Brimstone (2016)

Het is zeer sarcastisch.

Goed, maar ik had er een klein beetje meer van verwacht. Vond de structuur, maatschappelijke relevantie en het acteerwerk uitstekend. Brimstone heeft ook een aantal ijzersterke momenten, maar mist over de hele breedte een beetje sfeer. Zeker het derde hoofstuk vond ik te veel neigen naar arthouse. Het veel levendigere tweede hoofstuk voelt het meest als een echte western en dat lijkt me op het oog ook het deel waar Koolhoven met het meeste plezier achter de camera stond. Het einde vond ik daarna wat onbevredigend en de epiloog overbodig.

De positieve punten winnen het overigens makkelijk van de negatieve. Want Brimstone voelt verder volstrekt uniek en urgent. Heel veel ontzag voor het vakmanschap en ook het geduld van Koolhoven.

Doet me erg denken aan There Will Be Blood. Is dat terecht?

Neh, juist meer aan The Night of the Hunter, en vast talloze (spaghetti)-westerns die Koolhoven ooit heeft gezien zullen wel hun invloed hebben gehad.

Volgens mij heeft Koolhoven ook wat inspiratie uit: Pale Rider

Ambitieuze en grote productie, die me zowel qua stijl als setting aan The Hateful Eight deed denken.

Dakota Fanning doet het heel erg goed, met name in de eerste episode. Hetzelfde geldt voor Pearce. In de laatste episode werd zijn karakter helaas iets teveel geëxploiteerd. En ik zal sowieso nooit een fan worden van dat gemene geweld. Desondanks blijft de film de gehele speelduur wel boeiend.

Vraagje: spreekt die Emilia Jones 'native' Nederlands? Ik zie online namelijk niet dat zij een Nederlandse achtergrond heeft. Of horen we een overdub?

Een intense en indrukwekkende film van Martin Koolhoven die na afloop wel in je hoofd blijft zitten.

Haha, dan quote je me precies bij wat ik zelf enkel zag als een 'eerste reactie'. Maar ja, ik was enorm enthousiast, en weet dan niet zo goed wat ik van zo'n zuinige, matte VK-recensie moet denken. Overigens ook wat spoiler-gevoelig, al zal dat wel weer niet de bedoeling zijn geweest.

Voor mij is deze film een klein meesterwerk.

zeer ambiteus, met een verhaal dat me bleef boeien en ook nu nog blijft ronddwalen in mijn hoofd.

De acteerprestaties zijn echt van een zeer hoog caliber.

Erg goede film. Heftig. Goed geacteerd. Einde is "top much" en tikkeltje ongeloofwaardig. Op blu ray dat nog maar eens rustig bekijken.

een meesterwerk dat geen meesterwerk is - zoiets.... deze film is me slecht bekomen. De 'horror' is me wat te overvloedig, niveau kermisattractie.

Ik moet het nog even laten bezinken, maar ik vond hem ook teleurstellend. Een recensie volgt.

Ik had op iets meer gehoopt maar al met al zeker de moeite waard. Denk zo 3,5*-4,0* (heb een stuk gemist dus ga 'm nog een keer kijken voor het finale oordeel).

Jazeker, en altijd leuk om Utrecht weer eens te zien, leuke stad.

Het is bewonderenswaardig dat Martin Koolhoven en Els Vandevorst een constructie hebben gevonden waardoor een Nederlandse cineast de ruimte en de vrijheid krijgt voor een auteursfilm met Amerikaanse allure. Een belangrijke ontwikkeling in de vaderlandse cinemacultuur, maar het gaat mij echt te ver om puur om die reden 'Brimstone' (2016) te bewieroken alsof het een overweldigend meesterwerk is geworden. Op bepaalde punten is het een beklijvend epos, op andere punten is het lachwekkend slecht. De narratieve structuur met vier verschillende aktes in tijd en ruimte komt goed uit de verf en geeft de film het gevoel van een beklemmende, naargeestige odyssee. In eerste instantie is de soundtrack van Junkie XL (geënt op 'Ave Maria' van Bach) een magistrale bijval op de religieuze thematiek van de film, maar na verloop van tijd wordt juist die track een wat repetitieve gimmick.

Met de actrices zit het wel goed. Dakota Fanning is oké als het doofstomme hoofdpersonage. De jonge Emilie Jones is een klein natuurkrachtje dat een buitengewoon volwassen rol neerzet als een vroegrijpe jongedame die met seksueel misbruik en mishandeling te maken krijgt. Carice van Houten duikt ook nog even op, maar het is een wat vlakke en potsierlijke rol die haar acteerkunsten verder geen recht doen. Ze is louter het object van fysieke en mentale vernederingen (en een moeder, natuurlijk), meer gelaagdheid steekt er eigenlijk niet achter. Maar met Guy Pearce in de rol van een extreem karikaturale 'verdorven priester' krijgt de film onbedoeld een giechelige ondertoon. Het uitgangspunt is cartoonesk en plat, en niet op een manier dat de western-pastiche er vermakelijker van wordt. 'Brimstone' (2016) heeft namelijk een gewichtige boodschap: het kaart mysogenie en vrouwenonderdrukking aan.

In de pers viel meerdere malen de typering 'een feministische western'. Nu ja, vanuit een heel beperkte (en mannelijke!) opvatting van het feminisme zou je kunnen betogen dat het een kritiek vormt op het patriarchaat en de rol die religie als machtsmisbruik daarin speelt. Maar kun je vrouwenemancipatie werkelijk thematiseren en representeren in cinema die voor het grootste gedeelte zelf riekt naar een helse zwavellucht van openlijke vrouwenhaat!? Je kijkt een volle speelduur naar gemuilkorfde vrouwen, prostituees die misbruikt worden, kinderen die in seksuele situaties komen, etc. Terwijl Koolhoven het gepresenteerde geweld aandikt zoals een regisseur zou doen bij een vermakelijke 'exploitation flick' of bloederige genrefilm. Sommige personages sterven op absurde manieren die fysiologisch niet eens mogelijk zijn. Het is zo vergezocht en ongeloofwaardig dat de beklemmende onheilssfeer er uiteindelijk onder gaat lijden dat het ergens óók nog een halfslachtige hommage op spaghettiwesterns is.

Een serieus onderwerp als onderdrukking/emancipatie van vrouwen aankaarten door zelf een overtreffende trap te tonen van de meest walgelijke uitwassen ervan (en die verzonnen zijn, want de film haakt meer in op de westernmythologie dan dat het historische getrouwheid nastreeft.) Door de karikaturale mannen- en vrouwenrollen en het overdadige geweld weet het geen fijne balans te vinden tussen serieuze cinema en vermakelijke genrepulp. Het laat bij mij een bittere smaak na, en helaas niet omdat de mokerslagen die 'Brimstone' (2016) uitdeelt onder de huid gaan zitten.

Mooi resultaat:

http://www.ad.nl/show/brimstone-is-kaskraker-beste-opening-voor-koolhoven-ooit~a5fc40bd/

Ik weet niet of je er om 18:30 was. Er waren toen twee "bijzondere" bezoekers: Fedja van Huet en Jos Stelling. Ik vond het ook wel speciaal om het in het in het Louis Hartlooper Complex met Q&A van de regisseur te zien.

Wij moesten het doen met Martin Koolhoven en Els Vandevorst. Allebei zeer innemende personen (vind ik) en het stemt hoopvol over toekomstige Nederlandse films. Alleen was de zaal wel erg rumoerig, met een oudere meneer die een erg losse blaas had (volgens mij is hij vijf keer op en neer gegaan) En de zaal leende zich daar dus absoluut niet voor, dus het moest steeds met veel opstaande mensen en tassen die luidruchtig naar achteren werden geschoven.

Ik vond het een geweldige film, deze gaat zeker in mijn top 10 van 2017 eindigen. Voordeel is dat ik -een niet te veel verklappende trailer daargelaten- vrijwel niks van deze film wist waardoor ik me kon laten verrassen door het verhaal waarin naarmate de film vordert steeds iets meer onthult wordt. Zag er geweldig (en geweldadig!) uit, ik vond het een erg goed en boeiend verhaal, origineel bovendien en dat is waarvoor ik naar de bios ga.

We zaten dus in dezelfde zaal....

Oh damn, ik heb niks vernomen van Fedja van Huet en Jos Stelling. Ik dacht dat die bij jou ook een praatje hadden ofzo, vandaar.

Jos Stelling is daar met enige regelmaat, het is immers zijn bioscoop

Maar Fedja van Huet is zeker leuk. Ik had hem kunnen trakteren om een spervuur van Karakter quotes (dat is een running gag in onze familie), maar of hij daar echt gelukkiger van zou zijn geworden...

Oh wow, dat is best tof. En het is ook een stoere bioscoop.

Volgens mij hadden ze Koolhoven goede bubbels geschonken want hij leek in een behoorlijk jolige stemming. Ja die voorbij komende oudere man die -uiteraard- lekker in het midden van de rij was gaan zitten werd wel 'n beetje een running gag: op het laatst waren de medebezoekers die hij moest passeren zo op 'm ingespeeld dat het passeren zowaar aardig vlot ging.

LHC is een gezellige bioscoop, zeker het café/restaurantgedeelte. Over filmzaal 1 ben ik minder te spreken: vrij klein scherm en anno 2017 kan die krappe beenruimte echt niet meer. In een nieuwere bioscoop zoals Kino in Rotterdam zijn er cupholders voor drankjes en kan je gewoon je benen strekken en kunnen mensen makkelijk passeren. Ik zou zeggen meneer Stelling: sloop er wat rijen uit voor het comfort van de bezoekers. Wel erg handig dat de NS een nieuw station heeft gebouwd (Vaartsche Rijn) op 5 minuten loopafstand.