menu

Brimstone (2016)

Alternatieve titel: Koolhoven's Brimstone

mijn stem
3,61 (1359)
1359 stemmen

Nederland / Frankrijk / Duitsland / België / Zweden / Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Western / Thriller
148 minuten

geregisseerd door Martin Koolhoven
met Dakota Fanning, Guy Pearce en Emilia Jones

De negentiende eeuw. Liz is een jonge vrouw die een gelukkig leven leidt, totdat een duivelse priester in het dorp verschijnt en alles wat Liz lief heeft probeert te verwoesten. Maar Liz is een doorzetter, geen slachtoffer. Een krachtige vrouw die terug vecht voor een beter leven waar zij en haar dochter recht op hebben.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=NUBYH3Pzt9I

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van mjk87
3,5
Wat is religie soms een vrolijk verschijnsel, een fenomeen (met eender welke God) bedacht door mannen om de baas te spelen over vrouwen, zo lijkt ook Koolhoven te denken en ramt die boodschap erin, 150 minuten lang. Niet altijd even subtiel, maar het is duidelijk en stoorde mij niet. Sterker nog, het gaf ergens een beklemmende sfeer die mij wel vast hield en dit best een heftige kijkervaring maakte.

Het geheel bestaat uit vier hoofdstukken die het levensverhaal vertellen van een jonge vrouw. Elk hoofdstuk heeft zijn eigen afgebakende deel. Het eerste is het meest beklemmend en eindigt glorieus met fantastische muziek (deed me denken aan Barber's Adagio for Strings). Het tweede deel heeft het meeste van een western, het speelt zich af in een mijnwerkersstadje en heeft alles wat westerns zo fijn maakt met een saloon, hoeren en stof. De sfeer is ook prima neergezet, minder zwaarmoedig dan in de andere hoofdstukken maar zwaarder en grimmiger dan in de meeste andere westerns. Het derde hoofdstuk is wat minder, maar kent wel weer die sterke beklemmende sfeer van deel één en is vooral erg leuk omdat het een mooi kijkje ook geeft op het leven van (Nederlandse) immigranten. In het laatste hoofdstuk zakt de film wel ineens behoorlijk in. Het is nogal afgeraffeld en vooral die soort van epiloog had van mij echt niet gehoeven. Sterker, ik vraag me af wat Koolhoven hier nu precies mee wil zeggen en lijkt soms haaks te staan op hetgeen daarvoor langskomt.

Het acteerwerk is aardig over de breedte, maar niet denderend. Pearce doet zijn best, maar zijn pogingen tot een Nederlands accent zitten hem toch in de weg. Fanning is wel erg fijn en weet met haar ogen veel te zeggen (wat overigens ook wel moet). Al met al sfeervol en net een wat andere insteek dan normaal bij westerns, maar ook een wat zware lange zit die zeker aan het eind qua niveau inzakt. De plaatjes zijn af en toe wel erg fraai. 3,5*.

avatar van Stormy-
5,0
Eerste film van 2017 in de bios voor mij. Ik ben nog redelijk jong en vind daarom de films van nu meestal wat leuker dan films uit bijvoorbeeld 1980. Om niet teveel af te wijken van de film wil ik hier niet al teveel woorden aan vuil maken. Ik vind zowel Dakote en Elle Fanning mega goede actrices ook is het leuk dat onze eigen Carice hier in mee speelt. Ik vind dit inderdaad een beetje naar om te zien maar wel heel spannend. Ik hou opzich wel van religie en deze film paste perfect in dat plaatje. Goede spanningsopbouw met goed acteerwerk en die geen minuut te lang is. Zeker een aanrader

avatar van Chainsaw
3,5
Chainsaw (moderator)
Het was even wachten, maar Koolhoven is terug. En ditmaal met een genrefilm. Brimstone wordt overal bestempeld als western, maar verwacht geen film met stoere cowboys in een saloon die op hun paard de zonsondergang tegemoet rijden. Brimstone heeft qua sfeer dan nog meer weg van een The VVitch van vorig jaar dan de typische western. Brimstone is duister en heeft zeker een aantal naargeestige kanten. Daarvan werkt overigens niet alles even goed. Een vader, opgehangen aan zijn eigen ingewanden, kan nog opvallend makkelijk tegen zijn gezin praten en zijn vrouw en zoontje reageren ook opvallend laconiek op het hele tafereel. Want tja, kan gebeuren.

De film is met zijn twee-en-een-half uur speelduur aan de lange kant, maar dat voel je gelukkig niet. Koolhoven weet uitstekend hoe hij de film spannend en interessant moet houden en duwt je steeds weer naar het puntje van je stoel. Nergens word je weggeblazen, zó bijzonder is Brimstone niet, maar van pacing tot spanningsopbouw; het klopt allemaal. Verder petje af voor de acteurs. Dakota Fanning ben ik sinds War of Worlds in 2005 uit het oog verloren en ik verbaasde me er over dat zij het was. Ze speelt een gewaagde en prima rol. Ook Guy Pearce, die een paar jaar geleden nog een suffe, vuurspuwende slechterik in Iron Man 3 speelde, laat nu zien hoe je wél intimiderend moet overkomen. Hij is nog geen Robert Mitchum, maar een sterke rol is het zeker.

3,5 sterren.

avatar van Rosicky
4,0
Goed, maar ik had er een klein beetje meer van verwacht. Vond de structuur, maatschappelijke relevantie en het acteerwerk uitstekend. Brimstone heeft ook een aantal ijzersterke momenten, maar mist over de hele breedte een beetje sfeer. Zeker het derde hoofstuk vond ik te veel neigen naar arthouse. Het veel levendigere tweede hoofstuk voelt het meest als een echte western en dat lijkt me op het oog ook het deel waar Koolhoven met het meeste plezier achter de camera stond. Het einde vond ik daarna wat onbevredigend en de epiloog overbodig.

De positieve punten winnen het overigens makkelijk van de negatieve. Want Brimstone voelt verder volstrekt uniek en urgent. Heel veel ontzag voor het vakmanschap en ook het geduld van Koolhoven.

3,5
Ambitieuze en grote productie, die me zowel qua stijl als setting aan The Hateful Eight deed denken.

Dakota Fanning doet het heel erg goed, met name in de eerste episode. Hetzelfde geldt voor Pearce. In de laatste episode werd zijn karakter helaas iets teveel geëxploiteerd. En ik zal sowieso nooit een fan worden van dat gemene geweld. Desondanks blijft de film de gehele speelduur wel boeiend.

avatar van Donkerwoud
3,0
Het is bewonderenswaardig dat Martin Koolhoven en Els Vandevorst een constructie hebben gevonden waardoor een Nederlandse cineast de ruimte en de vrijheid krijgt voor een auteursfilm met Amerikaanse allure. Een belangrijke ontwikkeling in de vaderlandse cinemacultuur, maar het gaat mij echt te ver om puur om die reden 'Brimstone' (2016) te bewieroken alsof het een overweldigend meesterwerk is geworden. Op bepaalde punten is het een beklijvend epos, op andere punten is het lachwekkend slecht. De narratieve structuur met vier verschillende aktes in tijd en ruimte komt goed uit de verf en geeft de film het gevoel van een beklemmende, naargeestige odyssee. In eerste instantie is de soundtrack van Junkie XL (geënt op 'Ave Maria' van Bach) een magistrale bijval op de religieuze thematiek van de film, maar na verloop van tijd wordt juist die track een wat repetitieve gimmick.

Met de actrices zit het wel goed. Dakota Fanning is oké als het doofstomme hoofdpersonage. De jonge Emilie Jones is een klein natuurkrachtje dat een buitengewoon volwassen rol neerzet als een vroegrijpe jongedame die met seksueel misbruik en mishandeling te maken krijgt. Carice van Houten duikt ook nog even op, maar het is een wat vlakke en potsierlijke rol die haar acteerkunsten verder geen recht doen. Ze is louter het object van fysieke en mentale vernederingen (en een moeder, natuurlijk), meer gelaagdheid steekt er eigenlijk niet achter. Maar met Guy Pearce in de rol van een extreem karikaturale 'verdorven priester' krijgt de film onbedoeld een giechelige ondertoon. Het uitgangspunt is cartoonesk en plat, en niet op een manier dat de western-pastiche er vermakelijker van wordt. 'Brimstone' (2016) heeft namelijk een gewichtige boodschap: het kaart mysogenie en vrouwenonderdrukking aan.

In de pers viel meerdere malen de typering 'een feministische western'. Nu ja, vanuit een heel beperkte (en mannelijke!) opvatting van het feminisme zou je kunnen betogen dat het een kritiek vormt op het patriarchaat en de rol die religie als machtsmisbruik daarin speelt. Maar kun je vrouwenemancipatie werkelijk thematiseren en representeren in cinema die voor het grootste gedeelte zelf riekt naar een helse zwavellucht van openlijke vrouwenhaat!? Je kijkt een volle speelduur naar gemuilkorfde vrouwen, prostituees die misbruikt worden, kinderen die in seksuele situaties komen, etc. Terwijl Koolhoven het gepresenteerde geweld aandikt zoals een regisseur zou doen bij een vermakelijke 'exploitation flick' of bloederige genrefilm. Sommige personages sterven op absurde manieren die fysiologisch niet eens mogelijk zijn. Het is zo vergezocht en ongeloofwaardig dat de beklemmende onheilssfeer er uiteindelijk onder gaat lijden dat het ergens óók nog een halfslachtige hommage op spaghettiwesterns is.

Een serieus onderwerp als onderdrukking/emancipatie van vrouwen aankaarten door zelf een overtreffende trap te tonen van de meest walgelijke uitwassen ervan (en die verzonnen zijn, want de film haakt meer in op de westernmythologie dan dat het historische getrouwheid nastreeft.) Door de karikaturale mannen- en vrouwenrollen en het overdadige geweld weet het geen fijne balans te vinden tussen serieuze cinema en vermakelijke genrepulp. Het laat bij mij een bittere smaak na, en helaas niet omdat de mokerslagen die 'Brimstone' (2016) uitdeelt onder de huid gaan zitten.

4,5
ik heb hem 2 keer gezien een tijd gelden in de sneak preview en in een voor premier .

ik vond het een hele goede film , duister en sadistisch door de rol die guy pearce
als demonische priester.

een heel bijzonder film aanrader!

avatar van mrklm
4,0
Horror, western, thriller, melodrama... Brimstone valt niet écht te categoriseren en hoewel dat geen garantie is voor kwaliteit, betekent het in ieder geval dat regisseur Martin Koolhoven erin geslaagd is om een film te maken die nimmer voorspelbaar is. Brimstone valt uiteen in 4 hoofdstukken, die niet chronologisch zijn verteld. Dat is niet zomaar een gimmick, maar creëert suspense waardoor de film blijft intrigeren. In het eerste hoofdstuk maken we kennis met de een jonge moeder [Dakota Fanning] die haar tong is kwijtgeraakt en wordt bedreigd door een godsdienstwaanzinnige van oorsprong Nederlandse 'predikant', gespeeld door Guy Pearce, met een subtiele, maar perfecte Hollandse tongval. Later in de film ontdekken we hoe en waarom de jonge vrouw haar tong is geraakt en waarom de predikant zo door haar is geobsedeerd.

Deze film is zeker niet geschikt voor mensen met zwakke magen, met expliciet geweld [o.a. in de vorm van mishandeling van mensen en dieren en kastijding], maar dit alles is wel op stijlvolle manier in beeld gebracht. Fanning is te zeer een lichtgewicht voor zo'n zware rol en Koolhoven had bij Guy Pearce wel even aan de rem mogen trekken [de slechtheid druipt er dusdanig van af, dat hij niet geheel geloofwaardig is als predikant], maar er zijn uitstekende rollen van Carice van Houten en Carla Juri. Laat ik het omschrijven als een origineel, explosief melodrama, maar wel ééntje die je eigenlijk niet mag missen!

avatar van hvdriel
2,0
Ha Zwolle84, dank voor je (snelle) antwoorden. Daar kan ik wat mee.
Toch enig commentaar:
- Laat iemand jouw vastbinden met je handen achter een paal die hoger is dan jij en probeer dan eens los te komen ... Gaat echt niet.
- Ondertiteling: Waarom de kijker als een naïeveling behandelen? Laat mij proberen te achterhalen wat ze zegt - de context van de scène moet dit mogelijk maken, toch?
- Sulfur: grote dank! Wist ik niet, en snijdt nu hout.
- Je meent toch niet dat stomme mensen een tong missen? Dat geldt voor vrijwel niemand die niet kan spreken.
- Elke scène heeft maar één betekenis: zij is vroedvrouw; dominee is de duivel; zij is niet de moeder van de jongen; zij .... En ga zo maar door. Er resteert weinig om over na te denken.
- Snap ik van je; geldt niet voor mij.
- Het einde is precies wat ik bedoel: zo vreselijk nadrukkelijk.


Enfin, er zijn vele films van Nederlandse regisseurs die niet aan Brimstone kunnen tippen. Zo is het ook wel weer.

avatar van horizons
4,5
Gister, natuurlijk met de muts (vanwege de ijzige kou), naar Brimstone geweest.

En om met een bizarre vergelijking te beginnen: bij Rogue One waren er zoveel recensies die hamerden op de "oorlog" en het "volwassen" aspect in die film maar ik vond dat in Rogue One niet meer of minder dan in andere films. En nu bij Brimstone wordt in sommige recensies het geweld aangehaald. En ja, het is af en toe heel erg naar, vooral het geweld jegens kinderen en vrouwen maar daaromheen is het niet meer of minder dan een Django of Hateful Eight van Tarantino. En op de nare momenten is de suggestie soms nog erger dan wat visueel getoond wordt in Brimstone.

Wat deze film bovenal zo sterk maakt zijn de acteerprestaties. Dakota Fanning is echt heel sterk maar ook Emilia Jones laat een puik staaltje acteerwerk zien, haar naam zou hierboven gewoon bij vermeld moeten worden (ipv Harington). Pearce als vertolker van het kwaad (in zijn puurste vorm) mag over the top lijken in wat hij doet maar het past bij zijn karakter. Toch wel knap dat je zoiets verdorvens kunt acteren. Het accent maakte het geheel af.

Om op dat laatste verder te gaan: het Nederlandse accent en gesprokene werkte goed. Het gaf net dat extra stukje authenticiteit aan de film.
De setting en gekozen hoofdstukken structuur creeerden een sterke "unheimlischen" sfeer in de film. Visueel vielen vooral de scenes op de ijsvlakte op. Kleine smetje dat Holkenberg nog niet continu kwaliteit weet te leveren, op enkele momenten net iets te.

Het is zeker geen vermakelijke of leuke film, die termen passen gewoonweg niet bij Brimstone maar het is wel een goede film. Een erg goede film zelfs.
De opbouw van Fanning's personage door de hoofdstukken heen, de opbouw van Pearce zijn karakter door de hoofdstukken heen om uiteindelijk in het laatste hoofdstuk tot climax te komen.

Een wolf in schaapskleren, een valse profeet. Script piekte in die scenes. Puur kwaad versus liefde..

avatar van Macmanus
2,5
Matige film.

Las even het stukje van Verhoeven (User) terug. Slaat de spijker precies op de kop. Deze films wil nooit echt op gang komen. Dat zit hem vooral in het scenario. Voorspelbaarheid is vrij groot na chapter 2. Je komt veel te snel achter de relatie Fanning/Pierce. Waardoor je eigenlijk na chapter 2 al wacht op het laatste deel. Montage is een tweede pijnpunt. Het kabbelt teveel voort. De actie volle scenes springen er te weinig uit. De speelduur is nergens legitiem. Dit had beter geweest in 90 minuten zonder pretenties. Stukje met Carice die zichzelf ophangt is lachwekkend. Vreemd ook binnen de logica van het karakter. Door op te geven laat ze haar kind helemaal in handen van een gek. Ook Harrington zijn deel voelt gekunsteld aan. Met het epische wegren shot als hoogtepunt.

Is het allemaal slecht? Dat niet. Production value is hoog. Voor een best (internationaal gezien) bescheiden bedrag gemaakt voelt het groots aan. Laatste stuk in de sneeuw werkte ook wel. Shot van Joanna begin van Chapter 2 was ook mooi, mooie omgeving. Het b-randje dat de film continu heeft sprak mij het meeste aan, maar het had meer die kant op moeten gaan. Nu krijg je arthouse loomheid waar elke vorm van urgentie mist.

Geen eigen scenario en andere editor en wellicht was het wel die film geworden die het had moeten zijn.

2.5 kleine sterren.

2,5
De meningen bleken enorm verdeeld over deze film, zodat ik me geroepen voelde om dan maar zelf de film te gaan kijken om mijn oordeel te vellen en om ‘m niet te hebben gemist als hij inderdaad geniaal blijkt. Maar helaas, ik moet het kamp van de negatieve beoordelaars helemaal gelijk geven: wat een slechte film is dit!

Ikzelf ben geen kunstenaar, omdat ik geen fantasie heb. Maar een film als Brimstone zou ik wel kunnen maken: het probleem met de film is dan ook dat hij totaal fantasieloos is. Iedereen heeft een beeld van het Wilde Westen en deze film doet niets anders dan dat beeld bevestigen: de hele tijd dacht ik dan ook van ‘ja natuurlijk, ze wordt verkocht als prostituee, ja natuurlijk is haar eerste klant een extreme perverseling, ja natuurlijk zijn alle hoerenlopers extreme perverselingen zodat al haar klanten haar mishandelen, ja natuurlijk betekent seks in het Wilde Westen dat je de vrouw halfdood slaat, etc’. “Ja, natuurlijk”, omdat het zo fantasieloos is: het is precies wat je verwacht bij een hele slechte scriptschrijver die niet boven de karikaturen van het Wilde Westen weet uit te stijgen.

Ik begrijp dat het punt dat Koolhoven wil maken is dat het leven in het Wilde Westen vooral voor vrouwen heel zwaar was. Nu lijkt me dat geen grote historische ontdekking en hij weet dat punt helaas niet anders te maken dan door alle karikaturen – al het geweld – van het Wilde Westen op te lepelen. Nu zijn de klassieke westerns zoals Once Upon A Time In The West natuurlijk ook heel karikaturaal, maar die verheffen dat karikatuur tot een mythe waardoor die het Wilde Westen tot een cultureel archetype maken. Bij Koolhoven blijft het slechts een karikatuur omdat hij anders zijn punt niet kan maken: het is immers niet de bedoeling dat het geweld tegen vrouwen en kinderen een mythisch aura krijgt; het moet slechts schokken om zo op goedkope wijze onze morele verontwaardiging op te roepen.

Dat brengt me tot het typisch Nederlandse van de film. Af en toe leek het wel of ik naar een roman van onze klassieke schrijvers (Wolkers, Reve, etc.) keek: de thematiek is opnieuw die van de hypocrisie van de kerk/pastoor, het huiselijk geweld dat door het geloof wordt geïnspireerd, de onderduik van (Joden) cowboys (aan wie de dochter des huizes haar lichaam aanbiedt), en zo naar een eigen, antikerkelijk moralisme (hier over het onrecht dat vrouwen wordt aangedaan) waar ook de film zwanger van is. Een oude Nederlandse hobby/obsessie en Koolhoven weet er helaas niets origineels aan toe te voegen.

Ook de plotontwikkeling is clichématig, inclusief de bekende trucjes als het dubbele einde (gelukkig is er een goed einde, o nee, toch niet!). De omgekeerde volgorde van de hoofdstukken doet denken aan Memento, behalve dat het bij Memento een inhoudelijke reden had: bij Brimstone is de omkering louter bedoeld om de oninteressante plotontwikkeling interessant te doen lijken door de kijker te dwingen om na te denken om het verhaal te kunnen begrijpen.

Ten slotte vond ik bij tijden het acteerwerk amateuristisch en het script lachwekkend slecht (zoals wanneer de priester in een volslagen slechte, ongeloofwaardige scene in brand wordt gezet en het dan nodig vindt om nog een quasi-wijsheid te uiten als ‘mensen denken dat de hel pijnlijk is vanwege de vlammen, maar het is de eenzaamheid die echt pijn doet’ terwijl zijn gezicht wegsmelt van de hitte). De film neigt zo naar een slechte parodie op zichzelf.

De film laat zich aldus in één woord beschrijven: belachelijk. Het was zonde van mijn 148 minuten. De film verdient eigenlijk hooguit twee sterren maar omdat ik de lange film wel heb kunnen uitkijken (al kostte dat af en toe moeite) en ik de Nederlandse film een warm hart toedraag, geef ik ‘m 2 ½ ster.

avatar van dennis013
2,5
Voor een "droomproject" waarvan Koolhoven al jaren de spanning aan het opbouwen was, is dit niet al te best. De ene naar de andere misselijkmakende scene wordt aan elkaar geregen op een bordje van western-genre maar doordrenkt met occulte horror saus. Ik vind de manier waarop al het gruwelijks in beeld is gebracht, niks anders dan goedkoop effectbejag. Iets wat naar mijn mening niet past bij de stijlvolle western waar ik al een tijdje op gehoopt had. Guy Pearce straalde in zijn hoofdrol, maar het was geen Reverend Harry Powell. Ook de muziek van Junkie XL... tsja, het is goed gedaan en vol kwaliteit, maar het doet een beetje a la Hans Zimmer aan, maar zo een film was het nou ook niet. Ik denk dan meteen aan Batman, maar eigenlijk was dit meer een slasher film dan wat dan ook.
Al met al best wel een tegenvaller. Te veel cliches, te veel ongeloofwaardige figuren. Geen spanning, alleen maar schokkende scenes. Jammer Koolhoven, eigenlijk 2 sterren maar omdat jij het bent...

avatar van wibro
4,0
Deze film afgelopen avond maar eens bekeken en laat ik maar beginnen te zeggen dat ik het tot nu de meest gewelddadige western vind die ik heb gezien. Bij dat tong afsnijden durfde ik zelfs even niet te kijken. En dat komt dan uit de koker van een Nederlandse regisseur. Moet niet gekker worden. Ondanks het extreme geweld vond ik deze western zeker niet slecht, integendeel zelfs. Het einde na de wraak van Joanna vond ik zelfs heel goed, hoewel ik dat einde nu niet direct verwacht had.
Wat voor mij deze western zo interessant maakt is het verhaal waar het fundamentalistische christendom genadeloos wordt neergesabeld. Niets blijft er van heel. Het lijkt wel de christelijke variant van de islam van de Islamitische Staat. De vrouw stelt niets voor. Haar enige plicht is kinderen op de wereld brengen en dan nog liefst met een dwangbuis om. Je zou haast zeggen dat de regisseur Martin van Koolhoven zelf uit een fundamentalistisch christelijk nest komt want hoe kun je anders zo'n film maken waar de haat tegen dat orthodoxe christelijke geloof er zo vanaf druipt.
Een film om over na te denken dus dit Brimstone die in alles het radicaal tegenovergestelde is van La La Land die ik onlangs voor de 2e keer heb bekeken.

4.0*

avatar van Montorsi
3,0
een modernere en heel wat zwartgalligere The Night of the Hunter van Koolhoven. Helaas ook veel minder goed. Hij is intrigerend, maar heeft niet de finesse om een stapje extra te maken.

Ergens rond het einde schiet het nog van een goed naar een voldoende. Wat een rare keuze om van een ietwat subtiel personage steeds meer een eenzijdige pedofiel te maken. Die scenes dat hij dat spuug van zijn hand aflikt, en even later toen hij in de fik werd gezet, waren redelijke misperen als je het mij vraagt.

avatar van Hero-man
2,5
Het allereerste hoofdstuk begon goed, beklemmende toon en je wist dat er iets mis was. Dan begon het 'Nederlandse school' zijn intrede te doen en verloor de film de waarde die het probeerde op te bouwen. Guy Pearce was prima gecast, maar de film was een licht gewicht. Te lang dradig. Hier en daar zaten er goede stukken verstopt die de film in essentie goed wisten over te brengen, maar je moest er wel te lang voor zitten. De film had met gemak een half uur kunnen verliezen en dat had de film wellicht veel beter gedaan. Inhoudelijk had Martin een goed punt, hoe religie werd misbruikt voor het rechtvaardigen van de lusten van de mens, maar na 1x heb je het door. De film propte dit op een gegeven moment om de vijf minuten door je strot, waardoor je de empatie van de personages een beetje verloor.

avatar van Quentin
3,0
Prima film, maar helaas voelt dit niet aan als een prent waarin de regisseur zeven jaar van zijn leven heeft gestopt.

Na alle verhalen over mensen die de bioscoop vroegtijdig zouden hebben verlaten vanwege de gruwelijke taferelen vond ik de film nogal tam. Dan heb ik het niet per se over datgene wat er op het scherm te zien was (al viel dat ook reuze mee, al dat gezaag over brute scènes is overtrokken), maar het is vooral de emotionele impact die ontbreekt. Nadat het tweede hoofdstuk van de film verstreken is, weet de kijker grotendeels al hoe de vork in de steel zit. Daarna maken de karakters eigenlijk ook nog maar bijster weinig ontwikkeling door. Fijne scenes volgen, maar er is uiteindelijk niet genoeg drama of spanning om een speelduur van tweeënhalf uur te rechtvaardigen.

De vrouwelijke hoofdrollen zijn allen uitstekend ingevuld, met Fanning en Jones voorop, maar Pearce is beduidend minder indrukwekkend. Zijn karakter is al redelijk eenzijdig, maar vanaf de zelfmoord in de kerk begint hij wel erg te schmieren, een proces dat doorzet en een totaal overbodig hoogtepunt bereikt als hij zijn hand aflikt. Op het camerawerk van Rogier Stoffers valt in principe niet veel aan te merken, maar visueel is het uiteindelijk een tikkeltje plichtmatig en weinig onderscheidend. Dit was een originelere prent geworden als Nicolas Karakatsanis toch achter de camera had gestaan.

Natuurlijk, Brimstone is een meer volwassen film dan Koolhoven’s vorige werk en het resultaat mag best gezien worden. Maar juist de ietwat pretentieuze insteek zorgt er voor dat een stuk minder plezier te beleven valt aan deze film dan aan Oorlogswinter. Koolhoven’s vorige film was niet vrij van fouten (terwijl Brimstone een stuk gepolijster is), maar wist wel de kijker aan het scherm te kluisteren voor de gehele speelduur.

3,25*

avatar van DeCol
2,5
Tegenvaller.

Gezien de reacties had ik best wel wat verwachtingen van deze film. Vooraf wel zo weinig mogelijk inhoudelijk gelezen. De manier hoe het verhaal wordt verteld vind ik interessant. Het werken met hoofdstukken (wat Tarantino bijvoorbeeld al vaker heeft gedaan) werkt in deze film. Extra aangenaam is dat ze elkaar niet opvolgen qua tijd, maar in hoofdstukken 2 en 3 juist terug gaan in de tijd. Desondanks wordt het bij elk hoofdstuk minder. Hoofdstuk 1 blinkt uit in sfeer en spanning. In hoofdstuk 2 wordt al wat meer duidelijk wat de relaties onderling zijn. Daarna gaat het helaas bergafwaarts. Met 2,5 uur is het best een lange film, maar het voelt niet als een lange zit. Ik bleef benieuwd naar het einde. Ondertussen was ik me wel aan het ergeren aan de vele strafscenes en is de rol van Kit Harington vrij overbodig. Het einde viel me echt tegen. Had origineler gemogen en zag er ontzettend nep uit.

Dakota Fanning en Emilia Jones heel sterk geacteerd! Van Guy Pearce ben ik wat minder kapot. Op het camerawerk heb ik niets aan te merken. Af en toe heel mooi geschoten zelfs.

Kortom, genoeg goede ingrediënten en het eerste hoofdstuk van de film beloofde wel wat. Daarna zwakt het echter flink af en weet het einde ook niet te compenseren om er een goed gevoel aan over te houden.

2,5*

avatar van Onderhond
1,0
Pffff.

Misschien komt het omdat ik halverwege nog met moeite de aandacht bij de film zelf kon houden, maar deze film valt met een hoop andere dingen te vergelijken. Aleen de Tarantino angle volg ik niet zo, dan zou ik eerder voor von Trier kiezen. De naam van de regisseur gekoppeld aan de titel, de chapters, het extremere (of althans de poging tot) geweld en de serieuze toon zijn meer iets voor Trier dan Tarantino. Ravenous kwam ook een paar keer in me op, vanwege een soortgelijke setting, Pearce en de belofte van iets shockerends dat er nooit uitkwam. There Will Be Blood schemert er ook soms door, vooral in het tempo en de druilerige, vuilige sfeer. En doe er dan nog wat True Grit bij voor de volledigheid. Probleem van Brimstone is dat het aan geen enkele van deze films kan tippen, terwijl ik de meeste van de genoemde namen niet eens zo goed vond.

Eén van de grote problemen is Pearce, die eigenlijk nooit de dreiging weet uit te stralen die de film veronderstelt. De overdreven reactie van Fanning op hem voelt nergens overtuigend aan, Pearce zelf is niet creepy genoeg en er zijn regelmatig plotingrepen nodig om hen in het spoor te houden van Fanning. Zijn personage moet voor de spanning zorgen, maar Pearce weet er niks mee te doen. Als hij dan ook nog eens als een wolf gaat huilen wordt het bijna lachwekkend.

Het slome tempo in combinatie met de setting helpt ook niet mee. Ik heb weinig met het oude Amerika. De vuilige personages (ook niet geholpen door wat pijnlijke overacting van oa Kit Harington en van Houten), de krakende vloertjes of deuren in onderbelichte hutten, de druilerige immer-regenachtige omgevingen en rammelend, hobbelige huifkarren, het is mijn ding zo niet.

Ook jammer is de epiloog (of chapter 4, zo je wil). De vertelling terug in de tijd vond ik sowieso weinig toevoegen aan het verhaal (of in ieder geval niet krachtig genoeg om impact te maken - er wordt steeds veel meer geteased dan er uiteindelijk uitkomt), maar de vluchtige afsluiter waar plots nog een hoop eindes op elkaar gestapeld worden voelt aan alsof men niet voor één einde durfde te gaan. De dood van het jongetje was niet zo dramatisch als verhoopt aangezien het de rest van de film toch maar een klierig nevenpersonage was, de wraak van Fanning voelt aan als een cop out na drie chapters aan gepoogde edgy vertelling, de dood van Fanning volgt dan al twee minuten later, waardoor het lijkt alsof er alsnog een "slecht einde" aangehangen moet worden, om dan alsnog af te sluiten met een goedgemutste laatste scene waar een nieuwe generatie + empowered vrouwmens Fanning bewierrookt als iemand die altijd "in control" was (terwijl ze zich zowat het hele eerste chapter als een angstig hijgend hert gedraagt). Too much na 120 minuten slakkengang.

Lichtpuntjes waren er vooral in de vorm van de jonge actrices. Fanning was niet slecht (behalve dan in chapter 1, waar veel meer nuance en subtiliteit nodig was), George deed het goed in een klein maar lastig rolletje en Emilia Jones is de absolute uitschieter van deze film. Sterk acteerwerk voor zo'n jong iemand. Vraag me ook af hoe zij als Engelse zo overtuigend Nederlands sprak, lijkt me niet specifiek aangeleerd voor deze film?

Verder alle respect dat Koolhoven een film als deze poogt te maken. Het is een welgemeend schot naar een magnum opus, maar ik vond dat het doel serieus gemist werd. Een erg saaie film, best lelijk en met 150 minuten een véél te lange zit. Mist de hand van een auteur waardoor het al heel snel tijdens de film duidelijk werd dat de slaagkans van deze film nihil zou zijn.

1.0*

avatar van Diederik58
4,5
Het is een geweldige film. De film raakt mij net niet hard genoeg.
Wat anderen er ook van vinden, deze film boeide mij van begin tot einde.
Godsdienstwaanzin in het kwadraat. En laten we niet doen alsof dit alleen in het "wilde westen" 19de eeuw plaats vond. Tegenwoordig worden duizenden kinderen geïndoctrineerd en vrouwen onderdrukt door zgn. predikers op de bijbelbelt. Of er sprake is van misbruik, wat denk je ... Elke kerk/geloof heeft zijn eigen door god bestuurde zonderling.
Martin Koolhoven mag trots zijn op zijn werk.
De acteurs en actrices deden het fantastisch. De beelden waren super. En dan de overweldigende muziek aan het einde van een epistel.
Iedereen heeft rechtop een mening over deze film. Maar om het af te doen met een waardering 1, dan begrijp ik niet wat je wel goed vindt...

avatar van Zeriel
4,5
Mensen (vrouwen vooral) in de zaal reageerden op en tegen de antagonist! (Scheveningen)
Dat heb ik volgens mij nog nooit eerder meegemaakt, hoe vaak ik ook naar de bioscoop ga. Dan heb je het goed gedaan, erg goed.
Guy Pierce is meesterlijk, je gaat hem echt haten, de mensen in de zaal zeker.
Het valt me op hoe " laag " de Imdb score is nu, 7,5 slechts, ik denk dat het de Amerikanen rauw op hun dak valt hoe hun Western gekaapt is door Europeanen. En van de nostalgie van de Wilde Westen geen spaan heel wordt gelaten.
Persoonlijk was ik zelf teleurgesteld met het op zich fantastisch gefilmde the Hatefull eight, die ook de draak steekt met de Western, maar die je geen moment serieus kan nemen.....
Misschien is het wat vroeg om dit een meesterwerk te gaan noemen, maar het komt nu al aardig in de buurt. Zwaar geweldadig ja maar wat is het meesterlijk in beeld gebracht, alles is blijven hangen. En natuurlijk is het film met een duidelijke boodschap, die je er zelf uit mag halen er wordt geen spaan heel gelaten van de blanke volwassen man, in combinatie met religie, kindermisbruik, kinderen en vrouwen als lijeigenen; "the woman is the nigger of the world" zei John Lennon, en daarna volgen de dieren....

avatar van centurion81
3,5
Ik vond het een hele redelijke film met mooie decors en knappe acteerprestaties van m.n. Fanning en Pearce.

Wel was het verhaaltje eigenlijk vrij dun en de opzet van de film deed eerder pretentieus dan functioneel aan.

3,5*

avatar van N00dles
3,5
Brimstone mag dan een Nederlandse film zijn, de film ademt een internationaal karakter uit. Het is dan ook een flinke stap verwijderd van Koolhovens eerdere flutfilmpjes Het Schnitzelparadijs en 'n Beetje Verliefd.
Hier wordt het groots aangepakt; de production value is hoog, getuige de sets en locaties, het camerawerk is uitstekend en de meeslepende score een lust voor het oor. Bovendien heeft Koolhoven niet de minste acteurs en actrices verzameld. Een ambitieuze film, die helaas ook af en toe de plank misslaat.

Dakota Fanning is allang niet meer het irritante kindsterretje van 12 jaar geleden, maar inmiddels een volwassen actrice die nu gelukkig een stuk beter te pruimen is.
Ook Guy Pearce weet te imponeren als ijzingwekkende dominee. Voor de film heeft hij zo te horen flink moeten oefenen in Engels spreken met een Nederlands accent (hij speelt immers een Nederlandse pionier in Amerika), wat soms verrassend overtuigend is.

De eerste act zette al meteen een prima sfeer neer en was, hoewel aan de trage kant, best boeiend. Helaas begon het daarna te verzanden in enkele onlogische plotwendingen.
Zo vond ik het subplot met Kit Harington als outlaw Samuel nogal vreemd en geforceerd. Het is niet erg geloofwaardig dat de dominee en zijn vrouw niet doorhebben dat twee outlaws in hun schapenschuur verstopt zitten en dat de jonge Liz hen
ongezien kan verzorgen. Het enige doel van dit subplot lijkt te zijn dat Samuel Liz doet inzien dat haar vader een verschrikkelijke man is.
Ook het feit dat Kit Harington, toch al erg leunend op zijn Game of Thrones-roem, een nogal saaie rol speelt als outlaw; hij lijkt daarmee (zeker na het matige Pompeii) vooral in films gecast te worden om zijn stoere looks in plaats van zijn veelzijdige acteertalent. Hij doet het zeker niet slecht, maar zijn rol geeft hem weinig ruimte om echt te uit te pakken.


Wat ik ook jammer vond, was dat The Reverend weinig subtiel was in zijn bedoelingen. In plaats van de spanning en mysterie op te bouwen, vertelt The Reverend al snel in niet al te subtiele bewoordingen wat hij komt doen en wat Liz van hem te vrezen heeft.
Daarmee ontpopt The Reverend zich tot een eenzijdige, stereotiepe antagonist die als in een horrorfilm toeslaat op onverwachte momenten. Iemand die ook nog eens over bovennatuurlijke gaven lijkt te beschikken, want hij weet Liz op elk denkbaar moment te vinden en haar dierbaren uit te moorden. Wat volgt is dan eigenlijk een wat flauwe, voorspelbare horrorthriller waarin Liz door The Reverend op de hielen wordt gezeten.

Dan kun je een dergelijk dun verhaal wel uitsmeren over vier hoofdstukken, maar in feite zit je dan gewoon naar een te lange film te kijken. Ik denk dat de film gemakkelijk een half uur korter had gekund zonder aan kracht in te boeten. Ik snap dat Koolhoven een sfeer wilde neerzetten en daarvoor de tijd wilde nemen, maar zoals met zoveel dingen geldt: less is more.

avatar van n00r
5,0
Uhm ja.. Ik kom net uit de bioscoop en ja deze film kwam even hard binnen. Ik hou echt gewoon niet westerns maar hier keek ik al heel lang naar uit en had dan ook hele hoge verwachtingen. Dat de film in hoofdstukken verdeeld was vond ik een erg sterk punt. Ook wel leuk dat sommige stukjes Nederlands gesproken waren. Prachtig geacteerd door alle acteurs en actrices. (Vooral Dakota Fanning & Guy Pearce.) Ik had nooit gedacht dat mijn nummer 1 film ooit van nummer 1 af zou gaan maar na Brimstone gezien te hebben is dat toch het geval. Ja dit is nou een ijzersterke film.

avatar van VincentL
3,5
Brimstone

Behoorlijk over-hyped. Nadat Koolhoven bij zo'n beetje elke Nederlandse talkshow met zijn side-kick Dakota Fanning mocht aansluiten en de commentaren zeer lovend waren, was ik toch best benieuwd geraakt naar deze film. Uiteindelijk bleef ik met wisselende gevoelens achter. De film is zeker niet slecht, maar ook niet zo goed als de hype in de media heeft doen geloven.

Het eerste hoofdstuk van de film is verreweg het beste stuk. De sfeer is benauwd, beangstigend, haast horror en het plot is omgeven van een goede mystiek. Dat Koolhoven daarna de film gecompliceerder maakt door met de chronologie te knoeien is begrijpelijk om het verhaal attractief te houden, maar hij weet het hoge niveau hiermee niet te garanderen. Het verhaal bevindt zich op een glijdende schaal en schuift steeds meer op richting een voorspelbaar, door zichzelf afgezaagd geheel. Het einde bevat dan ook amper verrassingen meer. Doordat de originaliteit langzaam uit de film sluipt duren de laatste twee hoofdstukken dan ook gevoelsmatig veel te lang. Koolhoven had de film met een half uur in kunnen korten om de spanningsboog dragelijker te maken.

Dakota Fanning speelt veel te braaf. In het eerste hoofdstuk schikt zij zich fantastisch naar de sfeer en mystiek van de film, maar als het verhaal eenmaal vordert, zakt ze in. Zo mist ze in hoofdstuk twee de stoutmoedigheid en overtuiging die bij een prostituee past. Ze is te braaf voor die rol. Ook op het einde schikt zij zich naar het niveau van het verhaal, dat dan helaas al behoorlijk ingekakt is.
Guy Pearce begint ook zeer sterk. Zijn karakter is misschien wel het best vertolkt. Toch wordt ook zijn rol een herhaling van zetten en na twee en een half uur brengt hij geen vernieuwing of verfrissing. Zijn trucje is dan uitgewerkt. Jammer.
Degene die eigenlijk het langst een hoog niveau vasthoudt is Emilia Jones. Zij laat als jonge Joanna een zeer sterke indruk achter en geeft blijk van groot talent. Ik ben benieuwd hoe zij zich verder ontwikkelt.

De sfeer is in den beginne fabelachtig. Zo sterk en zo krachtig dat je bijna van je stoel geblazen wordt. Ik was bang dat als de sfeer de gehele film zo krachtig zou blijven ik het niet vol zou houden. Helaas is die penibele, angstvallige sfeer van het begin in de daarop volgende hoofdstukken afwezig. Die maakt in hoofdstuk drie voornamelijk plaats voor pure walging en ten slotte plaats voor verveeldheid. Visueel ziet de film er overigens prima uit. Donkere scènes worden goed afgewisseld door lichtere stukken en cinematografisch steekt het prima in elkaar.

Helaas is Brimstone, na een goed begin, uitgelopen op een kleine teleurstelling. Een teleurstelling omdat de verwachtingen zo hoog waren. Het is echter geen slechte film, maar kan zich nog niet meten aan de absolute top.

3.5*

avatar van Flat Eric
4,0
De Morricone van de Lage Landen

Het is een lange zit maar daar merk je niets van omdat de film je van begin tot eind bij de keel grijpt.
De manier van vertellen d.m.v. 4 chapters werkt heel goed omdat je zo wel bij de les gehouden wordt.
Wat een naargeestige donkere film met een enorm goede rol van Guy Pierce en Dakota Fanning. De soundtrack en de mooie landschappen deden die sfeer ook verhogen wat mij betreft.
Tot slot vond ik de film (gelukkig) geen western, maar eerder een 'Little House on the Prairie gone bad' uitstraling hebben.
Kortom, een aanrader!

avatar van ForrestHanks
4,0
Deprimerende film, één en al ellende en treurnis. Goed geacteerd maar ik hoef hem geen tweede keer te zien.
Ik had hooggespannen verwachtingen van deze film. Maar wat mij betreft was het gewoon een goede film....meer niet.

avatar van nilserr
3,5
Brimstone

1. Sulfur, especially considered as a component of the torments of hell in Christianity.
2.
a. Damnation to hell.
b. Vehement or condemnatory rhetoric, especially rhetoric warning of the torments of hell for immoral behavior: a sermon full of fire and brimstone.



De persoon Martin Koolhoven fascineert mij al langer. Vaak kan ik mij heerlijk ergeren aan zijn zelfbewuste mediaoptredens. Ergernis die omslaat in bewondering wanneer ik weer eens zijn kunde mag aanschouwen. Hoe hij op jonge leeftijd al, in zijn eerste lange film, een beeld kon schetsen dat zo hard indringt in de broze belevingswereld van een tiener. De onbezonnen Carice die op de door realiteit gestucte wand van Linda van Dyck botst na een betoverende ontmoeting met een onbereikbaar geacht fenomeen. Een meedogenloze afrekening met de onschuld die we toen nog als schild met ons meedroegen. Of iets minder pretentieus en meer persoonlijk gesteld, ik zag er een reden in om drastisch in te grijpen.

Brimstone dan. Een project wat mij gedurende een lange periode bezighield. Daar was ik niet uniek in, een beetje filmliefhebbende nieuwsjunk
moest zich actief ontwijkend opstellen om er niks over mee te krijgen. Elke nieuwe mededeling over financieringsproblemen en opnieuw verschoven draaiperiodes deed mij verlangen na het eindproduct. Een enorme belevenis ging het sowieso worden, wat ook het overheersende gevoel zou zijn wanneer de aftiteling het doek zou vullen.

En oh my sweet science! Wat een indrukwekkende film was het. Nog nooit had een film een effect op mij, zo heftig dat ik niets anders kon dan mijn ogen in veilige richting sturen. Ik was niet de enige met dit probleem in de met senioren gevulde bioscoopzaal. Langer dan enkele seconden duurde dit echter niet. Daarvoor was ik al te veel deelnemer geworden in het door Koolhoven groots aangezette verleidingsspel.

Een verhaal zo doorspekt met kwaad dat het bijna satirisch wordt. Elk lid van het mannelijk geslacht is zo verschrikkelijk slecht voor wat we inmiddels toch wel unaniem tot the fairer sex kunnen kronen. Hoewel dat historisch gezien natuurlijk een enorm foute term is. Bij deze mijn welgemeende excuses dan. Dit feit stelt de filmer echter wel in staat om zijn film te onderscheiden met een afwijkend point of view.

In het qua structuur aangenaam verrassende epos draait het allemaal om overlevingsdrang. Een thema meer uitgesleten dan de eerste rotsvorming in de Grand Canyon. De angst voor hieraan verwante voorspelbaarheden blijkt echter ongegrond. Het door Koolhoven vakmatig geplaveide pad, blijft de kronkels bevatten die de kijker nieuwsgierig houdt naar het nog komende. Een grote rol hierin is weggelegd voor het sympathieopwekkende maar vooral innemende hoofdpersonage. Zelden kwelde de onbereikbaarheid van een filmster mij zo als na het zien van Dakota Fanning in de rol van Liz. Elk woord hiervoor opgeschreven waarin Emilia Jones werd genegeerd

Nog steeds weet ik niet of ik Koolhoven's eerste meesterwerk heb gezien of een vooral op Shock richtend visitekaartje van een uiterst getalenteerd filmmaker. Want dat is de beste man. Hoe hij met een beperkt budget zoveel visuele overtuigingskracht ten toon kan spreiden wordt niet vaak geëvenaard. Elk shot is raak en draagt mee aan het gevoel van onbehagen zonder de esthetiek van de Western uit het oog te verliezen. Met speciale vermeldingen voor het openingsshot en de heerlijk klassieke shootout

De manier waarop Brimstone mij al twee week bezighoudt is echter geëvenaard na het zien van Apocalyspe Now! en Magnolia . Niet dat de film hier qua eindoordeel bij in de buurt komt, daarvoor was de plot toch te weinig bevredigend en de lang uitgesponnen scenes in het middenstuk te verklarend en onthullend. Maar toch maak ik deze vergelijkingen niet zomaar. De bus die gehaald moest worden zorgde voor de eerste vorm van beweging in de zaal na afloop. Ik liet nog niet eerder een bioscoopzaal achter, gevuld met mensen die zo stil, geschokt en verwonderd zwegen.

Een kunstwerk van deze statuur verdiend meer studie en dus zeker een tweede bezoek.

avatar van Donucius
4,5
Een uitmuntende film. Van de trailer afgaande wist ik niet wat er verwachten viel.
De hele sfeer, het verhaal, de setting en uiteraard het acteerwerk, maken dit een film die uitstijgt boven de andere films momenteel in de bios.
De film moest even inzinken, maar niet lang daarna had ik al door dat het een film uit duizenden is; een uitstekend beeldwerk. Aanrader voor filmliefhebbers, ongeacht of het verhaal je trekt of niet.
Acteerwerk is hoogwaardig en overtuigend.

avatar van IH88
4,0
Brimstone

Indrukwekkend. Hard, kil, gruwelijk en afstandelijk, maar ongelooflijk indrukwekkend. Op de eerste plaats door het waanzinnige acteerspel van Fanning en Jones. Vooral Fanning weet zonder bijna een woord te spreken al ongelooflijk veel gevoel in haar rol te leggen. Ik noemde het woord afstandelijk, maar door Fanning en Jones ga je echt meeleven. Pearce schmiert er op los en zijn personage is iets te eentonig, maar aan de Reverend heb je gelijk een hekel.

Koolhoven kiest voor een apart narratief (vier ‘chapters’ in niet-chronologische volgorde) en het werkt voortreffelijk. Ik heb ergens gelezen dat het weinig toevoegt aan het verhaal, maar daar ben ik het niet mee eens. Vooral het feit dat je niet gelijk weet wat de band tussen de Reverend en Liz is en dat je niet gelijk door hebt dat Joanna en Liz dezelfde persoon zijn, vond ik een waardevolle toevoeging. Brimstone is een keiharde western met een opvallend Tarantino sausje (vooral op het laatst). Koolhoven bewandelt dat dunne lijntje tussen klucht en serieuze cinema op bewonderenswaardige wijze. Alhoewel het laatste gedeelte een beetje lachwekkend is en een anticlimax. Maar het positieve gevoel overheerst. Door het opvallend positieve einde, Fanning, Jones en het feit dat ik na tweeënhalf uur eigenlijk nog meer wilde.

Gast
geplaatst: vandaag om 22:53 uur

geplaatst: vandaag om 22:53 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.