Shadow of a Doubt (1943)

Nog even een Hitchcock klassieker bekeken. Blijft een hoogst genietbare film. Naar jaren '40 maatstaven was dit een spannende thriller, naar onze maatstaven helaas niet meer. Het idee van de zeer geliefde oom die een serial killer blijkt te zijn is een goed vertrekpunt. Hitchcock maakt dat enkel de dochter des huizes bedreigd wordt en spaart de andere familieleden. Dat geeft de film een voelbare psychologische intensiteit tussen Wright en Cotten, en enkele genietbare dialogen. De manier waarop het stuk opgebouwd wordt is goed. De gekroonde "master of suspense" kan hier helaas de suspense voor mij niet waarmaken. Daarvoor blijft het allemaal te braaf en te beschaafd tussen oom en nichtlief.

Niet zo geslaagde Hitchcock.
Van een man met zijn reputatie verwacht ik een meer ingenieuze plot. Of tenminste meer wendingen die je voortdurend op het verkeerde been zetten. Nee, de beste man geeft de clou al vrij snel weg en doet voor de rest weinig moeite om de kijker nog om de tuin te leiden. Hoeft niet, maar ergens zit je er wel op te wachten.
Wel slim hoe hij een man met zo'n duister geheim schijnbaar heel normaal weet af te schilderen. Het schokeffect (elke moordenaar is wel iemands nonkel, broer of zoon) is daarom ook des te groter.

Geweldige film die nooit subliem maar vaak heel goed is. Uiteraard goed geregisseerd en ook cinematografie, editing, sound (wanneer Charlie dat krantenstukje te zien krijgt, legendarische scène) en acteerprestaties mochten er zijn. Het einde was alleen wel heel abrupt en leek afgeraffeld.

Dit heeft met een verkeerd verwachtingspatroon te maken, denk ik, want Hitchcock was er juist een enorme voorstander van om de identiteit van schurken zo snel mogelijk vast te leggen. Alleen in Psycho wordt er pas op het einde bekend gemaakt wie de schurk is, verder zie je dat nergens. Hitchcock wilde geen mysteries maken, maar thrillers waarin de kijker weet waar de dreiging zit, zonder dat de helden dit weten. Een belangrijke methode daarvoor kan zijn dat wij weten dat een personage de villain is, terwijl de hoofdpersoon dat niet weet. Zoals dus in Shadow of a Doubt.

Psycho is één de weinige Hitchcocks met een grote plottwist.

Ja, leuke smiley. Niet mijn favoriet, maar toch, leuke smiley. Verder nog wat inhoudelijks te melden?

Zou kunnen. Ik ben niet zo'n Hitchcock-adept. Heb een resem films klaarliggen die ik nog moet zien, dus misschien komt daar gauw verandering in.

Maar om even te vergelijken: Rope. Ook een film waarin de moordenaars bij aanvang bekend zijn, maar daar slaagt Hitch wel in het creëren van spanning. Voornamelijk dankzij de slimheid van de plot die hier, sta me toe het te zeggen, toch wel ontbreekt.

In het iets jongere Suspicion draait het juist compleet om de twijfel van de identiteit van de schurk, itt deze film. Voor de rest hebben die en Shadow of a Doubt een aardig vergelijkbare plot.

Nou, niet echt. Jouw commentaar raakt kant noch wal. Als je (veel) geniale plottwists verwacht, raad ik je aan geen films van voor 1970 te kijken.. 4 van de 5 keer zal je bedrogen uitkomen.

Dan kan je beter je mond houden, want aan zo'n neerbuigende opmerkingen heeft niemand wat.

Maar aan zulk commentaar heeft wel iemand wat?

Plotwendingen verwachten in een film als deze is hetzelfde verwachten als meer geweld in een familiefilm. Het hoort gewoon niet bij elkaar.

De 'clou' doet er niet toe. Sterker nog, nog niet zo lang geleden stond het zelfs in de beschrijving hier op MovieMeter.

Wat een onzin zeg. Genoeg 'oude' films met twists. Neem alleen al Suspicion in mijn voorbeeld hierboven, ook van Hitch. Discussieer verder gewoon inhoudelijk, komt er misschien ook nog iets vruchtbaars uit voort.

Bij een film met genre aanduiding film noir en thriller mag/kan je toch best plotwendingen verwachten, ongeacht de leeftijd van de film.



Plotwendingen en de 'clou' hoeven niet met elkaar te maken te hebben. Hier is de clou dat Cotten wèl een seriemoordenaar is. Was duidelijk en anders wordt dat het gauw. Maar het karakter van Teresa Wright had bijvoorbeeld ervoor kunnen kiezen hem te helpen ontsnappen, Cotten had een weduwe kunnen redden van de dood, theoretisch zijn er plotwendingen zàt te bedenken waarmee de uiteindelijke clou niet veranderd.

Nee, aan zo'n neerbuigende smiley heeft niemand wat. Ben je het niet met me eens? Ok, maar kom dan met argumenten, zoals The One Ring dat deed. Kan best zijn dat ik me vergis of onzin uitkraam, maar dan kan je nog altijd beschaafd blijven. Waarschijnlijk leeft bij mij de misvatting dat Hitch (de Master of Suspense, is het niet?) zijn publiek graag op het verkeerde been zet. Ik heb zeker geen probleem met oude of rechtlijnige thrillers, maar blijkbaar had ik hier verkeerde verwachtingen. En toch, buiten die verwachtingen om is Hitch er niet in geslaagd mij op het puntje van m'n stoel te krijgen. Iets waar hij in Rope wèl glansrijk in slaagde.

Rope is dan ook een totaal andere film dan deze. Alleen al de grote dosis humor in Rope. Hitchcock is niet echt een regisseur die je op het verkeerde been wilt zetten. In een aantal films doet hij dat wel, maar het is toch een regisseur die recht toe recht aan films maakt.

Ik weet niet precies welke films je al van hem hebt gezien, maar ik zou je Psycho en Vertigo aan willen raden. Ik denk dat je daar veel enthousiaster over bent.

Dat vind ik eerder een fout van de site. Dit is allesbehalve een thriller. Hoewel het toch spannend gebracht wordt vanaf het moment dat zijn nichtje erachter komt. Shadow of a Doubt is toch een film die duidelijk wilt maken dat iedereen een moordenaar kan zijn.
Het is de combinatie tussen het alledaagse en het niet-alledaagse wat veel mensen aantrekt.

Verder lijkt me de verwachting dat er plotwending na plotwending volgen een beetje raar. Zo wordt je bij heel veel films teleurgesteld. Zeker bij Hitchcock.

Heb beide gezien. Van Vertigo was ik niet onder de indruk en Psycho vind ik meer horror gezien de psychologische achtergrond van Bates. Heb net Notorious achter de kiezen en ik vond die film behoorlijk spannender dan deze, omdat je tot op het laatste moment in het ongewisse wordt gelaten over hoe het precies zal aflopen. Maar qua verhaal verschillen beide teveel om echt te gaan vergelijken.

Beiden bevatten toch een flinke plottwist.

Dat is hier evengoed. Echter is Shadow of a Doubt juist zo goed, omdát de clou al weggegeven wordt. Zoals ik al zei is het normale, alledaagse gedrag van de personages juist het sterke punt van deze film. Het is één grote paradox.

Ik vrees dat je verkeerdelijk de indruk hebt gekregen dat ik in elke thriller een plottwist verwacht. Dat is zeker niet het geval. Wel verwachtte ik die twist in deze film omdat de clou zo vroeg weggegeven werd, in mijn veronderstelling dat het een anticipatie was op een twist. Onterecht misschien, maar door dit feit keek ik met heel andere ogen naar de film dan wanneer die clou niet weggegeven zou zijn.

Dit las ik op het internet, vind het wel een mooie verklaring:

The idea of "bringing menace to a small town" certainly appeals to the master--his films universally blend good and evil and demonstrate that we can never escape the potential dark side in our daily lives, whether you are a good hearted secretary presented with an opportunity to escape suffocating boredom of your routine with $40,000, an innocent socialite who inadvertently gets mixed up with killer birds, or a touring American couple that steps into the inner circles of a spy ring.

En iets subjectiever:

It rates highly as a masterful film that contains the seminal elements of the master--the ever-present suspense, complex character studies that intertwine good and evil, the tightly constructed story line, and the magnificent camera-work. The visual artistry of the cinematography ranks as the true star of any Hitchcock film, and this is certainly one of Hitchcock's better films--foreshadowing more great work to come.

Herziening van de film die Hitchcock zelf zijn meest geslaagde vond.

Dat ben ik niet helemaal met hem eens, maar toch erg mooie variant over "evil" die in de perfecte Amerikaanse familie terecht komt.

Let even op de shots van bovenaan de trap, die wel wat weg hebben van het latere Psycho.

Ik kan wel begrijpen waarom Hitchcock dit zijn beste film vond. Het is namelijk zijn meest volmaakte en het verschilt op bepaalde vlakken toch grondig met zijn andere films.

Waar zijn andere films meestal gaan over een persoon van een meer elitaire komaf die betrokken wordt in een moordcomplot en daarbij nog eens een toffe vrouw leert kennen is het uitgangspunt hier heel anders:
Een jong maar simpel meisje uit een simpel gezin krijgt bezoek van hoor nonkel. Simpel

Ook heb ik eigenlijks niets opgeschreven tijdens de film. Alles was vrij duidelijk en nergens zaten fouten of dingen die me irriteerden.

Van zodra de nonkel eigenlijk aankomt begint de spanning al: Wat heeft hij gedaan? Wanneer komen ze er achter?
Later wijzigt dat al snel in: Wat gaan de flikken er aan doen? Wat nu, nu Charlie het weet?

En als je dan dacht dat de film ging eindigen met het wegleiden van de nonkel dan begint het nog maar : De moordaanslagen op Charlie.

En wanneer je denkt dat die eindelijk weg gaat volgt nog die laatste wanhoopsdaad. Eigenlijk had ie dat niet meer moeten doen, omdat ie toch op de vlucht gaat. Maar hij wou geen enkele risico meer lopen zeker?

In het begin irriteerde ik me wel wat aan de acteerprestaties . Vooral aan die van de 2 kleine kinderen. Het kwam allemaal nogal over alsof ze met het script onder hun neus speelden. Maar dat verbeterde naarmate de film vorderde.


Degelijk
4,0*

Op Hitchcock-jacht?

Uhu!

Nu enkel Rebecca nog en dan heb ik de 10 voornaamste (al diegene die in de top250 van IMDb staan).

Die zal voor vanavond, of anders voor volgende week zijn. Ik probeer op avonden dat ik veel tijd heb altijd grotere films te bekijken. (Zoals "Dances With Wolves" vorige week)

Dit is alles wat op mijn externe harde schijf staat en ik nog niet gezien heb: http://www.moviemeter.nl/user/36137/films/9#films

Barry Lyndon: 184 minuten

Ben-Hur: 212 minuten

Gone With The Wind: 238 minuten

Once Upon A Time In America: 229 minuten

Shichinin no Samurai: 206 minuten

Spartacus: 184 minuten

Succes.

Het zal vanavond vooral kiezen worden tussen Rebecca en Spartacus (de versie van 198min wel te verstaan )

Ik zou het wel weten.

(Zeker ook omdat ik moet leren )

Hele spannende film!

Er gebeuren niet veel dingen, maar er zit zeker spanning in de film.

Voor mij is dit één van de beste Hitchcock's!

4*0

Een redelijke Thriller van Hitchock. Verhaal blijft aangenaam al is het niet altijd even interessant. Ik vond de relatie tussen oom en nichtje niet één om heel serieus te nemen. Vrij overdreven. Verhaal kent soms ook net wat teveel toevalligheden waardoor het allemaal beetje flauw over komt.

Jammer dat de film wat gebrekkig is aan mysterie. Daardoor is het verloop van de film redelijk voorspelbaar. Ik had de film wellicht ook wat geslaagder gevonden als Charlie zijn nichtje uit de trein zou gooien.

Verder absoluut niet één die vervelend is om naar te kijken.
Was Hitchock hier overigens nog ergens in te zien? Heb goed opgelet maar zag hem nergens

Vond deze Hitchcock niet zoveel aan, de film is tamelijk saai en weet pas richting het einde een beetje spannend te worden middels het kat en muis spelletje. Voor de rest veel te veel dialogen die niet altijd weten te overtuigen en soms barslechte editing. Vooral wanneer Charlie op een date was met die agent, om na een cut opeens achter het geheim van die agent te komen. Soms had ik het idee dat er gewoon stukken misten uit de film. De koelbloedige oom Charlie vond ik wel overtuigend neergezet, al was het einde wel een beetje lame met die trein.

2,5*