Requiem for a Dream (2000)

Visueel schitterende film, die op overtuigende manier de weg weergeeft die drugs en andere verslavingen met je kunnen doen. Het verhaal is confronterend en lijkt me niet fijn als je ook echt aan drugs verslaafd bent. De muziek is subliem en past perfect bij de scènes en versterkt het geheel alleen maar. Daarnaast is het acteerwerk van iedereen erg goed, wat mij vooral verbaasde bij Marlon Wayans, omdat hij bijna altijd een onnozel figuur in een komedie speelt. De film zet je na afloop echt aan het denken en zal in de toekomst zeker niet misstaan in mijn dvd-collectie.

4,0*

Goede film met een hoop leuke scenes. Verhaaltechnisch gezien dacht ik niet dat het erg hoogstaand was, maar het is ook wel weer een tijdje geleden dat ik em heb gezien. Het acteerwerk daarentegen van vooral de oude vrouw was geweldig. En sommige beelden zijn zo ontzettend aangrijpend. Het is zeker een film die bijblijft

4,0*

Was al zo lang benieuwt naar deze film en had dan ook al twee kansen gehad om hem op tv te kijken, maar jammer genoeg was ik hem de eerste keer vergeten te kijken en de tweede keer was ik er te moe voor en ben ik in slaap gevallen, veel pech gehad dus met de film, maar gister heb ik hem dan eindelijk gekocht en het is lang geleden dat ik zo ontzettend onder de indruk van een film was.

Wat is dit ongeloofelijk meeslepend en deprimerend allemaal zeg, het begint allemaal wat satirisch maar eindigt in een verschrikkelijke nachtmerrie met scenes die ik gewoon zo gruwelijk vond om naar te kijken (de film had ongeveer net zoveel impact op me als sinds ik irreversible tweeenhalf jaar geleden voor het eerste zag) dat ik het er af en toe moeilijk mee had om er naar te kijken, de film zit van begin tot eind geniaal in elkaar, goede opbouw, visueel verbluffende effecten die mooi in het verhaal verwerkt zijn, zenuwslopende muziek, geweldige acteerpresties door de gehele cast en veel diepgang, emotie en ik het begin een vleugje humor.

Kortom requiem for a dream is een film waar ik veel van had verwacht en al mijn verwachtingen werden waargemaakt, hij grijpt je naar je keel zonder al te moralistisch over de drugs en de personen die eraan verslaaft zijn te oordelen.

4,5 sterren

Wow.. aangrijpend verhaal, maar had er meer van verwacht. Muziek was top ! Triest verhaal wel ..

Geweldige, zeer realistisch neergezette film!

Wat een geweldige film is dit toch! Gisteren was de derde keer dat ik hem in een half jaar gekeken heb en ik zou hem vandaag zo weer kunnen kijken.

het zit zo geweldig in elkaar. De prachtige, originele beelden, het acteerwerk, het verhaal... en laten we vooral de soundtrack niet vergeten! Zonder twijfel de beste soundtrack die ik ken...

Jared Leto is echt geweldig en eigenlijk zelfs oscarwaardig (als de slechte Clooney een oscar wint, dan al helemaal natuurlijk!)

Maar wat Burstyn laat zien is helemaal indrukwekkend, in mijn ogen de beste prestatie van een actrice ooit (en dat kun je niet zeggen van Roberts in Erin, die dus de oscar kreeg!) Verder stelt niemand mij teleur van de cast, maar Connely, Burstyn en Leto zijn toch echt heel goed.

Deze film is totaal niet oppervlakkig en het trekt je gewoon echt de film in. Je kunt geen moment wegkijken en de sfeer van de film blijft ook nog een tijd in je kamer. De cast is zo overtuigend dat je echt meeleeft. Ik heb nooit drugs gebruikt en was dat ook nooit van plan, maar ik denk dat dit toch echt wel heel veel mensen af moet schrikken. De 2e helft van de film lijkt het net of je naar tot-leven-gekomen lijken zit te kijken en je ziet en voelt de verschrikkelijke situaties die ze doormaken.

Het einde is voor mij ook meteen het beste einde ooit in een film.

5 sterren en mijn nummer 2 film!

Prachtige film.

Wat mij betreft, de allerbeste film. Het begint een beetje traag, maar aan het einde van het verhaal ben je even weg van de realiteit en zit je helemaal in de film.

Ellen Burstyn heeft mijn hart gestolen.

Realistisch neergezet Explain! Vond de film met alle visuele trucjes juist prachtig onrealistisch neergezet...

Onrealistisch? explain!

Tja, lijkt me wel duidelijk dat Aronofsky hier niet de bedoeling had om effe een realistisch drugsverhaaltje te brengen. Mensen die RFAD daarom zo waarderen, nja:

Waarover de film wél gaat, is de ondergang van de hoofdpersonages, en de wijze waarop hij dat doet is ronduit meesterlijk. Hierbij draait hij niet te veel rond de pot. De kijker wordt geboeid door alle visuele trucjes, begeleid door een prachtige soundtrack, die de film vaak een extra surrealistisch sfeertje geeft. Naar het einde toe probeert Aronofski met die stijlmiddelen zoveel mogelijk te shockeren. De personages worden volledig afgetakeld, niet omdat dat realistsich is, maar gewoon om zoveel mogelijk te kunnen shockeren. Dit in combinatie met die prachtige audiovisuele stijl levert een waar spektakel op. Karakterontwikkeling en al die 'zooi' zou bij een film als RFAD dan eigenlijk ook een grote domper zijn. Ik vind het dan ook raar dat mensen beweren zo goed mee te kunnen leven met de personages. Ik zie ze eerder als poppetjes, waar Aronofski heerlijk mee speelt. Duidelijk?

Ja.

Je hebt zeker gelijk dat centraal in RFAD de ondergang vd hoofdpersonages staat. Er is een soort van abstract hoofdpersonage aanwezig, de verslaving, dat een gruwelijk oneerlijke strijd voert met de andere personages. Maar om dan zoals jij doet, te stellen dat eigenlijk dit het enige is wat in de film terug te vinden is? En dus, maw, de film gerust ingekort zou mogen worden, zodat we enkel de rauwe,brute beelden krijgen van de feitelijke ondergang? Want al die karakterontwikkeling en zooi is helemaal niet aanwezig/nodig in deze film? Toch wel bizar, dat de eveneens film draait om de relaties tss de personages, de emotionele problemen vd personages, etc... Ik wil niet beweren dat er een perfect realistisch beeld wordt nagestreefd, maar ik geloof evenmin in jouw standpunt, waar Aronofsky de personages enkel hanteert als hulpmiddel om toch maar te kunnen choqueren.

Nja, zoals ik aangaf vond ik de rest van de film ook zeker en vast sfeervol, maar het slotdeel was toch overduidelijk het beste. En idd, moest alles ingekort worden tot rauwe brute beelden, zoals het einde, zou die 4.5* onmiddelijk vervangen worden door een 5!

Tja, dat moet je er idd ook bijnemen, daar heb je gelijk in. Toch wordt ook dit allemaal vooral gebruikt om wat sfeer/spanning te brengen. En ja, natuurlijk worden de karakters wat uitgediept,in welke film/soap gebeurt dat niet?! Echter niet in die mate om te kunnen spreken van een prachtige karakterontwikkeling. Het is niet verwaarloosbaar, maar het deed me toch erg weinig.

Ik zei spelen, dus niet alleen choqueren. Lijkt me toch wel duidelijk dat de personages an sich niet sterk genoeg zijn om een film met zo'n hoog gemiddelde te ondersteunen. Ze hebben wat basiskenmerken zeg maar, en die ma is best wel nog charismatisch, maar daar houdt het ook op. En het was misschien verkeerd van mij om te zeggen dat Aronofsky ook zo dacht, maar zo komt het iig over.

Mja, de impact van het laatste half uur is toch enkel mogelijk door de voorgaande rustigere scènes. Juist hierdoor krijg je zo'n grote spanningsboog en uiteindelijke tragische climax. Als we de film zouden reduceren tot een 15 minuten, krijgen we enkel ruwe, brute beelden zonder betekenis. Maar ieder zijn smaak natuurlijk!

Inderdaad, in welke film/soap gebeurt dit niet? Deze karakterschetsen hebben toch altijd als doel om bij de kijker enige verbondenheid met de personages te kunne creëren, waardoor de climax/tragiek voelbaarder wordt. Naast deze functie, dient zij eveneens om de personages in één of andere context te gooien. Zodat deze personages in zekere mate realistischere vormen krijgen. Persoonlijk vind ik de karakterschetsen in RFAD zeer geslaagd.

Elke regisseur hanteert montagetechnieken om sfeer en tragiek te verhogen. Dat de stijl van Aronofsky zowel steunt op het visuele als het auditieve, en daardoor overrompelend kan overkomen wil zeker niet zeggen dat daardoor zijn karakters niet degelijk opgebouwd zijn. Ieder personage heeft prachtig vorm gekregen en is zeer sterk neergezet door de acteur. Juist door alles te samen heeft RFAD zijn brute kracht gekregen. Ik denk dus niet dat Aronofsky ze enkel gebruikt om de tragiek te verhogen, het is eerder een samenspel.

Heelijke depri film. Drugs en Tv verslaafden. Erg goed geacteerd. Triest einde. Oscarwaardige film.

Dat van die spanningsopbouw haalde ik ook al aan en geef ik je dus gelijk in.

Verder heb ik niet veel zin om hier nog verder te gaan mierenneuken wat wel en wat niet, ik wou eigenlijk gewoon duidelijk maken dat ik realisme niet echt een passend argument bij deze film vind...

Daar heb je mij niet van kunnen overtuigen...

Koppigaard Iedereen met ogen in zijn kop ziet toch dat deze film duidelijk niet realistisch bedoeld is, en dat over het algemeen dus ook niet is!

mwah, t gaat van een realistisch beginpunt uit natuurlijk. Verder absoluut niet.

Het is inderdaad geen documentaire, maar het verhaal steunt wel op een realistische basis.

Niet realistisch?? De film is zker wel realistisch of denk jij dat verslaafd zijn aan heroine of pepmiddelen een pretje is?

Echt een hele bizarre film.

Helaas weet je dat dit ook heel vaak gebeurd in de echte wereld.

Goede film ik stem 4,5

Weet iemand waar je deze film kunt kopen? Kan hem nergens vinden.

Heb hem onlangs nog bij "Van Leest" in Nijmegen gezien. Volgens mij moet deze film toch in elke goede DVD shop te krijgen zijn.

Mooie psychedelische film, hoewel ik de karakters wel wat verder uitgebouwd had zien worden. Ik vind hem ook vrij kort, maar wat ik heb gezien, was een heftige rit, tot het einde toe!

4.0

Gisteren herzien! Ik keek er een beetje tegenop, omdat de eerste keer kijken nogal zwaar viel, wel heel erg sterk vond, maar toch geen

5* film.

Nu bij de 2e keer was het gelukkig niet meer zo zwaar, integendeel zelfs! Er zaten geweldige grappige scenes in!

Het was vooral de techniek die indruk heeft weten te maken. Heerlijk om te zien in combinatie met de sound effecten en de muziek.

De dramatiek in de personages was er wel natuurlijk, maar mijns insziens had dit nog zwaarder en heftiger uitgewerkt kunnen worden.

Ditzelfde gevoel had ik ook bij The Fountain waar het nog minder aanvoelde.

De mokerslag heeft bij deze kijkbeurt plaatsgemaakt voor visuele

hoogstandjes.

Het was een 4* en blijft stevig staan.

Op naar Pi!

4.5 * Hele goede film, de combinatie van muziek + beelden had op sommige momenten iets overweldigends. Ook het acteerwerk van Jared Leto en Ellen Burstyn vond ik heel goed.

Geen film die je voor de lol of ontspanning gaat zitten kijken, maar zeker niet minder het bekijken waard.

Best goede film. Voornaamste pluspunt is dat het een échte anti-drugsfilm is, geen excuses voor het gedrag en geen happy endings. Ook goed geacteerd en geregisseerd maar eigenlijk maakt de film voor mij alleen maar verschil op het effect. Dat is misschien wel een goed ding maar ik kan hierdoor verder ook niet super-positief zijn over de film.

Hoi Klaas,

De film is helaas even uit productie genomen.Je kan 'm alleen maar krijgen als je er dus tegenaan loopt in een winkel waar ze 'm nog toevallig hebben staan!Of via een marktplaats misschien?

Deze film laat zien dat er geen onderscheid word gemaakt, tussen doelgroepen van verslavingen. Een eenzame moeder waar ik het meeste meezat.

Beelden vond ik inderdaad te overweldigend, vaak terugkerende montage beelden.

In ieder geval geen feel good movie, maar met een duidelijk moraal