Pulp Fiction (1994)

Nu nog de onderbouwing van je stelling.

Ik ben blij dat ik nog gewoon van een film kan genieten zonder er dagen over te lopen discussiëren of het wel of niet kunst is.

Heel kort dan.

Puntje 1 uit het recept: Preoccupatie met de dood. Ik heb niet de indruk en de film PF laat dat evenmin zien dat QT daadwerkelijk met de (zijn) dood of sterfelijkheid bezig was en dat dat een uitweg vond in zijn film. Hij gebruikt de dood (en daaraan gekoppeld excessief veel geweld) als vermaak, waardoor de dood betekenisloos uit de verf komt. Kortom, bij punt 1 gaat het al mis.

... de rest wellicht een ander keertje.

Wat een lulkoek. Een kunstenaar creëert iets,. een schepping . Hij maakt geen kunst. Vervolgens kan het bestempeld worden als "kunst. Kunst als appreciatie, waardering, erkenning . Daar heeft de kunstenaar geen enkele invloed op., net zo min als de chefkok invloed heeft op het aantal sterren - of niet- die het restaurant krijgt op zijn "kookkunst".. In jouw optiek 'slechte kunst is ook kunst" is dan "kunst een leeg begrip, zonder enige betekenis, onbruikbaar. "Smerig eten is ook kunst". Welterusten...

Ik houd van discussie/polemiek,maar dan op gelijkwaardig niveau en ik ben heel makkelijk in erkennen van mijn ongelijk, mits er op inhoud/ kern gereageerd wordt, en er zinnige argumenten aangevoerd worden. Ik lees hier alleen maar jij-bakken ( vooral van iemand die in zijn top 10, 3 keer Schwarzenegger en heel veel B rommel (horror en actie ) heeft staan, dus geen kaas heeft gegeten van cinematografie en mij de kwalificatie aap geeft. Wat natuurlijk veel meer over hem zegt dan over mij.

Gegroet allen- ik houd het voor gezien.

Ik zeg het niet maar zou bijna zeggen ; "You cant argue with a sick mind" naar de titel van een geweldige LP van Joe Walsh.

Frans, als jij op gelijkwaardig niveau wilt converseren heb je thuis een 20 jaar jongere beauty bij wie je je intellectuele superioriteit door de strot kan duwen.

Iemand die werkelijk intellectueel iets bij te dragen heeft, voelt niet de behoefte om in elke reactie te laten merken hoe slim hij is en hoe dom de rest. Een argument win je niet door constant met je curriculum vitae te pronken, en keer op keer word je hierop gewezen door anderen in elke thread waarin je actief bent. Dit is de reputatie die jij hier hebt opgebouwd.

Nee, een aap kan je dan nog dingen leren.

Don't we know it, Frans. Don't we know it.

Sorry man, we zijn doorgeslagen. Ga je gang, ik geef de beurt aan jou

Laatst nog een keer gekeken. Wat een kunstwerk. Kunst met hoofdletter K!

Hoppa - weer een jij -bak.. Zeg ook nog wat over mijn uiterlijk.... Mijlenver van de inhoud ; Tarantino/ kunstenaar/ kunst. Het wachten is op K-woorden, die zullen ook wel volgen.

Ik kan de preoccupatie met de dood zien in Pulp Fiction. Maar ik kan deze preoccupatie niet zien in dit schilderij

Jij wel?

Pulp Fiction wordt enorm geapprecieerd, gewaardeerd en erkend. Daaraan is geen gebrek. Welke instantie is er dan volgens jou noodzakelijk die deze film tot kunst promoveert?

Ik reageer alleen omdat je toon 'normaal is' . Maar ik ben hier helemaal klaar mee.

Kunst is een subjectief , niet te definiëren kwalificatie / benoeming / begrip/erkenning.. Dat miljoenen zwijmelen bij een film, een schilderij een muziekstuk, zegt meer over die miljoenen dan over 'het voortgebrachte product. Waardering is subjectief en zegt niets over kwaliteit.. Miljoenen betalen voor een Modigliani , terwijl een ander het nog niet op zijn toilet wilt hangen. Kunst zou je kunnen omschrijven als "een expressie van uitzonderlijke kwaliteit'...je voelt het. , dat is zeer subjectief (en is gevoelig voor de nietes-welles discussie, waarbij emoties hoog op kunnen lopen en sommigen hun gelijk het liefst met een AK 47 zouden willen halen- nee ik verwijs naar niemand of welke site dan ook..)

Als atropine Pulp Fiction Kunst vindt dan is het voor Jou kunst. Dus je hebt geen instantie nodig om je waardering bevestigd te zien...

Wat kraam je toch een onzin uit.

Ik vergelijk nergens slecht eten met kunst, maar kunst is voor mij wel een begrip zonder waarde. Vandaar ook de uitdrukking Kunst met een hoofdletter K, waarmee duidelijk gemaakt wordt dat er niveauverschillen bestaan binnen de kunst.

En zo raaskal je maar verder.

Juist die blockbusters met Schwarzenegger hebben zulke enorme budgetten dat ze ook over de beste DoP’s kunnen beschikken met bijkomende middelen en tijd.

Ik zal de jij-bak hier maar achterwege laten.

Ik begrijp wat je bedoelt. Maar we zijn nu wel een stap verder. Kunst is voor jou dus een subjectieve beleving.

Ik ben er klaar mee.

Een jij-bak met een griffel!

Ik ben er ook klaar mee, namelijk met het bekijken van Pulp Fiction. Het was een lange zit, maar ik heb me geen moment verveeld. In het leven van de huurmoordenaars Vincent en Jules is geen plaats voor sentimentaliteit. Zij doden hun slachtoffers zoals men een vlieg doodslaat. Het geweld wordt prachtig gestileerd en met ironie in beeld gebracht. Jules, met zijn coolness, lijkt zo uit een jaren 70 blaxploitation film te zijn geïmporteerd. Dit stijlelement trekt Tarantino door in de scene waarin Jules zijn perverse macht uitoefent over 2 blanke jongemannen voordat hij ze doodschiet. Regelmatig valt het woord 'nigger', ongeacht de kleur van de huid. Als de zwarte onderwereldbaas anaal verkracht wordt door een blanke sherrif dan zou dat zo maar eens een metafoor voor een bepaalde periode in de Amerikaanse geschiedenis kunnen staan.
Hoogtepunt in de film is voor mij de dans van Travolta en Thurman. Travolta is lichtelijk bedwelmd maar danst naar vermogen een interessante paringsdans op de klanken van: You never can tell

Ik stel voor dat user X zich niet meer zo hautain gedraagt, dat users Y en Z zich niet meer uit de tent laten lokken en dat er gestopt wordt met een lange, behoorlijk onzinnige discussie. Een discussie die soms wel over de film gaat dus die blijft staan, een aantal persoonlijke aanvallen zijn verwijderd.

Da's mooi. Ga je nog beschrijven hoe?

Geweld, dood en angst voor de dood, is een centraal thema in Tarantino's werk. In Pulp Fiction speelt hij met dit gegeven door het perspectief van de gewetenloze psychopaat weer te geven voor wie een leven niet telt en dat in contrast zet met de angst van het slachtoffer voor de naderende dood.

Tarantino giet dit gegeven in de vorm 'Pulp Fiction", vermaak. Kunst is nu eenmaal vermaak. QT laat zien dat dood betekenisloos en tegelijkertijd vol betekenis kan zijn.

Heb jij de preoccupatie met de dood nog kunnen ontdekken in dit schilderij van Rothko? Ook niet onbelangrijk, deze Rothko meent het recept voor kunst te hebben en blijkt dus zelf te bepalen dat hij kunst maakt, en niet de ander!

Beetje een algemene analyse. Dan gaat ook elke slasher, elke oorlogsfilm, eigenlijk elke film met een killer en een slachtoffer over pre occupatie met de dood.

Je slaat de spijker op de kop. De mens is nu eenmaal gepreoccupeerd met de dood. Kunstenaars geven daar handen en voeten aan, Edward Munch schildert 'De Schreeuw" en Quentin Tarantino filmt "Pulp Fiction".

Goedkoop effect-bejag met pief-paf-poef en wat bloedspetters op de cameralens is van een geheel andere orde dan een kunstenaar die probeert zijn persoonlijke worsteling met de sterfelijkheid op kunstzinnige wijze op een doek te krijgen.

Iedere kunstenaar drukt zich op een eigen unieke wijze uit. De 'preoccupatie met de dood' vindt in iedere kunstenaar die zich daarop toelegt, een persoonlijke uitweg. De waardering voor deze persoonlijke expressie is uiterst subjectief en afhankelijk van allerlei invloeden als persoonlijke voorkeuren, cultuur en tijd.

The Smoker You Drink, The Player You Get

Denk niet dat Tarantino daar mee bezig is geweest. Hij houdt gewoon van het creeren van een pastiche bevolkt door coole personages en poetisch taalgebruik. Hij is meer van de school van Dick ‘voor je boodschappen ga je maar naar Albert Hein’ Maas.

Snap daarom ook niks van de stelling dat Tarantino zichzelf als kunstenaar ziet. In zijn boek Cinema Speculation staat ook niets dat in die richting wijst.

Mocht ik het talent hebben gehad, dan had ik er net zo in gezeten.

Wanneer is iemand een kunstenaar volgens jou?

Ik denk dat het niet van belang is hoe Tarantino zich ziet. Volgens algemeen aanvaarde definities is hij kunstenaar.

Wikipedia: Kunst is de bewuste creatie van iets moois of betekenisvols met behulp van vaardigheid en verbeelding. Het omvat een breed scala aan menselijke activiteiten, waaronder schilderen, tekenen, grafiek, beeldhouwen, moderne mediakunst, theater, dans, muziek en zang, fotografie, film, architectuur, literatuur en poëzie.

Een mens is nu eenmaal gepreoccupeerd met de dood. Tarantino projecteert dit gegeven in een bewuste creatie als Pulp Fiction.

Iemand is kunstenaar als hij kunst maakt. Maar waar het mij om ging is of hij xichzelf bewust aks zidanig ziet cq zich als zodanig identificeert.

Zoaks je zegt us elk nens gepreoccupeerd net de dood. Vind het daarom ook geen onderscheidend of noemenswardig thema binnen zijn werk.

Pagina's en pagina's gewauwel over kunst.

Kunst hoeft niet "mooi" te zijn, het moet "overtuigen".

Dat is wat een oud collega tegen mij vertelde.

Deze film is geen kunst, gewon een .............gewone film.

30 jaar Pulp Fiction en daarom terug op het grote scherm. Misschien wel de film die ik ondertussen het vaakst gezien heb. En ook deze keer weer van genoten. Blijft één van mijn favoriete films.