Lolita (1962)

Uiteraard niet. Als de moeder van Lolita in het boek van Nabokov ook zo'n onuitstaanbaar mens is, dan heeft Shelley Winters haar rol natuurlijk uitstekend gespeeld. Je zou dus aan mijn opmerking ook een positieve draai kunnen geven. Maar misschien heb ik dat in mijn bericht niet helemaal goed uitgedrukt en komt dat zodoende nogal verwarrend bij je over. Op mijn 4,0* waardering heeft het acteren van Shelley Winters in ieder geval geen invloed. Deze waardering is gebaseerd op het feit, dat ik de film af en toe langdradig vond en dat hij gewoon te lang duurde. Als deze film slechts 2 uur geduurd zou hebben dan zou dat voor mij lang genoeg geweest zijn.

Sorry, de reactie was alleen maar bedoeld om een positieve draai te geven aan het acteren van Shelley Winters. Zowel haar spel als dat van Peters Sellers levert een heerlijke bijdrage aan de film.

In Lolita wordt een boeiende karakterontwikkeling geschetst met een enorme rijkdom aan subtiele details. De kleingeestigheid van een fatsoenlijke, geleerde heer groeit in het verhaal naar een steeds enger en benauwd wordend gedrag. De 'irritatante' wijze van acteren van Winters of Sellers draagt een stevig steentje bij, om door de uiterlijke schijnheiligheid van Humbert Humbert heen te prikken. De onmacht bij de onderhuids oplopende geprikkeldheden van de professor wordt zo door het 'vreselijk' acteren van de twee prachtig benadrukt.

Het eerste deel van de film, een banaal gegeven, verloopt in een toneelstuk-progressie, maar Kubrick kent zijn zaken, want het begin van de film toont het einde zodat men nieuwsgierig blijft kijken.

Het tweede deel van de film krijgt zowat een thriller allure.

James Mason en ook Shelley Winters trekken het niveau de hoogte in.

Ook Peter Sellers is heel "speciaal", zoals heel de film trouwens maar die dan toch m.i. een gebrek aan contact met de "audience" vertoont. Zo kwam het toch bij mij over.

De openingsscène is schitterend en daarom zit je er gelijk in maar het duurt wel even voordat de vaar terug komt. Goed geacteerd door Mason, Lyon en natuurlijk Sellers, die net als Kubrick in zijn eigen wereld lijkt te leven. Einde had ietsje beter uitgewerkt kunnen worden.

pff, flinke meevaller deze film.

Ik had vooraf niet zoveel zin, mede door de lengte en de laatste Kubrick die niet was bevallen. Toch al weer mijn 8e Kubrick trouwens.

Sfeer en settings waren voldoende interessant om de film constant boeiend te houden. Wel jammer dat Humbert soms wat geforceerd acteerde, maar desondanks kreeg ik wel een soort sympathie voor Humbert. Ik kreeg een beetje dezelfde verafschuwing voor Charlotte .

Gelukkig dat ik nooit de stukjes bij de film lees, want dan was het mij allemaal veel te vroeg duidelijk geworden. Ik vind dan ook dat er nog al veel word weggegeven hier boven "die een ongezonde interesse in Lolita lijkt te hebben"

Ik wist zonet toen de film net geeindigd was nog niet echt wat ik ging geven, nu ik het in woorden heb omgezet wel. Vermakelijke film

3,5*.

Erg controversieel in de tijd. Ik begrijp niet echt waarom: De vonken in de relatie tussen Lolita en Humbert is nu net echt iets waar de vonken van afspringen Het is allemaal nogal lucht begonnen met een brief en later wordt het gewoon 1 grote ruzie. Weing romantiek of erotiek aan dus.

Misschien is de film op andere vlakken ook wel iets te weinig Kubrick: Nogmaals zo controversieel vond ik het niet, visueel is er niet veel aan het is zeker niet slecht weergegeven en sommige scènes zoals de biechtte op de typmachine zijn wel leuk gevonden maar van Kubrick verwacht je eigenlijk ietsje meer. Maar kom geen slecht woord erover.

2,5 uur vind ik veel te lang voor deze film soms is het ietsje te doelloos en te traag. Meteen ook het grootste probleem van deze film.

De acteerprestaties liggen dan wel weer zeer hoog, noem maar eens een slechte rol in de film. Echt prachtig geacteerd met Sue Lyon en Peter Sellers op kop.

Niet echt een typische Kubrick film dus en de controverse mis ik, maar wel een goede film met ook een mooi begin én einde .

3,5*

Altijd een beetje terughoudend geweest ten opzichte van Kubrick, mede omdat ik vroeger 2001 oersaai vond, Lolita bewijst dat dat verkeerd was. Schitterende acteerprestaties, een script van Nabokov zelf (dat zegt denk ik wel genoeg) en een erg boeiend verhaal. Kubrick verfilmt het verhaal prima en door enkele subtiele toetsjes vergeet je soms zelfs dat het film is, bijvoorbeeld dat de camera op bepaald moment gewoon door een muur gaat.

Ik heb er echt van genoten en me geen moment verveeld. Minstens 4 sterren waard.

En 2001 verdient zeker een herkansing.

Vermakelijke film van Stanley Kubrick, die vooral gedragen wordt door het prima script en het goede acteerwerk. Vooral Shelley Winters is erg op dreef als de verliefde moeder. Ze zet echt een personage neer om op den duur helemaal gek van te worden, wat hier natuurlijk ook precies de bedoeling is. Ook Sue Lyon en James Mason zetten degelijke acteerprestaties neer. Ik ben en blijf echter geen fan van Peter Sellers, die ik ook in deze film weer niet vind overtuigen en vooral een storende factor is.

De muziek zorgt i.c.m. met het verhaal en de setting voor een prima sfeer, die eigenlijk wel de hele film aanhoudt. Toch had ik de film op sommige punten misschien nog wat scherper verwacht, al komt dat misschien ook door Kubrick's andere films, die dat element vaak wel bezitten. Desondanks is het een leuke, vermakelijke film en Kubrick blijft een topper.

3,5*

Wat bedoel je precies met scherper?

Als ik Spetie mag aanvullen met mijn opinie.

Kubrick had natuurlijk voor een andere Lolita moeten kiezen. Ten eerste omdat Lolita in de film 16 jaren oud is en Lolita in het boek een paar jaren jonger is. Daarbij ziet de prachtig Sue Lyon er misschien wel een 4tal jaar ouder oud. De relatie die Kubrick tussen Lolilta en Humbert schets is volgens de moderne maatstaven bijna geoorloofd, waardoor de film voor mij een tikkeltje gedateerd aanvoeld. Volgens mij heeft Kubrick deze kritiek ook wel eens op zichzelf getrokken.

Ik denk dat het al een erg onvencontionele film was in '62 die in deze versie al met de hakken over de sloot door de keuring kwam.

Daar kan ik op dit moment moeilijk over oordelen, maar desalnietemin had Kubrick wel voor een actrice kunnen kiezen die er jonger uit zou hebben gezien. Daarbij denk ik dat je als uitgangspositie voor het maken van een film, cencuur niet of amper in beraad moet nemen. Gelukkig heeft Kubrick vaak de vrije hand gekregen als het ging om cencuur dus ik denk dat daar het probleem niet zal hebben gelegen.

Ik ben het er zeer mee eens dat een jongere actrice de film niets dan goed gedaan zou hebben, maar dat heeft nu eenmaal met de censuur te maken: een relatie van een man van middelbare leeftijd met een kind van 14 is nu eenmaal wat "schokkender" dan een relatie van diezelfde man met een meisje van 16 dat er al als een echte vrouw uitziet. In '62 was Kubrick trouwens nog niet zo'n gevestigde naam enn films mochten volgens mij nu eenmaal niet in de bioscoop draaien als ze niet door de keuring kwamen wat bij Lolita in veel landen het geval was.

Had Kubrick nog een paar jaren gewacht met deze film, (eind jaren '60 was al veel soepelder op vlak van censuur, zie A Clockwork Orange) had dit volgens mij een betere en inderdaad "scherpere" film kunnen zijn.

Je hebt inderdaad gelijk. Ondanks dat Kubrick al bij Warner Bros. Studios zat had hij inderdaad nog niet de vrije regie zoals hij dat bijvoorbeeld bij 'A Clockwork Orange' wel had, waarbij Kubrick de film kon verbieden in Engeland. Later zou Kubrick ook aangeven dat als hij geweten had wat de beperkingen van de censuur zouden zijn die hij moest bevechten, hij waarschijnlijk de film niet had gemaakt (bron). Daarbij heeft Kubrick ook aangeven (hierbij heb ik geen bron voor handen) dat het casten van Sue Lyon één van de weinige misstappen is geweest uit zijn carrière. Dit kan ik eigelijk alleen maar beamen, ondanks dat ik zijn debuutfilm 'Fear and Desire' nog niet heb mogen aanschouwen.

Sue Love was 14 bij de opnames van deze film (dixit Wikipedia en om op de discussie van hierboven te antwoorden). Een jongere actrice casten was vrees ik onmogelijk geweest in die tijd.

Voor de rest een heel aardige film met leuke acteerprestaties, alleen Peter Sellers is mateloos irritant. (vooral de scene in het hotel, zelden zo geërgerd)

Kritiekpunten zijn dat het na een tijdje te langdradig wordt en ik vind dat de ruzie tussen Lolita & Humbert niet duidelijk genoeg wordt uitgewerkt. In het boek walgt Lolita echt van Humbert na een tijd en dat is in de film helemaal niet te merken. Jammer, want het had de film ook nog een stuk interessanter kunnen maken.

Onderhoudende film, al belooft de openingsscène iets anders. Heb het boek alweer een tijdje geleden gelezen, en ik meende me te herinneren dat niet Humbert Quilty vermoordde, maar andersom. Het was dan ook een onaangename verrassing te moeten constateren dat Humbert gespeeld wordt door Peter Sellers, een brilsmurf die goed is in typetjes maar verder eigenlijk niks kan.

Zat ik even fout. James Mason is de hoofdrolspeler, niet Sellers. Helaas kan ook van Masons acteerwerk niet gezegd worden dat het vlekkeloos is. Kos bejubelt zijn uitspraak van het Engels, ik vind het irritant. Groot raadsel is ook waarom zo’n verwijfd persoon zoveel aantrekkingskracht op de vrouwtjes heeft. Humbert is verder best een interessant personage. In de kern althans. Qua uitwerking schort het aan alle kanten. Zo krijgt meneer op het eind te horen wie nou al die tijd zijn plaaggeest is geweest. De gebeurtenissen hebben zich meer dan drie jaar geleden voorgedaan en de nimf van zijn dromen is allang geen nimf meer, maar in plaats van zich erbij neer te leggen besluit hij de persoon in kwestie (Quilty) te vermoorden.Vind het een ongeloofwaardig besluit, zowel gevoelsmatig als rationeel.

Sue Lyon – de Lolita uit de titel van boek en film – doet het veel beter. Zestien jaar pas (haar personage is nog twee jaar jonger), maar ze heeft de sensuele uitstraling van een bejaarde (jaja, ik ben gerontofiel). De chemie tussen Lyon en Mason is ruimschoots aanwezig en de twee en een half uur vliegen in een bijzonder hoog tempo voorbij. Audiovisueel is de film wel ondermaats, maar ik ken slechts weinig films die zo lang weten te boeien, best een prestatie. Voor een keertje ben ik ook blij met de censuur trouwens. Denk dat expliciete scènes veel afbreuk gedaan zouden hebben aan het mysterieuze en spannende karakter van de relatie die de twee hebben.

2.5*

Wat een heerlijke film, zo heerlijk typisch Amerikaans.

Ben benieuwd hoe hij verder zal gaan.

????

De film eindigt zowat waar het boek eindigt..

Ik zat toen halverwege de film.

Kleine tegenvaller, ik keek de film zonder me vooraf echt ingelezen te hebben en na de eerste scene had ik een wat meer thriller-achtig verhaal verwacht. Dat bleek niet te kloppen met name het eerste uur wist me niet te boeien. Ik vond het acteren te theatraal, natuurlijk gebeurde dat veel in die tijd, maar hierdoor kreeg het op mij een beetje een slapstick ondertoontje. Het laatste deel van de film beviel me prima, de laatste scene tussen Lolita en Humbert was prachtig. 3*

Bijzondere film die al weer bijna 50 jaar oud is. Ik zag de prent voor het eerst en was verrast door het feit dat er maar weinig gebeurd, alles erg statisch is en dat elke scene toch enorm boeit.

Het spel van Lolita en Mason is perfect en er heerst continue een onderhuise spanning tussen hen. Prachtige film die voor die tijd gezien het onderwerp best controversieel geweest zal zijn.

Zwaar gedateerd. Snap niet waarom dit een van de lievelingsfilms is van David Lynch. Het boek van Nabokov is veel beter.

Lang niet zo'n 'smerige' film als ik vooraf had verwacht! Al te veel expliciteit kon ook niet in die tijd, al zijn er wel wat 'viezige' dingen en woordspelingen uit deze film zo op te pikken. Niet Kubricks beste werk is dit. Soms had ik het gevoel dat het verhaal onwillekeurige tijdsprongen maakte. Desalniettemin een aangename film met prima acteerwerk van James Mason en Sue Lyon.

Niet wat ik verwacht had, maar wel een meevaller. Allereerst wil ik er op verwijzen dat deze film duidelijk gedateerd is, zeker als je kijkt naar A Clockwork Orange. Daar waar ACO overkomt als een film van de jaren '70 doet Lolita denken aan een film uit de jaren '50 en toch zit er maar 9 jaar tussen. Toch is het onderwerp zelfs vandaag de dag nog redelijk controversieel, een oudere man die op een minderjarig meisje valt. Ik kan het me dan ook niet voorstellen wat voor controverse de film in die tijd teweeg gebracht moet hebben. Sue Lyon speelt Lolita, een rol die ze gewoon overtuigend neerzet en Mason speelt Humbert, een man die bijna bezeten is van Lolita. De spanningen tussen beide personages zijn intens en werd overtuigend gespeeld tussen de twee. Ook vond ik het een lange zit voor wat eigenlijk maar een eenvoudig verhaaltje is, al wist de film toch interessant te blijven.

Onlangs heb ik de versie uit 1997 nog gezien, met Jeremy Irons in de hoofdrol.

Dit is het origineel en hoewel ik er aanvankelijk een beetje tegenop zag om de film te bekijken gezien zijn lengte, is deze prent me wel goed bevallen.

Het verhaal is goed gebracht en ik vond de 'Lolita' in deze prent zelfs beter dan het meisje in de remake.

Ook Peter Sellers is natuurlijk een pluspunt, altijd verrassend sterk en goed voor meer dan een rol.

Dat de film in zwart-wit is, is helemaal geen hinder, het maakt de film juist beter, enige minpunt, maar dat heeft totaal niets met de prent op zich te maken, is het geluid, mono 1 kanaal, ik heb de film uit de Kubrick box waarbij alle filmen geremasterd zijn, en dat had men ook bij deze film met het geluid mogen doen, maar dat is dus helaas niet gebeurt.

Matige film.

Hij was me toch een beetje langdradig hoewel de film langer was dan hij leek. Toch een klein pluspuntje. Ook Peter Sellers maakte het een beetje verteerbaar en bracht er een vleugje humor in.

Voorts vond ik de film veel te hakketakkerig. Er was niet echt sprake van een subtiel verleidingsspel tussen Lolita en Humbert. Ze vervielen telkens van het ene uiterste in het andere en ik had er telkens het raden naar hoe en waarom zij telkens weer 'bijdraaide'. Dit had een mooie film kunnen zijn als de gemengde gevoelens bij Lolita wat duidelijker zouden uitgespeeld worden: van doortrapte, vroegrijpe manipulatrice tot naar liefde, bescherming en erkenning hunkerende, onzekere tiener.

Ook had Humbert op wat meer sympathie kunnen rekenen mocht hij af en toe ook eens twijfelen aan zichzelf en zichzelf soms verachten, heel goed wetende dat hij volledig in de macht van dat meisje is. Die tragiek komt heel weinig tot uiting.

Nu is hij vooral zielig en meelijwekkend, wat de film niet ten goede komt.

Heel de intrige met die Quilty lijkt ook een enorm bij de haren gesleurd en komt eerder absurd over. Ook al omdat de overgangen (zoals elders hier ook gelezen) eerder bruusk zijn en alles een beetje onsamenhangend maken.

Best wel om aan te zien maar toch te veel hiaten al bij al.

Vind ik persoonlijk (ondanks een immense Kubrick-fan) zijn minste film (Spartacus buiten beschouwing gelaten).

Alhoewel ik wel moet toegeven dat de acteerprestatie van Mason een van de allerbeste is die ik ooit gezien heb.

Heb betere Kubrick films gezien tot nu toe.

Het is natuurlijk een zwart/wit film, dus het is wel een andere kijkervaring dan films van tegenwoordig. Maar ik vond het totaal niet storend of zo.

Lolita begint met wat actie, daarna kibbelt het verhaal rustig verder.
De rol van Humbert wordt vooral de 1e helft van de film goed vertolkt door Mason, de 2e helft begint hij me steeds meer te irriteren. Hij is wel heel erg "blind" verliefd in de film en ontzettend jaloers, weet niet of het normaal was voor die tijd maar slim is het zeker niet. Het begint op een gegeven moment zelfs vervelend te worden, heeft die man helemaal geen zelfkritiek o.i.d.? Hij komt echt zo ouderwets, jaloers en bezitterig over.

De rol van Lolita wordt wel zeer goed gespeeld door Sue Lyon, ze mag dan wel jong zijn, maar Lolita weet dondersgoed wat ze wilt en komt (veel)volwassen(er) over (dan Humbert).

Hun relatie wordt een beetje wisselvallig uitgewerkt, ik snap de chemie wel, alleen komt die zeer weinig echt goed uit de verf.
Ik weet niet hoe het precies is, maar ik snap wel dat het onderwerp controversieel is, alleen de film laat 0,0 schokkende dingen zien.
(Dus voor de pedo's onder ons, verwacht geen liefde scenes tussen Lyon en Mason ).

De rol van Peter Sellers vind ik ook zeer wisselvallig, vooral die scene in het hotel vond ik verschrikkelijk irritant en lang duren. Voor de rest wel ok.

Het verhaal verder was wel interessant, maar niet klassiek o.i.d.
Het einde zag ik al van mijlenver aankomen en voelde totaal niet aan als een verassing.
Daarbij komt ook nog dat het wel een beetje raar is dat Humbert na 3 jaar nog zoveel emoties heeft dat hij Quilty doodschiet, wat je dus aan het begin van de film ziet. Beetje ongeloofwaardig allemaal!

Al met al is Lolita een leuke film, alleen wel de minste van Kubrick tot nu toe.
Dit komt mede door alle rare handelingen in het laatste uur van de film en de steeds meer irritant wordende rol van Mason haalde soms wel het bloed onder mijn nagels vandaan.

3*