Requiem for a Dream (2000)

Deze film weer herzien vandaag. Geen film voor een mooie zomerdag. Daarvoor is deze film eigenlijk te depri. Voor mij oogt deze film als een nachtmerrie, het is eigenlijk bijna horror. Film leidt naar een absolute climax van de totaal aan drugs verslavende ondergang van de vier hoofdpersonages, dit aangevoerd door een onheispellende score. Aronofsky had eigenlijk zijn film beter "Requiem for the American Dream" kunnen noemen. Maar waarschijnlijk zal hij dat ook wel bedoeld hebben.
De rol die Ellen Burstyn speelde als aan dieetpillen verslaafde moeder is magistraal. Vooral de scene van de hallucinerende Sarah als de complete TV show haar kamer binnenkomt en de bewegende koelkast vind ik briljant.
Cinematografisch vind ik deze film een meesterwerk. De montage is spectaculair. Hoeveel cuts heeft Aronofsky in deze film wel niet gemaakt?! De score, de muziek van Clint Mansell behoort voor mij tot de beste filmmuziek ooit gemaakt. En zo valt er nog meer te vertellen over deze magistrale film.

Helaas kan ik mijn mijn eerdere waardering (5,0*) niet meer verhogen, maar voorlopig staat deze film wel op nummer 1 van mijn top 10 lijstje.

Film leidt naar een absolute climax van de totaal aan drugs verslavende ondergang van de vier hoofdpersonages, dit aangevoerd door een onheispellende score.

Dit is natuurlijk slecht nederlands . Even een correctie;

De film, aangevoerd door een onheilspellende score, stijgt langzaam naar het hoogtepunt. We zien de vier hoofdpersonen langzaam ten onder gaan aan hun drugsverslaafdheid.

Vind de eerste versie poëtischer.

Even een toelichting, hoewel wij misschien off-topic gaan;

Film leidt naar een absolute climax van de totaal aan drugs verslavende ondergang van de vier hoofdpersonages, dit aangevoerd door een onheispellende score.

Het betreft hier een stijlfout. Er staat eigenlijk in deze zin dat de ondergang aan drugs verslaafd is en dat is natuurlijk onzinnig, vandaar mijn correctie.

Het is al een tijdje geleden dat ik hem gezien heb, maar ik was niet happig op het hele gebeuren.

a) Waarom bleef die jongen in dezelfde arm spuiten? Heroïne valt op zoveel plaatsen in te spuiten, ik kan het niet geloven dat er iemand zo lomp is om het telkens op dezelfde plaats in te spuiten. Alles wat hierop volgt is ook volledig incorrect. Waarom zou een dokter die niet helpen? Die dokter kan op dat moment perfect de juiste diagnose stellen, als die arm werkelijk geamputeerd moeten worden zag die dat dan ook. Er is geen dokter ter wereld dat de mensen die zo'n probleem hebben niet helpen want dan hebben ze gewoon een rechtzaak tegen hen.

b) Het hele verhaal dan die oude vrouw, ze krijgt waarschijnlijk gewoon amphetamine en benzo's (of iets in die aard). Er is blijkbaar niemand dat ziet dat ze achteruit gaat. haar vriendinnen worden niet meer vermeld vanaf het moment het slechter gaat (maar kunnen ze wel komen bezoeken achteraf). Die dokter zou haar zogezegd blijven die pillen geven als hij ziet dat er iets fout is (want dat moet toch opgevallen zijn), maar waarom? Hij zou toch perfect mogen weten dat als iemand vroeger terugkomt voor die dingen dat ze er meer nam en wat daarvan het resultaat is. Voor het geld zal hij het niet moeten doen, want ze kan later toch niet terugkomen als ze zot is. Dan gaat ze naar het ziekenhuis , daar passen ze schoktherapie toe, iets dat nooit gebruikt wordt zonder volledige verdoving. ik denk zelfs dat het momenteel nergens gebruikt wordt , zelfs niet met volledige verdoving (er is wel onderzoek naar om depressies tegen te gaan). Anti-psychotische medicatie voor een paar maanden lijkt mij eerder de juiste behandeling en dat zou elke dokter daar ook weten.

Er zijn nog kleine dingen die storend zijn , maar waar makkelijker omheen kan gegaan worden. Ik kan persoonlijk niet om deze twee puntjes omheen. Misschien jullie wel, er is misschien wel een uitleg voor, ik kan ook wel iets verzinnen dat het ietsofwat kan, maar dan staat het zo ver van de realiteit dat er niets meer aan is. Voor mij was dit pure fictie, anti-drugs propaganda in een speciaal kleedje gestoken. Ik vond er niets schokkend aan. Toen de film gedaan was had ik zoiets van "yeah right..". ik weet niet wat jullie van het plot vinden, maar ik vind het echt wel dwaas, de personages zijn ook helemaal niet diep ofzo. Ik wist op het einde van de film bijna niets van die mensen, op Sara na misschien.

Dan over de manier van filmen, het was net een MTV video-clip vond ik. Ik kreeg koppijn van al die repetieve beelden (ik denk zelfs dat je pupillen niet eens uitzetten als je heroïne neemt). Maar ok , misschien moest dit iets speciaals zijn en snap ik het niet. ik zie niet echt in hoe een speciale camera-hoek iets kan bijbrengen aan zo'n film. De repetieve beelden waren ook volledig in contrast met wat die mensen deden, heroïne kalmeert en wij krijgen beelden te zien die het doen lijken alsof ze speed nemen .

Who cares? De film pretendeert volgens mij op geen enkel moment realistisch te zijn...

Juist wel.

kijk dan wat anime, dat flitst ook. Het was gewoon storend, klaar. Maar dit is natuurlijk voor iedereen persoonlijk.

Alsof je van heroine niet krankzinnig kan worden

Neen.

Helemaal eens met Ricky Roma in dit geval....!

Goed gezegd! Aparte film, maar niet goed genoeg om zo hoog te scoren vind ik.

Waar is je stem eigenlijk?

Tegenvaller, heel de film lijkt te draaien om alleen maar de negatieve kanten van drugs zwaar overdreven duidelijk te maken.

Ben ik totaal niet met je eens. De film laat helemaal niet alleen de negatieve aspecten zien van drugs. het eerste deel van de film laat volgens mijn oogpunt ook de juist gevaarlijke (positieve) aspecten zien. Zoals Harry en Marion die zeer positieve trips beleven. Het geld dat ze verdienen, De kledingzaak die opgericht word. En natuurlijk sara die afvalt en de beste plaats in de zon krijgt. Dus nogmaals de film laat zowel het positieve als het negatieve ( de keerzijde ) zien.

Daar ben ik het ook totaal niet mee eens. Vooral het "zwaar overdreven" Ik heb in het dagelijks leven genoeg met drugsverslaafden te maken en geloof me, de meeste verhalen gaan jammer genoeg zoals in deze film.

Goeie film die mij nog wel even bezig hield

Een ongelofelijk fantastisch in beeld gebrachte film.

Een film die je echt grijpt bij de momenten, ze spelen zo goed op je emoties in! Mijn vriendin zat naast me en was echt in een shock na de film, ze was echt helemaal er onderste boven van. Een van de verschrikkelijkste films die ze ooit heeft gezien zei ze. Echt Mijn complimenten voor het filmwerk en ook de acteurs dragen hun steentje bij.

Niet minder dan een 4.5* al ga ik voor de 5*

Wauw

Indrukwekkend, mooi en deprimerend tegelijkertijd

De muziek en de opname/montage-technieken zijn prachtig

Ik hou van Sad-endings . Tijdje geleden dat ik de film heb gezien, maar kan hem nog erg goed herinneren. Daar is natuurlijk een reden voor, namelijk de prachtige combinaties beeld en audio. Een heuse psychedelische drama waarvan je in een vage introspectieve sfeer van raakt, het is echt zo'n film die een paar dagen in je achterhoofd zit. De neergang van de personages zijn erg goed uitgewerkt, en het geeft (misschien iets te overdreven) de effecten van harddrugs redelijk weer denk ik. En Jared Leto was echt gemaakt voor deze rol, misschien omdat ie beetje een junk-hoofd heeft

4*

Erg depremerende film, een film die je niet feel good maakt.

Erg jammer, verhaal is ook veel te moeilijk en is niet ontspannen om naar te kijken. 2*

idd, je hebt de hele tijd het gevoel dat je naar soapseries als Thuis of Familie zit te kijken.

Tot vervelens toe probeer je te slapen....

Verbeter me maar als ik 't fout heb, maar ik heb het nergens zien staan dat Requiem for a Dream een ''feel-good-movie'' zou zijn.

Trouwens gaat de film niet alleen over de verslaving aan drugs, ik heb de making-off gezien die als extra op de dvd stond en daar werd in gezegd (door Darren Aronofsky in eigen persoon) dat de film over alle verslavingen ging, en dat alles een verslaving kán zijn.

Hele aparte maar erg goede film! Ik heb de hele film geboeit zitten te kijken en je wordt zo in het verhaal meegesleept dat je je aan het einde helemaal depri voelt.

Niet helemaal mijn film, een beetje te dramatisch, maar toch 4,5*

Huh

Wat een geweldige depri film!

Al klinkt mijn eerste zin negatief, ik bedoel hem juist positief.

Een film die je een brok in je keel geeft, en waar je lang over in kan gaan zitten.

Ik kijk hem liever niet te vaak, maar ik moet wel zeggen dat deze in mijn Top 10 gaat komen.

Zo moet een film zijn, schetsen van de realiteit en het boven in je koppie aan het denken zetten.

4,5*

eindelijk gezien gisteren.

had er we meer van verwacht,desalnietemin wel een goeie film.

apart gefilmpt allemaal,moeder speelt ook erg goed,meisje is wel errug lekker.

maar het verhaal wankelt her en der als je het mij vraagt.

maar zeker wel stof om verder over na te denken!

Naar eeuwig piekeren heb ik besloten om deze film toch met 5* te bekronen!

Wat voor mij betekent dat deze film op 1 komt te staan in mijn top 10.

Zware film, maar een meesterwerk.

inderdaad zeer goeie film, van die top 10 ben ik niet zo zeker maar het schetst allesinds een beeld van verslaafden en waarom het niet doen. Op het einde had ik het wel moeilijk met die jongen zijn arm, dat was echt zo gruwelijk lelijk. maar toch goeie film

geweldige film, heb het moeilijk gehad op het einde amai...

een dikke verdiende 4.5*

Mooie paranoia-thriller over het gebruik van drugs. Meesterlijk gemonteerd en geschoten. Een waar juweeltje en inmiddels een classic. Niet altijd even makkelijk om te kijken vanwege onderbuikgevoelens maar wonderschoon.

Drie en een halve ster oftewel: zeer goed

Na nog een keer herkijken kan ik niet tot een andere conclusie komen dan dat dit een prachtige film is! Misschien moet ik maar een keer overwegen om hem in mijn top 10 te zetten...

shocking....

5 sterren + top 10, en dat terwijl dit nog niet eens mijn genre is.