Avatar (2009)

Zeker een belevenis, alleen helaas had ik geen emotionele band met de Navvi of met de Sky People at all. Ik heb films gezien die langer blijven hangen. Dat dit technisch een complete revolutie is, wil ik best geloven, maar over 10 jaar is dit de norm. 4*!

Gezien in de bios, in 3D.

De eerste keer dat ik een film in de nieuwe generatie 3D zie. Heeft me nooit echt getrokken en de "gezellige" bios in Antwerpen heeft het ook niet, maar Avatar leek me een aardig experiment om het toch een keer te proberen. Zelfs met de wetenschap dat er nog een pauze doorheen de film zat.

3D is interessant in zoverre dat de goeie punten compleet gecounterd worden door de slechte. Af en toe wordt er mooi met diepte gespeeld. Grappig genoeg kwam dit vooral tot z'n recht in rustigere scenes. Zoals de zoom-out wanneer de drie in een kamertje opgesloten zitten. Tijdens de actie vond ik het niet zo boeiend. Vervelend wordt het wanneer objecten "dichtbij" wel érg blurry zijn, net zoals de achtergrond af en toe. Werd af en toe aardig gek van al dat fuzzy gedoe.

Extra nadeel natuurlijk dat idiote brilletje dat je om de vijf minuten toch weer wat omhoog moet duwen, en de belachelijk doffe kleuren. Aantal keren het brilletje af gehad en dan zie je pas hoe brak het kleureffect is met bril. Al bij al lijkt de film mij in 2D gewoon beter. Voor mij hoeft het in ieder geval niet meer tot er weer een nieuwe generatie 3D is.

Wat het verhaal betreft, dat boeit inderdaad niet. Je kan wel 100 films noemen waar Avatar "uit gepikt" heeft. Zelf herkende ik inderdaad heel wat Ghibli (eigenlijk vooral Japanse fantasy in het algemeen, levensbomen en vliegende rotsen zijn daar aardig populair) en een dikke scheut Kaena, waar de Na'vi aardig wat overeenkomsten mee vertonen. Het ecothema is aardig vreselijk, maar dat was vooraf ook al wel te verwachten.

Veel erger was dat mijn vrees rond de visuals eigenlijk volledig terecht waren. Technisch ziet het er inderdaad geslaagd uit. Hoewel er nog aardig wat aan te merken is (vooral op de Na'vi dan) is dit vast en zeker z'n geld wel waard. Maar esthetisch is dit één van de grootste draken uit het afgelopen decennia. Character design van de Na'vi is fuck ugly, de mechas zijn gespeend van creativiteit en zien er flauw en uitgedoofd uit. De planeet baadt in godsgruwelijke kleuren en de vier of vijf ontworpen diersoorten zijn al even creativiteitsloos. Hond, paard, neushoorn en draak, maar dan een beetje op z'n Egyptisch (maw, gooi er wat andere halve dieren doorheen).

Eerste deel van de film viel dan nog wel mee. Het avontuurlijke redt de film dan nog een beetje, maar het tweede deel wordt echt (echt!) saai. Veel lompe momenten ook, zoals de "aanstekelijke" - bijna Braveheart-achtige speech van Jake. De blauwe romance was ook niet om aan te zien, net als de hippiebedoening rond de boom. Gooi daarbij de hilarisch slechte soundtrack en zo'n bioscoopbezoek van 3 uur wordt een aardig vervelend gebeuren.

uiteindelijk draaide het in Avatar om 2 dingen. Het visuele, wat de overtreffende trap van kitsch is, en de beleving, die in zowat alle opzichten tegenviel. Toch wil ik Cameron aardig dankbaar zijn, binnen een jaar of 2 staat er vast een talentvolle regisseur op die met een 100e van Cameron's budget een waar meesterwerk uit z'n hoed tovert. Daarvoor zijn die grote Hollywoodmastodonten toch steeds wel goed.

Wat Avatar zelf betreft, hoop ooit nog wel eens een stuk in 2D mee te pikken, waarschijnlijk kan de waardering dan iets omhoog, maar veel zin om de gehele film nog een keer te zien heb ik niet. Daarvoor doet het gewoon teveel pijn aan de ogen. 3D of 2D ...

1.0*

Bekeken in een IMAX bios in A'dam en vond het een super ervaring! Had van tevoren gedacht dat deze film zo hoog scoorde doordat veel mensen deze film in D3 zouden zien. Ondanks dat dit dus ontzettend leuk was vond ik de film ook erg goed! Leuk verhaal (deed me trouwens een heel klein beetje aan Surrogates (2009) denken) prachtige beelden en een ondenkbare eindeloze fantasie!

Zonder twijfel een van de meest arrogante films die ik ooit gezien heb. Met als onderwerp een buitenaardse planeet die gekoloniseerd wordt door mensen – teneinde de aanwezige grondstoffen zo goed mogelijk uit te buiten – heeft Avatar erg veel weg van een veeg uit de pan naar de oorlog in Irak. Allemaal goed en wel die kritiek, maar om dan een Amerikaanse marinier te laten infiltreren bij de aliens en hem vervolgens na een korte integratiecursus tot uitverkoren leider van het volk te bombarderen? Jezus, hebben die Amerikanen dan nog niets van hun zelfgenoegzaamheid verloren sinds 9/11?

Trouwens, best wel schrijnend om te zien hoe een film op één vlak zo vooruitstrevend is (beeld) en op alle andere vlakken schaamteloos achterop hinkt. Het ongenuanceerde scenario, de kleffe muziek, de vlakke personages en hun dialogen, enzovoort, zijn allemaal van het soort eenheidsworst zoals ze in Hollywood met karrenvrachten van de band rollen. Kom op, het laatste waar ik behoefte aan heb, is het horen van een goedkope variant op de Titanic-soundtrack bij het zien van een buitenaards landschap. Ligt het aan mij of is dit werkelijk het toppunt van slechte smaak? En alsof dat nog niet genoeg is, is er de met kinderachtige moraal doorspekte eindstrijd tussen de aliens en de mensen waarvan ik prompt braakneigingen kreeg.

Enig lichtpunt zijn de feeërieke designs van de fauna&flora op Pandora. Voornamelijk de luminescente creaturen in het woud zijn adembenemend om naar te kijken. Het lijkt wel alsof Cameron hiervoor inspiratie heeft opgedaan bij wat er diep in de oceanen allemaal rondzwemt. Ook in The Abyss gaf hij al blijk van zijn fascinatie voor deze vreemdsoortige wezentjes. Niet onbegrijpelijk, aangezien ze tot het mooiste behoren wat onze wereld te bieden heeft. Maar helaas kan die fascinatie niet camoufleren dat Cameron met Avatar (in tegenstelling tot zijn intenties) het clichébeeld van de arrogante Amerikaan bestendigt; eentje die andere volkeren verdraagt zolang hij er zelf baas over kan spelen.

En oh ja, ben ik de enige die verwacht had dat Jake en Neytiri bij het vrijen hun staarten aan elkaar zouden koppelen?

I'm the King of the World (part 2) moet James Cameron nu wel denken na het tevoorschijn toveren van zijn tweede megalomaan meesterwerk. Hij lapte het ons al met Titanic, en probeert dit nu te herhalen met Avatar. Het resultaat is nu al bekend.

Het ongelooflijke box-office-succes in 1997 trok meteen de aandacht van mijn ouders. Ze besloten er een gezellig familietripje van te maken. Ik had mij ,tot op die dag in mijn prille leven (ik was 9), nog nooit zo geërgerd om juist die film Titanic te moeten zien op het scherm, terwijl ik de "badassmotherfuckerfilm" Donnie Brasco moest missen en die toen, op een snotaap zoals mij , meer indruk maakte. Uiteindelijk zoals voorspeld, stelde de film Titanic mij ietwat teleur, ter verbazing van mijn oudjes (ze trapten er helaas wel in). Ik vroeg mij resoluut af waarom er al die heisa was, omtrent een zinkende boot die 11 oscars (WTF!) meesleurde in zijn kielzog. Oplossing besefte ik pas paar jaartjes later, dat het natuurlijk om een Amerikaanse "wereldwonderboot" ging, en in de oscarjury zitten er... je weet wel.

Haha, mispoes dacht ik bij Avatar. Geen pro-Amerikaanse propagandaverhaaltje of bootfenomeen. Hoe ging meneer Cameron het deze keer oplossen vroeg ik mezelf af.

Techniek en vele jaren zwoegen in de duistere CGI kamers van het Nieuw-Zeelandse bedrijf Weta Digital (bekend van The Lord of the Rings van Peter Jackson) bieden het antwoord. En of het gelukt is. Enorme intense kleurenpaletten, prachtige georkestreerde actiescènes om je vingers af te likken. Maar lap, dat waren zo ongeveer slechts de 30 minuten van de 2.5 uur durende film, die mij echt hebben verheugd of konden overtuigen.

En daar hebben we het. Oké, respect voor Cameron en de crew en Cameron voor het uitvinden van het hele Pandora universum + het Na'vi volkje. Er kruipt tijd en vooral veel geld, maar dat was natuurlijk niet het probleem. Maar de inspanning gingen vanzelfsprekend meer naar het plak en knipwerk van de visual effects, dan naar de opbouw en de uitdieping van de karakterrollen van de hoofdacteurs. Deze worden letterlijk van het scherm geblazen door de blauwe wezens.

Als we dieper ingaan op de rol van de arrogante legeraanvoerder en de leider die op zoek is naar de grondstof, zorgde dit ook voor een kleine paradox vond ik. Refereert dit dan niet naar wat de Amerikanen doen in Irak. Teken van kritiek?Maar is Cameron dan geen zelf geen Republikein? Daarover vind ik geen verklaring . Ik zag trouwens nergens een Amerikaanse vlag, iets wat onze vriend Michael Bay zeker niet zal vergeten in zijn films.

Verder verzon Cameron hoogstwaarschijnlijk het scenario op 30 seconden tijd: Laten we het verhaaltje nemen van diene heldensamurai Tom Cruise, of de tekenfilm Pocahontas of gewoon hetzelfde scenario van een dozijn gelijkaardige films. Een liefdesverhaaltje, the usual tegenstribbelaars in de Na'vi stam, die als de tijd vordert natuurlijk wel zullen bijdraaien naar het hoofpersonage Jacksully...Mensen zullen daarvan wel smullen, en zeker de Amerikanen haha, of de oscarjury jippieeeeee.

Het spijt me James, ik niet.

Ik betrapte mij trouwens ook op enkele schaammomentjes of cliché's of hoe je het ook mag noemen. Het al zittend dansen van de hele Na'vi-clan, de evolutie van het liefderelaas tussen de 2 hoofdpersonages, de plotse samenhorigheidsgevoel van de wezens op Pandora tegen het hele leger, (vooral het wezen dat opperslecht was in het begin van de film dat opeens knielt voor de prinses, komaan zeg) net op het moment dat alles verloren leek. Het iets uniek doen van het hoofdpersonage om zo het vertrouwen terug te herwinnen. Déjà vu^ 100.

Besluit: de techniek in deze film overheerst de belangrijkste basic aspecten die elke uitmuntende film moeten bevatten namelijk scenario, acteerprestaties, diepgang en iet of wat emotie opwekkende filmfragmenten.

En dat is juist hetgene waar je de grens kunt trekken tussen bijvoorbeeld:

1) de onvergetelijke LOTR- saga, die een mengelmoes is van alle ingrediënten die een film goed maakt.

2) Avatar waarvan de belangrijkste ingrediënten ontbreken, maar omgeven is door een soort wondersaus genaamd CGI waarop de film enkel en alleen op steunt.

Om het verhaal kort te maken: 5 voor de legendarische filmervaring en 0.5 voor de rest. Nog nooit zo een gemakkelijke stem geplaatst.

En nu hopen dat de film die oscar krijgt voor Special Effects (wat ongetwijfeld zo zal zijn), en liefst niet zo veel meer dan dat. Want anders wachten er ons nog saaie toekomst in de filmindustrie tegemoet.

Maar die oscarjury... je weet wel.

2.5 *

Avatar

Na het zien van de trailer trok deze film mij niet zoveel. Pas na de vele prijzen, reacties en de vele records die deze film brak, dacht ik bij mezelf ik moet deze film ook maar eens zien. Is deze film inderdaad zo goed? En dan natuurlijk ook meteen in 3D!

Mijn eerste film die ik ga zien in 3D. Is 3D echt zo mooi? Na de eerste 10 minuten was ik hier erg enthousiast over. Het is net of je daar bent. Een mooi moment is verderop in de film als tientallen helicopters opstijgen vanaf een vliegveld. Het is net of ik daar ook sta op dat vliegveld. En later die adembenemende uitzichten op Pandora. Het ziet er gewoon geweldig mooi uit.

Het verhaal is standaard, maar totaal niet standaard uitgewerkt. Gedurende de hele film is te merken dat alles met fantasie en creativiteit en met veel oog voor detail is uitgewerkt door Cameron. Bijvoorbeeld de bossen met al die aparte en mooie planten, de dieren en het bosvolk de Na'vi.

Mooi om te zien dat Sully het leven van de Na'vi verkiest boven dat van de mensen. De mens (een groot deel dan) wordt later dan ook als een materialistische soort neergezet die niets geeft om andere levenssoorten en alles maar kapot maakt simpel en alleen voor waardevolle grondstoffen.

Het is de vraag als ik deze film weer zie, of als ik deze in 2D zie, ik nog zo te spreken ben over deze film. Het is wel de eerste film die ik in 3D zie, en dat beïnvloed mijn mening uiteraard.

De tijd zal het leren.

4,5*

Een hoop technische Oscarnominaties en geen nominatie in de acteercategorieën of voor het scenario, geeft al aan wat je van deze film kan verwachten.

Een typisch geval van style over substance. Het ziet er allemaal wel mooi uit, al zal ik wel nooit wennen aan de donkere gloed van die brilletjes. Helaas rent Cameron van de ene plek naar de andere, van het éne magische beest naar het andere zonder dat het ook maar ergens spannend wordt. Het moraaltje is tenenkrommend onsubtiel en toen die Afrikaanse gezangen in de achtergrond te horen waren, schoot ik spontaan in de lach. Quadritch en zijn leger bestaat uit een hoop gefrusteerde hersenloze kindjes, die zo Amerikaans zijn dat je ze net niet de Star-Spangled Banner hoort zingen. Quadritch's zinnetjes zijn lachwekkend en zelfs onwaardig voor een blockbuster. 1,5*

Een "Colors of The Wind" of "Just Around the Riverbend" hadden deze film geen kwaad gedaan.

Wat een film magisch gewoon zelf zonder 3D een hele ervaring.

Prachtig verhaal dat je beet pakt en niet meer los laat.

Overweldigende special effects.

Erg goed geacteerd door iedereen.

4,5 ster

Gisteren opnieuw gezien en de tweede keer zorgt Avatar voor een rijkere kijkervaring. Alle macho bullshit opzij geschoven is Avatar toch wel de film van het jaar, waar je van je stoel geblazen wordt door alle visuele pracht. Heerlijk, na een hele week filmfestivalfilms in Rotterdam.

4*

Ik heb de film IMAX 3D gezien en vond het een aardige film, het verhaal was niet speciaal erg standaard en moest het echt hebben van het 3D effect.

Dus toen het nieuwe van een 3D film er wel af was, heb ik een uur zitten wachten op de vechtscenes en viel de gehele aanval kwa 3D en verhaal toch erg tegen.

You're not the only one with a gun, BITCH!

Gisteravond deze film -eindelijk- gezien.... en ik begrijp wel waarom de meeste mensen zo laaiend enthousiast zijn. In het begin was ik wat terughoudend, ik hou niet zo van dit genre, maar als je er eenmaal in zit... dan grijpt de film je ook bij de keel.

Visueel gezien is Avatar dan ook een alles overtreffend meesterwerk. Prachtige felle kleuren, zeer gedetailleerd en indrukwekkende omgeving en sfeer. Het is van een niveau dat ik nog nooit eerder heb gezien en haarscherp. Tot in de kleinste puntjes is er aandacht geschonken aan de beelden, tijdslijn, special effects en acteerwerk. De acteurs zijn zeer goed gecast, Sam Worthington is een waardige hoofdrolspeler waarvoor ik van begin tot eind sympathie voelde. Ook de andere acteurs hoeven zeker niet onder te doen voor hem. Stephen Lang, chapeau! Hij was echt zeer geloofwaardig in deze film en zet zijn rol uitstekend neer. Totale verrassing, zeker na het zien van Public Enemies. En natuurlijk mijn 'hottie' Michelle Rodriquez.. I love her.

De pracht en praal van bijzondere wereld vermaakt je elke seconde, het is verbluffend en meeslepend, maar helaas heeft het verhaal hier onder te lijden gehad. Het verhaal was -zoals ik al verwacht had- niet helemaal mijn ding. Cliché, voorspelbaar en weinig verrassend. Wel vond ik de opening erg sterk. Niet teveel poespas om het karakter Jake Sully heen, maar een duidelijke en korte introductie. De gaat samen met Jake op verkenning in een nieuwe wereld, dat maakt Avatar groots vermaak voor de ogen.

Deze film is inderdaad een prachtige belevenis, en ik ben dan ook blij dat ik niet in mijn koppigheid ben blijven hangen. Twijfel tussen een 4.0 en 4.5, maar omdat ik hem maar niet uit mijn hoofd krijg blijft de 4,5 nog even staan.

Wat een opeenstapeling van clichés is deze film. Verschrikkelijk.
Geen moment heb ik me kunnen identificeren met de aan zijn benen verlamde hoofdpersoon, Jake Sully, omdat hij gewoon ontzettend dom is. Vervolgens komen we terecht in een zeer voorspelbare film die nog het meeste lijkt op een te lang uitgerekte versie van wat je in het PandaDroom in de Efteling te zien krijgt. Iets waarvan ik nou ook niet bepaald gelukkig van wordt, vanwege de eco-boodschap die erin geramd wordt.
We maken kennis met de kolonel, die nog het beste te pruimen personage in de film is, maar een slap aftreksel is van Kolonel Kilgore in Apocalypse now. Vanaf het begin is het duidelijk: deze man is in en in slecht, hij probeert onze held die nu eenmaal dom en naïef is en dus niet beter weet voor zijn karretje te spannen, maar we hoeven vooral geen medelijden met hem te hebben als onze held hem zal afmaken, want dat is zijn verdiende loon. Wat goed is en wat fout is overzichtelijk zwart-wit, de toeschouwer wordt geen één moment uitgedaagd om zelf over moraliteit na te denken.
De dieren worden geïntroduceerd, en Cameron had blijkbaar weinig fantasie, want met gemak herken je paarden, hondachtigen (ze blaffen zelfs als honden!) neushoorns, katachtigen en pterosauriërs. De Na'vi zijn ook niet echt origineel ontworpen, duidelijk zoogdieren (blijkbaar gaat evolutie op elke planeet volgens hetzelfde recept), lijken wel erg op mensen, zelfs geen afwijkende details als een ander aantal tenen en vingers. De Na'vi zijn duidelijk de Indianen van de film (de link met Dances with Wolves is wel erg voor de hand liggend, met als enige verschil dat de hoofdpersoon uit die film een stuk intelligenter lijkt te zijn).
Onze held ontmoet onze heldin. Wat een ellende. Zij de hele tijd maar zuchten over wat een stomme sukkel het wel niet is. Daar heeft ze natuurlijk groot gelijk in, maar ik kan gewoon niet tegen geblaat als "wees één met de natuur" enzo
Hier bereikte ik het punt waarop ik voor het eerst in mijn leven overwoog een bioscoopzaal te verlaten, het enige dat me tegenhield was dat ik samen met iemand anders naar de film was gegaan.
Uiteindelijk ziet onze held eindelijk het licht, maar moet natuurlijk nog even opbiechten dat hij aanvankelijk aan de verkeerde kant stond, en dat doet hij ook op de meest stuntelige manier. Hij ligt er nu natuurlijk uit, geen Na'vi die nog naar hem luistert, maar wij weten dat het goed gaat komen in het vervolg. De kolonel begint met zijn "preemtive strike" (roept er iemand G.W. Bush?) en neemt onze held gevangen. Door al het eco-gezeik moet ik inwendig juichen als de grote boom omgaat. Even lijkt het alsof de film een zeer positieve wending krijgt want de mensen lijken een beslissende overwinning behaald te hebben en het beeld gaat op zwart wat doet suggereren dat de film misschien eindelijk afgelopen is en nog met een slecht einde ook! Wat een heerlijke verrassing zou dat zijn! Maar helaas, onze held weet te ontsnappen uit de handen van de kolonel, weet door zijn moed het respect van de Na'vi te herwinnen, er volgt een Braveheart speach met bijpassende veldslag (gaap) met veel bombastische rotmuziek (gelukkig bespaart Cameron ons deze keer Celine Dion). Het gevecht met de kolonel als eindbaas blijtt ons ook niet bespaard, waarna Jakes geest door de Na'vi overgezet wordt in zijn avatar lichaam, iets dat ook al voorspelbaar was gezien de poging met Grace.. Naast het verschrikkelijke verhaal duurde de film ook nog eens veel te lang. Er had wat mij betreft zo een uur vanaf gekund en misschien zelfs wel meer. Dit alles in ogenschouw nemende kan ik de film niets anders geven dan een halve ster.

Komen we aan op de 3D beelden. Het was mijn eerste 3D film (op die filmpjes in het PandaDroom na) en ik was behoorlijk onder de indruk. Wel dacht ik steeds: deze technieken verdienen zo een betere film dan het gedrocht dat me nu voorgeschoteld wordt.
Voor de 3D beelden krijgt de film er een ster bij, maar ik vrees dat die er snel af van kan gaan, zodra ik meer 3D films heb gezien en het nieuwe ervan af is.

Conclusie: de 3D visuals kunnen deze mix van Nausicaa, Mononoke Hime en Dances with Wolves met op het eind Braveheart niet redden. 1*1/2

Goed uitgedacht visueel spektakel, met mooie sf-machines en een goed uitgedachte fantasy-wereld.

Het verhaal is minder bijzonder, met platte karakters, 'terug naar de natuur'-tegeltjeswijsheden en een paar flinke deus ex machinas om het allemaal aan elkaar te lullen.

Verre van een slechte film, maar je zou denken dat de duurste film ooit ook wel een paar ton had kunnen investeren in een wat minder voorspelbaar script.

Avatar was precies zoals ik had verwacht. Prachtige graphics met een middelmatig verhaal. Zwart-wit personages (het is meteen duidelijk wie de bad-guy is) en zowel kinder als soldatenhumor. Grafisch dus zeker wel indrukwekkend, maar echt bijzonder vond ik het verhaal niet (allemaal verwijzingen naar 'aardse' wezens; neushoorns, paarden etc.)

Gezien met een stel vrienden, 3 van de 5 waren al snel aan het slapen tijdens de film.

Erg mooi gemaakt maar de dialogen waren vrij cheesy en cliché ook en te langdradig voor de bios waar ik toch moeilijk zo lang kan stilzitten in die benarde houding.

De 3d was ook zo zo en had al op 2/3 van de film de bril afgezet omdat het niet lekker zat.

Final destination in 3d vond ik ook veel beter maar misschien had ik een minder goed brilletje deze keer.

Het was leuk om naar de indrukwekkende effecten te kijken maar ik miste toch dat tikkeltje extra om deze film top 250 waardig te maken.

De eerste film die ik dit jaar zag was Avatar. M'n vriendin wilde er heel graag heen. Ik op zich niet, maar goed, wat maakt het ook uit. Het was toch kerstvakantie. Uiteindelijk ben ik wel blij dat ik de film heb gezien. het is toch altijd een beetje eenzaam als je niet kunt meepraten met de Avatar discussies, en ik ben inmiddels al in genoeg verzeild geraakt. Avatar: Film van het Jaar! Hoor je dan. Ho, ho! Zo goed was het nou ook weer niet. Ik heb zeker genoten hoor. Geloof me. Een beetje lang misschien wel, maar toch gebeurde er meer dan genoeg zodat ik me niet ging vervelen.

Wat ik vooral erg mooi vond aan Avatar was de wereld die Cameron gecreeerd heeft. Pandora is een prachtige ongerepte planeet en de Na'Vi een volk waarvan je op den duur jaloers wordt dat jij niet één van hen zou kunnen zijn. Zo op één lijn met de natuur. Zou het nog maar kunnen. Een geïnteresseerde escapist heeft ooit eens al antropologisch experiment geprobeerd compleet uit de maatschappij en in de natuur te leven. Zoals vroeger. Hij kwam in zijn verslagen tot de conclusie dat het wel mogelijk is, maar dat hij zich nooit volledig thuis kon voelen in deze staat. Hij veronderstelde daarom dat de mens niet meer in staat is om in de natuur te leven zoals wij dat ooit deden, en zoals de Na'Vi dat ook doen. Eén van de mooiste elementen vond ik dat binden van twee levende wezens. Zodat je de pijn kunt voelen die het dier ook voelt, als je er op rijdt. Dit is toch prachtig?

Wat ik ook mooi vond, was de manier waarop Jake geaccepteerd werd in de maatschappij. Niet omdat hij nou zo'n bewust mannetje was met een goed hart, maar gewoon omdat hij nog leeg was. Hij was, in tegenstelling tot de wetenschappers, nog rein omdat hij niets wist over hoe de wereld werkt, in ieder geval niet op de gedetailleerde manier als wetenschappers dat doen. De jagers van de Na'Vi waren ook blij om eindelijk eens een krijger van de planeert Aarde te ontmoeten.

Ten slotte heb je natuurlijk de special effects. Daar heb ik maar één woord voor: adembenemend! Dit is zo mooi, dat je op momenten niet meer ziet of het nu wel of niet echt is. Vooral de manier waarop de Na'Vi zijn vormgegeven is prachtig. Ik geloofde het echt. Dit was denk ik de eerste keer dat ik naar een computer animatie keek en geloofde dat het echt zou kunnen zijn. Daarnaast is de gehele planeet Pandora gewoon prachtig vormgegeven. Petje af en ik denk dat de Oscar ze op dit gebied niet kunnen ontlopen.

Toch, zoals ik al zei, vond ik dit niet de film van het jaar. Het verhaal van deze film is, helaas, al veel te vaak verteld. Nu heb ik me ooit eens laten vertellen dat er maar zes verhaallijnen zijn, wat het dan ook onmogelijk maakt om nog een nieuw verhaal te bedenken, maar dit was toch wel erg herhaling hoor. Dat principe van buitenbeentje uit groep 1 wordt geinfiltreerd in groep 2 om informatie te vergaren om later te misbruiken, maar vervolgens raakt het buitenbeetje geaccepteerd in de groep en leert het dat groep 2 zo slecht nog niet is, bovendien raakt het buitenbeentje ook nog eens verliefd op een hooggewaardeerd persoon uit groep 2. Op het moment dat het climaxmoment er aan komt, moet het buitenbeentje kiezen, maar dan komt zijn ware aard naar boven bij groep 2, als hij al heeft gekozen voor deze groep. Hierdoor laten beide groepen hem vallen en moet hij iets buitensporigs doen om opnieuw geaccepteerd te worden. Been there, done that.

Toch wordt het wel op een zeer goede manier uitgevoerd in deze film. Zoals ik al zei, ik heb zeker genoten van Avatar. Men moet er alleen niet meer van maken dan het is. Het is nergens revolutionair. Iedere boodschap die het ons wil geven (geldbeluste bedrijven, klimaatverneuking, waardering voor andere culturen) is al eens eerder gegeven. Natuurlijk is het nooit weg om zo'n boodschap eens te herhalen, en zoals ik al zei, de manier waarop dit gedaan wordt stoort mij geen moment, maar ik laat het wel zien voor wat het is: al gedaan.

Een ander kritiekpunt is dat het verhaal wel weer erg happy eindigt. Jake krijgt zijn vrouwtje voor eeuwig. Ineens is het dus mogelijk om zielen te transplanteren. Dat lijkt me een ideetje wat er op het laatste moment nog in is gestopt omdat Hollywood toch echt een Happy End verwacht. We moeten natuurlijk wel blij uit de bioscoop komen, anders gaan we vervolgens misschien niet naar de Burger King omdat we een brok in onzer kelen hebben hangen.

Okee, dat is misschien wat overdreven, maar ik kan me er wel aan ergeren als regisseurs alle boegen omgooien om maar een happy end te hebben, waarbij de hoofpersonen krijgen wat zij willen. Ik had het veel mooier gevonden als Jake toch weer afscheid moest nemen, omdat het nu eenmaal niet anders kon. Maar goed, dat zat er dus niet in.

Wat ik dan wel weer goed vond aan het verhaal was, de manier waarop de film er in slaagde om mij een hekel te geven aan mijn eigen ras. Vanaf het begin was ik helemaal voor de Na'Vi. Die klote mensen mochten mij gestolen worden! Als de mensen aan het einde afdruipen en terugkeren naar de aarde denk ik: Hah! In your face! Mijn face.

Wat hou je dan over, na 2,5 uur van je leven te hebben gedoneerd aan het nieuwe knutseltje van Cameron? Een goed gevoel, een volle blaas, de meest hoogstaande special effects aller tijden, een verhaal wat we al honderden keren hebben gezien, maar wat wel erg goed is uitgewerkt, een hongerige maag en een intense haat naast de eeuwige liefde die ik koester voor mijzelf als mens. Met een identiteitscrisis op zak besloten wij vervolgens naar de Yakitori boer te gaan, precies zoals de commerciële bedrijven dat hadden ingecalculeerd.

Ik vind dit een raar uitgangspunt. Waarom zou je je aanpassen aan een film?

On-topic: Ik vind Avatar een vermakelijke film, met een cliché gehalte van hier tot Tokio, zonder veel diepgang en met extreem ambitieuze, doch teleurstellende beelden.

Dit is gewoon een TOPPPERRR!

Ik heb hem afgelopen weekend in de bios met imax gezien wat bij mij alleen maar 1 reactie opriep en dat was: Awesome!

Ik raad echt iedereen aan deze film te kijken!

Heb de film gisteren in de bioscoop gezien en hij liet een overweldigende indruk achter, ik heb echt van deze film genoten, ik vond het dan ook jammer toen hij afgelopen was.

Het mag uiteraard duidelijk zijn dat "Avatar" het van zijn special effects moet hebben, maar de film bereikt wel een zekere klasse door zijn grafische aspecten zoals een hele nieuwe wereld met schepsels die je nog nooit hebt gezien, het is een ware ontdekkingsreis en ik denk dat dit de film voor een groot deel zo mooi maakt.

Het verder niet zo spetterende acteerwerk en het clichématige verhaal dat me sterk aan pocahontas en dances with wolves deed denken neem ik dan maar voor lief.

Van mij hadden de personages en het achtergrondverhaal van de mensheid wel wat beter uitgewerkt mogen worden, hoop hier in eventuele vervolgen meer van te zien. Toch waren er ook pluspunten bij het verhaal, zo vond ik het idee van de band scheppen met allerhande wezens best een origineel idee

Al met al is het helemaal geen slechte film waar je verder gewoon niet bij na moet denken, je verstand op nul moet zetten en moet genieten van het schouwspel (het liefst in 3D).

Vraag me af hoe deze film tot zijn recht komt op DVD.

Special effects: 5,0

Acteerwerk: 3,0

Verhaal: 2,0

Totaal: 3,5 ster

Zozo, eindelijk eens gezien (3D uiteraard..) nadat het een aantal keer was uitverkocht, en mag dan dus ook eindelijk een recensie plaatsen na een honderdtal aan pagina's met berichten over deze film gelezen te hebben. Iedereen praat erover, de een negatief, de ander positief. De een vind het een hype, de ander gewoon magistraal. De film gaat de wereld rond en casht dik, en ook ik heb achteraf me geld met plezier ingeleverd. De nieuwsberichten staan en stonden er bol van, hustler met Avatar-porno, tv-kanalen die de rechten zo snel mogelijk opkochten, mensen die zelfmoord plegen etc. Maar daar zal ik niet op ingaan verders. Ik hou het bij de film an sich.

En ik moet zeggen, me best hoge verwachtingen (die eigenlijk gekomen zijn door de rating en wat recensies hier en het feit dat ik diep van binnen vertrouwen had in James Cameron --> de trailer zei voor mijn part niet veel), zijn ingelost. En dat is al een prestatie opzicht, het is niet me favoriete genre en soort film (neig zelf liever naar een twisted sterke horror, hilarische feel-good komedie of een puur mooi gechoreografeerd actie-werkje, ook al heeft elk genre voor mij z'n uitblinkers).

Maar oke, wat een epische ervaring, die je eigenlijk gewoon moet meemaken en niet accuraat beschreven kan worden. Want hoe kan je zo'n droomwereld nou uitleggen aan iemand op pen en papier, of in dit geval toetsenbord en beeldscherm. Zal dan ook mocht er een boek uitkomen (waar ik hier wat over las) die niet gaan lezen.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen en beginnen met de 2 meest besproken delen van de film, hoe raad je het: la visualiteit et la verhaal..

Het valt niet te ontkennen dat Avatar er visueel gewoonweg prachtig uitziet (of de planeet en de film je nou aanspreken of niet). De effecten, de 3D, Pandora.. het ziet er stuk voor stuk prachtig, detailleerd en bovenal realistisch uit. Mooie beelden, maar vooral ook mooi geschoten en vlekkeloos geregisseerd (overall sterk maar vooral de actiescenes zijn smullen). Niet alleen visueel, maar audiovisueel is het 100% in orde, de geluiden en score vind ik ook geweldig.

En dan het verhaal.. wat een aantal niet vinden, maar ik dan weer wel: voor mij is het verhaal gewoon ondergeschikt. Ik ken genoeg films die een 'goed' verhaal hebben en het er ook visueel geweldig uit hadden kunnen laten zien, maar die niet de nadruk erop hebben en het simpelweg gewoon niet nodig hebben. Als ik daar ga klagen dat er geen overdonderende special effects aan te pas komen word ik even erg belaagd. En laten we eerlijk zijn, films scoren zelden vanwege het geweldige verhaal, het kan een fijne bijkomstigheid zijn, maar het komt meestal op de uitwerking (en acteerwerk, regie, vormgeving etc) aan (reden waarom Amélie, The Lion King en zelfs onze nr 1. The Shawshank Redemption zo hoog scoren). Een film met een goed verhaal maar een erg slappe uitwerking faalt voor mij hard terwijl een film met geen geweldig verhaal maar wel een geweldige uitwerking al snel de volle 5* bij mij kunnen bemachtigen. Al gaat een film over 2 idioten die ruzie krijgen met hun piemels die een eigen wil en bestaan gekregen hebben, als de uitwerking (wel met de juiste toon uiteraard) zo geweldig is kan ik de film alsnog donders goed vinden. En laat die uitwerking nou iets zijn wat bij Avatar geweldig is gedaan, hij heeft een totaal nieuwe planeet met nieuwe wezens (en uiteraard als bijzaak een nieuw taaltje, nieuwe gebruiken en het minst lastige: nieuwe namen) tot in de (juiste) details gecreëerd (wat meteen ervan getuigt dat hij het gebrek aan fantasie waar menig regisseur/regisseuse, hint hint Roland Emmerich, tegenwoordig aan lijdt, zelf niet ondervind), en ik vind daardoor ook het hele script zo slecht nog niet.

En ja, wat is nou slecht..? Ik ken honderden blockbusters en komedies die qua verhaal minder zijn dan dit. Oke, het is geen Mulholland Drive, maar ingewikkeldheid en rare wendingen zouden deze film ook geen goed doen. Daarbij zijn er nou eenmaal in films (en ook in het echte leven, maar dat terzijde) ingewikkelde verhalen en simpele verhalen, verrassingen en clichés. Stel je voor dat alles onvoorspelbaar of alles ingewikkeld zou zijn..

Ook hoor ik veel dat een film perfect moet zijn en doordat dit een 'slecht' verhaal heeft al niet de volle 5* sterren zou kunnen krijgen. Ten eerste bestaat die perfecte film niet, misschien voor 1 persoon (alhoewel ik ook zeer betwijfel of die er is), maar niet voor iedereen. Daarbij zoek ik niet naar die perfectie, noch zoek ik naar dat verhaal. Films kijk ik voor een gevoel: overdondering, amusering, euforie etc. (of juist negatieve gevoelens, wel op een speciale manier, als medelijden, medeleven, verdriet, teleurstelling enz.), en als een film dat goed kan overbrengen met een paar geweldige momenten kan dat het voor mij al tot een 5 tillen. Als ik een vriendin zoek (nu we toch allemaal aan het vergelijken zijn) kijk ik ook niet of haar gezicht wel 100% symmetrisch is, of ze niet een puistje op haar poeperd heeft, of dat haar 'inhoud' (qua geestelijkheid dus, ik heb het niet over haar lever en maag) 100% volstaat (als zij prachtig is, en verder misschien dom en misschien zelfs saai, hoeft dat niet te betekenen dat ik niet de tijd van me leven met haar kan beleven). Als ik me goed bij haar voel en ze heeft die ene x-factor is dat al genoeg voor een dikke 10. Sterker nog ik zou de 'perfecte' vrouw waarschijnlijk niet eens zien staan, net zoals ik misschien de 'perfecte' film niet leuk zou vinden omdat hij gewoon niet appealt to me.. Sorry om het te zeggen maar mensen die zo kritisch in het leven staan en naar perfectie zoeken heb ik medelijden mee. Een goed verhaal vind ik soms leuk meegenomen, maar als ik het echt zoek lees ik wel een boek. Het blijft zoals eerder gezegd een audiovisueel medium en laat het nou net op die 2 punten geweldig scoren.

Ook heb ik opgemerkt dat mensen graag willen vergelijken (zoals ik al in me eerdere alinea aangaf). De vergelijking met de smurfen raakt kant nog wal (alleen al door het feit dat de Na'vi even realistisch er uitzien als wij van vlees en bloed) en is puur om het vergelijken (nee, laat ik even The Shawshank Redemption vergelijken met Prison Break, en oh The Lion King ja dat vind ik wel dingen gemeen hebben met die ene documentaire op Animal Planet.. kom op.. ). De vergelijking met Pocahontas is misschien ergens te begrijpen omdat het met bepaalde lijnen wel wat gemeen heeft met Avatar, alhoewel Pocahontas een stuk meer simplistisch en minder gedetailleerd en uitgewerkt is.

De moraal in het verhaal stoor ik me ook niet aan, aangezien ik me er wel in kan vinden en je je gewoon mee kan laten voeren in het verhaal en het er niet te dik op ligt (daarmee wil ik zeggen we krijgen geen leerzame speeches of dergelijk geneuzel voorgeschoteld, tuurlijk ligt het er op, maar je bepaald voornamelijk zelf in welke mate).

Ook de voorspelbaarheid vind ik zeker geen minpunt. Hij had er even makkelijk door wat tekst in het script te herschrijven een ander (kut) einde in kunnen gooien, en dan was het zoeven opeens.. onvoorspelbaar geworden. Nou, dat zou de film goed doen hoor..

Dan ook maar de andere andere punten.

Zoals gezegd de uitwerking, vormgeving en de detaillering is dik in orde. Ook de geluiden en score heb ik al me probs voor gegeven. Net zoals het cinematografisch dik in orde is en de regie en editing sterk zijn en alles zorgvuldig behandelt is. Shots en camerawerk ook van hoge kwaliteit (in hoge kwantiteit, 2 vliegen in een klap).

Dialogen, sommige misschien cliché (in welke film niet), aantal weer erg leuk.

En uiteraard de cast. Sam Worthington heb ik nooit veel zien spelen en heeft me positief verrast. Zoe Saldana die we eigenlijk alleen als Avatar zien verdient voor mij al eerder een Oscar dan iemand die ik echt zie en een drama draagt. Sigourney Weaver stelt me eigenlijk nooit teleur en kan ook nauwelijks in deze bijrol. Verder een leuke bijrol van Giovanni Ribisi en een érg leuke bijrol van Michelle Rodriguez (wel jammer dat zij sneuvelde )

Kortom: Voor mij een geweldig, vermakelijk, amusant en enerverend epos. En sowieso een ontzettend baanbrekende film en vanuit mijn oogpunt toch wel DE film van 2009.

Dan nog een korte rechtvaardiging van mijn 5*. Verhaal (+/- voor mij geen erg minpunt maar ook niet iets dat aan de score mee heeft geholpen). Special Effects en visualiteit (+). Geluid en score (+). Uitwerking (+). Cinematografie (+). Regie (+). Editing (+). Shots en Camerawerk (+). Acteerwerk (+). Dialogen (+/- nergens storend, maar ook niet echt veel meegewogen in de score). Realisme --> daarmee wil ik zeggen realistisch overkomen (+). Gevoel overbrengen --> voornamelijk vermaak en onderhuidse euforie (+). Speelduur (+ zo'n film verdient het niet om in een oogwenk voorbij te zijn). Denk dat dat zo'n beetje alles was toch?

Waar ik me minder in kan vinden is de rechtvaardiging voor de lage scores, en dan heb ik het vooral over de (gelukkig weinigen) die 0,5 stemmen. Want ik hoor vooral het verhaal als minpunt, maar deze film heeft ook zoveel sterke punten dat het voor mij onmogelijk in te denken is dat dit tot het slechtste van het slechtste behoort wat je ooit gezien hebt en het van de onderste plank zou moeten zijn. Of je moet de film ECHT haten, dat zou nog een.. logische verklaring zijn. Maar hoe het dat bij je teweeg kan brengen..? Enlighten me.

De 5* zullen in ieder geval blijven staan en de hoge notering en waarschijnlijk na verloop van tijd top 250 notering zal ik het meer dan waard vinden (hoe hoog hij ook zal staan). Ook mag hij van mij alle Oscars binnenhalen. Of het voor mij een top-10 notering word, waarschijnlijk wel. Maar nu ben ik moe en zal ik eerst gaan slapen en laat ik die beslissing tot morgen wachten en misschien aan herziening over. Maar dit zeg ik wel: A.u.b. James Cameron breng snel weer een film uit.. (niet te snel natuurlijk, ik wil meer meesterwerken zien )

Damn, ik bedenk me net dat dit zowaar me langste recensie in me 'moviemeter-geschiedenis' zou kunnen zijn. Maar aan deze film kan ik dan ook eeuwig woorden aan blijven wijten .

Maar enfin, ik hoop dat deze recensie voor sommigen wat kan betekenen, sommigen misschien overtuigt en hopelijk niet te veel bombast aan negativiteit veroorzaakt, alhoewel ik altijd open sta voor discussie . Welterusten.. lights out, 3D-Pandora droom in.

Als je weet dat er ruim 500 miljoen dollar is uitgetrokken om deze film te maken dan kan je er donder op zeggen dat mensen er kritisch naar gaan kijken en dat is ook precies wat ik heb gedaan. Ik vraag mezelf af waar die 500 miljoen dollar aan besteed is want ik zie dat echt nergens terug in de film. Niet aan het goede uitgewerkte verhaal , niet aan de topcast want Sigourney Weaver is de bij vrijwel iedereen bekende acteur maar geen topactrice, in mijn ogen zelfs niet aan fascinerende special effects want zo veel beter dan in andere "special effects" films waren die niet. Van de vechtscene op het laatst tussen de door de kolonel bediende robot en de dinosaurus zakte zelfs mijn broek af, waardeloos was dat !!!.

Nee, het eerste waar ik aan moest denken toen ik de film af had gekeken was dat dit weer de zoveelste "overhypte" film was van de laatste tijden. Leuk om gezien te hebben want ik ken geen vergelijkbare films, maar daar blijft het bij mij bij !.

Ik heb de film gisteren gezien. Eerst dacht ik dat het niet mijn soort film zou zijn, maar ik was toch heel benieuwd. Dit kwam vooral door alle goede verhalen die ik erover gelezen heb.

Voordat ik naar de film ging, heb ik hier ook naar meningen gekeken waarbij ik ook een aantal heel negatieve beoordelingen tegen kwam (waaronder die van FatMike). Maar aangezien de film hier heel hoog scoort, had ik al het idee dat FatMike gewoon een beetje een zeurpiet was, die het gewoon leuk vindt om een andere mening te hebben dan de rest. Want het kan natuurlijk nooit zo zijn dat een film die een 8,5 op IMDB scoort, beoordeeld word met een halve ster... Dan doe je het er gewoon om, want dat zou betekenen dat er totaal niks goed is aan de film... En waarom zouden anderen er dan 4 of 5 sterren voor geven?

Maar in ieder geval, back to the point, ging ik zonder heel veel verwachtingen naar de bioscoop. Ik had niet veel verwachtingen, omdat ik bang was dat de film tegen zou vallen. Niks is minder waar. Ik heb echt genoten van de film en hij had van mij ook nog wel langer mogen duren. Eerst wordt het verhaal mooi opgebouwd, waarna op het eind een stuk flinke actie komt. Ik vind het niet de beste film ooit, maar het is absoluut de beste film die ik de laatste jaren heb gezien. Erg goede animaties en een heel origineel verhaal. De muziek was af-en-toe niet echt mijn smaak, maar dat paste dan wel weer bij de film.

Al met al een erg mooie film die absoluut meer dan een halve ster waard is.

Leuke bioscoopervaring - 3,5 *

Ik heb Avatar gisteren in IMAX 3D gezien. Wat een geweldige ervaring zeg. Het grote beeld, indrukwekkende geluid en natuurlijk de derde dimensie brengen samen en indrukwekkend pakket.

De film op zich leent zich er perfekt voor met alle effecten en kleuren.

Het verhaal op zich is niet meer dan een Hollywood standard, het word wel goed gedaan in kader van opbouw van spanning ed, al blijft het natuurlijk ongelofelijk voorspelbaar. Het deed me trouwens allemaal wel erg denken aan Ferngully.

De acteerprestaties van de hoofdpersonen vind ik oke, worthington vooral. De rol van Lang, col. Quatrich, is om je dood aan te ergeren. Zo overdreven en aangedikt dat het bijna lachwekkend is, hij paste eigenlijk meer in het A-team. Tevens is Ribisi als Parker verkeerd gecaste, ik vind hem te sukkelig als baas.

Al met al geweldig entertainement maar geen memorabele ervaring.

Toen de hype rond Avatar begon en ik steeds meer te horen kreeg waar deze film over ging en vooral dat hij in 3D is waren mijn verwachtingen rond deze film niet hoog.

Het hele 3D verhaal wordt ik een beetje moe van (was dat niet hip in de jaren 80?) en een verhaal over een alternatieve wereld met blauwe wezentjes deed me nog het meest denken aan een van mijn favoriete kinderseries. Dankzij films als Lord of the Rings was het beetje interesse naar Fantasyfilms bij mij helemaal verdwenen.

Afijn, de positieve verhalen over deze film bleven aanhouden. Toen ik met iemand sprak die zei zelf ook helemaal niets aan de film dacht te vinden. Hij gaf ook toe dat het verhaal zo uitgekauwd als oud brood was, maar zei dat als ik deze film ooit ging zien, dan moest ik hem in 3D Imax zien. Dit omdat de 3D in deze film heel goed uitgewerkt zou zijn en ik de details op DVD zou missen.

Goed was ik toch wel een beetje nieuwsgierig.

Dus toen toch maar een kaartje gekocht en met zo'n dikke bril in de bios gedoken.

Het viel me meteen op dat de 3D in deze film heel goed werkte.

Waar bij My Bloody Valentine (2009) de 3D gewoon laagjes over elkaar was, vaak het beeld vaag werd en de kleuren verpest werden door de bril is Avatar juist het bewijs dat 3D wel kan... Mits een film hier speciaal voor gemaakt is.

De beelden waren helder, het 3D leek ook echt 3D ip.v. over elkaar geplakte laagjes beeld en de kleuren waren zoals ze bedoeld waren.

De beelden waren ook prachtig. De natuur en andere omgevingen op de planeet waren prachtig ontworpen en ook de wezens zagen er over het algemeen wel cool uit (een paar uitzonderingen daar gelaten).

Wat me wel stoorde aan de wildlife op de planeet was dat zo'n beetje elke brul uit het geluidsarchief van Jurassic Park leek te komen.

Een beetje raar alleen als je een wezen dat niet eens zo groot is de brul van de T-Rex hoort uitslaan of een paardachtig wezen klinkt als een velociraptor. Ik vraag me dan af of ze met zo'n budget niet gewoon zelf wat geluiden hadden kunnen maken.

Het verhaal viel nog wel mee. Natuurlijk was het al honderden keren eerder gedaan, maar het was in elk geval goed uitgewerkt en werd niet vervelend herkenbaar. Een mannetje en een vrouwtje die eigenlijk niet bij elkaar kunnen zijn wanwege hun familie word al herkauwd sinds Romeo & Juliet en ook gigantische veldslagen (die hier gelukkig wel heel goed werkten) hebben we al veel vaker gezien.

Toch hebben ze dit alles op zo'n manier uitgewerkt dat het boeiend blijft. Het acteerwerk is prima en de special effects en het goede gebruik van 3D maken dat deze film toch boven het gemiddelde van zijn soort uitsteekt.

Verhaal natuurlijk vrij simpel, maar wat een geweldige aankleding en vooral de 3D-versie is magnifique. Voor mij al de beste film van dit jaar!!! Ik ga deze zeker nog vaker kijken.

Verreweg de grootste tegenvaller van dit jaar. Ik keek erg uit naar de nieuwe Cameron, maar vond de eerste trailers al tegen vallen. Het was allemaal niet zo revolutionair als ik had gehoopt en ik vond het design ook niet echt origineel. Met de woorden "Wacht maar tot je het in 3D ziet" gaven mij weer hoop, maar toen ik de film een paar maanden geleden voor het eerst zag was het lang niet zo goed als ik gehoopt had.

Om even positief te beginnen: de visuals zijn zo mooi als ze te krijgen zijn. Het is allemaal haast realistisch en de wereld kwam haast echt tot leven (het verhaal verhinderde dat een beetje). Het design was nog iets te aards voor mijn doen (Alles leek voor mijn gevoel te veel op de aarde met een buitenaards (blauw en lichtgevend) sausje overgoten, om daarna wat ledematen erbij te gooien.

Het acteerwerk is wel aardig, maar was niet echt goed. Sam Worthinton bewijst voor mij voor de tweede keer dat hij niet kan acteren, de generaal was te makkelijk gedaan. Zo stereotype als je hem maar krijgen kon, de vraag is misschien of het door zijn perfomance komt of door het script, maar ik ga een beetje uit van beide. Sigourney Weaver vond ik een van de beste, net als Neytiri. De rest van de personages voelen aan als radertjes om het verhaal te laten kloppen. Rodriquez is een van deze types ( ze leek alleen te bestaan om de "good guys" een helicopter te geven)

Het verhaal is Pocahontas voor dummies, maar daar is denk ik al genoeg over gezegd. Het stelt gewoon niet veel voor, zeker niet voor een script dat Cameron zo lang heeft kunnen herschrijven om het in iedergeval helemaal rond te krijgen, en niet zo veel plotholes zou hebben. Het design is niet echt revolutionair (te beginnen bij Papyrus als font voor de titel, simpelweg triest) en heeft soms zelfs echt te domme dingen een robotsuit met een robotmes. Rlly?) en heeft daarnaast nogal wat weg van eerdere Cameron films.

Het geheel was wel vermakelijk bij sommige stukken, maar was over het algemeen gewoon een te slecht bijeengeraapt cliché geheel om mij er echt van te laten genieten.

1*

Persoonlijk was ik niet erg benieuwd naar avatar. De enige reden waarom ik hem uiteindelijk ben gaan kijken is omdat James Cameron hem had gemaakt. En ik vond de film zwaar tegenvallen.

Volledig in de lijn van bijvoorbeeld 2012, een ander zelfverklaard episch verhaal, was het verhaal eenzijdig, voorspelbaar en ronduit cliché. "Een oudmilitair die eerst enthousiast wil meewerken aan de uitroeiing van de inheemse bevolking ziet halverwege in hoe waardevol diens manier van leven is en zzzZZZzzz..." Pocahontas meets dances with wolves. Het feit dat Cameron gekozen heeft voor zo'n verhaallijn bewijst alleen dat zijn doel was zoveel mogelijk mensen te bereiken. Hij had even goed kunnen kiezen voor een maatschappelijk/ideologisch relevant verhaal. In plaats daarvan kiest hij schaamteloos voor het commercieel potentieel van de film. Een keuze die ik hem kwalijk neem en die hem in mijn ogen degradeert tot een matig regisseur.

Bovendien is iedereen die hier een sneer naar het Amerikaanse imperialisme in wil zien naïef. Je kan niet aan de ene kant een kinderlijk verhaal brengen waarin de relaties tussen de hoofdpersonages gereduceerd worden tot de meest basale interacties zoals "verliefd zijn" "jaloers zijn" "haten" en aan de andere kant daarin een maatschappijkritische boodschap verwerken. Die boodschap gaat verloren in de box office aspiraties.

Dan misschien een stom puntje van kritiek maar toch iets waaraan ik me stoorde, als ik ingelogd wordt in de avatar van een hond, wordt ik dan vervolgens verliefd op honden? Waarom zou in godsnaam een mens, ongeveer 1,85m en al dan niet blank, ineens verliefd worden op blauwe reuzen van 3 meter omdat hij zelf in een avatar steekt? Logisch...

Niet mee eens. Het verhaal is de essentie in een boek en daar zelf de beelden bij te verzinnen. Film heeft juist de kracht een visuele pracht neer te kunnen zetten zonder een briljant verhaal te hoeven vertellen. De combinatie zorgt echter voor de perfecte film. Wat deze dus niet is. Maar de beelden kunnen wel een aangenaam gevoel geven als je van 't type houdt en enigszins gevoelig bent voor sentimenteel gedoe zonder al te veel diepgang zoals Avatar laat zien. Daar is deze film uitstekend in geslaagd. Niet meer en niet minder. Een documentaire gaat juist om het verhaal met de realistische beelden daarbij. Wel es een documentaire gezien met mooie of indrukwekkende beelden zonder interessant verhaal? Ik niet.

Visueel geweldig, maar het cliché verhaal en matige script maken deze film niks beter dan een of andere Michael Bay film. Laten we hopen dat Cameron de volgende keer wat meer aandacht besteed aan het verhaal.