Fight Club (1999)

Pacino heeft tenminste meer charisma in zijn teennagels dan die moeilijk kijkende humorloze Nerdton in zijn hele lijf.. Soms hoef je je niet in het zweet te werken om een rol neer te zetten, Pacino heeft het gewoon van zichzelf.

Over smaak valt wel te twisten. Pacino wordt echt dik eruit gespeeld door Edward Norton, naar mijn mening de beste acteur van dit moment. Pacino was nog goed in de godfather 1&2, maar nu is hij echt niet te harden.

Als iemand zichzelf karikaturale schmierende okselzwetende rollen heeft aangemeten de laatste tijd is het Pacino wel.

En wat heb je eigenlijk tegen Norton (Ik zie dat je al zijn films op 0,5* hebt staan, terwijl het verder totaal onvergelijkbare films zijn?

Primal Fear heeft wel een voldoende hoor Eén van de weinige films waarin ik hem te harden vind overigens.. Maar ik vind de man 0,0 uitstraling hebben, een irritante kop en iedere rol met hem lijkt eigenlijk ook wel weer op de volgende (muv primal fear dus).

Tuurlijk speelt Pacino ook missers, maar als je wat van zijn oude films hebt gezien en gewaagde rollen staat hij echt op ettelijke lichtjaren afstand van nulletje Norton. Ik begrijp niet waarom allerlei zo met hem weglopen.. Misschien omdat hij het niet van zijn uiterlijk moet hebben en daarom wordt gezien als integer

Omdat hij vaakt uitblinkt als hij harde, rustige, intelligente personages speelt. Norton heeft een geweldig airtje, iets waar die andere brulapen totaal geen talent voor hebben. De zoveelste doorgedraaide gangster spelen, dat wel ja

Ik vind het persoonlijk een 'airtje' toiletverfrisser. Misschien moet hij eerst maar eens een 'uitstraling' gaan kopen bij de pacinoshoppe

Norton vind ik één van de weinige acteurs die ook gewichtige rollen durft te spelen en projecten uitzoekt die iets te melden hebben. (een misser als the Italian Job Daargelaten dan. Daar moest hij wegen contractuele verplichtingen in spelen)

pacino speelt in al zijn films een soort gelijk persoon,

Norton speelt veel verschillende (moeilijkere ) rollen, zoals in Fight Club, maar natuurlijk ook in American History X, en 25th hour.

Pacino heeft DUIdelijk zijn beste tijd wel gehad,

dat stoere misdaad imago is zoo fout

vanmiddag weer gezien, blijft een geweldige film die telkens beter wordt,

4.5*

De bioscoop wordt anders al 15 jaar lang geteisterd door de ene stoere misdaadfilm na de andere (sinds ene Tarantino dat hip heeft gemaakt).. en op de gemiddelde mening hier op het forum af te gaan met commercieel en kwalitatief succes

Ik vind juist door de totale matte uitstraling van Norton dat zijn rollen vrijwel allemaal op elkaar lijken. Het is echt niet iemand die zichzelf kompleet in een metamorfose (geloofwaardig) kan storten, zoals Benicio Del Toro bijvoorbeeld wél kan. Het is gewoon een beperkt acteur, misschien goed voor sommige rollen, maar geen groot bereik

Dat iemand probeert in de meest uiteenlopende films te spelen wil nog niet zeggen dat hijzelf daardoor zo uiteenlopend is, klein verschil van zienswijze.

Heel leuk hoor uiteenlopendheid, maar dat maakt je niet perse goed. Clint is altijd Clint en altijd fantastisch. Laat Norton voor mij maar de schlemiele wereldverbeterende 'nerd' zijn, die speelt hij fantastich.

daar ben ik het met je eens, maar ik vind Norton toch wel goed verschillende rollen kan acteren, met veel contrast en verschil.

En daar ben ik het dus helemaal niet mee eens. Als je kijkt naar de personages die hij allemaal heeft gespeeld is het echt ongelooflijk wat voor een variateit daarin zit. Hij speelt van nazi tot roze neushoorn en van 19e eeuwse illusionist tot advocaat van een pornobaas tot priester. En al zijn rollen zijn geloofwaardig.

Al kijk je naar Al Pacino, die speelt in elke film de zelfde rol, hetzelfde personage en dezelfde uitstraling.

Benico del Toro speelt met verve de aandrugsverslaafde low-life en vind ik echt een heel stuk minder dan Edward Norton.

Maar goed, laten we het weer over de film hebben...

geniale film , bekijk hem ? 1-2-3-4-5.. keer , wordt nooit slecht ,

without pain , without sacrifice, we would have nothing . Stiekem is da nog waar ok

kennyvw.

Oh ja? Leg eens uit.

Ik had al veel goeds gehoord over deze film. Fight Club... een wat rare titel. Dit kan toch geen simpele vechtfilm zijn? Dan zou ie toch niet zo een goede kritieken krijgen... Dat zou toch niet kunnen? Toch?

Benieuwd als ik was, snelde ik naar de videotheek. Na wat zoeken, had ik hem gevonden. Eens thuisgekomen duwde ik het schijfje in mijn DVD-speler. Een dikke 2 uur later was ik ondersteboven. Wat een gigantisch goede film was dit. Pitt en Norton acteerde zeer sterk, maar dat had ik wel verwacht. Wat mij meer verbaasde was het verhaal van de film. En dan bedoel ik niet enkel het verrassende einde, want dat had ik toch zeker niet zien aankomen. Deze film draagt een boodschap mee. Het was geen simpele vechtfilm. Het was één van de beste films die ik ooit gezien heb. En de goede kritieken waren terecht!

Ik kan eigenlijk niets slecht vinden in deze film. Heb hem nu al meerdere keren gezien en hij wordt hoe langer hoe beter. Fight Club heeft alles: een sterk verhaal, goede acteerprestaties, humor, goede muziek (de eindscene met The Pixies!),...

Totdat ik Mulholland Drive had gezien, was dit mijn nummer 1. Nu heeft hij moeten plaatsmaken maar dat neemt niet weg dat Fight Club geniaal is.

5 sterren!

Met die boodschap doelde ik daar niet op. Het statement van de film spreekt mij aan. We leven in een maatschapij die ons dicteert wat we moeten doen. We zijn consumers, en kopen spullen die we eigenlijk niet nodig hebben. We denken dat we vrij zijn. Maar dat is niet zo. We zijn niet vrij, we leven niet.

En er zit toch overduidelijk humor in. Zwarte humor weliswaar. Niet iedereen kan zich daar in vinden.

zoals ik al zei, humor kan ik me niet echt herinneren, ook geen zwarte, want ik zou me daar wel in vinden, help me herinneren en je krijgt je gelijk. En die boodschap is idd wel waar dat we niet echt vrij zijn, maar je stelt het nu echt wel zwartgallig voor door te zeggen dat we niet kunnen leven.

Nortons beschrijvingen over het algemeen en die van zijn werk en zijn baas in het bijzonder, Pitts knip en plakwerk, Meatloafs huge breasts, "I am Jack", bepiste soep, het begin van het hele Fight Club idee, Norton en Carters ziektegroepverdeling, etc. etc. Humor genoeg volgens mij.

Dit is absoluut geen komedie hoor.

Wat dan wel?

Ik vind het eigenlijk een soort psychische actiekomedie, of iets in die aard.

Goede vraag, komedie beslist niet inderdaad

Deze film is zo rijk, dat iedere genretypering hem tekort zou doen. Ben sowieso niet van de hokjes. Daarentegen heeft de film duidelijk komedie-elementen. Of je erom moet lachen is natuurlijk een tweede.

Heb hem in de videotheek vandaag zien staan onder komedie...

Als je hier om kan dijenkletsen moet je toch wel een bijzonder zuur en pessimistisch gestemd mens zijn.. het is voornamelijk zwartgalligheid wat de klok slaat, en geen van de betrokken acteurs is in staat tot het spelen van overtuigende komedie (blijkens hun andere films ook), dus neuh..

Dan eerder psychologisch drama ofzoiets.

Dan ben ik bij dezen een bijzonder zuur en pessimistisch gestemd mens. En in het kader van deze film blij toe

De enige die al pagina's lang zuur en pessimistisch is, ben jij.