Amores Perros (2000)

is deze film niet wat overgewaardeerd..?

NEE !!!

Wat een geweldige film, onvoorstelbaar goed. 5 sterren.

Deze film gekijken in de ultieme poging om alle top 100 films toch maar is te kijken en deze is mij echt heel erg meegevallen, ik had er niet veel van verwacht, maar heb hem met 5 ***** bekroond als juweeltje. En dat model was zeker niet overbodig , al is het alleen maar als tussenstation tussen de 2 andere verhalen.

hmm vanavond maar weer is kijken, misschien wordt het dan een zekere 3,5 of toch een 4.

3 verhaaltjes die min of meer de pretentie hebben in elkaar over te gaan. Ik houd er niet zo van dat verhalen overgaan naar een ander verhaal, door elkaar heengaan om dan toch op iets totaal verschillends uit te komen. Bij Trois Couleurs bijvoorbeeld is dit anders, dat zijn tenminste 3 afzonderlijke verhalen met één rode draad (de andere zijn wit en blauw ). En niet zoals hier, diverse rode draden die doorelkaar heen lopen.

Daarentegen heb ik de film niet als vervelend ervaren. Gewoon een aardige film. Ik begrijp echter die overwaardering niet.

3*

Ja, die 4,5* is wat aan de hoge kant Sydney. Puntje eraf. Eigenlijk vond ik alleen het verhaal met die huurmoordenaar erg sterk.

klopt die drie staat.

Ik vind de film steeds beter worden.

Het ongeluk verbindt alle drie verhalen. Ik vond de eerste keer kijken het tweede verhaal niet zo goed, maar dat heb ik nu niet meer.

4 sterren, voor de roekeloze energie en levenskunst en de goede regie, en de oude man, en de gekwelde jongen die op de bus staat te wachten en nog veel meer...

Omdat jij niet begrijpt dat veel mensen de film erg goed vinden, is het gelijk overwaardering?? Mooie boel is dat.

Overwaardering is ook subjectief. Eens of oneens. Ik ben het in dit geval eens. Beetje overgewaarderd, ook door mezelf. Niettemin knappe film.

Overwaardering is inderdaad erg subjectief. Dus, juist doordat ik het niet begrijp dat heel veel mensen hem erg goed vinden, vind ik de film wel overgewaardeerd ja. Alles is persoonlijk.

Ik vind de film juist beter worden naar het einde toe, het eerste verhaal vond ik te langdradig, het tweede een welkome afwisseling en het derde is de beste... vooral als 'El Chivo' die kerel vastbindt en er even een praatje meemaakt, om later ook nog zijn opdrachtgever er naast te zetten en ze te laten vechten om de revolver .
Al met al een prijzenswaardig ambitieuze, maar iets te lange film. 3,5*

De verhaalstijl heeft inderdaad iets van Pulp Fiction, maar daar houden dan ook alle vergelijkingen op.

Ik vond het allemaal wat traag vooruitgaan, en spannend was het zeker niet.

*1/2

En daarom anderhalve ster?

Yup.

Kijk, als ik de film moet gaan benaderen als “mijmerfilm”, ook dan vind ik de aanpak al niet zo geslaagd (dan toch liever Trois Couleurs Bleu of Rouge).

Ehm...hier mis ik effe iets.....waar staat er dan dat je deze film moet benaderen als "mijmerfilm"?

Ik kan ook wel vermelden dat ik Breaking the Waves een betere tearjerker vind ....maar ja...

Ik vind Amores Perros juist een perfect staaltje uitgebalanceerd drama - en al helemaal nergens traag...

Wel, ik doe gewoon een poging om te begrijpen wat de meesten wél zo goed vinden aan deze film.

Met die slotzin "omdat we ook zijn wat we kwijt zijn geraakt" zou je kunnen gaan bekijken waar je dit in de 3 verhalen kan terugvinden. Niet ?

Heel mooie film. Spookte dagenlang door mijn hoofd (was niet eng ofzo hoor).
Ik werd er ook boos van, de film liet me volstrekt niet onberoerd. Heb 153 minuten lang geboeid zitten kijken.
De scène met de hond die de andere honden doodbijt - het zit als het ware in zijn aard en het zou oneerlijk zijn als de man hem daarvoor zou straffen - kende ik op één of andere manier al. Weet iemand of dat element al in een andere film heeft gezeten of gebaseerd is op een verhaal?

Heb hem juist nog eens bekeken en zag juist dat hij niet meer in mijn top 10 stond. Hup Hup er terug in. Vond het ook wel erg aangenaam kijken zonder reclame op nederland 3.

Véél te veel hooi op de vork! Het begon allemaal nog best aardig, maar het zwenkt en zwiept na verloop van tijd alle kanten op. Jongeren die gauw geld willen verdienen, het tragische lot van een model, verloren gewaande familieleden, overspel, beloven van een mooie toekomst aan een mooie vrouw, in de goot geraken, huurmoordenaars, ziekenhuisscènes, broers die elkaar naar het leven staan, verduisterde pesos... dit alles in elkaar gefrommeld levert een film op die slechts op momenten echt interessant is. Het is alsof je drie films na elkaar ziet, waarbij de eerste best goed is, de tweede teveel van de hak op de tak springt (man die vrouw verlaat met alle familieproblemen van dien, minnares die aan een rolstoel gekluisterd raakt, contracten die niet doorgaan, en daar bovenop nog die klotehond die ergens onder de vloer is kwijtgeraakt, en niets van dit alles goed uitgewerkt) en je aandacht al teveel is verslapt om nog iets van het derde verhaal te kunnen maken. Een flinke tegenvaller. 2*

Hey Yak...ga jij eens even snel je toetsenbord spoelen.....;)

Het liefst ziei ik dat een film één coherent verhaal vertelt. Dus niet na twee of drie uur maar een aftiteling invoegen met de medeling 'kom volgend jaar maar terug', maar ook niet halverwege een nieuw verhaal beginnen, en aan dat probleem lijdt Amores Perros. De drie afzonderlijke verhalen zijn afzonderlijk sterk genoeg (het tweede gedeelte is inderdaad wat minder, maar nog steeds sterk genoeg), maar ze 'horen' niet bij eklaar. Natuurlijk zijn de drie verhalen middels dat ongeluk verbonden, en bovendien worden ze af en toe door elkaar verteld (wat af en toe best interessante effecten oplevert, moet ik toegeven), maar er mist een overkoepelend thema dat de drie verhalen samenbindt, een conclusie door de som van de verhalen (en een film moet in principe meer zijn dan de som van de scenes). Maar ja, om een film nu een onvoldoende te geven omdat die drie goede verhalen vertelt in plaats van één, vind ik toch wel erg scheef. Dus houd ik het maar op 3,5 *

Gisteren weer gezien op de Belgische tv, het blijft een hele goede film. Vooral het uitgangspunt vanuit waar de verhalen vertrekken, of waar de verhalen aankomen vind ik goed gevonden. Ik vind het niet afdoen aan de begrijpelijkheid van de verhalen afzonderlijk. Alle drie de verhalen zijn sterk en hebben 1 ding gemeen, de liefde voor honden. Ik blijf bij mijn 4.5 ster.

Gisteren voor het eerst gezien en de film heeft veel indruk op me gemaakt. Ik vind dat de drie verhalen meer met elkaar gemeen hebben dan alleen de liefde voor honden. Ik denk juist dat de liefde (en vooral de problemen die daarbij ontstaan) tussen mensen het overkoepelende thema is. Octavio en Susana, Daniel en Valeria, El Chivo en zijn dochter... het zijn onmogelijke of verscheurde relaties. Vandaar ook de titel van de film, vertaald Love's a Bitch.

4*

Volgens mij betekend amores perros, liefde voor honden, maar dat kan aan mij liggen.

Op de een of andere manier, vind ik dit een enorm scheve beredenering. Of DE FILM is goed, of niet, door de overdaad.

nope. Het betekend Liefde is een teef.

drie erg mooie, soms ontroerende verhalen. vooral het eerste verhaal wist me erg te pakken en ik vond het dan ook oprecht jammer dat dat het meisje niet bij de bus kwam opdagen

erg goed geacteerd, met name door de acteur die, met lange haren en baard, verdacht veel op de niro (zijn rol in the mission ) leek.

geen makkelijke film, wel mooi gemaakt. 4 sterren