Brimstone (2016)

Brimstone is een duistere American gothic die je niet onberoerd laat. Het verhaal is meedogenloos en zeer onamerikaans, zoals de hele film eigenlijk, ondanks dat het zich afspeelt in de Verenigde Staten. Pearce, met Nederlands accent, is een godsdienstwaanzinnige die het op de nog jonge maar door het leven getekende Liz heeft voorzien. Waarom kom je pas later achter omdat het verhaal niet chronologisch wordt verteld, een narratieve keus die goed uitpakt.

Hoewel Pearce me al te sinister was - welke congregatie zou in vredesnaam naar een man luisteren die, nadat zijn eigen vrouw zich, gemuilkorfd en wel, voor zijn ogen ophangt preekt over hel en verdoemenis?- heeft de film zeer behoorlijk acteerwerk, met name de jonge Emilia Jones is een ontdekking. Het is voor een western nogal claustrofobisch in beeld gebracht, geen weidse landschappen maar dat had ook niet gepast, en de special effects zijn zeer behoorlijk- iemand die levend verbrand geloofwaardig in beeld brengen is behoorlijk lastig. De muziek van Junkie XL is erg dramatisch maar dat past wel bij de loodzware vertelling.

Eigenlijk is het nauwelijks een western te noemen, de kleine (en niet zo bijzondere) inbreng van cowboys Harington en Gernandt ten spijt. Het is eerder een allegorie over zonde en geweld. Zelf vind ik de sterk-religieuze component niet zo interessant, omdat het al zo vaak is getoond: de hypocrisie, de haat en het (seksuele) geweld binnen de religie die zich laat voorstaan op liefde en vrede. Het zou hier misschien een persoonlijke afrekening kunnen zijn.

Brimstone is zeker een van de betere Nederlandse films die ik ken (maar dat zegt weinig, ik heb nog maar weinig films van eigen bodem gezien) maar ik schaar hem niet bij de beste westerns. Wel origineel en alles behalve behaagziek - ik had er niet aan moeten denken als er veel ongepaste tongue in cheek grappen in zouden zitten, het gebrek aan humor is in deze film eerder een pluspunt- waarvoor hulde.

Zelden zo'n indrukwekkend drama gezien. Wat godsdienstwaanzin met een mens kan doen... Een lange zit, bovendien moet je er goed met je gedachten bijblijven omdat het verhaal niet chronologisch wordt verteld. Maar elke minuut het kijken waard!

Ondanks een pak wreedaardige scènes, vaak door merg en been gaand, toch een heel knappe film. Vooral de heel bijzondere opbouw, die de volle aandacht gaande houdt en het des te boeiend maakt is een groot pluspunt. Daarbij gaat de filmische waarde zeker boven de middelmaat en zijn er enkele verbluffende acteerprestaties waarbij vooral Dakota Fanning en Emilia Jones in één adem te vernoemen zijn.

"Brimstone" is een heel trieste film over het onheil dat gesticht werd door het onmenselijk beleiden van een godsdienst.

Ene die blijft nazinderen.

Een goede horror/thriller/western film...

Prima verhaal...

Nou nou wel een vreemde verhaal voor dominee...

Prima acteerwerk...

Bekende acteur Guy Pearce en actrice Dakota Fanning

spelen goed....

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek...

Perfect camerabeweging...

Grimmige western over religieuze idioterie betreffende de plaats van een man en een vrouw binnen het huwelijk, uitmondend in bruut fysiek en geestelijk geweld tegen vrouwen en kinderen. Wanstaltig is de eerste associatie, die mij te binnen schiet. Maar geweld schijnt er tegenwoordig bij te horen om te scoren bij een breed publiek, zoals het ook mode lijkt te zijn om een verhaal niet chronologisch te vertellen. De toegevoegde daarvan ontgaat mij ook bij deze film.

Niettemin toch een best spannende film, die het volgens mij evenwel ook met minder overdreven geweldsuitbarstingen had kunnen stellen. Daar zit ik niet op te wachten. Vandaar dat deze film in mijn perceptie slechts ternauwernood een voldoende scoort.

Tjah, wat moet je met zo'n film als deze? Dubbele gevoelens overgehouden aan deze film..

Brimstone is zeker een goede film, die met name boeiend is. Je vraagt je na een minuut of 20 al af, 'hoe gaat dit aflopen'? 'Hoe zal de wraak van Liz eruit zien aan het eind van de film?' De mooie Amerikaanse natuurlandschappen zijn daarnaast een genot om naar te kijken. Prachtig en ook het camerawerk krijgt een compliment. Daarnaast moet het acteerwerk van de cast zeker benoemd worden. Erg sterk, met name Guy Pierce. Dit laat met deze film zeker zien dat hij geen random acteur is.

Maar toch heeft de film ook aan nare weerszijde. Want het (brute) geweld wordt in deze film absoluut niet geschuwd. Je hebt geweld en je hebt zieke geweld. Deze film valt in het laatst genoemde categorie. Denk daarbij aan marteling van vrouwen/jonge meisjes, verkrachting, zinloos geweld etc. Had de film zo ver moeten gaan? Naar mijn idee niet. Vooral als Liz haar dochtertje, bij de climax van de film, ook nog eens ervoor langs krijgt. Zweep slagen waar je u tegen zegt. Na alle ellende die de kijker voorgeschoteld kreeg, krijg je dit als toetje van de regisseur. Om niet te vergeten dat Liz als nog wordt weggevoerd na al het ellende die zich in haar leven had afgespeeld. Toen was mijn maat helemaal vol en trok ik direct ook een halve ster in mindering.

Maar toch achter dit schimmige, idiote geweld kan je er niet omheen dat dit gewoon een goed gemaakte film is. De plus punten heb ik al benoemd en deze wegen ook aardig mee in de film. Vandaar nipt een 3,5 ster.

Brimstone is niet bepaald een standaard westernfilmpje. Hij begint ijzersterk in het eerste deel al moet ik eigenlijk zeggen het derde deel. De film is namelijk opgedeeld in 4 hoofdstukken waarbij men begint met hoofdstuk 3 dan 2 dan 1 om keurig bij 4 te eindigen. Het is maar dat je het weet. Maar zoals gezegd is dat begin erg sterk. Jammer een beetje dat ie dat niveau niet kon vasthouden. Maar goed verder is dit een prima ongewone western met een keiharde dominee (sadist, seksist, extremist). De rol van Guy Pearce wordt uitstekend vertolkt en heeft wel wat weg van Brat Pitt. Zijn tegenspeelster doet het al niet veel minder Dakota Fanning speelt een heerlijke rol in de keiharde Brimstone. En als je denkt alles te hebben gehad komt daar nog de overtreffende trap. Soms een beetje teveel van het goede. Het eind is al niet veel beter. Jammer dat het zo moet aflopen. Nog meer ellende en dat is tevens een beetje het makke van deze film. Een lach ontspanning is niet te herkennen. Daardoor is Brimstone best een zware "steen" geworden.

Muziek en beeld zijn fantastisch in beeld gebracht. Brimstone is een harde film geworden, maar wel van uitzonderlijke klasse.

Heb me geen moment verveeld, toch blijft op het eind het gevoel hangen dat Koolhoven iets teveel zijn spierballen laat rollen. Beetje gas terug had de film geen kwaad gedaan.

”People think it's the flames that make Hell unbearable. It's not. It is the absence of love.”

Gisteravond al zoekend naar een film kwamen we al snel uit bij ‘Brimstone’. Een Western film waar ik ooit al eens aan begonnen was maar om één of andere reden heb ik deze nooit afgekeken, misschien omdat de film met de hoofdstukken een beetje door de war lopen maar toch snap ik het niet echt dat ik hem misschien saai heb gevonden. Afijn, buiten die speculaties om heb ik gister avond mezelf nog redelijk vermaakt en dat kwam zeker door het mooie werk van Koolhoven. Daarbij zeggend dat de film prima in elkaar zat en ondanks dat het hoofdstukken idee soms misschien wat verwarring op kan doen zeker in het begin vond ik het algemeen erg leuk.

Toch geinig dat deze Nederlandse productie zo hartverwarmend verwelkomt werd in film land en daarbij heeft Koolhoven een fantastische film met een geweldige cast neergezet en daar kwamen ook wat Nederlandse ‘pareltjes’ in voor. Uiteraard kon je er niet omheen dat Carice van Houten hier weer een voortreffelijk leuke rol te pakken had, wederom eentje in een populaire film. Daarbij was voor mij Tygo Gernandt ook niet te missen al was zijn rol niet al te spectaculair of spannend. Dan om even de Nederlandse cast leden te vermijden vond ik dat Dakota Fanning het ook wel leuk deed met de rol van Liz stond ze natuurlijk in het middelpunt samen met Guy Pearce die ik ook erg lekker in zijn rol vond spelen. Wel geinig om te zien dat Carice en Guy samen wat hebben, en dat net voor of tijdens het maken van deze film is gebeurt, maar daar weet ik niet zoveel van.

“I could tell you about Hell. About its flames. About the pain. I'm sure you people have tried to imagine what it's like. It's worse.”

Het verhaal is geweldig, en hoewel ik het hoofdstukken idee erg onlogisch vond omdat het verhaal zichzelf eigenlijk van eind naar begin opbouwt vond ik het geen ramp om het verhaal te volgen, sterker nog het verhaal word er interessanter door. Je hebt continu het gevoel waarom er iets gebeurt en vaak word dat het hoofdstuk er na uitgelegd of komt er meer duidelijkheid over waarop het vierde hoofdstuk ook daadwerkelijk het einde voorstelt en alles van de film boven water komt.

In het eerste hoofdstuk ontmoeten we Liz met haar familie in een dorpje waar net een priester zijn gebed gaat doen. Deze priester ziet er erg duivels uit en dat zag er gaaf uit, Liz vertrouwt hem ook niet en ze verteld dat rustig aan haar man. Tot op een zekere moment dat er een vrouw moet bevallen van haar baby en Liz deze moet helpen. Ze komt er vervolgens achter dat het hoofd van het kind te groot is en ze geeft de keuze of de moeder of het kindje te laten leven. Er word gezegd dat het goed ging komen maar eenmaal toen Liz het kindje er uit heeft gekregen huilde het niet, wat ik verdacht vond. Nu blijkt het dat Liz het hoofdje van het kindje heeft geplet en het schedeltje was opengebarsten. Ze word nu van moord beschuldigd en even later komt de vader woedend naar het huis van Liz en na een gevecht komt de priester het sussen. Wanneer de man van Liz de priester uitnodigt komen we er achter dat hij geen goeie bedoelingen heeft met de familie en Liz meldt dat hij wraak gaat nemen. Even later als Liz bij de kerk staat, staat de priester bij het huis van Liz en na een gevecht met haar man is hij weg en komt Liz net terug. Die ziet haar man vast zitten aan een voerbak, hij zit alleen wel vastgeknoopt met zijn eigen darm, lekker.

We volgen na deze scénes al gauw deel twee op, waar we Liz ontmoeten in een afgelegen gebied. We komen er al gauw achter wat er met haar gebeurt is, toen ze mee werd genomen door een stel en was doorverkocht aan een sekshuis. Hier groeide Liz op en maakte vrienden, neukte wat af en hier en daar werd ruzie gemaakt. Tot op een zeker moment iemand de hele inferno had afgehuurd, wat even later weer de Priester blijkt te zijn. Het lijkt er al meer op dat de twee elkaar kennen en het niet echt bepaald voor lief met elkaar hebben. Ook zien we in dit hoofdstuk het moment dat iemand haar tong verliest en dit is tevens een vriendin van Liz. Ook zien we in dit hoofdstuk hoe de priester aan het grote litteken kwam bij zijn oog en op zijn keel. Tevens overlijd de vriendin van Liz waarop Liz besluit zelf naar de man te gaan waarop haar vriendin had ingestemd om mee samen te wonen en ze besluit ook haar tong er af te snijden omdat het dan zo echt mogelijk overkwam. Dit deel vond ik erg leuk om de te volgen.

Het derde hoofdstuk vond ik in het algemeen het wreedste waarin blijkt dat de priester voorop staat met incest, wat blijkbaar die tijd erg normaal was dat als je bloedde van onder je dan klaar was om kinderen te baren en je vader dit bij je mocht doen. Was dat normaal in die tijd? Ik zou het niet durven te zeggen. Toch wat dit hoofdstuk als hoogtepunt met zich mee brengt is het punt waarop het blijkt dat Liz al die tijd voor haar vader aan het vluchten was. Liz zat in de periode dat haar lichaam zich omtoverde tot jonge vrouw en nu dus kinderen kan baren. Liz is tevens een hardnekkig dametje die hier en daar Nederlands praat, waarvan haar vader de schuld neer legt bij Anna (Carice van Houten). Anna werkt daarna de priester veel tegen, waarop hij haar besluit te straffen waarna Anna even later overweegt zelfmoord te plegen in de kerk tijdens een ceremonie. Hierna zit Liz er alleen bij en die besluit (na wat gore dingen van haar vader aangehoord te hebben) te vluchten en dan kom je alweer gauw uit bij het begin van het tweede hoofdstuk die daarna aansluit op het eerste hoofdstuk.

Het vierde hoofdstuk eindigt alles, en is ook wat minder speciaal. We zien hier onder andere dat Liz de priester vermoord door hem eerst in de fik te zetten en hem daarna door middel van een Winchester door het raam te schieten en het daarna niet eind goed al goed is maar ze gaat niet veel later ook dood, waardoor precies heb ik gemist.

“As life progresses, images blur. All that remains are memories. Some of them true, some of them false. I remember her well - at least I think I do. She was a warrior. In the old century, you had to be in order to survive.”

En dan is de film geëindigd, en dan kom je er al snel achter dat je naar een ontzettend grote religieuze en seksistische film hebt gekeken maar wel eentje die erg sterk is met een paar goeie quotes waarvan ik fan ben geworden. Toch vond ik het Nederlandse inbreng en het tintje er aan leuk, en dan kan ik toch zeggen dat ‘Brimstone’ een aangename zit is geweest.

4.0*

Erg fraaie western van Martin van Koolhoven. Hier draait het niet specifiek om de outlaws.

Het is echter wel moeilijk om je helemaal in de verhalen en vooral de volgorde te storten. Het tijdsbestek is niet op volgorde. Verhaal 1 en 4 koppelen aan elkaar en 2 en 3 lijken me losstaand. Het eerste hoofdstuk is al een sterke psychologische kost. Nathalie Portman speelt hier de sterren van de hemel als Liz en Guy Pearce mag weer een van zijn genadeloze rollen neerzetten als de haast wel creepy dominee. Nu snap ik wel dat de genre horror niet misplaatst is.

En waar je denkt dat het blijft bij een soort hekserij ontpopt de film zich in een samenvatting van kinderprostitutie, incest, slavernij en rituele straffen. De sfeer blijft je op een een of andere manier opjagen. Ook leuk om Carice van Houten te zien (en dat er ook Nederlands in gesproken wordt). Waarschijnlijk moesten dit de locaties rond New Amsterdam voorstellen.

Daarbij de settings. Die waren sfeervol... De ene keer had je het vanoudse western gevoel en de andere keer lijkt de boel heel anders te zijn wanneer je in de rurale settings en de bergbossen terecht komt. Bij dat laatste heb ik de vrieskou zelf kunnen voelen.

Ja, het is Koolhoven gelukt om hier een zeer overtroffen en geslaagde epos neer te zetten. Of het zich nou in Amerika plaatsvind (New Amsterdam) of Europa... Dat vraag ik me ergens nog wel ergens af.

4,5*

Vooraf zeer nieuwsgierig naar deze film van Martin Koolhoven. Ik vond dat hij met Oorlogswinter al een goede film had afgeleverd. Tien jaar later waagt de Nederlander zich aan een Hollywood-achtige productie. Ik vond de film fantastisch. Vanaf het begin tot het einde was de film spannend. Dat het verhaal niet chronologisch verteld wordt vereist wat inspanning van de kijker. Wanneer heeft Joanna bijvoorbeeld haar tong verloren? Wat is het grote geheim tussen haar en de horror-dominee? Het antwoord komt later in de film. Hoewel er geen sprake is van lange dialogen deed de film mij door het grove geweld en de niet-chronologische verhaallijn wel aan Quentin Tarantino denken.

Het verhaal zit knap in elkaar. De predikant wordt heel eng vertolkt door een uitblinkende Guy Pearce. Zullen er in het wilde westen echt zulke griezels hebben rondgelopen? Guy maakt zijn uitvoering van de dominee wel heel natuurgetrouw. Een engerd die alle afschuwelijke zaken die hij uitspookt goedpraat in de naam van Onze Lieve Heer. Ik verwacht niet dat de gemiddelde SGP-stemmer hier warme gevoelens bij krijgt.

Minpuntjes? Tja, als je hoopt op een komische noot, al is het maar een flauwe glimlach, dan gaat dat bij deze film niet lukken. De film is als de kleding van de dominee: gitzwart. Uitstekende western. Wat mij betreft: vijf sterren.

Eigenlijk best indrukwekkend.

Ik weet dat het apart is, maar ik ga deze film per verhaal een rating geven. Natuurlijk is dit niet echt een anthology maar aangezien er 4 verhalen waren met elk de groei van de hoofdpersoon vind ik het wel best om het zo te doen.

Chapter 3: Revelation. 4,0*. gelijk het toontje is met het eerste hoofdstuk gezet. Dit hoofdstuk alleen zegt al dat de film waarschijnlijk erg duister en bruut beloofd te worden. Redelijk acteerwerk, weinig western en veel donkere thriller.

Chapter 2: Exodus. 3,5*. Ook geen verkeerd stuk. Niet zo goed als de eerste, maar de setting is alsnog best indrukwekkend. Zowel Jones als Fanning acteren redelijk maar toch is dit deel het minst van de film. Minder duister, meer western.

Chapter 1: Genesis. 4,0*. Opnieuw, net als hoofdstuk 3 een best duister stukje. Alleen iets duisterder dit keer. Pearce doet het goed als een priester die eigenlijk gewoon knettergek is. Van Houten viel me enorm tegen, maar Jones helpt het dan weer omhoog. Hebben ze haar gewoon een paar zinnen Nederlands leren spreken? Duistere Thriller met Drama elementen.

Chapter 4: Retribution. 4,0*. Goede afsluiter van de film. Dreiging is niet heel voelbaar, maar de locatie (mist) is fraai gedaan. Visueel ook beter dan de andere hoofdstukken, al had hfd 2 een leuke western setting. Wat drama en ook een prima einde. Goede Drama/Thriller met kleine horror elementen.

Alles bij elkaar 4,0*

Helemaal mee eens, wat een voortreffelijke film. Heb hem gisteravond gezien en zelfs mijn vrouw heeft mee gekeken, nou dat zegt al een heleboel, want ze houdt helemaal niet van westerns. Wat al eerder vermeld werd ook dat Brimstone thriller elementen bevat en drama pus sang is. Wij hadden er geen problemen mee hoe het verhaal word verteld. Je moet wel je aandacht erbij houden om het verhaal te volgen. Bij ons was dat geen probleem, want waren van begin tot het eind gekluisterd aan aan het beeldscherm. Vanaf 5 oktober is Martin Koolhoven 8 weken lang met een eigen filmprogramma op NPO 3, te zien, waarin elke week een filmgenre bespreekt en daarin zijn favoriete films bespreekt. Gaan we dus ff lekker kijken. Hij begint met de spaghetti westerns

Ik ben in slaap gevallen tijdens het eerste uur. Wachten maar tot ie weer is te zien. Opvallend zijn de vele negatieve kritieken op RottenTomatoes die neerkomen op style (veel expliciet geweld en sadisme) over substance en ontwikkelen van afgeronde karakters. Koolhoven heeft talent... maar hij is geen Sergio Leone die Koolhoven zegt te bewonderen. Van Leone wordt vaak gezegd hoe hij nieuwe standaarden neerzette in filmmaking, maar dan vergeten we dat er altijd een geweldig narratief aan de basis stond van zijn films. Waarom zoveel religiegerelateerde rotzooi en sadisme willen vertellen? Alleen omdat het er is op aarde? Hm. Mooie landschapscinematografie. Dokota Fannings Hollywood haar detoneert raar met het gothic verhaal.

Inderdaad, die scène tegen het eind lijkt wel heel erg op die van Campion. Ook Holly Hunter had bijzonder weinig te vertellen trouwens, in die film. En liep daar ook niet een bijdehand dochtertje in rond?
Het betere jatwerk, zullen we maar zeggen.

Koolhoven is ongetwijfeld een liefhebber, en de film ziet er bij tijd en wijle best mooi uit. Maar verder rammelt het behoorlijk. Hij wil misschien iets teveel stijlen en genres aanraken, waardoor de film - als geheel, maar ook in de afzonderlijke scènes - nooit in het goede ritme komt.

Om te beginnen al niet echt lekker opgebouwd, dit verhaal met z’n chronologisch door elkaar gehusselde hoofdstukjes. Het lijkt de potentie aan spanning en dreigende sfeer zelfs een beetje de kop in te drukken. Je weet te veel, of te weinig. Hoe kan de toeschouwer in het begin van de film de schok navoelen die door Liz heen gaat, bij het horen van die voor haar al te bekende stem op de preekstoel?

De film lijdt ook onder het misverstand dat als je de ellende en het schandalige onrecht maar flink hoog opstapelt, het geheel des te overtuigender wordt. Bij mij echter gaat die overkill gaandeweg een tikkie op de lachspieren werken. Dit soort realisme heeft heel veel behoefte aan een flinke scheut surrealisme, maar dat ontbreekt bijna volledig.

Het lukt Pearce ook niet om binnen het hem gegeven kader zijn dominee méér te laten zijn dan een ongelooflijke klerelijer, met nogal doorzichtige en banale drijfveren. Er zijn wat slappe aanzetjes om hem tot een meer mythische vertegenwoordiger van het kwaad te maken, maar dat lukt voor geen meter.

Het blijft een één-dimensionale slechterik, volkomen van het padje af, die, tezamen met het groteske geweld, de toeschouwer op een comfortabele afstand zet, met een verhaal dat in al zijn extremiteit niets wezenlijks onthult over wat dan ook; niet verder komt dan wat clichés over de gewelddadigheid van de (mannen-)maatschappij, de onderdrukking van vrouwen, en - vooruit maar weer - de verderfelijkheid van religie.

Het is zo godvergeten voorspelbaar allemaal.

Duistere film met (godsdienst) verwijzingen naar onze tijd. Als een vrouw zich laat ringeloren door godsdienstwaanzinnigen zal ze onherroepelijk ten onder gaan. De a-chronologische opbouw geeft het verhaal kracht. Sterk verhaal!

Mooi integer gespeeld door Dakota Fanning.

Ik vind 'm beter dan verwacht. Ik dacht dat het niet mijn ding zou zijn, maar ondanks ik moe was, bleef ik kijken. Het verhaal trok mij en ik vind het acteerwerk goed en de uitwerking erg fijn. Naar het eind toe vond ik het allemaal wat minder interessant worden, maar aangezien ik het grootste deel van de film wel geboeid en onder de indruk was, geef ik wel een hoge score. 4*

Ten eerste: dat je in slaap bent gevallen tijdens deze film, heeft niks te maken met de film, maar vast met je vermoeidheid. Je was vast heel erg moe, want deze film was spannend (boeiend) van begin tot eind.

Ten tweede: hoe kan je nou een film niet hebben af gekeken, maar wel een heel lulverhaal erover ophangen hier?

Meningen verschillen, dat weet ik. Maar je kan niet zeggen dat deze film saai was of slaapverwekkend was, want je wordt vanaf het eerste moment meegesleurd in het verhaal. Dat het niet jouw ding is en het je niet trok, dat kan, maar dat is dus een ander verhaal.

Slaap lekker

Ijzersterk met de verschillende hoofdstukken die in elkaar weven.
Je voelt de duisternis door de hele film, en wanneer alle puzzelstukjes bij elkaar komen rest er niets anders dan shock. Tenminste, dat had ik én de rest van de zaal in die tijd. Echt iedereen bleef nog een paar minuten zitten om bij te komen.
Komt ook omdat verschikkelijke onderwerpen naar voren komen (incest) & dit duidelijk in beeld wordt gebracht.
Ik kreeg echt een hekel aan Pearce, heeft prima zijn rol neergezet dus!

Vond dit echt een zeer goede film. Vooral de chronologie bouwt het verhaal heel sterk op, waardoor je er ergens halverwege pas achterkomt (ik dan tenminste) dat het gaat over een meisje dat getormenteerd wordt door haar godsdienstwaanzinnige vader, waar je eerder nog denkt dat ze meer te maken heeft met de mores van haar tijd. Zorgt ervoor dat de film een shift maakt van een op het eerste gezicht historisch drama naar later een zeer persoonlijk familieverhaal dat steeds beklemmender gaat aanvoelen.

Ook de algehele sterke en strakke pacing draagt er zeker aan bij, eigenlijk vond ik het de volle 148 minuten boeiend en dat heb ik maar zeer zelden. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die vinden dat de film teveel leunt op de shockfactor, immers zeer regelmatig worden we weer geconfronteerd met een schokkende expliciete scène, maar ik vond dat eigenlijk nergens iets van effectbejag krijgen. Ik vond het passen in de zieke realiteit en deels het tijdperk waarin Joanna zich bevond.

Daarnaast is het Nederlandse tintje natuurlijk extra leuk. Ik dacht in het begin, 'het lijkt wel of die Guy Pearce met een Nederlands accent praat joh', om er later achter te komen dat hij een Nederlandse immigrant speelt. Vond dat echt zeer overtuigend gedaan, je had immers ook zo een Nederlander kunnen casten voor min of meer hetzelfde effect. Ook de rest van de cast doet het zonder uitzondering uitstekend.

Verder is wel te zien dat Koolhoven echt wel iets van cinema af weet. Vormtechnisch ook zeer weinig op aan te merken met regelmatig ook mooie shots waar zeker over nagedacht is.

Echt van genoten, zou 'm zo nog eens kijken met 'de kennis van nu'.

4,5*

Koolhoven heeft hier acht jaar aan gewerkt, toen was dit gedrocht klaar.

Het is gruwelijk en de essentie is middeleeuws: de macht van de kerk en mannen: gelukkig ligt dit achter ons. Die kerksukkel is eerste klas psychopaat en met kromme tenen hebben we deze shitfilm gezien.

We hoeven absoluut niet overtuigd te worden van de cinematografische schoonheid, "mooie" details enz..want die hebben we in de shit niet kunnen ontdekken en weten heel goed zelf te bepalen wat goed is en wat niet. Geen opdringerige meningen van anderen, het juiste perspectief hebben we zelf al.

0-sterren voor deze gruwelijke, gewelddadige film voor vrouwen, kinderen en normen en waarden in het algemeen. Religieuze waanzin ten top, zonde van al het geld dat het gekost heeft!

Andere meningen of dominees die mij op andere gedachten willen brengen, zijn aan het verkeerde adres.

Zoals gezegd: zelf nadenken en eigen mening vormen, loont altijd de moeite! Bij deze!

Sterke film... Mooi gefilmd.... Sterk geacteerd.... Mooi verhaal

Sfeervolle film met mooie plaatjes. Van sneeuwvlakte's, western dorpjes, bossen.Mooi gefilmd iig.

Het verhaal word in hoofdstukken verteld. Iedere keer, denk je van wat is er hiervoor gebeurd Dat word dan weer in het volgende hoofdstuk verteld. Bij vlage vrij harde film, met vernedering en geweld.

Het acteerwerk is sterk. Met Guy Pearce voorop. Je hebt echt een hekel aan die psychopaat.

Het is geen standaard western, maar het genre zit er wel een beetje in. Het is meer een thriller. Ietwat scary soms. Een spannende film

4*

Rauwe prent met een grimmige sfeer. Meeslepend verhaal over een sterke vrouw, die in tijden waarin de kerk nog te veel het leven van de mensen domineerde, te veel horror en verdriet moet verwerken voor één leven. Absolute aanrader!

Het blijft mij een raadsel waarom mijn vrouw voorstelde om samen naar deze film te gaan kijken. De film werd omschreven als horror western. Zowel horror als western is niet echt mijn favoriete genre. Nou sta ik in principe nog wel open om nieuwe films te kijken, maar mijn vrouw is heel kritisch en houdt nog veel minder van horror en western. Kortom met enige vooroordelen begon ik aan de film. De film is in niet chronologische volgorde verdeeld in hoofdstukken vernoemd naar boeken uit de bijbel. En zeker in het tweede hoofdstuk was er een plotwending die heel verrassend was en veel beloofde voor het vervolg van de film. Zou het dan toch een goede film zijn? Maar helaas, in het laatste hoofdstuk werd alle mooie en verrassende opbouw alsnog om zeep geholpen en werd het een horror (western) zoals er zo vele zijn. En dan zat er ook nog een toevoeging in het hoofdstuk die al helemaal overbodig was en niets aan de film toevoegde. Tenslotte duurde de film ook nog eens best lang. Nee, deze film hoef ik niet nog eens te zien.

Heftige film, maar wel een hele goede film.

Eindelijk eens deze film van Koolhoven bekeken. Stond al veel langer op de planning, maar nooit van gekomen.
We volgen de jonge vrouw Liz, erg goed gespeeld door Dakota Fanning, die een leven vol gruwelijkheden achter zich heeft liggen en niks bespaard blijft.
Die gruwelijkheden zien we niet eens allemaal vol in beeld, maar spreken wel degelijk tot de verbeelding. De film is rauw, duister en hard en je krijgt als kijker weinig tot geen tijd om naar adem te happen. Guy Pearce speelt een fenomenale rol, zelden zo'n gruwelijk figuur meegemaakt.

Het verhaal wordt niet chronologisch verteld zodat je in het begin wel met de nodige vragen zit. Alle vragen worden in de daaropvolgende twee hoofdstukken beantwoord en als slotstuk komt er nog een vierde deel wat alles afsluit.
Het vierde deel vond ik het minste deel, vooral hoe Guy Pearce aan z'n eind kwam. De daaropvolgende twist kon ik dan wel weer waarderen en paste naadloos in de stijl van de film.
Tot slot nog even een compliment voor de muziek, prachtig thema wat vaak terugkeert en perfect aansloot op hetgeen zich op het scherm afspeelde.
Uitstekende film, erg van genoten, 4*

Deze film bevat zeker een aantal beklijvende scenes en beelden en ook het acteerwerk is behoorlijk. Wat ik minder vind is de pacing van de film, het tempo van de vertelling is niet evenwichtig. De antagonist is dermate grotesk dat het af en toe ronduit vervelend is om naar te kijken. En de hoofdstukken zijn weliswaar verbonden, maar wat mij betreft verschillen ze teveel van elkaar in allerlei opzichten.

Zeer sterke film, met een cast die het subliem doet. Heerlijk dat ie dan nog eens fijne speelduur heeft. Ik vond zelf het derde hoofdstuk het beste, al is het totale plaatje gewoon af. En Dakota Fanning, ik was enorme fan van haar zus, nu ook van haar. Eveneens sterke Emilia Jones en ofcourse de duivelse dominee, vet gedaan. Film heeft zeker z'n harde momenten, wat hem zeker sterker maakt. Ook de sfeer en beleving zijn optimaal tot de kijker gebracht. Vond het wel geinig als er zo even Nederlands werd gepraat. Anyway, ik ben hier fan van.

Ik snap de hoge waardering op MM niet zo goed.

Volgens mij is het gewoon een slechte film die veelal wel mooi in beeld is gebracht.

Verder zit er teveel effectbejag in, en is de film te langdradig.

Guy Pierce acteert Guy Pierce onwaardig en wat mij betreft ongeloofwaardig.

Een 2e ster uit sympathie voor Koolhoven, en voor de mooie beelden.

Goede en vooral grimmige en zware thriller, die ik een aantal jaren geleden al eens zag en inmiddels aan mijn collectie heb toegevoegd.

Erg open en toegankelijk begint Brimstone echter niet met zijn zwijgzame hoofdpersoon en de introductie van De Dominee. Van het een op het andere moment slaat de sfeer om, Liz blijkt plots persona non gratie. Dit voltrekt vrij plotseling, zonder redenatie of voortekenen. Dat Liz een geschiedenis heeft met de sinistere prediker is duidelijk.

Een bijzonder verhaal volgt die stapsgewijs terug gaat in de tijd en vertelt wet er voorafging. Zonder verder te veel in te gaan op het verhaal, valt vooral het rauwe, sinistere en harde leven van die tijd op. Behalve een behoorlijke schop tegen het te be'lijden' geloof dat op de typische donker en godvrezende manier moet worden gedaan, is daar ook het zware lot, de vanzelfsprekende onderdanige houding van vrouwen, en onvriendelijke en the gedrag tegen hen. Vrouwen lijken bij tijd en wijlen niet meer dan bezit.

Brimstone die overigens vanwege zijn wrede en rauwe stijl en verhaal niet bepaald voor de grote massa, want gruwelijk en smerig is Brimstone zeker. Het verhaal is nog niet eens zo super, toch doet de film mij ontzettend veel op het vlak van stijl, sfeer en een soorten wrede echtheid. De cinematografie zoals Pearce in de sneeuw bij het brandende huis is adembenemend. Pearce zelf overigens zeer overtuigend als doorgedraaide dominee, Fanning overigens ook erg goed. Voeg daarbij een prachtige soundtrack door Tom Holkenborg en je hebt toch heel wat. Superdesuper is het niet maar een heerlijke stijlvolle film is Brimstone zeker.

Bij het eerste hoofdstuk had ik het idee dat Koolhove goed naar de muziekvideo van 16 Horsepower - Haw - YouTube had gekeken.

Verder vond ik de film bol staan van typische Hollandse over the top ensceneringen. Het enige positieve aan de film waren de ansich goede Amerikaanse acteurs in een onhollandse (d.i. niet kneuterige) setting.