The Sixth Sense (1999)

Dat had ik al door, want ze lieten ook geen gesprek zien. Maar ik dacht dat Bruce Willis er dan ook achter zo kunnen komen dat hij niet 'bestond'.

Maar jumpstylemovie heeft het me al uitgelegd.

Trouwens, mijn zus denkt dat het verhaal gestolen is van het jongetje uit de Shining, denkt iemand dat ook?

Verrassend verhaal,en zeer goed vertolkt.

Maar 1 keer kijken is wel genoeg dan weet je het wel.

Enne MrRotkip het verhaal is zeker niet gestolen dat zijn nonsens van je zus.

Nee, veel ander verhaal. Er zijn veel films met jochies die spoken zien. The Shining is ook een veel andere film

Deze film heeft lang in mijn top 10 gestaan, maar is er uiteindelijk uit verdwenen. Er zijn zoveel goede films dat het bijna onmogelijk is om een Top 10 samen te stellen. Ik zou het een uitkomst vinden als de persoonlijke Top 10 vervangen zou worden door een Top 25.

Nogmaals over de film: een effectieve, onderhoudende, briljante, emotionele, bovennatuurlijke thriller, sober en ingetogen gefilmd in koele blauwgrijze kleuren over verlies, rouw en verbroken relaties; een film waarin het verhaal, de bewerking en de cast op een perfecte wijze samenkomen. Een film die je meerdere keren kunt/moet zien (ook al weet je de clou, je ontdekt telkens weer nieuwe dingen).

Moeten meer van dit soort films komen, geweldig!

Deze film was een hype, dat bijna iedereen naar deze film ging!

Het heeft mij niet echt helemaal geraakt!

Ik had er juist meer van verwacht, het einde was best verassend!

Maar het geheel vind ik niet echt een juist plaatje.

Matige thriller.

De hele opzet was wel aardig. Het idee wel leuk alleen de uitvoering zeer magertjes. De film wilde te eng zijn, tegen het horror achtige aan zelfs alleen weet deze regisseur totaal niet hoe hij daar mee om moet gaan. Hij doet een paar verwoede pogingen om spannend te zijn door middel van wat schrikmomentjes, hier maak je mij al lang niet meer bang mee. De sfeer was leuk alleen het jongetje wist je nauwelijks mee te slepen in zijn situatie.

het acteerwerk was wel aardig. De personages werden behoorlijk goed neergezet alleen echt van het beeld spatten deden ze niet.

Het einde stelde me ook zwaar teleur. Wat makkelijk dit. Een schutter Island achtig einde waar ik geen grote fan van ben.

2.5*

Goed idee die top 25

Daarin zou ik voor The Sixth Sense ook een plaats over hebben.

Top 10 haalt ie bij mij ook niet.

ik ben voor

Hier moet ik toch even op reageren. Zo'n reactie kan ik niet onbeantwoord laten.

De film wilde helemaal niet te eng zijn. De schrikmomentjes hebben niet het doel er een lekkere spannende horrorfilm van te maken. Het zijn geen goedkope schrikmomentjes. Het zijn blikken in de psyche van Cole, voorbeelden van zijn belevingswereld waarin dode mensen zichtbaar zijn. Dat is heel wat anders dan goedkope schrikmomenten in b.v. Friday the 13th, die geen enkel achterliggend doel hebben. Jammer dat je dit over het hoofd zag. Ik heb zelf ook een hekel aan horrorfilms die overdreven proberen eng te zijn, maar dat was hier echt niet het geval.

Ik kan op de regie geen kritiek leveren. De regisseur lijkt precies te weten wat hij doet en al zijn shots hebben een duidelijk doel. Dat je het acteerwerk van Haley Joel Osment niet waardeert kan ik ook niet begrijpen. Ik vind dat Osment hier voor zijn leeftijd verbazend goed in acteert. Je kunt in de scene waarin hij zegt I see dead people de angst gewoon uit zijn ogen aflezen. De angst is de hele tijd bij hem te voelen. Ik vond dat Osment echt briljant acteerde. De personages spatten inderdaad niet van het doek af, nee. Dat is ook niet de bedoeling. Hoofdrolspeler Bruce Willis speelt een dode. Hij kan hierdoor maar weinig dialogen voeren. Vrijwel zijn enige tegenspeler is Osment. Hij krijgt dus veel minder aangelegenheid om dialogen te voeren, dan een normale acteur. Dat maakt het voor een acteur veel moeilijker om heel erg op te kunnen vallen. Desondanks speelt Willis goed en van het doek afspatten lijkt mij helemaal niet de bedoeling. Daarbij vond ik wel dat Osment de show stal, dus in dat opzicht ben ik het roerend met je oneens. Het klopt dat de andere rollen niet van het doek afspatten, maar dat vind ik ook niet bij de film passen.

Vond je het einde makkelijk? Ik vond het allesbehalve makkelijk. Bij het maken van het scenario, het regisseren en het acteren moet er voortdurend rekening gehouden worden met het einde. Een kleine fout kan het einde al verpesten. Dat is echt niets voor een gemakzuchtige cast en crew. Er is heel goed op de details gelet: ik kan de filmmakers niet op foutjes betrappen. Daarnaast heeft het einde de toegevoegde waarde dat je de 2e keer dat je de film kijkt, anders naar de film gaat kijken. Had je het einde van tevoren zien aankomen? Dan zou ik wel willen weten waardoor dat kwam. Anders kan ik me niks voorstellen waardoor je het einde makkelijk en niet geslaagd zou vinden. Ook een beetje raar dat je het einde Shutter Island-achtig noemt. Shutter Island kwam 11 jaar later uit, dus je kunt het einde van Shutter Island beter Sixth Sense-achtig noemen. Shutter Island kan The Sixth Sense nooit hebben beinvloedt. Nee, ik kan me niet vinden in jouw negatieve mening over deze uitstekende film.

Ik zeg helemaal niet dat shutter island the sixth sense heeft beïnvloed. het heeft alleen een soortgelijk einde waarbij de hele beleving van de hoofdrolspeler op het eind niet blijkt te kloppen. Met een makkelijk einde bedoel ik dat het gewoon een grote teleurstelling is. Ik heb dit einde dat ik dus ook al uit shutter island kende ook al in meer films gezien en dat dit er dus weer eentje is die ik in het rijtje erbij kan zetten stelt dan teleur. Ze moeten er met de rest wel rekening mee houden alleen is dat niet bij elke films die op zo'n manier is opgebouwd zoals Nolan films. Daar moet toch ook voordurend rekening gehouden worden met het einde. En is dat einde dan automatisch geniaal? Voor mij in ieder geval niet. Als de hele film naar dat ene punt toe leeft de hele film lang draait het allemaal daarom en dan je er zo makkelijk vanaf maken. Daar paai je mij niet mee hoor.

Ik heb ook helemaal niet gezegd dat ik het acteerwerk slecht vind alleen zeker niet geweldig. Wat is er dan raar aan het woord matig. Het jongetje kwam op jou misschien goed over alleen ik vond het gewoon een irritant kind die ongeloofwaardig acteerde.

Mij maak je echt niet wijs dat de schrikmomenten niet zo bedoelt waren maar als blikken in de psyche van Cole. De muziek neemt de aanloop naar het schrikmoment en als de dode dan in beeld komt maakt de muziek nog eens een uithaal. Het kan misschien zijn dat het in zijn psyche afspeelt maar ze hebben er zeker schrikmomenten onder gezet om het enger proberen te maken. Stel je eens voor dat die dode zomaar op komt lopen zonder achtergrond muziek. Dat zou toch een deel van de sfeer verpesten. De regisseur heeft dus gekozen om die schrikmomenten er onder te zetten, doe het dan wel goed want als je zo'n wanhopige poging doet om eng te zijn roep je alleen maar meer irritaties op.

Je hebt dat van Shutter Island ongetwijfeld niet zo bedoeld, maar het komt wel een beetje raar over. Ik zou dan eerder bij Shutter Island neerzetten dat je zoiets dergelijks al in The Sixth Sense gezien hebt. Bij mij wekte je een beetje de indruk dat Shutter Island The Sixth Sense had beïnvloedt. Maar goed, dat is dan een verschil in interpretatie. Ik wil zeker niet de mening opdringen dat het einde geniaal is (hoewel ik dat zelf wel vindt). Maar het einde makkelijk noemen vind ik te ver gaan. Het is helemaal niet makkelijk. Het einde op zich is al geniaal, maar het heeft ook nog eens een mooie filosofische onderlaag. Daarnaast zou ik wel een willen weten hoe jij het einde voor je zag, als dit einde je zo teleurstelde? Had je liever een cliché einde gewild (ze leefden nog lang en gelukkig). Of Misschien een Nightmare on Elm Street-achtig einde, waarin, net als de oplossing over de dode mensen gevonden lijkt te zijn een dode opeens Cole van achteren beetgrijpt, waarna het beeld zwart wordt? Die eindes hadden van de film een teleurstelling gemaakt. Ik ben wel benieuwd naar wel einde jij voor je zag.Waar paait een regisseur jou wel mee?Daarnaast zijn er miljoenen films gemaakt. In het jaar 1999 is het natuurlijk heel moeilijk om met een einde op de proppen te komen, dat nog nooit eerder vertoond is en dan vond ik dit nog heel verrassend. Ik ben wel geïnteresseerd in filmtitels die een dergelijk einde hadden: zo'n films zou ik wel meer willen zien. Misschien bestaan ze wel. Het mogelijke feit dat eindes zoals deze al vaker gebruikt zijn, doet voor mij echter niets af aan de genialiteit van dit einde.

Jouw mening over het acteerwerk, daar wil ik niks over zeggen. Ik ben het volstrekt met je oneens op dit gebied, maar ik denk niet dat we het daarover eens kunnen worden. Sommige schrikmomenten zullen inderdaad OOK de bedoeling hebben gehad om mensen te laten schrikken. Maar er zit wel zeker een diepere laag in deze schrikmomenten (namelijk de weergave van Cole's belevingswereld). Het zijn geen onnozele schrikmomenten, zoals je die in B-horrorfilms vaak ziet. Er zit wat mij betreft geen overbodig shot tussen deze momenten. De regiestijl komt op mij helemaal niet over als 'wanhopig eng willen zijn'. De regisseur lijkt juist precies te weten wat hij doet. Hij wil gewoon een sterk verhaal neerzetten. Die momentjes die jij opnoemt zijn eerder bijzaken in de film, maar ze hebben zeker wel betekenis.

Over de rol van muziek in horrormomenten ben ik het gedeeltelijk met je eens. Aan de ene kant speelt muziek inderdaad een belangrijke rol. Aan de andere kant zijn er ook bloedstollende horrormomenten die niet begeleidt werden door muziek. En in B-horrorfilms is de overdaad aan spannende muziek soms zelfs irritant. Dit heeft geen betrekking op de film, maar dat even terzijde.

Ik snap nog steeds niet waarom deze film zo laag scoort bij jou.

Shutter Island kan deze film onmogelijk beïnvloed hebben dat klopt alleen toch zijn de film erg verschillend. Ik zie dat je op de laatstgenoemde nog niet gestemd hebt dus misschien moet je die ook maar eens kijken. Ik vind dit soort eindes vaak teleurstellend. Dan zet je zo'n goede film in elkaar en dan kom je met zo'n einde aanzetten. Ze hebben zeker wel rekening moeten houden met het einde in de rest van het verhaal. Alleen dit is toch bij elke dergelijke film zo. Neem nou de films van Nolan daar wordt ook continu aan het einde gedacht. Alles moeten kloppen zodat het einde goed tot zijn recht komt. Hier was dat een stuk minder. Ze gooiden er een paar doden bij en voor de rest was er toch niet zo veel waar het einde op gebaseerd was. In ieder geval niet genoeg om een dergelijke indruk op mij achter te laten. Bij shutter island was er ook een dergelijk einde alleen deze zat een stuk beter in elkaar. Dat het tegenwoordig moeilijk is om een origineel einde te vinden is natuurlijk meer dan duidelijk alleen dat je het dan ook nog hebt over een filosofische onderlaag snap ik niet. Er worden tegenwoordig echt nog wel originele eindes bedacht hoor. Als voorbeeld zou ik de kikker regen bij Magnolia er bij kunnen halen. Dit noem ik films met een filosofische onderlaag alleen dit absoluut niet. Op die manier bedoelde ik dat ik het einde makkelijk vond. Het is dan misschien al wel vaker gebruikt en daar werd het een heel stuk beter uitgewerkt. Als er meerdere film zijn over hetzelfde onderwerp ga ik er strenger naar kijken. Vandaar dat deze een lagere beoordeling krijgt dan als het de enige was in zijn soort.

Tja, de film had verder niet een enge sfeer of iets dus als ze dan op de proppen komen met een paar dode mensen om het maar even wat enger te maken en een paar armoeiige schrikmomentjes dan vind ik dat eerder onder het kopje goedkoper B-horror passen. Die diepere laag waar jij het over hebt valt ook wel mee. Het speelt zich af in zijn eigen belevingswereld alleen daar binnen blijft het toch ook gewoon een normale wereld. (nee ik heb het niet over inception ) Als ze dan een paar schrikmomentjes erbij gooien om het wat enger te maken en zich verschuilen onder de dekmantel dat het allemaal bij het einde van het verhaal hoorde, dan moeten ze op z'n minst een enge sfeer scheppen waardoor het niet overkomt als een zoals eerder genoemd goedkoop B-horror moment. De muziek maakt duidelijk dat ze ook echt wel eng wilde zijn en dat het niet alleen maar was om het verhaal te versterken. Hiermee plegen ze niet alleen een aanslag op de spanning maar ook op het verhaal als geheel.

Volgens mij zijn de anderen ondertussen al afgehaakt met lezen.

In elke film moet inderdaad in een beperkte mate rekening gehouden worden met het einde, maar slechts in een aantal films moet er op een perfectionistische wijze rekening gehouden worden met het einde. The Sixth Sense is zo'n film. De regisseur hoeft tijdens de scènes met Malcolm maar een foutje te maken en het einde wordt meteen een stuk minder goed. Daarnaast moet de regisseur ook oplossingen verzinnen voor problemen die het einde opwekt: hoe komt Malcolm een ander huis binnen terwijl men hem niet ziet en hoe regel je dat zonder dit feit op te laten vallen?

De filosofische onderlaag zit wel in het einde maar die zie je denk ik pas als je de film vaker ziet. Want er zit wel degelijk een bepaalde filosofie in. Onder andere de filosofie dat je als mens in iemands verbeelding leeft. Een bekende filosofie is die dat wij als mens 'gedroomd' worden en als onze dromer wakker wordt, wij sterven. Daar is dit einde naar mijn mening een variant op (Malcolm bestaat na zijn dood alleen nog door Cole. Zodra Cole hem geholpen heeft, sterft hij echt.. Daar komt nog eens de filosofie over wat er na de dood is. Nog een bekende filosofie: dat je de wereld om je heen zelf schept. Als je een kast ziet is die kast er niet: jij denkt dat die er is. Ook die filosofie komt aan bod (de geesten zien alleen wat ze willen zien. Malcolm ziet de kast die voor de gesloten deur staat niet: hij ziet alleen de deur. . Filosofie genoeg lijkt me om over een filosofische onderlaag te spreken (maar ja, jij ziet ook slechts wat je wilt zien ). Ik zag er zelfs nog wat meer in, maar dat is moeilijker uit te leggen (en dit klinkt al behoorlijk vaag).

Natuurlijk worden er nog originele eindes bedacht. Of dit er een is, weet ik niet. Jij schijnt er echter van overtuigd te zijn dat het einde niet origineel is. Dan zou ik toch graag wat voorbeelden van dergelijke eindes willen zien (dit maal liever van films/verfilmde boeken die voor The Sixth Sense uitkwamen). Anders vind ik niet dat je een einde als niet-origineel kan bestempelen. Wat mij betreft: het einde is origineel tot het tegendeel bewezen is. Aan jou om het tegendeel te bewijzen.

De schrikmomenten waren zeker niet de sterkste punten uit de film, maar ook niet belachelijk slecht. Ik heb trouwens het idee dat jij een horror verwachtte bij deze film. Het einddoel van de film is echter niet een goede horror te zijn (hoewel er inderdaad schrikmomenten inzitten).

Wat ik bedoel met schrikmomenten met een diepere laag zal ik aantonen met een voorbeeld.

In Friday The 13th (2009 (ik weet niet of je die gezien hebt) zit een stuk waarin een hond uit het niets tegen een deur opspringt. Je schrikt je dood, het is een schrikmoment, maar behalve het laten schrikken heeft het niet echt een doel: het moment draagt niet bij aan het verhaal. Hier hebben de schrikmomenten misschien wel het doel je aan het schrikken te maken, maar daarnaast leveren deze stukken ook een belangrijke bijdrage aan het verhaal. Dat bedoelde ik met een diepere laag.

Ik ben het nog niet eens met je argumenten.

Naast dat ik opkom voor deze film, moet ik ook even een mogelijk foutje opmerken. Malcolm komt op het spoor van dat hij dood is doordat hij ziet dat hij geen trouwring omheeft, en zijn vrouw de zijne heeft. Eerder wordt echter gezegd dat de doden alleen zien wat ze willen zien. Maar zou Malcolm in dat geval niet moeten zien dat hij de ring WEL omheeft en zijn vrouw maar een ring omheeft?

In elke film moet rekening met het einde worden gehouden alleen ik vond het hier toch heel erg meevallen hoor. Op het einde, en een paar lijken na was er niet zo heel veel om rekening mee te houden. Die onderliggende laag van de lijken waar je het over hebt ben ik het ook niet mee eens. Er wordt wel degelijk rekening mee gehouden maar verder kunnen ze in de hele film zo veel lijken laten zien als ze willen. Hier maakt de regisseur (helaas) ook gebruik van en dit gaat ten koste van de rest.

Zoals ik al eerder heb gezegd was er geen enge sfeer. De schrikmomenten verklappen wel degelijk dat hij ook een spannende film wil maken alleen met een paar van deze loze momentjes bereik je dat gewoon niet. Daar is veel meer voor nodig. Ik verwachtte absoluut geen horror, dat zou het verhaal niet ten goede komen alleen wel gewoon een spannende film waar spanning de bijzaak was en het verhaal de hoofdzaak. Hier wilde hij de spanning echter zo graag er nog bij proppen dat er geen ruimte meer over bleef voor de sfeer waar alle spanning immers op balanceert.

Ik vind die filosofische onderlaag van jou tevens een erg zwak argument. Als er iemand dood gaat roept dat de vraag op wat er na de dood is, dat klopt alleen dat zou dan bij elke dode in elke film zo zijn. Als je op deze manier na films gaat kijken dan kun je zo elke film de filosofische titel toekennen. Bij de film die ik eerder noemde wordt echt duidelijk de gelegenheid gegeven om over het einde te filosoferen en dat is hier niet het geval. Als je over de situatie na gaat denken wel en er dieper op in gaat kom je misschien wel tot enige filosofische mogelijkheden alleen de film zelf geeft hier niet direct de mogelijkheid toe. Als je enthousiast bent over het einde kan ik me voorstellen dat je de filosofie erbij haalt alleen als het meteen als pluspunt van de film te bestempelen vind ik te ver gaan.

Wel typisch dat je zegt dat één foutje in de film al meteen het einde minder goed zou maken en vervolgens komt met een fout in de film. Nu ben ik wel benieuwd of je de film nu minder goed vind door dit ene slordigheidsfoutje. Ik zou dit namelijk niet onbelangrijk willen noemen. Sterker nog het is een van de meest cruciale punten in de film. Hiermee ontkracht je deze uitspraak die je zelf in een vorig berichtje schreef dat je het einde geniaal vindt. Betekent dit nu
dat je het einde niet meer geniaal vind? Die zogenaamde ''perfectionistische wijze waar jij het over hebt zijn ze dus niet in geslaagd.



Films die eerder komen kan ik zo niet bedenken maar dat heeft ook niks met mijn standpunt te maken. Remakes kunnen ook beter zijn dan het origineel. sequels/prequels kunnen ook beter zijn dan het eerst gemaakte deel. Natuurlijk minder origineel en makkelijker bedacht maar ik ga in zo'n geval voor de beste uitvoering en misschien is het concept wel goed, de uitwerking schiet aan alle kanten te kort.

Nee met je een na laatste berichtje ben ik het absoluut niet eens.



Gaat ook niet gebeuren maar ik zal m'n best doen mijn standpunten zo goed mogelijk uit te leggen.

Er was inderdaad niet echt een enge sfeer, maar dat vond ik, in tegenstelling tot jou, niet storend. Ook de schrikmomenten vind ik niet slecht.

Ik snap dat als ik mijn opmerking onderbouw met bestaande en beroemde filosofieën, jij het idee krijgt dat ik die er bij gesleept heb om maar iets te kunnen zeggen. Maar dat is niet zo. Het waren dergelijke filosofieën die bij het kijken van het einde bij mij opkwamen. Om het te verwoorden heb ik gebruik gemaakt van deze bestaande theorieën. Ik vond het einde dus wel degelijk een filosofische onderlaag hebben en ik vind dit een sterk punt. Het maakt het einde net iets krachtiger en zorgt er deels voor dat ik dit einde onthoudt.

Het foutje waar ik in mijn korte reactie over praatte, kwam pas in me op lang nadat ik mijn eerste reactie heb geschreven. Maar na even te hebben nagedacht is dit misschien niet zo'n hele grote fout (dat klinkt natuurlijk alsof ik gewoon koste wat kost mezelf niet wil vastlullen, maar dat is niet zo). Maar alle doden moet er natuurlijk een keer achter komen. Keira kwam er natuurlijk ook op een bepaald punt achter. Misschien zag Malcolm nu de waarheid, omdat hij Cole geholpen had en Cole hem. Er was geen reden meer voor de aanwezigheid van Malcolms geest en dus kwam hij erachter. Daarmee ben ik waarschijnlijk een van de weinige MM gebruikers die eerst iets beweert, dit daarna onderuit haalt en vervolgens dat weer onderuit haalt. Maar ja, sommige fouten zijn er om te herstellen. Ik vind het einde dus niet minder geniaal dan ik het eerst vond en dat vond ik eerlijk gezegd ook niet toen ik dat ene mogelijke foutje opmerkte.

Dat je geen films kent die eerder uitkwamen, met een dergelijk einde heeft wel te maken met je standpunt. Jij beweert namelijk dat dit einde cliché is. Je hebt het over een einde dat je al eerder in films gezien hebt en dat dit er weer in het rijtje is en vervolgens beken je dat The Sixth Sense eigenlijk de oudste film is waarin je een dergelijk einde gezien hebt. Wie weet was The Sixth Sense wel de eerste film met een dergelijk einde en werden jouw voorbeelden hierdoor beïnvloedt? On-origineel is zeker een criteria dat je bij het beoordelen van een een film mag gebruiken (al zie ik dit vaak door de vingers), maar dan moet je eerst oudere voorbeelden kennen dan de film zelf. Anders heb je hierover geen recht van spreken. Dat je niet van dit soort eindes houdt kan zijn, maar dan kan je het nog niet on-origineel noemen zonder stevige onderbouwing. Ik snap ook niet dat je het einde slecht vond, maar goed: het zij zo.

We zijn het inderdaad nog steeds niet met elkaar eens en ik deel je mening dat dit nooit gaat gebeuren. Ik een 4.0, jij een 2.5: die 1.5 gaan we nooit overbruggen. Je hebt je mening over het algemeen goed verwoordt en ik hoop dat dat bij mij ook het geval is.

The Sixth Sense is natuurlijk een bekende horrorfilm die door velen doodeng wordt genoemd. Ik vond hem zelf bij vlagen ook behoorlijk eng, maar het is meer een mooi kloppend verhaal dan een simpele film die de kijker wilt eng maken.

The Sixth Sense bevat geweldig acteerwerk met het kleine jochie als uitblinker natuurlijk. De sfeer zit er vanaf minuut 1 goed in en de regie is vrijwel perfect. De muziek is ook erg goed en de schrikmomenten doen hun ding ook erg goed.

Het einde is geweldig te noemen, en ik had het ook absoluut niet door. Gelukkig wist ik niet dat deze film in zekere zin op The Others leek, anders was de verassing er wel af geweest. Daarnaast maakt dit het alleen maar leuker voor een herziening, want zo ga je de film toch op een andere manier bekijken.

4 dikke sterren voor The Sixth Sense, maar of deze dan ook echt zo'n hoge plek in de top 250 verdient? Ik weet het niet hoor.

Ik zeg niet dat ik het door die bestaande filosofieën niet met je eens ben, het komt alleen wel een beetje vergezocht over. je zegt dat als hij dood gaat je weer na kunt denken over wat er na de dood is. Wel heel erg vergezocht. Zo kun je bij elke film wel filosofieën bedenken. En natuurlijk maakt het de film dan beter voor jezelf alleen de film zelf staat er absoluut niet voor open. Films die er wel voor open staan moeten automatisch iets van bizarriteit in zich hebben. Nou wil ik niet zeggen dat ik deze film de normaalste zaak van de wereld vind alleen ik denk dat je wel begrijpt wat ik bedoel.

Verder heb ik het gevoel dat je wel een beetje aan het overdrijven bent om je argumenten beter vorm te geven. Zo zeg je letterlijk. ''Daarnaast zijn er miljoenen films gemaakt. In het jaar 1999 is het natuurlijk heel moeilijk om met een einde op de proppen te komen, dat nog nooit eerder vertoond is''. Als je kijkt hoeveel films er hier op de site staan en over welke aantallen jij het hebt is dat een wereld van verschil. Dat allemaal om je ene argument ''het is moeilijk om met originele eindes te komen'' vorm te geven. Zo moeilijk is het echt niet hoor. Misschien was het einde toen origineel maar nu zijn er veel meer van dat soort films. Is dit voor jou een reden om de allereerste horror film, haaien film, actie film een hoge beoordeling te geven? Absoluut niet. Dit probeer ik je de hele tijd duidelijk te maken, het gaat om de uitvoering. Verder beweer ik helemaal niet dat het einde cliché is. Je overdrijft de woorden de die ik gebruik. Het enige wat ik heb gezegd is dat dit er weer eentje is voor in het rijtje erbij, en dat stelt teleur. Verder ga je de hele tijd in op dat ik gezegd heb dat het einde on-origineel is. Citeer maar eens een zin waar ik dat zeg. Het enige wat ik gezegd heb is dat dit er weer eentje voor in het rijtje erbij is. Hierboven verder uitgewerkt. Daar maak jij van dat ik het einde on-origineel vind. Je leest wat je wil lezen en kijkt niet naar wat ik echt getypt heb.

Verder zeg je dat deze film niet als horror bedoelt is. Daar twijfel ik ten zeerste over. Het genre dat hier staat geeft dat misschien niet aan alleen ik ben denk ik niet de enige die hier anders over denkt. Sterker nog in een interview met AFI zegt hij dat hij zijn filmposters zag van jaws, the exorcist en dat hij ook zo'n soort film wilde maken. Hij wilde een film met geesten maken. Waarschijnlijk wilde hij zelf dus wel horror maken maar er moest zoals bij al zijn film ruimte over blijven voor een ingenieus plot waardoor er minder ruimte over bleef voor de spanning en er meer verhaal bij kwam. Dit ging ten koste van de spanning/ sfeer en er bleven wat (ik ga het weer herhalen) schrik momentjes over. Nou hebben horrors doorgaand geen heel goed verhaal en deze wel. Door de kenners heeft hij toen waarschijnlijk de genre benaming thriller gekregen. Een goed verhaal dus maar de schrik momentjes bleven over en daar stoor ik me dan aan. Dit lijkt me dus eerder een regisseur die zwaar overschat is en door een beetje geluk in de publiciteit is gekomen. Als je de beoordelingen van zijn andere films ziet en zijn meest recente absolute flop ''the last airbender'' dan is mijn redenatie zo gek nog niet. Mensen houden er gewoon van om een ingenieus einde te zien. Zo is Nolan succesvol geworden. Wat heeft hij behalve het verhaal anders dan nog te bieden?

Het lijkt inderdaad alsof je het foutje (wat in mijn ogen nog steeds een foutje lijkt) verdraait om maar je gelijk te kunnen halen. Ik snap je onderbouwing niet helemaal over waarom het foutje toch weer geen foutje zou zijn. Het is een unieke gave om the sixth sense zo sterk te hebben dat je voorwerpen kunt vastpakken en dergelijke. Je klinkt nu alsof Keira dit ook kon maar goed ik zie je uitleg tegemoet.

Verder nog even mijn reactie op het acteerwerk waarvan jij niet nodig vind dat het van het beeld hoeft te spatten. Ik vind dat ik in een film met deze status zeker wel boven gemiddeld acteerwerk kan verachten. Je gebruikt hiervoor het argument dat hij weinig dialogen kan voeren. Hier ben ik het absoluut niet mee eens. Je probeert het goed te praten. Je kan best zonder dialogen te voeren een goede rol neerzetten, Natuurlijk is het wel een stuk moeilijker alleen dan zou deze film zijn hoge score ook niet verdient hebben. Acteren doe je met je gevoel en beleving en als je perse dialogen nodig hebt om een sterke rol neer te zetten dan zou ik eerder zeggen dat het een gebrekkige acteur is dan dat het acteerwerk niet optimaal hoeft te zijn.

We zijn het er in ieder geval nog wel over eens dat we het er niet over eens gaan worden, dus zijn we het gelukkig nog wel over een ding eens.

Typisch, ik vond de muziek namelijk te nadrukkelijk aanwezig. Ik stoorde me er aan bij de schrikmomenten.

Tja je geeft zelf een beoordeling van 4* dat is nog hoger dan de gemiddelde score en daarmee stimuleer je hem vanzelfsprekend hoger in de top250 te komen. Beetje rare beoordeling dan.

De filosofische onderlaag zie jij niet, maar ik zie hem toch heel duidelijk. Die van wat er na de dood is is nog niets eens het nadrukkelijkst aanwezig, maar ik bespeur hem er wel in. De overige filosofieën vind ik overigens heel nadrukkelijk aanwezig. Ik heb bestaande theorieen gebruikt om dit te verwoorden, maar heb dit wel degelijk zelf zitten denken nadat ik het einde gezien had. Ik vind dat het einde een filosofische onderlaag heeft. Blijkbaar vinden veel anderen dat niet, dus van die bewering wil ik dan wel afzien.

Misschien heb ik je 'die film hoort in het rijtje thuis en dat stelt teleur' verkeerd opgevat. Maar het heeft je dus wel teleurgesteld. Als ik het goed begrijp was je al bekend met dergelijke eindes en vond je dit toen een beetje saai. Maar dat is je gevoel. Ik zou bij een MovieMeter- beoordeling dan wel controleren of deze film niet toevallig eerder kwam. Want ik vind wel degelijk dat je het mee moet laten tellen of een film de eerste in zijn soort was of daadwerkelijk de zoveelste in het rijtje was. Iets geheel nieuws bedenken is immers moeilijker dan iets dat al bestaat te verbeteren.

Of ik nu miljoenen of duizenden films zeg, het veranderd niets aan het feit dat het steeds moeilijker wordt om met originele eindes te komen. Ik ga geen uitgebreide research daarover doen, om iets wat overduidelijk zo is, uit te leggen. Natuurlijk worden er nog originele eindes gemaakt, maar daar moet wel meer moeite voor gedaan worden.

Wat wil je daar nu precies mee zeggen? Misschien was het einde toen origineel, maar nu niet meer? Dat bestaat niet. Een origineel einde blijft een origineel einde. Dat veranderd niet doordat veel andere regisseurs zich hierdoor laten inspireren. Je gaat in deze uitspraak de definitie van het woord 'origineel' een beetje voorbij.

Natuurlijk verdraai ik het foutje niet om alleen maar mijn gelijk te kunnen halen. Anders had ik dat foutje, heel berekenend, nooit opgemerkt. Ik wist dat het in tegenstrijd was met wat ik daarvoor beweerde. Ik zei ook een 'mogelijke' fout. Ik hield het niet voor onmogelijk dat dit stukje gewoon klopte en dat ik gewoon de uitleg ervan niet zag. Daarom ging ik erover nadenken. Ik was al tot de (onderstaande) conclusie en de conclusie dat ik het eerder gewoon niet begreep gekomen, voordat ik jouw reactie daarna las. Dan komt het inderdaad zo over alsof ik gewoon mijn gelijk wil halen, maar dat komt puur doordat jouw reactie toevallig eerder kwam, dan dat ik mijn oplossing/uitleg kon posten. Ik hoop dat je me daarin wilt geloven.

Dan nu mijn uitleg:

Ik heb nooit beweerd dat Keira of Malcolm over het zesde zintuig beschikken. Zij zijn gewoon doden, die Cole als medium gebruiken om onopgeloste problemen op te lossen of nooit verbeterde fouten goed te maken. Malcolm heeft op het einde zijn fout door Cole goedgemaakt. Hij heeft geen reden meer om als geest (in de waan dat hij nog leeft) op aarde rond te zweven. De ringen die Malcolm dan opeens wel ziet leg ik uit als een signaal van buitenaf, om Malcolm te laten weten dat hij dood is en dat hij in vrede kan rusten. Hier heeft Malcolms eigen bewustzijn (voor zover een geest dat heeft) geen invloed op. Het wordt van buitenaf gestuurd. Dat 'van buitenaf' klinkt heel vaag, maar is wel een onderwerp in de film. Daarom is het daarmee uit te leggen.

Hoe Keira erachter kwam, weet ik niet. Dat wordt in de film buiten beschouwing gelaten. Misschien zag Keira (als geest) dat haar zusje vergiftigd werd door haar moeder, en begon ze zich af te vragen of dat bij haar ook niet gebeurt was. Misschien zag ze daarom uiteindelijk de waarheid in. Maar dat is enkel gissen. Daar kun je je fantasie de vrije loop op laten. Of je dan tot de conclusie komt dat het een fout is, of dat het wel uit te leggen is, bepaald deels je beoordeling. Ik geloof in ieder geval niet direct dat het een fout is.

Als de regisseur inderdaad gezegd heeft dat hij een horrorfilm wilde maken (ik geloof je op je woord) geef ik je gelijk: dat heeft hij inderdaad niet bereikt. Ik vind dit echter geen minpunt voor de film.

Ik vind 'meer dan gemiddeld acteerwerk' totaal iets anders dan 'acteerwerk dat van het doek afspat'. Acteerwerk dat niet heel erg opvalt, kan nog steeds heel goed zijn. Je beschuldigt mij ervan dat ik het 'matige acteerwerk' goed wil praten. Dat klopt niet. Ik vind het acteerwerk helemaal niet matig: ik vind het heel goed. Dus hoe kan ik 'matig acteerwerk' dan goed praten?
Maar het is wel een moeilijkheid die bij Willis' rol komt, die ik even wil opmerken. Misschien dat je dan op een andere manier naar Willis' rol kijkt. Misschien had je dat al opgemerkt en maakt dan geen verschil in jouw mening over het acteerwerk. Ik ben het in ieder geval met je oneens (dat ben ik de meeste dingen wel).

Ik denk op zich dat we het best eens kunnen worden. Kut! Zijn we het toch nog over alles oneens

Je kunt een film best heel goed vinden, en tegelijkertijd betwijfelen of hij bij de 250 beste films hoort (want dat is toch het idee van de top 250). Als hij deze film nou een 5.0 had gegeven, zou het misschien vreemd zijn.

The Sixth Sense staat op de nummer 5 in de Top 25 met de beste Horrorfilms van de jaren '90. Vanaf 7 oktober tellen we dagelijks af met een nieuwe titel uit de '90s Horror Top 25 om op Halloweenavond de nr. 1 vrij te geven.

De video: '90s Horror Top 25 - nr. 5 The Sixth Sense

Wat heeft The Sixth Sense nou met horror te maken. En in die categorie is het ook niet zo moeilijk hoog te scoren.

Wat heeft ie er niet mee te maken?

We hebben het over een jochie wat geesten ziet. Geesten zorgen constant voor spanning en schrikmomenten en zien er soms zelfs heftig uit. The Sixth Sense is in alles een spookfilm.

Als je goed bekend bent met bestaande filosofieën, zoals jij wel over komt dan lijkt het me dat je ze sneller in een film herkent dan wanneer je er weinig vanaf weet. Ik (en zoals je zelf al zei) de meeste anderen op dit forum hebben ze niet direct herkent en dat zegt denk ik veel. Het einde van (komt ie weer) magnolia stond hier veel meer voor open dan the sixth sense. Doordat het einde van Magnolia niet te bevatten is als gewoon einde word je wel gedwongen een filosofische houding aan te nemen. Dat ontbrak hier volledig. Nou wil ik natuurlijk niet zeggen dat dit einde helemaal normaal was alleen je werd niet gedwongen filosofisch te gaan denken om het te kunnen bevatten. Nogmaals: als je de bestaande filosofieën kent herken je deze sneller in een film dan wanneer je een filosofie leek bent zoals ik en ik dek vele anderen hier.

Ik vind een einde zeker wel minder origineel worden met de tijd mee. Als bij de eerste haaienfilm op het einde iedereen dood ging (wat natuurlijk een verschrikkelijk cliché einde is voor een haaienfilm) dan is dat einde toendertijd origineel geweest. Echter zijn er nu al heel veel haaienfilms met dit einde. Moet ik dan bij elke haaienfilm met dit einde gaan zeggen dan het een einde is dat je voor het eerst in die ene eerste haaienfilm hebt gezien.

Ik had je reactie begrepen als ik had gezegd dat shutter island the sixth sense had geïnspireerd alleen nu in deze tijd zijn er al meerdere eindes zoals deze en ondanks dat het steeds moeilijker wordt een origineel einde te vinden kies ik bij elke film nog steeds voor de beste uitwerking ongeacht of het hetzelfde einde is of niet. Ik geloof niet dat er ooit een tijd zal zijn waarin alle eindes al eens gebruikt zijn. een origineel verhaal verzinnen hoeft niet zo super moeilijk te zijn. Kijk maar eens bij into the wild hoe ze daar bezig zijn een soortgelijke film te vinden. Ze hebben het toch knap lastig.

Ach uitgebreide research? Eventjes naar boven scrollen en kijken hoeveel films er op staan is zoveel moeite toch niet. Wat ik bedoelde was dat ik het gevoel kreeg dat je aan het overdrijven was om je standpunt meer vorm te geven. Maar goed back on-topic.

Volgens mij snap ik het nog steeds niet helemaal maar als ik je uitleg goed begrijp (wat ik volgens mij niet doe) dan zou hij door zijn fout met cole goed te maken eindelijk kunnen rusten. Als dit waar is vind ik dit absolute onzin. Een mens maakt veel meer fouten in zijn leven dan deze ene, dat hij dan net naar die ene goed te maken zou mogen rusten zou erg makkelijk zijn. Het zou erg zwart-wit afgeschilderd zijn. Hij heeft ondanks dat het niet gefilmd is, zeker meer dan deze ene fout gemaakt in zijn leven. De belangrijkste er uit pakken en de rest gewoon weg laten is een quote die me nog goed is bijgebleven uit je favoriete film donnie darko. Maar goed ik zal wel stoppen over de inhoud, volgens mij zit ik er naast maar ik hoor het graag.

Drs. DAJA verwoord mijn mening over de horrorheid van deze film erg goed in zijn videorecensie, misschien maar eens kijken.

Ik vind het niet kunnen voeren van dialogen van een acteur zeker geen excuus voor matig acteerwerk.



Hieruit merk ik wel degelijk op dat je vind dat Willis zijn rol van het doek laat spatten. Ik versta onder van het doek spatten verbluffend goed acteerwerk die je voor de volle 100% weet te overtuigen en volgens mij heb jij een andere definitie voor ogen en is het daar mis gegaan. Ik vind het weinige voeren van dialogen zeker geen excuus voor acteerwerk dat zoals jij het noemt erg goed is alleen niet van het doek spat. Daar kwam mijn reactie uit voort dat je het probeerde goed te praten.

Ik houd er zelf wel rekening mee dat als ik een film hoger beoordeel dan 3.75 (uitgebreide research ) dat ik hem dan top250 waardig vind. Nou ligt er natuurlijk ook een grens want ik wil niet zeggen dat ik alle 5* films beter vind dan the shawshank redemption. Het ging mij er om dat hij een boven gemiddelde score toekende aan deze film en dat riep bij mij wat vraagtekens op die ik graag door hem ingevuld zou zien worden.

Heb je ook kritiek op de film, waarom geen 5 *

2* of toch voor of toch 2 nee 4, nu ben je niet meer de enige.

Ik leerde die bestaande filosofieën pas kennen nadat ik deze film gezien had. Ik heb niets herkend; ik heb die bestaande filosofische stellingen alleen gebruikt om mijn eigen belevingen van de film duidelijk te maken. De filosofische onderlaag leek mij overduidelijk aanwezig, maar dat schijnt toch niet zo te zijn. Ik zal het zo zeggen: in mijn persoonlijke beleving was de filosofische onderlaag heel duidelijk aanwezig.



Daarom spreek ik bij The Sixth Sense ook van een filosofische onderlaag, en niet van een hoofdlaag. Als ik je goed begrijp is filosoferen bij Magnolia een vereiste om het einde te kunnen waarderen. Dat is bij The Sixth Sense niet zo. Je kunt het einde ook begrijpen en waarderen zonder aan het filosoferen te slaan. Maar in mijn optiek liggen er toch wel degelijk bepaalde filosofische thema's in verborgen. Daarom heb ik het over een filosofische onderlaag.



Deze uitspraak geeft precies aan wat ik bedoel met dat je hier de definitie van het woord 'origineel' voorbijgaat. Origineel betekent 'vernieuwend ten opzichte van wat al bestaat' (uitgebreide research). 'Ten opzichte van wat al bestaat' slaat op alle films die voor de betreffende film zijn gemaakt en sluit de rest (wat daarna gemaakt is) uit. Als je het over origineel gaat hebben moet je dus alleen vergelijken met wat daarvoor uitgekomen is en de rest erbuiten laten. Er kan alleen iets veranderen aan wat na de betreffende film uitkomt, niet aan wat daarvoor uitgekomen is. Het gene waarmee je film vergelijkt verandert dus niet, dus de film blijft origineel of niet origineel: daar kan niets aan veranderen. Of het nu 2011, 2030 of 2100 is. Daar is evenmin discussie over mogelijk als dat deze film The Sixth Sense heet.



'Toendertijd origineel' is dus voor altijd origineel. Anders ga je de definitie van origineel voorbij en moet je een ander woord gaan gebruiken. Het probleem is dat jij kijkt naar de volgorde waarin je films gezien hebt, terwijl je eigenlijk moet kijken naar de volgorde waarin de films uitgekomen zijn.

Vandaar ook dat deze uitspraak fout is:


Nee, het is voor het eerst in die ene haaienfilm GEDAAN en dat moet je inderdaad meetellen. Tenzij jij alle films in exact chronologische volgorde van uitkomen kijkt. Ik vindt de vergelijking met dat einde en The Sixth Sense wel een beetje krom. Want een dergelijk einde is veel makkelijker te bedenken, dat wat je in The Sixth Sense ziet.

Of je origineel als een pluspunt ziet? Dat moet je zelf weten. Ik vind echter dat je het niet als een minpunt mag gebruiken, als je de bewering 'dat deze film niet origineel is' niet kunt onderbouwen.

Uitwerking is weer een ander punt. Natuurlijk kan een later uitgekomen film (met hetzelfde gegeven) beter zijn uitgewerkt. Maar daarbij zou ik dus wel in mijn achterhoofd houden: iets geheel nieuws verzinnen is moeilijker dan iets dat al bestaat verbeteren.



Ik snap dat het overkomt als bewust overdrijven, maar het was onbewust. Ik had inderdaad even naar boven kunnen scrollen, maar de vraag is of dit iets veranderd aan mijn standpunt. Daarnaast maakt iedereen een dergelijke fout wel eens. Ik kan van jou ook zeggen dat je de definitie van het woord 'origineel' had op moeten zoeken en goed had moeten bestuderen, want die gebruik in je reactie voortdurend verkeerd.

Maar goed, back on topic.



Het is waar dat een mens meerdere fouten maakt. Maar weinig fouten zijn zo ingrijpend als de fout die Malcolm in deze film maakt: het in de steek laten van een geestelijk ernstig zieke jongen ,waardoor deze uitgroeit tot een verbitterde psychopaat die hem uiteindelijk vermoordt. Daarnaast lijkt het in deze film alleen te gaan over fouten/situaties met een dodelijke afloop (en die zijn vrij zeldzaam ). Dat had ik even in mijn uitleg moeten verwerken, maar daarom alsnog deze verduidelijking.

Als The Sixth Sense als horror bedoeld was, dan is dat inderdaad mislukt. Maar ik betwijfel of de film als uitsluitend horror bedoeld was. En daarnaast doet deze mislukking voor mij niets af aan de kwaliteit van de film. Ik vind The Sixth Sense veel meer dan alleen maar een horror.





Als je me quote moet je wel op de context letten waarin die quote voorkomt, want nu trek je volledig verkeerde conclusies. Ten eerste heb ik het in dat bericht niet over de rol van Bruce Willis, maar die van Haley Joel Osment. Ten tweede heb ik gezegd dat ik Osments rol wel van het doek vindt afspatten. De andere rollen inderdaad niet, maar ik vind het dan ook geen film waarbij iedere acteur van het doek moet afspatten. Maar er is duidelijk sprake van verwarring, want wij hebben beiden verschillende definities van 'acteerwerk dat van het doek afspat'. Ik maak wel degelijk een scheiding tussen goed acteerwerk en 'acteerwerk dat van het doek afspat'.



Ja, maar niet iedereen beoordeelt op dezelfde manier als jij dat doet. Ik vind het op zich helemaal niet raar om een film een 4.0 te geven en toch te betwijfelen of de film wel bij de 250 over het algemeen beste films hoort. Dan kun je heel strategisch lager gaan beoordelen om hem maar te laten dalen, maar ik geef dan gewoon een punt dat in me opkomt. Maar goed ik zit hier andermans mening te verantwoorden, dus laat ik daar maar mee stoppen.

Nou, ik kijk al uit naar je reactie

Zo dat heeft weer even geduurd maar bij deze alsnog mijn reactie.

Het einde van Magnolia valt inderdaad niet te waarderen als je niet verder wil kijken dan wat je ziet. Dat je hier over een ONDERlaag spreekt dat klopt. Toch vind ik zelf die onderlaag niet duidelijk genoeg over gebracht om als onderlaag te kunnen dienen. Als je diep over een film na denkt dan heeft bijna elke film wel een onderlaag. Maar goed dit is gewoon een verschil in persoonlijke interpetatie van het einde.

Je definitie van origineel ben ik het volkomen mee eens. Het verband dat je daarna legt tussen je standpunt en de definitie echter niet. Je zegt:

Hier ben ik het niet mee eens. Anders geformuleerd betekent origineel ''Anders dan wat er al bestaat.'' (evenals uitgebreide research ) Dat ben je denk ik wel met me eens. Er staat ten opzichte van wat er al bestaat en niet ten opzichte van wat er eerder gemaakt is. Je legt het begrip origineel dus verkeerd uit. Stel: In het jaar 2000 wordt er een film gemaakt over een bespookt huis (cliché natuurlijk), dit was op dit moment de aller eerste en dus toendertijd origineel. In 2000 wordt een remake gemaakt en in 2010 wordt er een gemaakt met hetzelfde uitgangspunt alleen toch in een ietwat ander jasje gestoken (een bespookt schip). De invloeden van de 2000 film zijn duidelijk zichtbaar op de daarop volgende. Het verhaal is nu echter niet meer origineel omdat er al meerdere soorten bestaan. Poltergeist en Insidious zijn ook vergelijkbare films. Door het uitbrengen van insidious is Poltergeist niet meer origineel. Er bestaat nu namelijk al veel meer en het is niet meer vernieuwend ten opzichte van wat er al bestaat. Wat jij doet is echter een labeltje er op plakken die zegt dat het origineel is. Dit labeltje vervalt echter nooit meer. Je kunt de gegeven definitie van origineel dus op verschillende manieren opvatten. Wat jij echter doet is alleen maar kijken naar die ene manier die jou standpunt ondersteund. Ik zeg ook zeker niet dat dat wat jij zegt er niet staat, het licht er maar net aan hoe je het leest. De definitie ''Anders dan wat er al bestaat'' (die anders geformuleerd maar met dezelfde kern mijn standpunt ondersteund) is goed uit te leggen aan de hand van de voorgenoemde voorbeelden. Poltergeist is niet lang ''Anders dan wat er al bestaat.'' Er zijn nu 2 films over dit onderwerp en dus is Poltergeist niet meer ''Anders.'' Heel kort geschreven betekent origineel dus anders.



Ik ga niet de definitie van origineel voorbij, ik ga jou opvatting over de definitie van origineel voorbij en dat is wat heel anders. Ik bekijk het niet in de volgorde waarin ze zijn uitgekomen. Dan zou je ook bij Dawn of the dead kunnen zeggen dat de zombies er voor die tijd echt geweldig uitzagen (wat misschien ook wel zo was). Ik bekijk alles met in mijn hoofd het totale horror aanbod meegerekend. Als ik de zombies van Dawn of The dead ga vergelijken met Dead set, resident evil, day of the dead dan kom ik al snel tot de conclusie dat die eerste zombies eigenlijk niet zo veel voorstelde. Ik kijk dus eigenlijk naar het totale aanbod. Nou wil hiermee niet zeggen dat het einde van the sixth sense onorigineel is maar het is ook zeker niet origineel MEER.



Het is inderdaad een makkelijker einde alleen als je originaliteit als pluspunt ziet dan betkent dat dus ook dat de eerste haaienfilm alvast een puntje voorsprong heeft op rest?



Luister dan!



Tja deze uitspraak kan ik nu net zo goed omdraaien omdat je zelf ook maar via 2 ogen naar de definitie hebt gekeken en je je niet hebt afgevraagd hoe je hem nog anders zou kunnen opvatten. Verder hoed je echt niet alles op te zoeken, dat van die films was alleen maar even een vermoeden die ik hardop wilde uitspreken. Dat is alles maar goed, het heeft verder niks met je punt te maken (wat ik ook al wel door had) dus dit detail is niet zo belangrijk.



Dan nog vind ik het wel erg makkelijk om het gebeuren van dood zijn zo af te schilderen. Het stimuleert mij alleen maar om m'n . omlaag te halen. Dat ze er in deze film voor hebbe gekozen om het zo te doen stoort mij behoorlijk. Het roept gewoon te veel vragen op. Stel hij heeft op de middelbare school een meisje gepest die daar de rest van haar leven last van had dan is dat weliswaar niet zo ingrijpend als wat er in de film gebeurt omdat dit tot zijn eigen dood leidt alleen zeker wel de moeite waard om hem te laten weten dat het niet goed was wat hij deed. Waar ligt de grens zou je je dan af kunnen vragen? Hier trekken ze die bij de belangrijkste gebeurtenis en dat vind ik zelf slecht. Het is dus eigenlijk onmogelijk om een film te maken over iemand die fouten heeft gemaakt in zijn leven. (dat is immers de (hele grove) lijn van het verhaal)





Tja hier verschillen we van mening. Ik vind het wel degelijk meewegen. Als een film het genre dat hij wil zijn niet haalt dan vind ik dat een zwakte. Maar goed dat is puur persoonlijk. Kun je nu nog steeds geen kritiek leveren op de regisseur? Waar hij dacht mee bezig te zijn is hem dus niet gelukt. Ik vind het dan eerder een gelukstreffer dat deze toch goed ontvangen werd. Het genre is echter volledig verdraaid geraakt. Dat hij het met deze bedoelingen heeft gemaakt klopt dus niet.



Ondanks dat we er al achter zijn gekomen dat we over de definitie van acteerwerk dat van het doek spat verschillen wil ik je toch deze nog even laten zien. Dit was wat ik bedoelde met dat ik dacht dat je zijn acteerwerk probeerde goed te maken. Maar goed dat onderwerp is ondertussen al gesloten.

Ik had je inderdaad verkeerd gequote, ik lees het net terug. De verwarring is ontstaan door de bovenstaande quote, misschien dat je mijn reactie nu beter kunt plaatsen.

We komen al dichter bij de kern

Gefiliciteerd U bent aan het einde gekomen van dit toch redelijk lange bericht.

Was niet zo moeilijk, heb alleen je laatste zin gelezen