Cannibal Holocaust (1980)

Natuurlijk is de mensheid nog helemaal niet zo goed bezig, maar dat is geen excuus. Dat mensen schijnbaar onaangedaan reageren op grote catastrofes is een bekend verschijnsel. ( Op film betrokken : mensen huilen om Jack's dood en niet om die andere 1500 doden van de Titanic. ) Voer voor psychologen en ik kan dat niemand kwalijk nemen. Verbeter de wereld stapje voor stapje, en begin bij jezelf.

Klopt, al heeft de desbetreffende scene wel tot een negatieve invloed op mijn beoordeling gehad. Zowel op creatief als humaan vlak een enorme fail.

Niet als je enige realiteitszin hebt.

Precies, ik denk dat niemand een pluspunt zal geven aan de animal cruelty. Tenzij er een hele vieze pervert hier op MM rondzwerft.

Na herziening toch een half puntje eraf.

Cannibal Holocaust blijft zeer terecht één van de beruchtste films ooit gemaakt. Niet alleen door de soms abnormaal realistische gore. Maar ook door de vele verkrachtingsscene's en de ongelooflijk dierenmishandeling.

Het eerste gedeelte van de film is aardig. Er hangt een aardig sfeertje en scene's zoals bijvoorbeeld het offerritueel waar een vrouw haar onderstukje met een steen wordt bewerkt zijn vrij hard. Verder Robert Kerman doet zijn rol heel behoorlijk.

Toch is het tweede gedeelte van de film het meest opmerkelijkst. De foundfootage beelden zorgen voor een zeer realistische sfeer. De rape scene's voelen op z'n zachts gezegd erg ongemakkelijk aan. De animal cruelty is ongetwijfeld het grootste minpunt. Smakeloze scene's waar een muskusrat levend opengesneden wordt, een aap z'n schedel er wordt afgehakt, een varken dood geknalt wordt, een slang aan het mes gerijgt wordt en hetzelfde lot beging ook een tarantula.

De meest vreselijke moet ik dan nog opnoemen. Dat is namelijk de moord op een reusachtige schildpad die waarschijnlijk al tig jaren in z'n modderige riviertje rond zwom en op een dag uit het water werd getrokken door Chuck Norris (lees Perri Pirkanen) en een Italiaan met de waanzin in z'n ogen. Z'n kop wordt eraf gehakt en het arme beest wordt ontdaan van z'n schild. 2 mannen beginnen vervolgens al de ingewanden uit het beest te rukken. Het meest ongemakkelijke hieraan is dat de afgehakte kop van het beest nog steeds bijt en z'n poten nog steeds bewegen.

Ik vraag me af hoe ziek Ruggero Deodato wel niet moet zijn. En hoe ziek z'n slaafjes (lees: acteurs) wel niet moeten zijn om z'n morbide ideeën uit te voeren op onschuldige dieren.

Het einde waarin de groep één voor één wordt afgeslacht door de kannibalen is ongetwijfeld het hoogtepunt van de film. De gore is beangstigend realistisch en de morbide soundtrack van Riz Ortolani op de achtergrond geeft een nog ongemakkelijker gevoel mee.

One of a kind is Cannibal Holocaust in ieder geval zeker.

Een zeer naargeestige film. Toen ik deze voor het eerst had gezien maakte hij indruk op me:aardig wat gore , het toch wel goede verhaal en de dreunende synthesizer muziek maken dit toch wel een bijzondere horror film. Het acteerwerk is redelijk en het is 1 van de eerste found footage films wat deze ook vrij uniek maakt. Als je deze gaat kijken bereid je wel voor op ranzige gore en dieren die echt geslacht gaan worden; dat is ,vind ik, ook het enige nadeel van de film deze dieren worden gewoon voor de camera doodgemaakt en geslacht, het geeft de film wel een erg realistisch uiterlijk[ieder voordeel heeft zijn nadeel, laten we maar zeggen].Maar geen excuus om deze beelden voor een film te gebruiken. Uiteindelijk toch 1 van de betere en rauwere horror films die gemaakt zijn.

Nou nou nou nou. Zo kan ie ook wel weer. Uwe Boll een 'kloot' noemen is zwaar overdreven. Ik denk dat ik zijn Seed ook maar links laat liggen en zijn game-adaptaties zijn inderdaad ook uitermate zwak. Maar zijn films Darfur en Auschwitz zijn prachtig. Binnenkort wil ik me ook nog gaan wagen aan Rampage, want die heb ik nog niet gezien.

Wat een lekker krampachtige discussie tussen rationaliteit/realisme en principes/moraliteit. Nakada, je probeert mensen jou normen en waarden bijzonder stug op te dringen alsof het ethische juistheden zijn. Als je zo filosofisch onderlegd bent moet je toch begrijpen dat andere mensen die ook een hoge ethische norm nastreven toch een andere mening dan jij kunnen hebben.

Want wie bepaalt dat miljarden dieren mogen sterven zodat mensen oneindig kunnen barbecueën en kunnen maccen ,waarbij grote overschotten nog als afval eindigen, maar dat de grens ligt bij het slachten van een schildpad bij het maken van een film?

Niemand heeft op dit gebied de wijsheid in pacht. Het is prima dat jij je eigen normen en waarden mooi op een rijtje hebt, de logica en nuchterheid van bijv. Jacobaco is evengoed te begrijpen.

De grens ligt bij het met respect behandelen van dieren. Mensen zijn nou eenmaal omnivoren, wij eten dus dieren. Dat is een natuurlijk gegeven. Wat ons overigens niet het recht geeft om dieren te misbruiken. Dat er miljarden dieren sterven om miljarden mensen te voeden ligt minimaal in de buurt van de grens. De behandeling van die dieren ligt er vaak overheen. Een dier slachten voor een film ligt werkelijk mijlenver over die grens heen. Al helemaal omdat er alternatieven zijn. Het kan er bij mij niet in dat iemand met een hoge ethische norm dat kan goedkeuren. Dat jij dat ziet als "stug opdringen" van mijn normen en waarden mag natuurlijk.

Je standpunt kende ik al, en ik kan me er prima in vinden. Ik vind alleen nogmaals dat je wel wat bescheidener en evenwichtiger met je mening om kan gaan. Dit is slechts jou mening over iets waarover niemand de wijsheid in pacht heeft, maar jij brengt het nogal profetisch alsof jou mening de heilige maatstaf zou moeten zijn.

Ik kom gewoon op voor mijn mening. Waarom zou ik daar bescheiden over moeten doen ? Is die minder dan de mening van een ander ? Evenwichtiger kan ik al helemaal niet plaatsen.

Precies en dat gewauwel over de mac en de burger king is ook al zo oud als de weg naar rome.

Omdat jij, in mijn ogen, de afgelopen pagina's een aantal keer aangegeven hebt de ethisch juiste norm te kennen. Die norm is er echter niet, ieder maakt zijn eigen afwegingen bij het nastreven van ethiek en die kunnen compleet uiteenlopend zijn. Jij hebt het bijvoorbeeld over respect naar dieren toe, maar wat is precies respect naar dieren toe?!

Jij hebt je grens bij het exploiteren gelegd, iemand anders vind wellicht dat de wereld beter af is als we massaal onze vleesconsumptie halveren en daarentegen wel voor elke film die gemaakt wordt 10 beesten slachten. (ik noem maar lukraak wat, voor de duidelijkheid.)

Het gaat me puur om de noemer waarmee je jezelf wat verheven opstelt boven de andere waarmee je discussieert; nl ethiek.

'Precies en dat gewauwel over de mac en de burger king is ook al zo oud als de weg naar rome.'

Incest is ook even oud als de weg naar Rome, waar slaat dit op!?!

Omdat het een non argument is. Alsof die scene een statement zou zijn tegen de vreetcultuur. En die is hier al veels te vaak geopperd. (incest )

Ik ben het met dit standpunt volledig eens hoor.

Maar ik kan hiervoor een -naar mijn mening- sterke film geen slechter cijfer geven, omdat het mijn insziens weinig afdoet aan de kwaliteit van de film an sich. Mijn eerste reactie toen ik desbetreffende scènes zag, was dat ik Deodato volledig tot pulp wilde meppen. Wat mij misschien niet veel beter maakt, aangezien ik soms echt wel een kort lontje kan hebben. Maar ik kan dit los zien van het totaalbeeld van de film.

Cannibal Holocaust als film vind ik bijzonder sterk, het gebruik van levende dieren als props afschuwelijk. Maar wat gebeurt is, is gebeurd. Hiervoor kan ik de film moeilijk een minder cijfer geven.

geweldige film, zeer spannend en gruwlijk de natuurbeelden in het begin van de film zijn erg mooi hetzelfde geld voor de meesterlijke soundtrack.

4,5*

Vrij ziek filmpje eigenlijk en dat heb ik mogen aanschouwen in Blu Ray kwaliteit.

De dingen die ik in deze film heb gezien gaan me toch wel vrij ver als ik eerlijk ben en ik ben best een doorgewinterde horrorfan, maar zelfs dit had ik niet verwacht. Met name de dierenmishandeling vind ik toch wel ver gaan en ik ben zeker geen dierenknuffelaar of zo. Maar om een dier te vermoorden voor je film...
Met name hoe ze de schildpad vermoorden en in stukjes hakken staat me nog erg goed bij.

Daarnaast natuurlijk de kannibalisme scènes en om vooral de brute verkrachtingen niet te vergeten. Die vrouw werd me nog eens goed gespietst (no pun intended).

Al met al is dit een filmpje om mensen te shockeren en daar zijn de makers zeker in geslaagd.

Verder is het verhaal gewoon niet boeiend, het is meer een kapstok om zoveel mogelijk gruwelijke scènes te laten zien.
Daarnaast helpen de slechte personages ook niet echt mee. Gelukkig leggen de meeste van de crew toch het loodje.

Kleine 1,5 sterren.

Op de nummer 10 in de Horror Top 25 met de beste horrorfilms van de jaren '80 staat Cannibal Holocaust van Ruggero Deodato, waarbij meteen op de eeuwenoude moviemeter discussie wordt ingegaan of je dieren mag doden voor een film. Sinds 7 oktober tellen we bij Midnight Movie Review dagelijks af om op Halloween de beste horrorfilm van de jaren '80 vrij te geven.

Voor de video: Halloween '80s Horror Top 25 - Nr. 10 Cannibal Holocaust

tis geen horror, tis meer een documentaire over het canibalenvolk op een bepaald eiland.

wat ik zo mooi vind aan de film is dat er echte beelden in voorkomen.

vind het echt een lekkere bloederige film, maar hij is absoluut niet bestemd voor mensen met een zwakke maag.

...?

Het is inderdaad wel heel stom om dit als horror te betitelen...

Troll alert. Waarschijnlijk al vaker geband.

De film zette mij ook aan het denken. Ik vind het kijken van horrorfilms waarin fictieve mensen en dieren op een wrede manier aan hun einde komen doorgaans vermakelijk om naar te kijken: het kan mij niet wreed en realistisch genoeg. Echt menselijk of dierlijk leed vind ik echter totaal niet leuk om naar te kijken. Het is niet zo dat ik er voor weg kijk, en als je mij vraagt de kip die op het menu staat de nek om te draaien zal ik mijzelf daartoe na wat aanvankelijke aarzeling waarschijnlijk wel kunnen aanzetten, maar plezier of vermaak zijn wel de laatste woorden die op dat moment in me opkomen.

Dat is dan ook precies wat mijn waardering voor deze film onderuit haalde. Ik vind een film alleen leuk, spannend, of meeslepend, omdat die mij weet mee te slepen in een wereld die fictie is. Nooit omdat de film mij weet te foppen dat het misschien wel echt is. Nu zat ik (hoewel indirect) gewoon te kijken naar dieren die afgeslacht werden op tv. Dat haalde mij als het ware vanuit de fictieve filmwereld terug naar de realiteit. Daardoor werd de horrorsfeer verpest, voor mij.

Ik vind de discussies bij deze film over de morele normen omtrent de omgang met dieren wel interessant. Wat mij hieraan namelijk altijd opvalt is hoe centraal mensen, en niet dieren in deze discussie staan. Een vervelend insect doodslaan is de gewoonste zaak van de wereld. Muizen of ratten bestrijden we met vallen of gif, terwijl dat toch zoogdieren zijn. Niemand die al te veel stilstaat bij dat dierenleed. Als het dan gaat om boerderijdieren vinden we het wel o.k. dat ze opgegeten worden, mits ze maar een normaal dierenleven achter de rug hebben. Voor paarden, honden en katten geldt dat het eten daarvan norm overschrijdend is, en dat sommige mensen zelfs verontwaardigd zijn over het feit dat men daar in sommige andere landen anders over denkt.

Iets anders dat naar mijn idee illustratief is, is het vermeende belang van de reden waarom een dier gedood is (of het dus is gedood voor voedsel, voor de vacht, voor een film, als ongediertebestrijding, of botweg voor iemands plezier). Het dier heeft daar natuurlijk geen weet van. Het gaat hier dan ook puur om menselijke gevoelens die op dieren worden geprojecteerd: voor mensen maakt het namelijk wel veel verschil of iemand voor een zinloze zaak sterft of niet. Het spreken van ‘moord’ als het gaat om het doden van dieren is ook een goed voorbeeld van dit antropomorfiseren: moord is namelijk het opzettelijk om het leven brengen van een mens.

De afkeer die wij als samenleving hebben t.o.v. mensen die voor hun plezier dieren doden (of pijn toebrengen) heeft dan ook denk ik niet zozeer te maken met de dieren die hiervan het onderwerp zijn, maar met de mensen die dit doen. Plezier hebben aan het pijn doen van dieren is namelijk een vorm van sadisme. En de vraag die dat oproept is hoe een sadist die voor zijn plezier een dier pijn doet omgaat met mensen…...

Ik denk dan ook dat er moreel niet echt iets heel erg mis is met het gebruik van dieren in een film wanneer die dieren niet onnodig lijden, zoals de schildpad waar ze in één keer z'n kop eraf hakten. Alleen vind ik dan niets meer aan de film, omdat ik (en ik denk veel mensen met mij) gewoon een goed stukje horror voorgeschoteld wil krijgen en geen niet-fictieve slachtpartij.

Een leuke uiteenzetting, ik kan me in een aantal stukken goed vinden. Persoonlijk vind ik de film er niet minder door worden. Het is meen ik me te herinneren zelfs zo dat de dieren die gedood worden in de film ook daadwerkelijk opgegeten worden. Dat is dus gewoon een afspiegeling van iets wat we allemaal dagelijks doen. Als de norm zo helder is als nakada zegt, nl wel eten, niet exploitatie, dan is dit daarom bovendien een twijfelgeval. Hebben ze de dieren gedood om te eten en gedacht; 'laten we dat dan ook maar filmen', of was het andersom? Welke van de 2 het ook is, voor de dieren maakt het niet uit.

En zolang deze norm die wij onszelf opleggen effectief nagenoeg geen positief effect heeft op het welzijn van dieren in het algemeen, is die norm wellicht enkel om ons geweten te reinigen? En dus met geheven hoofd de bio-industrie in stand houden omdat wij als beschaafden 'ethiek bedrijven'? Miljarden dieren die vandaag in onleefbare omstandigheden leven om morgen geslacht te worden hebben niets aan die norm.

Procentueel scheelt het nog geen tiende procent als we allemaal lak hebben aan die norm, terwijl een actievere, meer bewuste houding aannemen wél een daadwerkelijk verschil kan maken. Daarom is in mijn visie deze norm een wassen neus.

Stukjes uit deze film gezien.....

Wat een ranzig en smerig geheel. Als je hier voor je plezier naar kijkt zit er wat mij betreft een steekje bij je los. Het kan me niets schelen dat het realiteit is.... het is een realiteit waar ik op geen enkele manier voor mijn plezier naar zou kunnen en willen kijken.

Bah!

Uit principe deze film een 0,5 gegeven, niet eens omdat het zo'n slechte film was, maar vooral door de beruchte scene waar een schildpad wordt afgeslacht. Nee, ik denk niet dat je voor vermaak van anderen (en uberhaupt niet) dieren op welke manier ook mag mishandelen of van hun leven mag beroven.

En ja, ik ben dan wel weer zo hypocriet om verder te kijken, aangezien ik toch nieuwsgierig ben. Verder is het nog niet eens zo'n slechte film, zeker het tweede deel van de film is bij vlagen toch wel boeiend.

Deze film zou eigenlijk behoorlijk shockerend moeten zijn maar is uiteindelijk niet veel meer dan een lange, schier eindeloos strontvervelende opeenstapeling van debiele ranzigheid. En na afloop kun je eigenlijk alleen maar je schouders ophalen en denken 'Oké, dat was het dan.'

Ik word toch vele malen meer door elkaar geschud door bijvoorbeeld de brandblusserscène in Irréversible, de algehele toon in Clean, shaven, de uit de lucht vallende zelfmoord in Haneke's Caché, of, van mijn part, de gesprekken tussen vader en zoon in Todd Solondz' wrange Happiness. Dat is allemaal meer gedoseerd, en geplaatst in een serieuzere context waardoor het shockeffect alleen maar groter is.

Ik vind de context van deze film juist interessant en verre van oppervlakkig. Het uitgangspunt van een stel arrogante cultuurbarbaren die uiteindelijk gestraft worden voor hun onbezonnen, respectloze gedrag getuigt mijn inziens van een serieuze maatschappijkritische blik.