Brimstone (2016)

Ten eerste: dat je in slaap bent gevallen tijdens deze film, heeft niks te maken met de film, maar vast met je vermoeidheid. Je was vast heel erg moe, want deze film was spannend (boeiend) van begin tot eind.

Ten tweede: hoe kan je nou een film niet hebben af gekeken, maar wel een heel lulverhaal erover ophangen hier?

Meningen verschillen, dat weet ik. Maar je kan niet zeggen dat deze film saai was of slaapverwekkend was, want je wordt vanaf het eerste moment meegesleurd in het verhaal. Dat het niet jouw ding is en het je niet trok, dat kan, maar dat is dus een ander verhaal.

Slaap lekker

Ik had precies hetzelfde. Was heel moe en normaal val ik dan altijd in slaap, maar bij deze film bleef ik geboeid kijken tot eind. En dat terwijl het zo'n ellendig lange film was!

Haha de film gaat over een heel ander geloof en een dominee notabene, maar jij weet het weer zo te presteren om er de Islam bij te halen (en het extremisme en ISIS)

HOE dan?

Meid, open je ogen. Kijk het journaal. Lees het nieuws. Wat dacht je van al het kindermisbruik in het Vaticaan? Of het jodendom hoe zij hun vrouwen behandelen. Of alle gebeurtenissen rondom de kerk.

Grappig dat je het hebt over de realiteit maar enkel met voorbeelden van de islam aankomt.

En om antwoord te geven op je onnozele vraag; deze films worden gemaakt omdat ze nieuw zijn en verfrissend zijn. Een keer wat anders dan een halfnaakte slet rennend in het bos om vermoord te worden. Of de zoveelste bezeten persoon waarbij er een uitdrijving wordt gedaan.

Deze films zijn er omdat dit OOK de realiteit is; dit gebeurde vroeger ook.

Ik snap je probleem niet en je punt al helemaal niet. Je gaat je toch ook niet afvragen waarom er nog oorlogsfilms worden gemaakt met alle oorlog om ons heen? Of waarom er films komen over verkrachting en moord, omdat we dat al genoeg op het nieuws horen.

Of je bent nog heel jong. Of je bent heel naïef. Of je bent extreem dom.

Het is ook geen horror hè, het is een thriller. Als je wilt griezelen, moet je geen thrillers kijken. Typisch gevalletje verkeerde genre kiezen door onwetendheid en vervolgens een steengoede film keihard afzeiken.

Bovendien was ie vanaf het begin af aan spannend. Misschien niet met dikke actie en harde geluiden, maar ook dan zou je een actie thriller moeten kijken.

Deze past precies in het genre Thriller en het was een zeer aparte, intrigerende film. Maar jij kan het natuurlijk niks vinden, daar heb je recht op, maar kom niet met bullshit over griezelen en niet spannend. Dan moet je maar leren films te kiezen bij juiste genre ? Houdoe

Fantastische film. Het einde had misschien nog wel iets beter kunnen zijn. Dan had het de maximale score behaald.

Ijzersterk met de verschillende hoofdstukken die in elkaar weven.
Je voelt de duisternis door de hele film, en wanneer alle puzzelstukjes bij elkaar komen rest er niets anders dan shock. Tenminste, dat had ik én de rest van de zaal in die tijd. Echt iedereen bleef nog een paar minuten zitten om bij te komen.
Komt ook omdat verschikkelijke onderwerpen naar voren komen (incest) & dit duidelijk in beeld wordt gebracht.
Ik kreeg echt een hekel aan Pearce, heeft prima zijn rol neergezet dus!

Voor mij zat er geen spanningsboog in, beetje van het ene sadistisch/gewelddadige incident naar het andere in een film die ook gewoon te lang duurde voor wat er te vertellen viel. Film is visueel prima verzorgd, maar uiteindelijk een stuk banaler dan hij zelf denkt.

Meesterwerkje van Koolhoven.

Soms iets TE binnen de lijntjes van mooi filmerij, ook een Corbijn heeft daar last van.

Het allemaal iets te mooi willen doen, waardoor het zo steriel aandoet als op de I.C

?

Inderdaad... Meestal is het andersom.

Vond dit echt een zeer goede film. Vooral de chronologie bouwt het verhaal heel sterk op, waardoor je er ergens halverwege pas achterkomt (ik dan tenminste) dat het gaat over een meisje dat getormenteerd wordt door haar godsdienstwaanzinnige vader, waar je eerder nog denkt dat ze meer te maken heeft met de mores van haar tijd. Zorgt ervoor dat de film een shift maakt van een op het eerste gezicht historisch drama naar later een zeer persoonlijk familieverhaal dat steeds beklemmender gaat aanvoelen.

Ook de algehele sterke en strakke pacing draagt er zeker aan bij, eigenlijk vond ik het de volle 148 minuten boeiend en dat heb ik maar zeer zelden. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die vinden dat de film teveel leunt op de shockfactor, immers zeer regelmatig worden we weer geconfronteerd met een schokkende expliciete scène, maar ik vond dat eigenlijk nergens iets van effectbejag krijgen. Ik vond het passen in de zieke realiteit en deels het tijdperk waarin Joanna zich bevond.

Daarnaast is het Nederlandse tintje natuurlijk extra leuk. Ik dacht in het begin, 'het lijkt wel of die Guy Pearce met een Nederlands accent praat joh', om er later achter te komen dat hij een Nederlandse immigrant speelt. Vond dat echt zeer overtuigend gedaan, je had immers ook zo een Nederlander kunnen casten voor min of meer hetzelfde effect. Ook de rest van de cast doet het zonder uitzondering uitstekend.

Verder is wel te zien dat Koolhoven echt wel iets van cinema af weet. Vormtechnisch ook zeer weinig op aan te merken met regelmatig ook mooie shots waar zeker over nagedacht is.

Echt van genoten, zou 'm zo nog eens kijken met 'de kennis van nu'.

4,5*

Gemist destijds in de bios. De opbouw van de film vond ik rete sterk en de sfeer beklemmend maar ongeveer halverwege zakte de film voor mij in. Ik hou wel van een portie naargeestigheid maar hier voelde het alsof de film op dat vlak op repeat stond. Het einde mag dan wel in lijn zijn van de aangezwengelde thema’s maar toch gehoopt dat er enig licht aan het einde van de tunnel zou zitten.. 3* (2,5 voor de film, half puntje extra voor de durf van Koolhoven)

Voor Nederlandse begrippen eigenlijk best een goede film. Hoewel er niet heel veel vaart in zit blijf je je toch afvragen hoe het "nou zit". Zeker geen actie western maar wel heel beklemmend. Ik denk dat vooral dames deze film zullen waarderen hoewel er geen romantiek aan te pas komt. Over het algemeen had het van mij iets korter kunnen duren en bepaalde scenes (met een varken) vond ik onnodig.

Qua chronologie, acteerwerk, spanning en de wijze waarop het in elkaar is gezet is deze film zeker een hoogstandje. Helaas kreeg ik op den duur toch sterk het gevoel dat het vooral draait om middels expliciete, schokkende scènes de aandacht van de kijker vast te houden. Erg goedkoop en dat deed voor mij afbreuk aan de film. Met momenten werden ook morele grenzen overschreden voor mij, en ik heb toch veel films van dit kaliber gezien. Al met al, samenvattend een naargeestige film waaraan ik ondanks de kwaliteiten een bittere nasmaak overhoud.

Altijd als je iets van de film hoorde was het zo van: "het is een heel zware film". Daarom dacht ik ook zo van ik ga die film nooit leuk vinden. Maar het valt reuze mee! Geweldige film!

Mooi gefilmde B-horror.

Brimstone is een eendimensionaal gedrocht dat ook nog eens veel te lang duurt. De religieuze waanzin loopt zo uit de hand dat het op een gegeven moment - mede door het kolderieke acteerwerk van Guy Pearce - gewoon lachwekkend wordt.

Een sterk acterende Dakota Fanning was een klein lichtpuntje. Ook de mooie wide shots hielden de boel nog enigszins overeind, al werd ik nu ook weer niet van mijn sokken geblazen door de beeldenpracht.

Voor de rest moet je het Koolhoven wel nageven: hij zorgt tot de állerlaatste seconde voor een deprimerende sfeer - geen happy end - en steekt met Brimstone zowaar Dogville naar de kroon als ultieme feel bad film.

Fijn voor de fans van de betere misery porn, al snap ik niet helemaal wat mensen hieraan waarderen. Wellicht ideaal om na een stressvolle dag op het werk de dingen wat in perspectief te plaatsen… 2*

Kan iemand mij uitleggen hoe de dominee nadat z’n keel is doorgesneden later weer kan opduiken in het stadje?

Precies dat! Ik kan hier zo vrolijk van worden.

Het zijn juist die irreële feelgood films met hun vaak idiote happy ends, die mij in depressie storten. Kijk ze ook zelden. Geen wonder dat half Amerika aan de prozac zit, want daar kent zo’n beetje elke film een happy end.

Koolhoven heeft hier acht jaar aan gewerkt, toen was dit gedrocht klaar.

Het is gruwelijk en de essentie is middeleeuws: de macht van de kerk en mannen: gelukkig ligt dit achter ons. Die kerksukkel is eerste klas psychopaat en met kromme tenen hebben we deze shitfilm gezien.

We hoeven absoluut niet overtuigd te worden van de cinematografische schoonheid, "mooie" details enz..want die hebben we in de shit niet kunnen ontdekken en weten heel goed zelf te bepalen wat goed is en wat niet. Geen opdringerige meningen van anderen, het juiste perspectief hebben we zelf al.

0-sterren voor deze gruwelijke, gewelddadige film voor vrouwen, kinderen en normen en waarden in het algemeen. Religieuze waanzin ten top, zonde van al het geld dat het gekost heeft!

Andere meningen of dominees die mij op andere gedachten willen brengen, zijn aan het verkeerde adres.

Zoals gezegd: zelf nadenken en eigen mening vormen, loont altijd de moeite! Bij deze!

Sterke film... Mooi gefilmd.... Sterk geacteerd.... Mooi verhaal

Sfeervolle film met mooie plaatjes. Van sneeuwvlakte's, western dorpjes, bossen.Mooi gefilmd iig.

Het verhaal word in hoofdstukken verteld. Iedere keer, denk je van wat is er hiervoor gebeurd Dat word dan weer in het volgende hoofdstuk verteld. Bij vlage vrij harde film, met vernedering en geweld.

Het acteerwerk is sterk. Met Guy Pearce voorop. Je hebt echt een hekel aan die psychopaat.

Het is geen standaard western, maar het genre zit er wel een beetje in. Het is meer een thriller. Ietwat scary soms. Een spannende film

4*

Eerste helft van de film zeer sterk. Daarna wordt het soms een beetje kolderiek horrorachtig en is de grote ijzingwekkendheid uit de eerste helft wat weg. Niettemin liet de film mij gedeprimeerd achter, hij doet iets met je. Het leed wat de kerk en mannen op vrouwen soms hebben kunnen uitoefenen komt krachtig naar voren.

Weinig subtiele film die mij vrij snel begon te vervelen. Ronduit saaie personages in een kulverhaaltje. Al het lompe en sadistische geweld begon op een gegeven moment op de lachspieren te werken. En het idee van de hoofdstukken is ongelukkig, het narratief daardoor ongeloofwaardig.

Rauwe prent met een grimmige sfeer. Meeslepend verhaal over een sterke vrouw, die in tijden waarin de kerk nog te veel het leven van de mensen domineerde, te veel horror en verdriet moet verwerken voor één leven. Absolute aanrader!

De dominee is heel lastig te doden maar uiteindelijk héél gemakkelijk op een heel ongeloofwaardig manier... unimpressed 2,5

Gisteravond de film gezien. Werd er in meegezogen, kon niet stoppen met kijken ondanks het feit dat ik er gedeprimeerd van werd. Ik heb dit zelden met een film. Zoveel beter dan die flut romantische films. Er is één ding wat ik niet begrijp. De strot van de dominee word in het bordeel doorgesneden, maar vervolgens duikt hij wel op bij het huis van de vader van Eli. Heb ik iets gemist?

Toch wel spijt dat ik mij er zelf toe gezet had deze film tot het einde te bekijken, dat had mij een nachtmerrie gescheeld.
Want deze akelige film gaat toch wel erg ver qua gruwelijkheden.
Een verklaring zou kunnen zijn dat dit een deels nederlands product is. Kalimero syndroom wellicht, even demonstreren dat nederlandse films iets verder durven gaan. Geen aanrader dus wat mij betreft , tenzij je het leuk vindt om te kijken naar hoe iemand gewurgd wordt met zijn eigen ingewanden, een varken life geslacht wordt (echt!) , kinderen worden doodgeschoten en gemarteld, tongen worden afgesneden, iemand langzaam wordt opgehangen enz .

Intrigerende film. Verdeeld in vier hoofdstukken duurt de film best lang, toch boeit de film enorm. Dat komt vooral door de zeer goed spelende cast. Daarnaast krijg je een stukje Amerikaanse geschiedenis te zien waar je nou niet direct trots op hoeft te zijn. Tijdens de kolonisatie trokken er hordes Europeanen naar de nieuwe wereld waaronder ook veel Nederlanders. Regiseur Koolhooven demonstreert dit door enkele flarden Nederlands te laten horen en wat kerkgangers met een duidelijk Nerderlands accent Engels te laten spreken. Deze waren blijkbaar van de de zeer zwaar gereformeerde soort zoals je ze in Nederland nog steeds kunt tegenkomen in bepaalde plaatsen. Bij mij in de buurt kom ik ze regelmatig tegen. Hier hebben ze zelfs een eigen politieke partij de SGP, waarin schijnbaar normale types er over sommige zaken zoals emancipatie er vreemde gedachten op na houden. Ook wordt er in sommige kerken nog steeds hel en verdoemenis gepreekt. Tegen deze achtergrond maakte Koolhoven een zeer spannende thriller over een psychopatische dominee en zijn slachtoffer. De film ontspoort nergens in hysterie terwijl je toch wel wat gruwelijkheden krijgt voorgeschoteld. Op de een of andere manier komt het allemaal heel erg geloofwaardig over. Heel toepasselijk krijgen we steeds christelijke gezangen te horen, met een meer meeslepende soundtrack had de film wat mij betreft nog hoger gescoord.

Het blijft mij een raadsel waarom mijn vrouw voorstelde om samen naar deze film te gaan kijken. De film werd omschreven als horror western. Zowel horror als western is niet echt mijn favoriete genre. Nou sta ik in principe nog wel open om nieuwe films te kijken, maar mijn vrouw is heel kritisch en houdt nog veel minder van horror en western. Kortom met enige vooroordelen begon ik aan de film. De film is in niet chronologische volgorde verdeeld in hoofdstukken vernoemd naar boeken uit de bijbel. En zeker in het tweede hoofdstuk was er een plotwending die heel verrassend was en veel beloofde voor het vervolg van de film. Zou het dan toch een goede film zijn? Maar helaas, in het laatste hoofdstuk werd alle mooie en verrassende opbouw alsnog om zeep geholpen en werd het een horror (western) zoals er zo vele zijn. En dan zat er ook nog een toevoeging in het hoofdstuk die al helemaal overbodig was en niets aan de film toevoegde. Tenslotte duurde de film ook nog eens best lang. Nee, deze film hoef ik niet nog eens te zien.