menu

Pulp Fiction (1994)

mijn stem
4,26 12008
12008 stemmen

Verenigde Staten
Misdaad
154 minuten

geregisseerd door Quentin Tarantino
met John Travolta, Samuel L. Jackson en Bruce Willis

Jules en Vincent werken voor de machtige misdadiger Marsellus Wallace. Vincent komt in de problemen als hij Mia, de vrouw van Wallace, een avondje gezelschap moet houden. Ondertussen is Wallace verwikkeld in een deal met de bokser Butch, die Wallace belazert en er met z'n geld vandoor gaat.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=ewlwcEBTvcg

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van bugels
5,0
Vidi well schreef:

Hoe mooi je uitleg ook is, ik vind het te vergezocht. Een eerbetoon/ verwijzing naar de koffer uit de film Kiss me Deadly lijkt me aannemelijker, gezien de talloze ander verwijzingen naar pop/pulp historie in de film. Ik zie geen reden waarom dit ene object dan een veel grotere boodschap / diepere laag zou bevatten dan elke andere pulpverwijzing dan ook in deze film.


Ik vind het persoonlijk heel elegant en humoristisch en bovenal intelligent, de verwijzing naar 'kiss me deadly' is me bekend en daar zal mss ook wel een stukje ontstaans geschiedenis liggen voor de koffer als motief. Maar het een sluit het andere niet uit. Voor mij past dit puzzelstukje te goed om niet te kloppen. Daarnaast is het precies het soort decadentie dat ik verwacht van een filmsnob als Tarantino.

avatar van bugels
5,0
Basto schreef:

Zoveel chlicées zitten er helemaal niet in zijn films. Sterker nog, ik vind zijn personages en situaties eerder buitengewoon origineel. Zijn doorgaans ook meer gebaseerd op de uithoeken van de cultcinema, dan de main stream wereld van bijv Disney. Die films bestaan wel volledig uit clichées.


Wauw.. ok dan verschilt onze definitie van clichés waarschijnlijk want in mijn ogen grossiert hij stereotypen en clichés, van de kleinste details tot de grote lijnen zitten zijn verhalen ermee doorspekt...

Daarom vind ik een cliché in de koffer ook zo briljant.

avatar van Basto
5,0
bugels schreef:
(quote)


Wauw.. ok dan verschilt onze definitie van clichés waarschijnlijk want in mijn ogen grossiert hij stereotypen en clichés, van de kleinste details tot de grote lijnen zitten zijn verhalen ermee doorspekt...

Daarom vind ik een cliché in de koffer ook zo briljant.


Clichees vind ik wat ik bij Disney zie. Prinsen en prinsesjes, Shakespeariaanse verhalen, duidelijke moraal, vaste patronen, voorspelbaarheid. Bij QT vind ik het juist onvoorspelbaar.

Een gangster die de vriendin van de baas een overdosis bezorgd, de king pin die anaal verkracht wordt, een gangster die uit de bijbel citeert, voordat hij over gaat tot executie... ik heb ze nergens eerder gezien. Ook de asynchrone vertelwijze en hoofdstukindeling is nu niet iets wat je zo vaak ziet (in ieder geval voor PF)

Dus benieuwd welke clichees zie jij daar in ziet.

avatar van bugels
5,0
Basto schreef:

Clichees vind ik wat ik bij Disney zie. Prinsen en prinsesjes, Shakespeariaanse verhalen, duidelijke moraal, vaste patronen, voorspelbaarheid. Bij QT vind ik het juist onvoorspelbaar.

Een gangster die de vriendin van de baas een overdosis bezorgd, de king pin die anaal verkracht wordt, een gangster die uit de bijbel citeert, voordat hij over gaat tot executie... ik heb ze nergens eerder gezien. Ook de asynchrone vertelwijze en hoofdstukindeling is nu niet iets wat je zo vaak ziet (in ieder geval voor PF)

Dus benieuwd welke clichees zie jij daar in ziet.



Een gangster die de vriendin van de baas een overdosis bezorgd:

Dat hoofdstuk gaat over de verboden vrucht en de verboden liefde, er is wat mij betreft geen ouder cliché dan dat. De verboden vrucht gaat natuurlijk over de overdosis, maar een vrouw die twijfelt tussen meerdere lovers is wel een 'done-to-death' kasteelromannetjescliché.


De kingpin die anaal verkracht wordt:

Dat hoofdstuk gaat over Butch, niet over Marcellus. Dat gaat over de underdog die voor 1 keer met de grote prijs vlucht. Maar als hij, voordat hij terug gaat om de baas te redden, even een mooi wapen kiest kom je een ander mooi cliché tegen: 'Like a kid in a candy store'. Ook het verhaal van Fabienne's kant is wederom een kasteelromannetje. Een francaise (een muurbloempje) in een vreemd land gaat op de vlucht met een onbereikbare man. Met nog zo'n mooie 'een ruwe bolster en een blanke pit'.


Een gangster die uit de bijbel citeert, voordat hij over gaat tot executie...

Ja kom op man.. De badguy met gewetensbezwaren die tot inkeer komt en voortaan een goede badass wil zijn!? ...Daar zijn echt talloze voorbeelden van.


Zijn plots zijn cliché, zijn verhaallijnen zijn cliché, zijn karakters zijn cliché...

avatar van Basto
5,0
Ben ik het totaal niet mee eens. Zoals jij het omschrijft zijn het hooguit archetypes, dat is heel wat anders dan clichees. Ze hebben namelijk, zeker bij hem, niks aan kracht verloren.

Maar lets agree to disagree.


3,0
Ik vind het een overhypte film. Buiten de dingen die ik er al van wist vond ik er gewoon niet zo veel aan.

Ik vond het wel grappig dat ze het over patat met mayonaise hadden.

avatar van JanLo
deventerate schreef:
Ik vind het een overhypte film. Buiten de dingen die ik er al van wist vond ik er gewoon niet zo veel aan.

Ik vond het wel grappig dat ze het over patat met mayonaise hadden.
Gelukkig zijn er nog mensen die nog een eigen mening hebben, en niet zo met de cult-kudde meelopen. Ik zou het bijna cult willen noemen!

avatar van Lovelyboy
4,0
Well...let's not start sucking each others dick just yet.

Bijzonder film waarvan ik me altijd afvraag of ik iets mis of hij nu lichtelijk overhypt wordt. Want hoewel Quentin er voor zichzelf weer een bijzonder hommage van gemaakt zal hebben, ontgaat mij dat in ieder geval volledig. Ik moet dan ook bekennen dat ik vind dat er eigenlijk weinig gebeurt, op een paar enkele dingen na, en dat het een echte 'acteursfilm' is en vooral om dialoog draait.

De film begint met het stel dat de diner overvalt en in eerste instantie vrij hoogdravend, vooral Roth dan, een soort van businussplan lijkt te bespreken, de voors en tegens van bepaalde overvallen en dat op een vrij luidde toon, en dat terwijl ze eigenlijk gewoon een stel kruimeldieven zijn. In niet chronologische volgorde maken we vervolgens kennis met de revival van John Travolta, niet veel aanwezig maar wel de spin in het web criminele opperhoofd Wallace, Butch die een coup pleegt, het eerder genoemde kruimeldieven koppel en hoe deze partijen in de problemen geraken en elkaar tegenkomen soms met grote gevolgen. En zoals al eerder benoemd gebeurt er soms vrij weinig en hangt de film aan elkaar van de meeste rare dialogen en discussies met een paar geweldige uitspraken tot gevolg They fuckin' drown 'em in that shit maar soms sleept het voor mijn gevoel zich wat voort en kan het niet echt boeien.

De scene in het pandjeshuis is op bevreemdende wijze geniaal en bijzonder kostelijk te noemen. 'Bring out the gimp' is ronduit geniaal gespeeld met Peter Greene overtuigend als gladde sadist. De scene overigens met de overdosis is ook buitengewoon. Geweldig hoe Vega haar op de grond laat vallen al discussiërend met Lance. De scene in de woonkamer is vervolgens geniaal met een vrij lange shot waar iedereen zich mee bemoeid en het gescheld niet van de lucht is, mooiste de tweede aanwezige vrouw op de bank die alles zit te volgen alsof het een tenniswedstrijd is. Grappig overigens hoe Vega vanaf aankomst tot het eten in het restaurant zo stoned als een garnaal is, overigens bediend door een nagenoeg onherkenbare Steve Buscemi als ober Buddy Holly. De toestand waar Winston Wolf te hulp moet schieten is ook best vermakelijk. WHAT THE FUCK AM I DOIN' IN THE BACK? YOU'RE THE MOTHERFUCKER WHO SHOULD BE ON BRAIN DETAIL!

De stijl en het tijdsbeeld met de heerlijke muziek is prachtig. De niet chronologische volgorde en hoe de drie verhalen in elkaar grijpen is kunstig, de bovengenoemde scenes zijn hilarische en vooral als de spanning en emoties stijgen zijn er ronduit kostelijke dialogen, maar toch gaat het geouwehoer mij soms net wat te vaak nergens over. In dat kader vind ik dat Quentin betere films heeft. Desondanks is Pulp Fiction een vermakkelijke en soms kostelijke film met prima acteerprestaties, vooral Jackson is erg op dreef en wat heeft Willis nog een strak koppie.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:41 uur

geplaatst: vandaag om 14:41 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.