke ver maar achteraf toch zo dicht van elkaar liggen.. Maakt me erg benieuwd, binnenkort maar eens bekijken, goede reacties ook!

Het is dan ook van dezelfde scenarioschrijver!

Een stuk beter dan het sentimentele Babel, maar nog steeds geen hele goede film.

Het is voor mij fijn dat Inarritu veel verwijzingen naar Tarantino-films door zijn Amores Perros borduurt, aangezien ik nogal een fan van Quentin ben. Verder vond ik alleen het eerste verhaal echt leuk. Bernal acteert hierin erg goed en de sfeer plot zijn hier het meest boeiend. Het tweede verhaal is wat minder. Nog steeds sterke acteurs, maar de ontknoping met het hondje onder de vloer vond ik te makkelijk, voorspelbaar en nodeloos sentimenteel. Verhaal no. 3 hangt qua niveau tussen de eerste twee verhalen in.

Al met al een tikkeltje te sentimenteel en ook wel wat te langdradig. Daarentegen wel goed geacteerd, een geweldige setting en een x aantal zeer sterke, emotionele scènes, al waren sommige een beetje too much.

eindelijk gereleased op Bluray

Hier vond ik niet zo veel aan.

Het eerste verhaal was wel redelijk boeiend. Het tweede verhaal was totaal niet boeiend en zelfs irritant. De hele tijd dat geschreeuw van die vrouw en dat gezeur over dat vermiste hondje. Het derde verhaal was misschien het beste, maar tegen die tijd was ik de film al zat. Dit kwam ook vooral door de lange speelduur.

Ik heb in deze categorie duidelijke beter films gezien, bijv. Crash.

1,5*

Geweldige film

2 1/2 uur geboeid zitten kijken.

4 *

Aardige film, die de verschillende facetten van de liefde toont. Leuk hoe de verschillende plotten met elkaar gelinkt zijn, alleen duurde het mij allemaal een beetje te lang. Ook vond ik het middelste verhaal veel minder interresant dan het eerste. Het laatste verhaal is wel weer aardig. Al met al onderhoudend genoeg.

3.5

met tegenzin de film opgezet, deze viel toch heel erg mee, hij was uiteindelijk best goed en keek makkelijk weg ondanks de lange speelduur! hele goede film met genoeg actie..

Gisteren Amores Perros op bluray gekeken. Ondanks dat ik de film heel goed vind en sommige films alleen maar beter vind omdat ze nu op BluRay kwaliteit zijn had deze film niet echt dat effect.

Dit neemt niet weg dat ik de film erg goed vind. De manier hoe de personages in beeld worden gebracht in het chaotische en erg drukke Mexico City vind ik erg goed, rauw en pakkend.

Ook gisteren de film weer in een adem uitgekeken.

Al met al echt een aanrader en ondanks dat de film niet altijd zijn snelheid houdt, wordt ook moeilijk in een film van ruim 2,5 uur, blijft iedere scene boeiend.

Uit de oude doos! Door Arthouse fans wordt deze al jaren geroemd. Voor hen die van het 'Hollywood' pad wensen af te dwalen is dit een absolute must see!!!

Abre los Ojos en de Franse film Baise Moi komen bij me op als ik aan die tijd denk. Zo maar!

"Yo, tambièn" is trouwens ook zeer de moeite waard. Maar daarover in een ander topic meer!

Redelijk.. Opzich lekker realistisch gefilmd, ook erg gevarieerd.. Verhaallijn en personages konden mij minder boeien.

Onsamenhangende film.

En op de koop toe nog weinig interessant! Het koste me eerlijk gezegd moeite om de film uit te kijken. De verhalen zijn wel zeer goedkoop en oninteressant, en je hoopt constant dat er iets gaat gebeuren wat de film het kijken waard maakt. En bovendien vaak nog voorspelbaar tot en met. Te vergelijken met een soap van eigen bodem.

Enkel het 3de deel (met de huurmoordenaar) scoort een voldoende op dat vlak en heeft minder last van de hiervoor genoemde puntjes.

Heeft de film verder nog iets dat kan boeien? Neen.

Het camerawerk is pover, en vaak irriteerde ik me er ook aan. De trent wordt meteen gezet, in de openingsscène. De cameraman leek soms parkinson te hebben.

Over die openingsscène vraag ik me af waarom men zo vaak opent met een stukje van het einde? Wat is het voordeel er van? Misschien kan men voortaan bij elke film in het begin het einde verklappen, dan hoeven we niet meer te kijken.

Dialogen die handelen over levenslessen zou een meerwaarde kunnen zijn voor de film. Maar ook dat ontbreekt hier helaas.

Acteerprestaties zijn ook niet bijzonder. Het gros van de acteurs lijkt ook gewoon van een soap, of zelf van de straat, weggeplukt te zijn.

De oude man kan wel mijn respect genieten.

1,5*. En dat enkel dankzij de oude man.

Goedkoop? Tja... het is maar wat je interessant vind maar het is toch niet wat een doorsnee mens meemaakt. Voorspelbaar vind ik het ook niet, daar gebeurt er immers te veel voor. En hoe kun je dit nou vergelijken met een soap? Goede Tijden, Slechte Tijden is niks vergeleken met dit, wat een troep is dat toch.