Cannibal Holocaust (1980)

Ik vond vooral het afslachten van de dieren shockerend (muskusrat, schildpad en varken). Viel me trouwens nog mee dat deze film nog enigzins een verhaal heeft. Moeilijk om zo'n film een beoordeling te geven, maar ik houd het op 2,5 sterren.

Ik vond dit maar ziek en zielig. Ik ben toch al niet zo'n fan van dit soort kannibalen-rommel (alhoewel ), maar het totale gebrek aan stijl, sfeer en relativeringsvermogen maken dit maakwerkje toch compleet ongenietbaar.

Het had wel iets van een sadistische peep-show. Bovendien is dat geklooi met beestjes onvergeefelijk. Ik ben niet echte een fervente dierenliefhebber, maar ik vind niet dat een dier moet lijden, gewoon omdat wij er dan naar kunnen kijken. Dat is fout, en degradeert een op zich aardige genrefilm tot totale troep.

1 ster.

Deze film heeft veel indruk op mij gemaakt. Zowel filmisch als thematisch. De film bevat een ijzersterk verhaal waarvan het concept met teruggevonden filmmateriaal de inspiratiebron was voor latere films als "the blair witch project" en "the last broadcast". Ook de soundtrack van Riz Ortolani in deze film is erg bijzonder. De muziek is met momenten zeer bloedstollend en dan weer aangrijpend en werkt nu en dan tegenstellend met de beelden die je te zien krijgt. Dit maakt het allemaal zeer interessant en tegelijkertijd bizar. Bovendien zijn de talloze shots van het amazonegebied werkelijk adembenemend en enorm sfeerbevorderend.

Het staat vast dat het in beeld brengen van een totaal andere beschaving dan de onze tot ethische discussies leidt. Los van deze discussies stel ik mij de vraag wie nu de echte beesten zijn in deze film. De kannibalen met hun verschrikkelijke rituelen? Of wij, kinderen van de evolutie, die alles kapotmaken met onze niet te stoppen exploratiedrang?

Een paar schokkende scenes (waarvan het openrijten van de reuzenschildpad me nog het meest deed (dat was tenminste echt)), maar voor het grootste gedeelte eigenlijk maar saai. Toch wel iets wat je gezien moet hebben.

1,5*.

Eerste en de laatste keer dat ik zoiets kijk.

wat een gruwelijke gore scene's!

Qua viezigheid zit het wel goed, maar geen verhaal en saaie personages en dat dierengeweld vond ik ook niks.

Ik kon er wel naar kijken, maar ik kan dit gore nergens op slaande filmpje niet hoger geven dan een 1,5

De essentie waarom ik de film ook buitengewoon interessant vond (en hij me enigszins deed denken aan Funny Games, een film die ik duidelijk thematisch verwant vind). Een film die zelf onderdeel van wat ze veroordeeld. En daarbij een paar flinke terechte staments maakt.

Voorlopig een 3.5*, maar dat is nog geen compleet vaststaand oordeel.

Ik vind de film opzich wel goed gemaakt, het is dan wel niet helemaal mijn smaak maar toch.. er zaten ook wel redelijk wat mooie locaties in de film, de soundtracks waren goed en de film kwam ook vrij realistisch over.

het was best origineel dus 3,0

het was interessant voor 1 keer maar een tweede keer hoef ik hem niet te zien hoor.

Ik vond het absoluut geen goede film.

Op veel momenten vond ik hem zelfs saai en slaapverwekkend. En ook ik zal maar eens zeuren over het voor mij onnodige dierenleed wat er in deze film zit. Oke ik eet ook gewoon vlees, maar dat wil niet zeggen dat ik moet zien hoe zulke dingen gebeuren en dan heb ik het niet alleen over de dieren die gedood werden om te eten. En daarbij was het bij het varkentje nu echt nodig hem een paar flinke trappen te verkopen? Met de hoofdrolspelers had ik absoluut geen medelijden, als zij de 'kanibalen' met rust hadden gelaten was er waarchijnlijk niks gebeurd. Niks voor mij en horror vind ik erg leuk om te kijken, maar dit was verre van eng. Arme dieren 1*

Lekker lomp (en nogal naast de kwestie).

Matig filmpje, tweede keer dat ik hem zie. Eerste keer was een hele tijd geleden, maar ook toen maakte het niet al te veel indruk. Naar het einde toe wordt het wat intenser, maar het eerste uur is saai.

Het docuteam zijn een stelletje eikels waardoor er weinig overblijft dan een "net goed" gevoel op het einde. Wat die kanibalen trouwens niet minder beestachtig maakt, het laatste zinnetje is dan ook compleet misplaatst.

Verdre is't lelijk, is de muziek hilarisch (slecht) en wil het allemaal niet zo vlotten met de film. Blijkt uiteindelijk nog best een lange zit te zijn.

Vond er weinig aan, behalve het einde dan. 1.5*

Zeer smerig exploitatief werkje.

Opmerkelijk dat er pagina's lang gejankt wordt over diertjes die dood gemaakt worden, terwijl dat misschien nog wel het minst shockerende is uit de film.

Nog opmerkelijker is dat mensen er een serieuze maatschappijkritische draai aan gaan geven. Het lijkt mij nogal duidelijk dat het puur is gemaakt om zo ranzig mogelijke scenes in een film te proppen. Vooral verkrachtingen en inzoomen op damesslipjes was kennelijk nogal interessant voor de regisseur.

Cannibal Holocaust. Als liefhebber van het genre horror moest ik deze klassieker gezien hebben. Was ik er echter maar niet aan begonnen. Een grotere smerige ranzige rommel heb ik nooit eerder gezien. En misschien nog wel erger dan dat: de film was saai. Grove, gewelddadige beelden leveren namelijk niet bij voorbaat een spannende film op. Extreem gewelddadige films hoeven overigens ook niet per definitie slecht te zijn (zie À l'Intérieur), maar ik vond sommige scènes echt niets aan het verhaal toevoegen. De natuur was mooi, maar wel erg slecht op de film gezet. Regie was dus erg zwak, net als de muziek die ook nergens wist te overtuigen. Tel daarbij overbodig excessief gewelddadige scènes op en je komt uit bij een cinematografische drol: 0,5 sterren.

Behoorlijk verontrustende film en daarmee zeer geslaagd. Cannibal Holocaust is beangstigend door haar intense en slimme gebruik van gore en laat zien dat zelfs de meest provocerende smerigheid in functie kan staan van het verhaal. Voldoende reden om een mijlpaal te zijn in de horrorgeschiedenis naast het feit dat dit naar mijn weten de eerste film is waarin het principe van de huis-en-tuin camera zo wordt gebruikt (iets wat op het moment toch gezien mag worden als een revolutie).

Kan eigenlijk wel stellen oprecht geschockeerd te zijn door deze film.

Stond al een tijdje op mijn verlanglijst om te zien en het is er eindelijk van gekomen. Het dierenleed in de film is niet om aan te zien en als dierenliefhebber heb ik moeilijk om dat soort scenes te zien.

De film is onnodig hard en het is duidelijk dat de filmmakers gewoon een controversiële film wouden maken.

Maar als ik wegkijk van het dierenleed dan zit er wel een aardige horrorfilm onder, meer niet.

Ik wil wel nog meer werk van Deodato zien.

Best wel een shoquerende en gore film die niet alleen laat zien hoe primitief de volkeren in het Amazongebied zijn maar ook de primitieve kant van onze maatschappij. Onder meer onze beestachtige houding wanneer we van de 'beschaafde' wereld afgesloten zijn, wat op zich wel bijzonder knap is aangezien de Amerikanen zich maar al te graag laten afbeelden als brave, eerlijke zieltjes. Dat wordt dan ook nog eens aangevuld met een wat naargeestige, sinistere soundtrack en felle geluiden.

In het begin was het idee van enkele primitievelingen die een arm aan het opvreten waren nogal redelijk misselijk makend, al wennen dat soort scènes na een tijd gelukkig wel. Wat verder ook opvalt is dat alles er 'echt' uitziet, alsof de acteurs werkelijk opengereten werden en de ingewanden ook echt uit het lichaam gehaald werden, en dat in een tijd dat er nog geen sprake was van cgi, dus wat effecten betreft scoort de film opvallend goed. En om nog maar eens op de beruchte dierenscène in te gaan: ik vond alleen het doden van die reuzeschildpad en van dat varkentje iet of wat erg, dat hadden ze ook even goed in scène kunnen zetten (maar ja, het is een film uit 1980, ondertussen zijn dierenrechtorganisaties wel wat strenger). Dat die vogelspin of slang gedood werd kon ik nog mee leven..

4.0 sterren

Het concept van het teruggevonden filmmateriaal spreekt mij ook erg aan. Samen met de beelden genoeg aanleiding voor commotie en verontwaardiging. Wat dat betreft zeker een geslaagde film als mensen twijfelden wat echt is en wat niet. Een boodschap over wreedheden van zowel westerlingen als kannibalen vind ik te slap. Dan vind ik de film eerder een aanklacht tegen de niet te stillen journalistieke honger.

De goorheid die de mensen wordt aangedaan komt goed over, zoals de verkrachte vrouw op de paal, de afgesneden penis. Knap gedaan. Vraag me wel af waarom ze rustig blijven filmen als hun collega's worden gedood, had veel meer paniek moeten zijn.

Maar dan de rest van de acteerprestaties, wat een droevenis, vooral die reportagemakers. Dat gedoe in NY had ook overtuigender gekund. Bijna net zo rampzalig als de vreselijke muziek die telkens aanzwelt als er weer iets gebeurt, zelfs als er 'opeens' een wild dier verschijnt. Flinke afknapper..

Jammer, als dat en het onnodige dierenleed er niet in zaten, had ik de film hoger gewaardeerd.

Cannibal Holocaust is natuurlijk ook niet zo'n film dat het spannend is en dat je op het puntje van je stoel zit. Toch vond ik het acteerwerk beter dan Blair Witch. Ik vind alles ook erg goed gecast vooral die kannibalen.

Maarja jij vond BWP wel goed dat is jou mening prima.

Toch vraag ik me wel af waarom jij de muziek van deze film slecht /oubollig vond ? Wat voor muziek had dan beter bij deze film gepast ?

Eindelijk heb'k deze klassieker onder de kannibalenfilms bekeken,
in 2001 opgenomen op VHS van "Kanaal 2" als onderdeel van een "Filmnight Special" gepresenteert door Jan Verheyen.

Vreemde film...
Het is absoluut GEEN Horrorfilm zoals de meesten zeggen, maar eerder een soort documentaire-achtig gefilmd verhaal vol schokkende beelden van menselijke mishandeling en dierlijk leed.

Je ziet o.a. een reuzenschildpad geslacht en opengehaald worden
Aapjes wordt de schedel ingeslagen en vervolgens uitgeknepen, da's uiteraard enkel bedoeld om aan voedsel te geraken maar hier laten ze dat tot in't gruwelijkste detail zien, hetgeen wij hier in België niet meer gewend zijn om zelf te doen, dat ligt kant en klaar bij de beenhouwer in de etalage.
Je zou voor minder op slag vegetarisch worden

Vrouwen en mannen komen regelmatig frontaal naakt in beeld, worden verkracht en op gruwelijke wijze afgemaakt, dit allemaal in het decor van het woeste Amazonewoud.

Ik heb vroeger nog zulke films gezien en kan je verzekeren dat deze de "beste" is van allemaal, maar ik zit niet te wachten op nog meer van dat, geef mij maar het andere soort Horrorfilms met demonen en vampiers, dit is mij iets té realistisch.

6,5/10.
Hij is nergens vervelend of langdradig,
een klassieker in't genre van de Kannibalenfilms.
Die worden naar mijn weten niet meer gemaakt...?

Ruggero legde de lat hoog met deze erg extreme kannibalen-film voor filmmakers met hetzelfde genre in gedachten. Ook voor wat censuur deinst hij niet terug. Niks denkvermogen terroriseren over hoe het er nou precies uit zou zien, wat er gebeurd dat zie je, en dat wil nog wel eens op je maag werken. Hannibal Lecter is niks vergeleken bij deze mensen, dit Amazone-gebied is een voorstukje van de hel!

Ze zijn er in geslaagd om een film te maken die je geest totaal opfockt. Het is voornamelijk in blair witch stijl geschoten, waardoor je toch dat gevoel krijgt dat het echt is. Jammer genoeg, hebben ze echte dieren gebruikt, dus qua dat IS het ook echt, wat net dat extra zetje in de rug geeft. Ook actrice Francesca Ciardi, die een van de journalisten speelt, heeft er moeite mee en kan haar levensechte braakneigingen niet meer onderdrukken, reality TV op haar best.. so to speak..

Ook de sfeer en de herhaaldelijke geluiden zijn erg verstorend, maar uiteraard wel bijpassend in deze film.

Voor de rest is het niet veel soeps, het acteerwerk is knudde, het is niet goed uitgewerkt, en verhaal.. tja verhaal.. het gaat hier puur om het kannibalisme!

Niet aan te raden voor lichtgevoelige kijkers en de tere zieltjes met een zwakke maag! Maar als je een beetje van de zieke films bent een 'must-see'.

Een film waarin echte dieren op gruwelijke wijze geslacht worden is voor mij echt onacceptabel. En natuurlijk, mensen eten dieren en in slachthuizen gebeurt het ook. Maar voor een film? Puur voor het vermaak van de kijker? Dat is te walgelijk voor woorden.

Het concept van de film spreekt me enorm aan en ik ben liefhebber van martelscènes e.d.. Waarom is dit anders?

Omdat het echt is. Als ik een Snuff-movie zou zien zou ik waarschijnlijk ook moeten kotsen. Mensen en/of dieren zouden nooit gedood mogen worden voor vermaak. Dat dit blijkbaar acceptabel gevonden wordt schokt me eigenlijk nog het meest.

''You did it goddamnit! They've just invited us to dinner!''

Beetje vreemd eigenlijk, de (hoge) score die ik aan deze Cannibal Holocaust geef. Kan er zelf ook nog niet helemaal bij, want ik ben niet echt van de shock-horror, maar deze zieke en bizarre trip wist me behoorlijk mee te slepen. Indrukwekkend.

Ik vind deze film best moeilijk te beoordelen, maar ik heb echt een paar keer, tijden lang met open mond, aan beeld gekluisterd, zitten kijken naar deze film. De briljante, beklemmende muziek draagt bij aan de onheilspellende sfeer en een aantal scénes zal ik nooit weer vergeten. De scéne met dat (reuze)schildpad ging bijna té ver...

... maarjah, onze vrienden in de jungle moeten ook eten. De manier waarop maakte het erg indrukwekkend, net wat té, maar oké. Voor de rest nog ge-noeg (!) fascinerende scénes, zoals de verkrachting (+ onthoofding) op het laatst, de lul die eraf wordt gehakt, de vrouw op die spies, de muskusrat (brrr) en ga zo maar door. Eng, ziek, gestoord en vaak moeilijk om met een normaal gezicht naar te kijken, maar de film wist me verrassend mee te slepen en kent een simpele, maar duidelijke boodschap. Knap.

De film kent tussendoor nog wat (zwarte) humor; zie quote bovenaan bijv. en de muziekkeuze onder bepaalde scénes, vreselijk. Tsjah, dikke voldoende. Damn!

Heb geen idee wat ik hier nu van moet vinden. Wat wil de filmmaker ons eigenlijk vertellen? Dat wij als consumenten maar alles tot ons nemen en het blijkbaar niet ver genoeg kan gaan? Zo van "jullie willen het extreem, hier zul je het krijgen ook en nu maar zien wanneer je afhaakt". Wil hij dit aan de kaak stellen en ons vervolgens steeds akeligere scènes laten zien?
Wat hij ook heeft willen vertellen, de uitwerking was rotslecht. De verschillende kannibalenstammen zijn zo ontzettend plat en respectloos verzonnen, dat het gewoon lachwekkend was om naar te kijken. Het talrijke dierenleed was onnodig en voegde werkelijk NIETS toe aan het verhaal. Wat kan mij het schelen hoe die gasten aan hun eten kwamen tijdens die tocht! Daarnaast waren de acteerprestaties niet bepaald om over naar huis te schrijven. Na het zien van de verkrachtingsscène (de verkrachting van een vrouw door de filmmakers was het voor mij helemaal duidelijk dat ik dit geen goed film vind. Ik kan veel hebben en kan zelfs wel kicken op gruwelijke scènes, maar ze moeten in de film wel een doel hebben en te plaatsen zijn in het verhaal en dat vond ik bij deze film en met name deze scène allerminst het geval.

Na deze film voor de zoveelste keer te hebben gezien wordt het wel eens tijd voor een recensie. Ruggero Deodato heeft met Cannibal Holocaust zo'n beetje de meest controversiële film ooit gemaakt, and I like it!

Cannibal Holocaust heeft de standaard gezet in het subgenre en vele andere films proberen mee te liften op dit succes, maar allemaal falen ze, de ene meer dan de andere. De smerige jungle sfeer die over deze film heen hangt is ongeëvenaard. Mooie natuurplaatjes, veel wilde dieren maar vooral modderige mannetjes met speren die de wreedste rituelen uitvoeren. Een groepje documentairemakers die uiteraard geen normen en waarden kennen en de meest mensonterende dingen uithalen zorgen voor een zeer misselijke, controversiële film die maar één vraag oproept: Wie zijn nu de echte beesten? De inboorlingen of de Westerlingen?

Het eerste gedeelte van de film laat de speurtocht naar de verdwenen documentairemakers zien. Als je denkt dat je dan al schokkende beelden te zien krijgt, wacht dan maar tot het tweede deel waarin je de verloren tapes van de documentairemakers te zien krijgt. Schokkend en realistisch. De rituelen die de kannibalen uitvoeren zijn ziek. Zo worden er op niet al te frisse wijze baby's verwijderd, vrouwen verkracht met stenen, worden er ballen afgesneden en vinden er onthoofdingen plaats. Dat een aantal van deze dingen in documentaire-vorm gebeurd geeft een erg realistisch gevoel. Het schijnt ook dat de acteurs nog geen idee hadden in wat voor een film ze zouden spelen toen ze aankwamen in de Amazone. Deodato was destijds ook gearresteerd en verdacht van moord wegens het ombrengen van zijn cast. Zij hadden ook een contract getekend om een jaar na het filmen buiten beeld te blijven om hun verdwijning echt te laten lijken. Snuff in zijn puurste vorm dus.

Waar deze film mede zijn controversie vandaan haalt mag duidelijk zijn; animal cruelty. Er worden zeven (het aapje werd in twee keer gefilmd dus er stierven er twee) verschillende dieren voor de camera vermoord. De ene gruwelijker (schildpad) dan de ander. Als dierenliefhebber is het moeilijk om er naar te kijken, maar aan de andere kant weiger ik om de film er op af te rekenen zoals de meeste doen. Van al het andere heb ik namelijk wel genoten en bovendien heeft het slachten van dieren wel het gewenste effect, namelijk het opwekken van pure walging. Het gevoel wat je de hele film hoort te hebben. Ik praat het slachten van dieren absoluut niet goed, maar het gebruik van nepbeesten had waarschijnlijk een stuk minder impact gehad. Deodato was ook niet van plan om een echt aapje te gebruiken maar werd aangedrongen door de inboorlingen omdat het een delicatesse voor hen was. Alle andere dieren werden ook opgegeten. Ruggero Deodato claimt later dat hij spijt heeft van het filmen van echte animal kills.

Wonder boven wonder heeft de film ook nog een zeker verhaal. Voor de mensen die zich blindstaren op het dierenleed en een 0.5 stemmen heeft het waarschijnlijk geen toevoeging, maar ik vond het wel wat hebben. Komt wellicht ook omdat de gevoelens die je krijgt bij de verschillende walgelijke scenes worden versterkt door de werkelijk fenomenale soundtrack. Eén van de sterkste ooit, wanneer ik die hoor zie ik de hele film voor me. Ijzersterke scene vond ik het dan ook toen die hutjes in de fik werden gezet. Geen enkel moment zag ik de kannibalen als kannibalen, maar eerder de rijke Westerlingen die de echte beesten waren. Het einde vond ik best schokkend ook, vooral de docu-stijl waarin het gefilmd wordt. De spanning is zeer beklemmend wanneer de Westerlingen in de buurt zijn van de inboorlingen. Onheilspellend en sfeervol. Schokkend en realistisch. Spannend en ontroerend. Cannibal Holocaust is een klassieker in mijn ogen en zal me altijd bijblijven als één van de ziekste en rauwste films die ik heb gezien.

Bij momenten erg goed.

Cannibal Holocaust is enerzijds een film die het meer dan waard is herdacht te worden, maar anderzijds een jammerlijk gedateerd concept. Althans, het jaren 80 sfeertje waar de film voor velen op leunt. Maar eerlijk is eerlijk Cannibal Holocaust behoort vandaag de dag nog steeds tot de top 10 obscure films aller tijden.

En de film laat zien waarom; een turtle wordt zonder pardon uit elkaar geropt alsof het een naïef speldkussentje is dat wanhopig opzoek is naar draad. De ledematen worden er af gehakt en de nog warme dampende organen worden zo expliciet mogelijk vastgelegd. Erg toffe scene die menig mens zal doen kokhalsen, glimlachen of schreeuwen van plezier, narigheid of ellendigheid. Wat het ook moge zijn, de scene staat, en doet zijn werk dus goed.

Toch enigzinds jammerlijk dat deze bulgor wordt opgevolgd door typische genrecliches, jammer voor Boogeyman, maar laten we wel zijn: Het is een baanbrekend genrefilm, period. Ach, de film ratelt het patvag bij elkaar; penissen en flamoessen vinden het slagersmes in de rituelen van de lokale bevolking.

''Steeds vaker wordt het massa toerisme bekritiseerd omdat de lokale bevolking niet mee profiteert''
- De Telegraaf.

Oh, en ook hier natuurlijk een groepje sjonnies (en Anita) die als dynamische goudvissen door het eiland banjeren vervolgens de gillende bavianen met rastahaar op lopen te naaien tot de druppel over de emmer loopt en zij zelf het slachtoffer worden van een brute marteling. Een erg toffe climax met een tegenvallend einde. (Het materiaal verbranden)

Desalniettemin; een ruige safari met een stabiele gorefactor. Maar af en toe ook tussen de lijntjes saai en oninteressant. Cannibal Holocaust: De gore maakt de film, de film maakt pandemonium.

Cannibal Holocaust

Deze film is volgens sommige het summum van het exploitationgenre, iets waar ik nooit echt veel interesse voor gehad heb, maar door de vele levendige discussie's die dergelijke films opleveren ben ik er wel geinterreseerd in geraakt.

Het eerste wat me opviel is de soundtrack. Die had ook zo in een romantische, komische jaren tachtig film gepast, en was vooral bij sommige beelden een groot contrast van wat er vertoond werd. De spannende stukken muziek vond ik een stuk minder maar dat zal wel bij het genre horen.

Dan de film zelf. Ik heb eigenlijk de hele 95 minuten met open mond zitten kijken. De hele verhaallijn beviel me wel. Een team moet de film van een verdwenen team opzoeken waarbij de hoofdzaak de omgang met die locale bevolking is. Dit is mijns inziens de boodschap van de film naast het gegeven dat wij als westerlingen waarschijnlijk net zo barbaars zijn als zij.

Dan (om in te haken op de dieren discussie) vind ik dat er naast die schildpad nog veel meer dieren afgeslacht worden, en ik vind dat niet kunnen. Ik weet niet of te maken heeft met de jaren tachtig dat men niet zo nauw keek op dierenleed of misschien in Italie niet, maar een dier slachten alleen voor een film klopt niet. We zien een varken doodgeschoten worden, een spin, een slang en een schildpad in stukken gehakt worden, en dan ook nog zo'n lief klein Mr Nilson aapje zijn hersenen opgezogen worden, alleen voor entertainment.

Dit alles overzien, vind ik het echt heel moeilijk een cijfer te geven. Moet ik net als anderen de film de laagste score geven als protest tegen die mishandeling, of beoordeel ik de film op de rest, want vermakelijk (zonder een psycho te zijn) was het wel. Ik denk dat ik het laatste doe, waarbij ik wel nogmaals gezegd wil hebben dat ik dus het dierenleed veroordeel.

3.5

Kannibalistische componist.

Deze irritaties opwekkende horrorklassieker en cultfilm pur sang, doet dat niet alleen vanwege het zogenaamd zo bedoelde amateuristische camerawerk. Als kijker ben je best bereid te geloven dat de gevierde groep documentairemakers in de jungle waarschijnlijk opereerden zonder de cameraman die hen zo gevierd had gemaakt. Ondanks dat de kannibalen geenszins een enge indruk maken, kun je jezelf als filmmaker ter plekke natuurlijk geen vaste camerahand permitteren, je weet maar nooit wanneer je een klein zwijntje moet trappen. En zelfs dat lukt weinig overtuigend en dus schiet je hem maar dood. Gewoon lekker improviseren met zijn allen en het script gebruik je vervolgens om brand mee te stichten. Vlammen in een avonturenfilm horen er nu eenmaal bij. Voor je het weet roept iemand 'Vietnam!' en heb je er een volledig nieuwe doelgroep bij. Daarom kun je ook het beste altijd een paar laffe doses neukcinema inpassen. Onder het mom 'Rape!' heb je alweer een dozijn glunderende gluurders te pakken.

En terwijl de cast en crew hoogstwaarschijnlijk samen de grootste lol heeft beleefd aan dit niet-werkende griezelfilmpje in de jungle, heeft men toch een klein blauwdrukje gemaakt. Heden ten dage is het subgenre zelfs weer succesvol nieuw leven in geblazen. Maar veel meer dan dit heeft deze kannibalenfilm niet te bieden. Lachen om de slechte dubs en het hemeltergende acteerwerk zit er namelijk niet in. Huiveren om de pikafhakkende kannibalen ook niet. Ze geven de hoofdrolspelers in elk geval alle ruimte om te vluchten en van vrijwel niets gaat een bedreigend sfeertje uit. En zo duurt de film maar voort, ondersteunt door een belachelijke score die niet alleen ongepast maar ook nog eens van bedenkelijk niveau is. Zelden wekte muziek zoveel weerzin op. Wat dat betreft hulde aan de componist: de enige die de griezelfactor bereikte en elke rechtgeaarde muziekliefhebber zijn eigen oren wil doen opvreten.

Matig.

Ik kan heel moeilijk beslissen wat ik deze film moet geven.

Van tevoren had ik een hele gruwelijke film verwacht, maar het is eigenlijk meer de impact van enkele scenes dan de gore die men toont die zo hard aan komt. Vooral de verkrachtingen blijven iedere keer weer ongemakkelijk om te zien, waar de veelbesproken dierenscenes toch minder schokkend on screen waren dan ik dacht. Ik bedoel, ik kijk ook met plezier naar Bear Grylls in Man vs Wild en schrik daar ook niet als hij een schildpad of slang dood en opeet. Het was in sommige gevallen alleen de zinloosheid van het doden wat me vreemd over kwam. De schildpad scene, ook al at men het beest wel op na afloop, kwam gewoon heel vreemd vanuit het niets opzetten en leek vooral er in gezet om te choqueren. Hetzelfde geldt voor de executie van het varken of het martelen van een neusbeertje, allemaal vrij zinloos en ondanks het feit het doden zelf niet heel smerig was om te zien, was de psychologische impact enorm.

Wat verder wel opviel, was dat het acteerwerk zeer behoorlijk was en de film absoluut intrigeert. De politieke boodschap die aan het einde vrij duidelijk lijkt, wordt echter door de regisseur steevast ontkent, dus of men nu wel of niet iets wilde zeggen is onduidelijk. Als er echter een boodschap achter zit, blijf ik erbij dat het nogal dubieus is om een statement te maken tegen de manier hoe mensen geweld exploiteren, door dit te uiten in... een exploitatiefilm.

Echter, de schaamteloze manier waarop de regisseur zich misdragen heeft tegenover zijn acteurs en de figuranten zijn niet goed te praten en laten ook een nare smaak achter. Het is duidelijk dat meneer Deodato absoluut een harde film wilde hebben, maar de manier hoe hij zijn doel probeerde te bereiken, zoals acteurs tot seks dwingen, te weinig in een vreemde valuta uitbetalen, hen tot diermishandeling dwingen etc. In dat opzicht is de film in enkele opzichten wel geslaagd: het choqueert behoorlijk, maar niet door de gore (die me eigenlijk behoorlijk tegen viel). De eventuele diepere laag die zou meegegeven zijn komt eigenlijk matigjes naar voren, omdat de film precies doet waar het de maatschappij van zou beschuldigen. Nee, Cannibal Holocaust is een geslaagde horrorfilm, maar slaat tegelijkertijd de plank ook behoorlijk mis. Toch wel interessant om te zien, al kan ik me nog steeds moeilijk voorstellen dat men toentertijd dacht dat het hier om een snuff-film ging.

mijn God wat een gruwelijke film, zo worden ze niet meer gemaakt!
al is het natuurlijk wel een beetje ver van mijn bed -voor zo ver ik weet
is mijn buurman geen kanibaal, en is het nooit echt spannend
maar het blijft een rauwe, ruwe, ongekookte ongewone schildpaddensoepfilm
daarom lieve jongens en meisjes van de Moviemeter sla deze maar over
3,0

mijn allereerste kannibalen film, er volgen er nog 2.

Wat me opviel is dat het bijzonder knap geschoten is en mooi gemaakt.

In het midden van de film had ik alleen nog maar eigen schuld dikke bult.

3,5 ster

Wat kunnen smaken toch verschillen. Waar anderen dit de beste horrorfilm vinden en de soundtrack geweldig, vind ik het maar een hele matige film. Onvoorstelbaar ook dat men dacht dat acteurs hier het leven bij lieten.
Toegegeven de wraak van de kannibalen zag er best overtuigend uit, maar helaas bleef het daar ook bij. De rest zag er allemaal behoorlijk nep uit. Uitzondering daarop en meteen het grootste dieptepunt in deze film is de dierenmishandeling. Totaal zinloos, had gemakkelijk op een andere manier gedaan kunnen ( moeten ) worden.
Ook de geroemde prachtige plaatjes vielen mij erg tegen. Veel meer dan wat Wings over Holland en een paar papagaaien en apen komt het allemaal niet. Alles behalve adembenemend.
De soundtrack kon mij ook niet echt bekoren. Een typisch jaren tachting muziekje en net als de natuurplaatjes niet echt memorabel.
Kan het verhaal dan nog wat redden ? Niet echt. Ook hier niets bijzonders of opzienbarends. Veel verder dan wij zijn de echte wilden komt dat ook niet. ( Bevestigd door het teken op de vrachtwagen aan het einde ? )
Nee, al met al een tegenvaller. Naar mijn mening is zijn reputatie volledig gebaseerd op het gedoe er om heen en de dierenmishandelingen.
Geen 0.5* , die bewaar ik voor de allerslechtste films, maar ook niet meer dan 1*.

Best vermakelijk door de sfeer die de regisseur weet te scheppen. Langdradig of saai wordt het niet doordat je tijdens het kijken benieuwd bent wat er gaat volgen.
De status van verschrikkelijke, shockerende film is niet onverdiend maar vandaag de dag is er weinig shockerend meer aan. De scène waar ze het schild van een schildpad halen was wel vies maar voor de rest is de film behoorlijk tam. Door zijn status had ik erger verwacht.

Redelijk.