Lolita (1962)

Lo-Li-Taa

Kubrick maakte bij deze film in mijn ogen een grote fout, en dat was dat hij dacht dat het verhaal op zich wel zou blijven boeien zolang je maar mooie beelden op het scherm tovert en goede acteurs. En de shots zijn goed, niet bijzonder, maar ze zien er goed en keurig uit. De acteerprestatie's zijn wel heel goed, maar het verhaal is zo bijster saai. Sterk, dat wel, en een goed argument tegen mensen die beweren dat een relatie tussen volwassenen en kinderen mogelijk is (ik doel op leden van de PNVD). En het verhaal vind ik ook nog redelijk gewaagt, eigenlijk heeft de film heel veel mee zitten behalve dat hij véél te lang en tergend saai is.

Ik kan hem absoluut geen onvoldoende geven maar een 3,5 vind ik véél te hoog.

3,0*

Drs. DAJA gaat hier, volgens mij, voorbij aan het psychologische aspect van de film. Verhouding tussen volwassen worden en het kind c.q. adolescent zijn.

De film blijft de tand des tijds doorstaan zolang de ethisch sociale aspecten binnen een samenleving vergelijkbaar zijn met die uit Stanley Kubrick's verfilming van Vladimir Nabokov's Lolita.

En ieder die met twee benen op de grond staat anno 2007, weet dat het gegeven in Lolita heden ten dage terdege relevant is.

Gezien de uitvoering en de vooruitblik van Kubrick als regisseur en het tijdloze verhaal van Vladimir Nabokov als geheel genomen, is deze film, gezien de uitvoering, mijns inziens een 5.0 waard. Bij deze.

Dat hoort ook bij de onevenwichtigheid in een relatie tussen volwassene en kind, wat ik ook heb genoemt, sowieso lijkt mij dat de film qua dat puur het psychologische vlak aan de kaak stelt.

En dat is allemaal heel interresant en gewaagt, neemt niet weg dat de film tergend saai is.

Dat de film tergend saai is betreft slechts uw mening. Klein detail, maar één die u vergeet te noemen.

Het is nogal onzinnig om steeds 'ik vind' erbij te zetten. Het is een recensie over een film, dus je weet dat het een mening is. Erg onnodig om dat nog eens extra te benadrukken.

Precies, een recensie is altijd subjectief (tenzij je uiteraard de plotomschrijving vermeld, alhoewel je ook een discussie kunt voeren over de objectiviteit van een plotomschrijving).

Daar is het mij geenszins om te doen. Maar vergeet het voorval. Het is verder niet relevant.

Is dit een verfilming van het boek lolita?

Ja.

Heb het pas besteld, dus ga die maar eerst lezen , alvorens de film te gaan bekijken.

Naar verluid is het boek veel shockerender dan de film

Het boek is ( zoals zo vaak het geval is ) veel beter .

Was gisteren aan het zappen en op tcm was ie te zien. ( bij de videotheek hadden ze hem niet helaas) Toch vond ik de film niet echt mijn ding. Lolita werd hier neergezet alsof het haar allemaal niks deed, en zei de verleidster was. Dat kwam in het boek echt niet zo over. Misschien komt dat omdat deze film al enige jaren geleden gemaakt is. Zou die nu gemaakt worden , dan denk ik toch dat hij gewaagder zou zijn. Toch las ik dat de film destijds enorm veel kitriek heeft gekregen,vanwege de vele erotische scenes.

Maar dat is natuurlijk niet zo. Je ziet nergens een stukje bloot.

Ik vond dat juist van niet. In het boek kwam veel meer naar voren dat ze het vreselijk vond, dat vond ik in de film niet echt zo overkomen.

Geweldige rollen zeg, Mason en Sellers stelen de show in deze interessante film, en de rest van de cast is ook goed op dreef. Vond helaas soms de wisselwerking tussen dramatische ontwikkelingen en komische scènes niet helemaal werken.

Uitermate fascinerend, maar helaas hier en daar een beetje te traag. Grotendeels wel een heerlijk psychologisch steekspel, met fantastische acteerprestaties van vooral Mason en Lyon.

4*

Maar Hinie toch... jij weet toch ook dat erotiek niets met bloot te maken heeft?

Erotiek hoeft niet perse met bloot in verband gebracht te worden.

Zag jij in deze film een erotische scene? Ik niet, of heb ik misschien een verknipte versie gezien dan?

Vanmiddag gekeken, en wederom onder de indruk van Kubrick. Hij is en blijft echt m'n favoriete regisseur en dat laat hij steeds weer zien. Moet nu alleen nog, Paths of Glory, The Killing en Killers Kiss gaan zien. Maar toe nu echt allemaal geweldige films , die stuk voor stuk enorm weten te boeien. Zoals ook het geval was bij lolita, leuke film, met humor en dramatiek! Acteer prestaties lopen hoog op, met name die van James Mason. 4*

Absoluut geen teleurstellende film, maar ik had gehoopt dat de onderliggende spanning iets sterker zou zijn. Dat ligt overigens niet aan het uitstekende spel van James Mason en Sue Lyon. Wat mij vooral opviel was het karakter van Peter Sellers. Om eerlijk te zeggen viel het niet bij in de smaak, en dat is vooral de reden dat de film geen topwaardering van mij ontvangt. Ik vond het wat mij betreft een te excentriek karakter, wat een beetje buiten de toon van de rest van de film viel. Maar misschien bevalt de film bij een tweede kijkbeurt beter en snap ik het karakter van Quilty ook beter.

vanavond op Arte om 20.40u

Leuke film van Kubrick! Goed verhaal dat op een prachtige manier word getoond. Goed acteerwerk van alle hoofdrolspelers. Sue Lyon doet het erg goed, ze was nog maar dertien jaar tijdens deze film! James Mason was ook goed en Peter Sellers was briljant zeg! Vooral de eerste scenes dat hij stomdronken is zijn geweldig! Lang niet de beste Kubrick wat mij betreft, maar zeker een goede film. Misschien is het beter dat ik de film over een tijdje weer opzet en dan maar hopen op een verhoging. Voor nu hou ik het op 3,5 sterren.

Lolita is in de film geen dertien maar zestien jaar oud. Voor vele mensen is dit een kritiekpuntje, vooral voor degene die het boek ook hebben gelezen. Daarbij ziet Sue Lyon er met haar zestien jaar minstens twee jaar ouder oud, terwijl Lolita in het boek van Nabokov twaalf jaar oud is. Hoewel er een vreemde relatie wordt opgebouwd tussen Lolita en Humbert vond ik de relatie, volgens moderne maatstaven, niet echt controversieel. Volgens mij heb ik ooit ergens gelezen dat Stanley Kubrick deze miscast zijn enige fout in deze ondergewaardeerde film vond. Ik moet deze klassieker snel weer opnieuw bekijken

Mason valt voor de charmes van wel een heel bijzonder meisje. Film is qua esthetiek lichtelijk kubrick onwaardig. Wel spannend en bijzonder amusant. Mason speelt een typische vervelende en dommige intellectueel die zichzelf constant op het verkeerde been zet.

Schitterende film naar het boek ‘Lolita’ van Vladimir Nabokov. Het boek heb ik niet gelezen, maar tijdens het kijken naar de film krijg ik wel de indruk dat de literaire kracht uit het boek knap is omgezet naar film. Stanley Kubrick heeft samen met Nabokov aan het scenario van de film gewerkt.

De film geeft een prachtige beschrijving van de wederwaardigheden van een al wat oudere man die zich verleid voelt door een jeugdig meisje. Op speelse wijze laat de film het aftasten zien van wat werkelijkheid is en wat verbeelding. Met sterke beelden en scherpe dialogen worden op een heerlijke intelligente manier met veel ironie de dubbelhartige gevoelens van de manlijk hoofdrol beschreven.

What drives me insane is the twofold nature of this nymphet, of every nymphet perhaps, this mixture in my Lolita of tender, dreamy childishness and a kind of eerie vulgarity. I know it is madness to keep this journal, but it gives me a strange thrill to do so. And only a loving wife could decipher my microscopic script is zo’n stukje literaire tekst in de film dat het innerlijk conflict van Humbert Humbert lekker scherp samenvat naast de sterke visuele beelden .

James Mason speelt een magnifieke rol als hitsige oude bok die zich door zijn eigen bekakte twijfel om de tuin laat leiden. Sue Lyon in de rol van groen blaadje speelt de onderkoelde sterren van de hemel met een met heerlijk gezicht vol schuldige onschuld. Lyon was 16 jaar toen de film in Hollywood in prémière ging. Omdat toentertijd de leeftijdsgrens zeer strikt gehandhaafd werd, mocht zij die voorstelling niet bijwonen. Shelley Winters speelt haar rol als moeder van Lolita ook overtuigend. Peter Sellers echter, in een dragende rol op de achtergrond als womanizer, blijft voor mij teveel in maniertjes steken. In Lolita vind ik dat irritant, in de latere film van Kubrick, Dr. Strangelove stoort dat spel van Sellers mij minder.

Het thema en zijn uitwerking in de film Lolita (1962) doet denken aan de film Lost in Translation (2003) van Sofia Coppola. Zou Coppola het basisrecept voor haar film in Lolita gevonden hebben? In de door haar gebruikte saus is het literaire ingrediënt dan wel vervangen door popmuziek.

Beladen thema. Dat geeft deze film een extra dimensie.

5 sterren voor het script (en de durf om anno 1962 zo'n film te maken.)

Net als alle ander Kubrick films die ik zag al weer een tijdje geelden dat ik hem zag maar ik kan me nog prima herrineren wat ik er van vond, een sterke film met een thema dat zijn tijd nogal ver vooruit was, het verhaal is erg boeiend en sfeervol en laat je de gehele speelduur geboeid kijken, het spel van de acteurs is geweldig, de regie van Kubrick is zoals altijd weer bijzonder sterk en de film bevat een paar onvergetelijke scenes, ik had een 3,5 in gedachte maar als ik aan mijn kijkbeurt terugdenk kan ik me vrijwel alleen maar pluspunten herrineren, daarom gooi ik er lekker een halfje bovenop-

4 sterren

hmm, de slechtste film van kubrick die ik heb gezien: saai, niet spannend. Allen qua thema's kun je zien dat het van Kubrick is. Er zaten toch wel veel leuke stukken in, maar als ik me bedenk dat deze film van de maker van 2001, shining, clockwork orange, EWS en paths of glory is....

Een prachtige film. Ik vind de manier waarop ik word geprikkeld de gezichten te lezen van de personages in de verschillende scenes geweldig. I like the game. Wel vind ik Lolita vervelend.

Deze film van Kubrick weer eens herzien. Het eerste 1,5 uur vond ik nogal langdradig, het laatste uur daarentegen zeer sterk. Peter Sellers vond ik af en toe zeer irritant, ik kon zijn acteren duidelijk minder waarderen dan in de film Dr. Strangelove. Shelley Winters vond ik vreselijk; ik was blij dat zij van het toneel verdwenen was. Het spel tussen James Mason en Sue Lyon vond ik daarentegen zeer goed. Het mooiste vond ik de "erotische" scenes van James Mason en Sue Lyon in de hotelkamer. Zeer sterk in het laatste uur zijn uiteraard de scenes waarbij je te zien kreeg hoe de obsessies van James Mason voor Sue Lyon steeds extremere vormen gingen aannemen.
Duidelijk herkenbaar in deze film was de begin jaren zestig sfeer. Ook de score, het "Lolita theme" en de party droegen bij tot die sfeer.
Ondanks het nogal tegenvallende eerste 1,5 uur vond ik dit psychologisch drama toch zonder meer een goede film van Kubrick, maar de film haalt het niet bij zijn latere films zoals "Dr. Strangelove" en "A Clockwork Orange"

4,0*

Had je dan liever een actrice gehad, die de rol van een ontzettend irritant vrouwmens op sympathieke wijze had gespeeld, om vooral het kijkcomfort van de kijker niet te storen? De film zou in dat geval een hele laffe smaak uitstralen.