Shadow of a Doubt (1943)

Zeer goede thriller alhoewel in mijn ogen bij lange na niet Hitchcock's beste. Vooral het gegeven vind ik zeer gewaagd; een seriemoordenaar komt bij zijn vredige familie wonen in een afgelegen dorp. Ik denk dan ook vooral dat dit cynische aspect bij Hitchcock zelf een hele grote lol bracht en dat het daarom de beste man's eigen favoriet is. De film bevat enkele zeer interresante experimenten maar heeft in mijn ogen niet zo veel klasse en diepgang als bijvoorbeeld Rebecca of Psycho. Neemt niet weg dat ook dit een briljante film is.

Een fantastische film, die meerdere aspecten op laat draven. Erg leuk vond ik dat subplotje van die twee burgerlijke mannen die het hele moordgebeuren bespreken. De verhouding tussen Uncle Charlie en zijn nichtje Charlie was ook een feest om naar te kijken. Het mindere aan deze film was dat kleine meisje haar acteren en het einde was ook nèt iets te gemakkelijk.

Heerlijke Hitchcock. Nee, niet zijn beste, maar wel een die keer op keer blijft boeien. Een seriemoordenaar die langzaam wordt ontmaskerd in de schoot van de familie waar hij zijn toevlucht heeft gezocht is een lekker gegeven, Hitchcock maakt het af met de vertrouwde perfecte sets en sfeer en mooie randrollen. De vader en Herb zijn subliem met hun perfecte-moordplannen maar ook het typisch bebrilde boekenwurmdochtertje is erg leuk.

Volgens mij is dit nu juist een sterk staaltje psychologische suspense. Oom Charlie rekent op de onvoorwaardelijke trouw van 'kleine Charlie' en is er, al dan niet bewust, op uit zijn vreselijke geheim met haar te delen. Naarmate zij meer en meer van zijn schuld overtuigd raakt, blijkt haar geweten sterker dan haar liefde voor hem. Dat realiseert oomlief zich tenslotte, vandaar zijn radicale oplossing...

Had het niet verwacht, maar dit is toch zeker één van Hitchcock's sterkste werken. Van de dertien films die ik van de filmmaker zag laat hij met Shadow of a Doubt pas écht zien dat hij met erg weinig bijzonder veel kan. Overigens mag niet alle eer naar Hitch gaan, de acteurs leveren stuk voor stuk ook fenomenaal werk af. Met name Cotten en Wright zijn erg sterk, de spanning tussen deze twee karakters is geregeld erg voelbaar.

Verder is de film, zoals de meeste films van de grootmeester, van alle markten thuis; de film bevat spanning, drama en een nodige portie humor. Vooral recensent Herbie Hawskins en die kleine wijsneus met brilletje zijn typische Hitchcock- personages, erg geestig. Ik hoorde onlangs dat dit Hichcock's persoonlijke favoriet was en dat kan ik me eigenlijk goed voorstellen. Bij mij komt deze sfeervolle, geweldig geacteerde en bovenal erg goed doordachte thriller hoog in mijn Hitchcock top.

4 ruime sterren.

ja, dat is Hume Cronyn, zag 'm laatst ook in the postman always rings twice in de totaal andere rol van gewiekst advocaat.

voor de rol in shadow of a doubt was eigenlijk 'n oudere man nodig, maar hitchcock was zo in z'n nopjes met hume dat ze 'm met make-up ouder hebben doen lijken, terwijl hij toen nog 32 was! en inderdaad, kon die rol beter zijn gecast?

Een zeer sterkte thriller weer van Alfred Hitchcock. Niet de beste maar wel weer een topper. Ook bij deze is het script goed doordacht en origineel. En gedurende de hele film is het boeiend en spannend gebleven. En voorspelbaar is het zoals bij de meeste Hitchcock's zeker niet. Het einde was dan ook behoorlijk verrassend. De film is naast een sterke thriller ook gevuld met een humor en drama van redelijk hoog niveau.

Wright en Cotten zijn uiterst goed gecast, Cotten komt ontzettend creepy en koelbloedig over, iets wat natuurlijk behoorlijk goed bij zijn rol paste. De chemie was goed tussen de twee, zowel op het moment dat het goed zat tussen die twee als op het moment dat het niet goed zat.

Ook bij deze Hitchcock weer genoten van de score en de spannende sfeer, dat dit de favoriet van Hitchcock is had ik niet verwacht, maar ja het is zeker een aanrader.

4*

Het lijkt zo eenvoudig om een verhaal te fabriceren volgens het Hitchcock recept: een verveelde opgeschoten tienerdochter in een doorsnee Amerikaans gezin in een nog allerdaagser Amerikaans stadje, een krantenbericht, een mysterieuze oom EN om de juiste smaak te verkrijgen de broodnodige SUSPENSE.

Dat juist Shadow Of A Doubt Hitchcock's eigen favoriet was, kan ik me goed indenken. Hij varieert tussen soms bloedstollend serieus dan weer nuchter humoristisch.

Nou, dit is samen met Vertigo het beste wat ik tot nu toe van Hitcock heb gezien. Het verhaal is een mooi gegeven. Het camerawerk ziet er goed uit. Het acteerwerk van Cotton is op en top! Zonder hem zou de film een stuk minder waard zijn. Maar om heel eerlijk te zijn is het nog steeds geen hoogvlieger. Het is een vermakelijke film, goede zaak. Maar het is, net als elke Hitchcock die ik tot nu toe heb gezien, verschrikkelijk achterhaald. De tijd heeft deze film echt ingehaald. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Kubrick, Welles, Godard is Hitchcock zijn glans nu helemaal kwijt. het valt allemaal niet echt op: ik betwijfel of ik een hitchcock zou herkennen tussen een gemiddelde thriller uit die tijd.

Het is de meeste suspense die ik to nu toe heb gezien in een Hitchcock. Maar het is nog steeds niet echt spannend. De 10 jaar oudere M van Fritz Lang heeft meer Suspense dan de 6 Hitchcock die ik nu heb gezien bij elkaar.

Een mogelijke verklaring die ik bedacht tijdens het kijken van de making of.. Is dat Hitchcock zichzelf neerzette als "master of suspense" Hij lijkt zijn reputatie voornamelijk te hebben gemaakt door zich als enigmatisch persoon voor te doen (zie daarvoor ook trailer van the Birds, waarin Hitchcocks in vol ornaat zichzelf staat te propaganderen)

ornatholoog?

Wellicht, de hoogvlieger. Maar goed, ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is. Het blijft een vreemde vogel.

Vond Shadow of a Doubt vooral leuk om eens gezien te hebben, zoals ik dat ken van wel meer oude klassiekers. Ik sluit me aan bij de kritiek van jay73 op de tweede pagina en kom ook niet verder dan 3*.

Alweer geen slechte Hitchcock, maar meer dan een familiedrama met een vleugje suspense kun je dit niet noemen. Film-Noir dan maar

Sterk gespeeld door iedereen op het kindje na dan. Aardig verhaal, goede opbouw, mooi tempo in een fris geschoten omgeving. De beeldkwaliteit is vrij sterk voor die tijd lijkt mij. De muziek is heel penetrant in het begin maar dat wordt later voldoende getemperd, zodoende niet aan hoeven te storen en later was het wel oké

.

Bij het vertrek voelde je nog iets aankomen ... maar het werd duf afgeraffeld en kon de romance buiten beeld worden voortgezet... Spannend!

3.1*

Dat Hitchcock Shadow Of A Doubt als zijn beste werk beschouwde zou onder andere te maken met het feit dat dit de eerste film is die hij grotendeels op zijn eigen voorwaarden kon maken.

Geslaagde karakterstudie door de immer geniale Alfred Hitchcock. Iedere keer sta ik er weer versteld door wat voor ongekend oeuvre die man heeft achtergelaten.

Ook deze film is het kijken weer meer dan waard. De film behandelt de relatie tussen de twee Charlie's. De ene Charlie is een moordenaar die terug gaat naar zijn oudere zus en haar gezin en de andere Charlie is de dochter van zijn oudere zus. De complexe relatie tussen die twee wordt bruut verstoord wanneer Charlie erachter komt dat haar oom niet helemaal de oom is die ze denkt dat hij is. Zo ontrolt zich een boeiend verhaal met een onverwachte afloop.

Shadow of a Doubt is pas zijn 5e Amerikaanse productie en de film is weinig door de tijd aangetast en nog erg up-to-date gebleven. Tegen Francois Truffaut heeft hij ook verklaard dat dit zijn favoriete film is van alle Amerikaanse films die hij maakte.

The Master of Suspense maakt zijn naam voor de zoveelste keer waar. Want ook Shadow of Doubt is weer een film die de spanning alsmaar verder opvoert. Vooral het kat en muis spel tussen moordenaar oom Charlie en zijn hem adorerende maar steeds argwanender wordend nichtje wordt geweldig uitgebuit. Niet Hitchcocks allerbeste zoals hijzelf schijnt te vinden want dat blijft North by Northwest maar zeker een film die in zijn top 5 hoort.

4*

Geweldige Hitchcock die de tand der tijds goed heeft doorstaan. Ondanks dat hij in Zwart-wit is doe dit niets af aan de spanning van de film die die gelijkmatig wordt opgebouwd. Waarschhijnlijk één van Hitchcock's beste. Joseph Cotten is geweldig als slechterik.

Shadow of a Doubt behoort wat mij betreft in ieder geval zeker tot de betere films van Hitchcock. Een film die de spanning geleidelijk aan goed opbouwt, sterk acteerwerk bevat, prima dialogen en ook nog eens de nodige humor en een sterke sfeer bezit. Vooral Joseph Cotton, die mij in The Third man ook in positieve zin opviel, laat in deze film duidelijk zien goed een slechterik te kunnen spelen. Teresa Wright doet echter nauwelijks voor hem onder en vooral de scènes met dit tweetal zijn erg goed uitgevoerd. De onderhuidse spanning tussen het tweetal is op sommige momenten gewoon duidelijk voelbaar. Jammer alleen is dat het einde op zich wel sterk is, alleen de manier waarop Cotton uiteindelijk onder de trein belandt, ziet er dan wel weer behoorlijk knullig uit. Maar goed dat mag de pret niet drukken, want ik heb hier verder erg van genoten.

4,0*

Gisteren mijn Hitchcock-collectie van Amazon ontvangen. En hoe kan je dat beter vieren dan er een te kijken?

Het werd Shadow of a Doubt, de film die door Hitchcock zelf als zijn beste film beschouwd wordt. Nou... dat dan weer net niet.

De film begint te langzaam en gaat te traag om in mijn beleving een spannende thriller te zijn. Misschien moet ik de manier van kijken naar Film-Noir nog moet ontdekken.

De eerste 45e minuten gaan ronduit sloom en het enige wat het eerste deel nog interessant maakte, was het feit dat ik wist dat Charlie een moordenaar is.

Daarna kwam weer de oude vetrouwde Hitchcock naar boven. Spanning op en top. Uiteraard met schitterende muziek eronder, ditmaal door Dimitri Tiomkin .

Met een mooie ontknoping. Eentje zoals alleen Hitchcock die kan produceren.

Achteraf heb ik de Making Of gezien. Hij blijft gewoon één van de beste, dan wel niet de beste, regisseurs aller tijden. De talenten die die man heeft en gebruikt. Onovertroffen!

3,5*; langzaam en traag begin, maar prachtige ontknoping.

'We're not talking about killing people. Herb's talking about killing me and I'm talking about killing him.'

Wat een geweldige actrice die Teresa Wright.

Een goede film, maar zeker niet z'n beste. Hoewel de meesten wel op zeer goed niveau staan de acteren natuurlijk. En de climax is er weer eentje zoals alleen Hitchcock die kan bedenken. En wat te zeggen over Herb, en zijn 'moord'gesprekken. Nja, ik blijf versteld staan van meneer Hitchcock...

3.5*

De beste film van Hitchcock tenminste, dat zegt hij zelf. Ik ben het daar niet mee eens, alhoewel het wel gewoon een prima film-noir was. Mijn elfde Hithcock is dit inmiddels. North by Northwest en Psycho vind ik zijn sterkste films. Deze komt wel heel aardig in de buurt.

De cast is goed. Joseph Cotton doet het uitstekend. Samen met de goed acterende Teresa Wright , zorgt hij voor een paar goeie scenes. Verder een prima verhaal, met een leuke plotwending. Eingenlijk staat er inderdaad een dikke spoiler in de beschrijving. Gelukkig had ik hem niet gelezen, dus toen naar boven kwam dat Joseph Cotten de weduwemoordenaar was, kwam dat voor mij als een grote verassing.

Dus een leuke film van Hitchcock, met een goed verhaal en prima acteerprestaties. Maar hij heeft wel betere films gemaakt.

3,5*

Hele aardige Hitchcock. De film komt niet al te snel op gang, maar daar stoorde ik me niet aan. De personages zijn erg goed uitgewerkt, en ook het acteerwerk mag er zeker wezen. Ik vind het wel jammer dat lang niet alle mogelijkheden worden aangegrepen om de spanning op te bouwen. Iets waar Hitch toch om bekend staat. Ik vind dat de twijfel van Teresa Wright te kort duurt. Vanaf het moment dat ze van die agent hoort dat haar oom een mogelijke moordenaar is tot het moment waarop ook oom Charlie er achter komt dat zij dat weet, dat is te kort. Juist hier had de spanning een paar versnellingen hoger gekund. Ook het einde vond ik niet helemaal lekker.

M'n negende Hitchcock krijgt een ruime voldoende. De film was zeker niet perfect, maar nog wel uitermate genietbaar voor een film van bijna 70 jaar oud.

Dat Hitch deze film zijn favoriet heeft genoemd betekent natuurlijk niet dat hij ook vindt dat dit zijn beste is.Integendeel:veel schrijvers of regisseurs noemen die werken favoriet waarvan ze vinden dat ze in de vergetelheid dreigen te raken of waar ze toevallig goede herinneringen aan hebben terwijl ze ook wel wten dat ze technisch gesproken niet het best zijn..

Inhoudelijk:in zijn schildering van een kleinsteedse Amerikaanse idylle die ruw wordt verstoord door een mysterieuze buitenstaander(Cotten/uncle Charlie)loopt H. 40 jaar vooruit op Lynch.De acteerprestatie van Wright als huppeltrutje is prima en Cotten is ook hier een van de groten.We worden aardig in spanning gehouden over Charlie's ware aard en of dat die van een serial killer is laat ik aan anderen over om te verklappen

Zou iemand de plotbeschrijving hier op moviemeter willen aanpassen, verklapt namelijk een hele hoop en het is niet leuk om vanaf het begin te weten dat uncle charlie een weduwe moordenaar is, omdat je daar pas later in de film achter komt.

Verder was het een leuke film en mijn zoveelste Hitchcock. Ik vond Cotten erg leuk als badguy en Wright speelde ook erg goed (je ziet niet vaak in oude films dat jongere personages zo goed spelen). Die twee kinderen speelde nml. belachelijk slecht. De film had voor de rest alles wat een leuke suspense film moet hebben en was erg kundig geschoten.

4*

Je kan zelf op de corrigeren knop drukken he

Aangepast

Erg saai, nadat ik afgelopen week Saboteur heb gezien had ik hier toch wel wat verwachtingen van. Ik vond hem helemaal niet spannend, wat me toch wel cruciaal lijkt bij een thriller.

De speech van Cotten over vrouwen (tijdens het eten) gaf echt een draai aan hem als persona alsof hij uit zijn schild kroop. Wat de film wat vermakelijker maakt de sfeer was ook wel lekker, maar met een tekort aan spanning vind ik het toch matig..

geen enge film maar wel een film die de spanning vast weet te houden.

Ik zit inmiddels in mijn post Hitchcock periode waarin ik de draad, na een hoop teleurstellingen, oppakte met Rebecca en Dial M For Murder. Naar aanleiding van beide films, leek het mij wel wat om Hitchcock `s favoriete film dan toch ook maar even mee te pikken.

Shadow of a Doubt is een vermakelijke film, maar eigenlijk mag het allemaal geen naam hebben. Zèlfs voor een Hitchcock film gebeurt er betrekkelijk weinig. Het is een beetje kijken naar een typische Amerikaanse familie, die uiteindelijk niet zo gewoon blijkt te zijn vanwege papa `s vreemde hobby, oudste dochter `s grenzeloze naïviteit tot op het vervelende toe af en een bloedirritante kleine blaag die constant de wijsneus uit probeert te hangen.

Wel kon ik mij amuseren om de portrettering van de burgerlijke moeder, die goed wedijverde bij de vaste patronen van het gezin en het slaperige gehucht. Ik vond het haast lachwekkend zoals zij zich druk maakte om haar dorpsvereniging, maar niet het besef had om zich wat losser, minder gestructureerd op te stellen naar haar gasten toe. Ik vond het toch wel jammer dat oom Charlie er niet geheel in slaagde om de boel nog wat meer op zijn kop te zetten. Oom Charlie blonk vooral uit in onbeholpenheid.

0% spanning, voorspelbaar, nogal truttig soms......Toch een voldoende voor deze film, omdat het verhaal ondanks kleine irritaties onderhoudend genoeg is en ik aanvankelijk wel de meerwaarde in zag van het in dubio verkeren van de oudste dochter inzake de kwestie oom Charlie.

Oh, ja de moordaanslagen van oom Charlie richting de oudste dochter waren van een allerbelabberdst niveau, zowel qua opzet, uitvoering als qua beleving. De slotscene tot slot, nog zo `n afgrijselijk moment, een ezel stoot zich geen 3de keer aan dezelfde steen, maar jawel hoor.....Het ging mij bijna echt de keel uithangen! Hitchcock slaagt er in ieder geval in om de meeste leden van het gezin onsympathiek over te laten komen, voor wat dat waard is. Een kleine 3*