The Exorcist (1973)

Ik heb er 3 nachten niet van kunnen slapen

Ik was 12 toen ik die film mocht kijken, toen hartkloppingen, zo eng vond ik hem. Nu vind ik hem lachwekkend, sorry, maar ik kan er niks aan doen. Voor die tijd waarschijnlijk heel eng, maar nu hilarisch. En ik geloof er ook niet in, dus dat scheelt ook.

lachwekkend

Wordt 'eng' bepaald door modegrillen? Toen wel en nu niet eng?

Ja, toen wel en nu niet, niks went zo snel als "eng"

Okay, dus als ik deze film in 74 voor het eerst zou zien zou ik hem eng vinden. Maar nu niet (?) Weird.

Inflatie.

Wat zou ik nu wel eng vinden dan?

Behalve schietende leraren in de klas?

@mikey

geconditioneerde moralisten, doodeng.

Je klinkt zelf tamelijk wijsvingerig, loes.

Ik vind The Exorcist nog steeds een van de beste horrorfilms ooit gemaakt.

Ik heb de film al zeer vaak gekeken, en telkens ben ik gewoon weer zwaar onder de indruk. En de film wordt ook absoluut niet slechter op naar mijn opinie. Overigens ook helemaal niet verkeerd om hem binnenkort weer eens te kijken.

De film zeer beklemmend en naargeestig: de scenes wanneer alle lichten in het huis uit zijn en Chris net thuiskomt, je blijft je adem inhouden van de spanning. En tja: er zitten idd ook nu wel wat goedkope scenes in zoals de braak-scene maar daar ontkom je gewoon niet aan.

Ik vind het terecht dat deze film hoog in de toplijsten staat in het horror genre.
Een echte klassieker van kwaliteit.
5,0 sterren

Herinnerd als bloedstollend en doodeng. Dat moet een versie zijn geweest zonder de semi subliminal cuts van Captain Howdy, daar stond me althans niks van bij. Enfin, die termen verdient het nog steeds. Blair is fantastisch als bezeten kind en haar opmaak is ook anno nu meer dan overtuigend.

Om de rillingen van te krijgen. Alles wat ze uitspookt en uitkraamt gaat door merg en been. Mocht dat nog niet uitzonderlijk genoeg zijn, dan is het wel dat Friedkin een uitstekend meerpoots drama in de steigers zet en daar z'n duivelse horror op laat renderen. Maakt het ijzersterk op alle fronten.

Angstaanjagenste film die ik ooit heb gezien. Als 13 jarige voor het eerst gezien en er best 'last' van gehad. Ik denk wel dat je gevoelig moet zijn voor dit soort films, het maakt verschil of je wel of niet bent opgegroeid met de begrippen 'god' en 'duivel' .

Mensen die het eerder grappig vinden missen echt de essentie van de film en begrijpen het niet. Het krijgt vat op je of niet.

De geluiden gingen me door merg en been. IJzersterk.

Na 40 jaar staat deze film nog steeds als een huis. De film neemt de tijd om het verhaal te vertellen en de spanning wordt heel langzaam opgebouwd tot de apotheose in het laatste halfuur.

Ik kan me niet anders voorstellen dan dat de obsceniteiten die Regan uitkraamt toentertijd ook ertoe hebben bijgedragen dat deze film zo’n succes is geworden, want ze (of liever gezegd de demon) neemt zeker naarmate de film vordert, bepaald geen blad voor de mond. Voorbeeldje: Regan draait met het nodige gekraak hoofd 180 graden en zegt dan met een bekakt Engels accent tegen moeder: Do you know what she did, your cunting daughter? Geweldige scene!

De grime en make-up zien er ook in 2013 nog steeds goed en geloofwaardig uit. Een topper uit de oude doos, 4.5*.

Kan iemand mij het einde uitleggen? Het hield naar mijn weten een beetje abrupt op. Die detective vraagt dan aan die man: Wilt u met mij naar de film? Wuthering Heights, en dan zegt die man dat hij die film al gezien heeft. En dan gaan ze samen lunchen.

De allereerste grootste succesvolle griezelfilm en als er eentje die succesvolle 'run' verdient is The Exorcist het wel. De film werd aangekondigd vol met verwachtingen van het publiek, in de bioscopen stonden er lange rijen vol met mensen die een kaartje wilde kopen voor deze beruchte film. Ook het resultaat maakte mensen nieuwsgierig: er zouden veel mensen geraakt zijn door de film in extreme gevallen zoals flauwvallen of braakneigingen. Die verwachtingen zijn het allemaal waard voor deze "beruchte, verontrustende sensatie" en oh wat zal ik mezelf een 'lucky man' noemen als ik dit had mogen meemaken. De zaken staan er, jammerlijk genoeg, anders voor maar ook niet tegenvallend.

De film is gebaseerd op het boek 'The Exorcist' van schrijver William Peter Blatty, waarvan het verhaal is gebaseerd op een zaak betreft exorcisme richting Roland Doe uit 1949. De bezetene in deze film is echter geen jongen, maar een meisje en dat maakt het nog een tikje gevoeliger. In het boek, die op succesvolle wijze zijn verfilmd, werd vrij veel ingegaan op de origine van pure kwaadaardigheid waar deze film ook lang op in gaat, denk maar aan hoe die dokters constant verklaringen proberen te geven voor wat er met Regan's gedrag aan de hand is. Prachtig om te zien hoe het boek in een scenario is veranderd door Blatty en vervolgens door de gerenommeerde filmmaker William Friedkin tot een filmisch meesterwerk is getoverd.

The Exorcist opent met een langdradige (maar heel erg interessante) proloog die zich afspeelt in Irak, al door het gebruik van 'krassende' geluidseffecten en het gebruik maken van symboliek met standbeelden merk je dat er iets niet pluis is. Vervolgens springt de film naar Washington waar we worden geïntroduceerd aan de actrice Chris MacNeil (gespeeld door Ellen Burstyn), die thuiskomt van het opnemen van een film, die haar bedienden gedag gezegd en een knuffel geeft aan haar schitterende dochter, Regan (op briljante wijze gespeeld door de zeer jonge Linda Blair). We krijgen te maken met het drama van deze twee karakters terwijl Regan zich steeds vreemder begint te gedragen dan normaal voor ze is. Ze scheldt gruwelijke smerige taal uit en is enorm agressief maar al snel beginnen er gebeurtenissen plaats te vinden die ook Chris niet kan verklaren. Is Regan misschien bezeten door een demon?

De film weet zoveel sfeer te creëren door bijv. snelle shots te tonen van een naar demonisch gezicht die constant in de film terugkeert maar je telkens net niet goed genoeg ziet om er een verklaring voor te geven wat het nou precies is of wat niet. Die scène dat Regan midden op een feestje plotseling in de huiskamer urineert kan misschien dezer tijd goedkoop overkomen, maar dit vind ik niet. Ik vind zelfs dat dit heel erg naar is, het is een opbouw naar de nog gruwelijke dingen die te wachten staan. "You're gonna die up there!". Het einde vind ik dan heel erg sterk: wanneer Father Merrin (briljante rol van Max von Sydow) omkomt tijdens het exorcisme besluit Father Karras (Jason Miller) de demon bij hem binnen te laten en springt vervolgens het raam uit, waardoor de demon verdwenen is. Het einde heeft dan ook een sfeertje dat, hoewel alles weer goed is de gebeurtenissen haar sporen heeft nagelaten.

The Exorcist is een meesterwerk en een baanbrekende horrorfilm die de typische conventies van het genre toen volledig afbrak en er daardoor een van de meest verontrustende films van de jaren 70' werd gemaakt, maar niet alleen een verontrustende sensatie ook een meesterwerk waar de nodige thematiek in te vinden is.

Ik denk een jaar of acht een keertje gezien en vond hem toen behoorlijk ruk. Naarmate ik me meer en meer ging verdiepen in horror kwam ik steeds vaker deze naam tegen bovenaan vele lijstjes. Ik snapte er niks van, en na al die tijd toch maar weer eens opgezet.

Veel indruk maakt de film niet meer. Na een half uur weet ik ook weer waarom hij destijds niet bevallen was; het verhaal komt nogal traag op gang en is bovendien niet erg interessant. Dat gedoe in Irak, who cares... Decors zijn ook allesbehalve boeiend, behalve Regan's slaapkamer dan.

Gelukkig is elke scene met Regan een erg goede. De indrukwekkende make-up maakt haar echt een beest, vooral wanneer ze de grofste dingen uitroept en de meest ongelofelijke bewegingen maakt. Vandaag de dag boezemt het niet veel angst meer in, sommige uitdagingen neigen zelfs meer naar zwartkomisch. Ik snap wel dat het vroeger een impact heeft gehad. Overigens is het jammer dat het einde zo enorm gewoontjes is.

Voor mij persoonlijk nog steeds één van de engste films die ik ooit gezien heb. Inmiddels meerdere herzieningen gedaan en elke keer weer word ik gegrepen door The Exorcist. De ijzingwekkende geluiden die door merg en been gaan, de vuilbekkerij van Regan, de gebruikte make-up en natuurlijk het geweldige acteerwerk van Linda Blair. Ondanks het feit dat het einde heel erg Hollywood is (eind goed, al goed), heeft me dat er nooit van weerhouden om een naar gevoel aan de film over te houden.

Ik denk inderdaad wel dat, zoals iemand al eerder postte, deze film je meer doet als je bent opgegroeid met het concept van de duivel en God en exorcisme een publiek geheim is. Hoe dan ook, vind dit een must see voor elke horrorliefhebber en ondanks dat de film al vele jaren oud is heeft 'ie nog niets aan kracht ingeleverd.

4,5*
9/10 (IMDB)

Deze vond ik in 1974 de beste film van het jaar.

Een echte klassieker!de stukken in bed met het bezeten meisje zijn gewoonweg meesterlijk!Zeer eng!en ze ziet er ook gewoonweg top uit als bezetene!

een ware klassieker in zijn klasse.

The Exorcist

Let Jesus fuck you! let Jesus fuck you! Let him fuck you!

William Friedkin's verfilming van William Peter Blatty's The Exorcist is en blijft één van de beste horrorfilms ooit gemaakt.

The Exorcist opent met een lang-durende proloog in Irak waar een groep archeologen zit te graven waar Father Merrin (Max von Sydow) een mysterieus beeldje ontdekt. Hoewel vanaf dat punt het verhaal nog niet helemaal is begonnen wordt er met bepaalde shots van standbeelden (met een naargeestige ondertoon) en een creepy score op de achtergrond al een sfeer en opbouw gecreëerd en je weet al dat er nog veel gaat gebeuren. En dat gebeuren... is niet veel goeds...

Een prachtig verontrustend stukje suspense maar wat deze film voor mij het meest doet is de dramatiek die wordt neergezet in de karakters. Het komt heel erg menselijk over, en zorgt ervoor dat je wordt aangegrepen. De vreselijke, gruwelijke psychologische ondergang van ons personage Regan (prachtig gespeeld door Linda Blair) en haar moeder, Chris (ook meesterlijk vertolkt door Ellen Burstyn), die voor haar probeert te zorgen maar langzaam merkt dat dat 'ding' waar ze voor zorgt niet haar dochter is. Maar ondanks dat we het 'wezen' op begeven moment niet meer Regan kunnen noemen, is het nog wel steeds dat meisje wat iets vreselijks meemaakt. Dat maakt haar rol in deze film zo sterk.

The Exorcist is, werkelijk waar, nu nog steeds doodeng. Het theme "Tubular Bells" van Mike Oldfield is en blijft gewoon een klassieker als muziekscore, maar is ook bijzonder sfeervol. Verder doet het 'em de spanning ook doordat de film zich in zo'n normale setting afspeelt. We zitten in de straten van Washington, we zitten in een normale buurt (dit wordt ook perfect neergezet dankzij die wandel-scènes door de wijk die een beetje aan Halloween deden denken) en we zitten ook nog eens in een normaal huis. Het geeft perfect aan: dit kan zomaar gebeuren. En dat geeft het een bepaalde sfeer die heel erg intense overkomt. Verder deden de shots van dat demonengezicht in het donker het ook nog steeds van mij. Het bezorgt me kippenvel. De wat goedkope momenten (bijv. die braaksel-scène) vinden ik zelfs nog steeds iets hebben. Ik denk dan gewoon: ugh, wat naar.

The Exorcist is en blijft een van de mooiste films ooit gemaakt, en naar mijn mening zelfs de beste horrorfilm van de jaren 70. Nog steeds eng, en voor deze tijd een geweldige horrorklassieker.
*5,0

HD trailer @ youtube

Nu helemaal niet eng maar als ik hem in 1973 had gekeken had ik hem denk ik wel eng gevonden !

Nee hoor, hij is nog steeds erg sfeervol en eng!

Ik vond hem helemaal niet eng. Vooral omdat het er allemaal 40 jaar oud uitziet.

Juist voor die tijd zag het er onwijs goed uit.

Absoluut zeker.

YouTube - The Exorcist - Audience Reactions