Friday the 13th (1980)

Voor de zoveelste keer nog eens opgezet, met in het achterhoofd houdende dat ik voor het eerst de rest van de reeks ook ga bekijken. Cunningham en Miner hadden maar één doel; Halloween kopiëren. De opdracht was duidelijk: creëer iets kwaadaardigs. Gooi een boel geile tieners op een hoop en neem elke vorm van volwassen bescherming weg. Vervolgens slacht je ze één voor één af. Het werd een megasucces die de slasher definitief op de kaart zette.

Het zomerkamp, gelegen aan de rand van een meer en omringd door bossen is een perfecte locatie om een killer ongestoord te werk te laten gaan. De sfeer is om van te smullen. Vaak dreigend wanneer de muziek aanzwengelt, want dat is het teken dat de killer in de buurt is. In het intro wordt ook de POV-camera geïntroduceerd wat de beleving alleen maar spannender maakt. De tieners kunnen geen van allen goed acteren, maar het is leuk om een jonge Kevin Bacon te zien.

Tom Savini is ook van de partij om weer voor wat heerlijke special effects en stunts te zorgen. Sommige moorden zullen me altijd bijblijven zoals de moord op Jack, maar ook de onthoofding van Mrs. Voorhees is een fijne. Dat Jasons moeder de killer is is erg sterk en totaal onverwacht. Alleen jammer dat het maar al te duidelijk is dat het niet haar eigen handen zijn die naar de hemel reiken.

Maar zo zijn er nog wel meer eigenaardigheden te ontdekken. Het barricaderen van een deur bijvoorbeeld die toch echt de andere kant opent. Ik vind het bizar dat dit door niemand van de crew werd opgemerkt op moment van filmen. En als net al je vrienden zijn vermoord, en je de killer hebt onthoofd, pak je dan echt een kano om doelloos op een meer in slaap te vallen? Heel erg vreemd.

Het is natuurlijk een flauwe smoes om de nog altijd geniale jumpscare uit te voeren. Als iemand 'Camp Crystal Lake' uitspreekt dan spookt er meteen één specifieke scene door mijn hoofd; Jason die uit het water komt. Net op het moment dat je de credits zou verwachten. Erg creepy en wederom onverwacht. Friday is met recht een klassieker die door een aantal andere genrefilms wel is voorbij gestreefd.

"Did you know a young boy drowned the year before those two others were killed? The counselors weren't paying any attention... "

Gezien de reputatie die Friday the 13th heeft had ik erg hoge verwachtingen, maar de film was totaal anders als ik had verwacht. Sean S. Cunningham heeft toegegeven dat ze eigenlijk John Carpenter's Halloween een beetje aan het nadoen waren, alhoewel ik de setting van deze film wel een stuk beter vind is Carpenter's film toch op veel vlakken sterker.

Het acteerwerk was best aardig. Betsy Palmer, die in pas in de laatste 20 minuten komt opdagen als Mevrouw Voorhees, vond ik het toch bijzonder aardig doen als de psychopathische moordenaar. Mevrouw Voorhees is eigenlijk precies het tegenovergestelde van Meneer Bates uit Psycho (een zoon die de dubbele persoonlijkheid van zijn moeder heeft. Vond het een erg sterke wending op twee punten na, namelijk dat het een beetje onwaarschijnlijk is dat een oudere vrouw al die tieners heeft afgeslacht en ten tweede dat ik natuurlijk de befaamde slasher-helt Jason verwachte! Voor de duidelijkheid, Jason Voorhees zit helemaal niet in Friday the 13th. Dat was toch wel een negatieve verassing. De film heeft ook volledig de toon van Halloween, die dan pas in de laatste 5 minuten door die zombie omslaat.

De film kwam een beetje moeizaam op gang maar als het eenmaal avond is zit de sfeer er aardig in. De kills waren zeker niet onaardig en Tom Savini heeft weer prima werkt afgeleverd met de gore. Het verhaal is prima al weet ik zeker dat er veel meer in had gezeten.

De muziek van Harry Manfredini vond ik erg sterk. Totaal in tegenstelling met de meeste van dit soort horrorfilms heeft de film een mooie orkestrale soundtrack, met een paar mooie synthesizers ertussen om een prettig sfeertje te creëren.

Nee, Friday the 13th is een prima horrorfilm voor wat het is maar is niet zo goed als ik had verwacht en zeker niet beter dan de gemiddelde slasher uit die tijd. Misschien dat de vervolgen, waar Jason wel in zit, beter zijn of het zelfde niveau weten te behalen. Al is de reeks natuurlijk enorm uitgemolken met zelfs een belachelijk SF-vervolg.

Leuk om een keer gezien te hebben en ongetwijfeld een heerlijke film voor Halloween-avond.

Ik zag laatst een documentaire over slashers en realiseerde me toen tot mijn stomme verbazing dat ik deze klassieker nooit heb gezien. De remake Friday the 13th (2009) zag ik in de bioscoop; vrijdagavond, zaal vol gillende vrouwen, bak nacho's op schoot en in beide bekerhouders een beugelfles, heerlijk. Van het verhaal herinner ik me overigens niets.

Nu het origineel, thuis op de bank op een regenachtige dinsdagochtend. Niet echt de juiste atmosfeer wellicht en misschien wel daarom dat ik de film geen moment eng of spannend vond. Hij komt traag op gang, wat waarschijnlijk bedoeld is als spanningsopbouw, maar voor mij niet werkte. Ook bij de moorden zelf ontbreekt iedere spanning. Geen achtervolgingen, geen worstelingen, de personages laten zich gewoon afslachten. Vaak krijgen we de moord zelfs helemaal niet te zien, maar alleen het lijk. Eigenlijk vond ik de schaamteloze ripoff Sleepaway Camp (1983) leuker, die heeft tenminste nog campwaarde. De gore in Friday the 13th is trouwens wel erg leuk gedaan.

Tegen het einde wordt de film interessanter. Als je alles wat je van de franchise weet vergeet (en wie de film in 1980 zag wist natuurlijk niets), dan ligt het voor de hand dat 'Crazy Ralph' de moordenaar is. Vervolgens blijkt Jasons moeder (die de dood van haar zoon kennelijk niet kan verwerken) de dader te zijn, maar in de beruchte bootscène aan het einde duikt Jason opeens op. Leuk gevonden, vooral omdat nooit duidelijk wordt wie de moorden nu eigenlijk heeft gepleegd. Jasons moeder komt per auto aan en reageert verrast op het eerste lijk. Zij moet echter wel Steve (de leider) hebben vermoord, want die herkent zijn voor ons onzichtbare moordenaar. Het is niet aannemelijk dat hij wist dat Jason daar rondwaarde. Of is die hele bootscène maar een droom en is Jason toch dood? Ik hou wel van zo'n einde waar je nog even over na kunt denken.

Gisteren leek me een uitstekende dag om Friday the 13th weer eens te bekijken en ik kon uiteindelijk niets anders dan concluderen dat dit toch wel een genre klassieker blijft.De film heeft weliswaar zijn technische mankementen en ook het acteerwerk is niet om over naar huis te schrijven maar verder zet het duo Miner/Cunningham,met een niet te vergeten belangrijke bijdrage van van make up artiest Tom Savini toch wel een heerlijke slasher neer.De pluspunten van Friday the 13th zijn de sinistere bosrijke locatie die een perfecte sfeer oproept en de spanningsopbouw omtrent de 'killer'.Daarbij zien er enkele moorden (zeker voor die tijd) ook gewoon prima uit.Tel daar nog de grappige rollen van die motoragent en zwerver Ralph,de trui van Mrs. Voorhees en snijdende muziek (ook al blijft het een Psycho rip-off) van Harry Manfredini bij op en je hebt weer een ouderwets 'heerlijk' avondje.

Eindelijk eens op het grote scherm kunnen zien tijdens Cinema Egzotik. En ook nog op een vrijdag de 13e. Die datum is inmiddels onlosmakelijk verbonden met een zomerkamp vol vrijende tieners, die met een bijl of machete worden afgemaakt. Dat allemaal te danken aan deze slasher uit 1980, die ontstaan is doordat Sean S. Cunningham wilde meeliften op het succes van Halloween. Maar wie had kunnen verwachten dat zo'n simpele film een compleet eigen leven zou gaan krijgen. Laat staan dat iemand ooit had kunnen bedenken dat de franchise, die deze grimmige slasher begon, negen films later een uit de kluiten gewassen zombie met hockeymasker de ruimte in zou sturen om te vechten tegen robots.

Ondanks alle taferelen en perikelen van meneer Voorhees in de latere films, de originele Friday the 13th is een simpele en duistere film, waar de nadruk wordt gelegd op de spanning en het mysterie. Eng of écht spannend is de film echter geen moment en de sterke schrikmomenten zijn op één hand te tellen. Gelukkig is er het werk van Tom Savini, die met weinig middelen en effectieve effecten de personages om zeep brengt. Terugkijkend is het opvallend dat de moorden nog best tam zijn en een deel van de kills juist offscreen plaatsvindt. Dat zou Jason in de latere films niet meer gebeuren. Verder is opvallend dat de personages, voor het slachtvee dat ze zijn, erg sympathiek zijn. Diepgaande karakterstudies hoef je uiteraard niet te verwachten, maar de chemie tussen de jongeren voelt echt aan, het is een geloofwaardig groepje tieners bij elkaar en dat doet de film veel goed.

Het minst geslaagd aan Friday the 13th is waarschijnlijk de pacing. Handelingen worden helemaal uitgespeeld, waardoor het tempo van de film erg laag ligt en dat maakt de film niet spannender. In het begin is het nog niet zo vervelend, maar rond de derde akte begint de film daardoor behoorlijk te slepen. Juist op de spannende momenten kakt de film in. Het is geestig als een slasher juist in zijn eerste drie kwartier vermakelijker is dan tijdens de grote climax, het moment wanneer je echt op het puntje van je stoel zou moeten zitten. Maar goed, stap voor stap koffie zetten is niet mijn manier van spanning opbouwen. Dat neemt overigens niet weg dat Betsy Palmer een sterke rol speelt, ook al heeft ze jarenlang haar rol en deze film verafschuwd. Vele jaren later is ze wel weer bijgedraaid, zeker toen ze zag hoe geliefd de film en haar personage waren bij de fans.

In tegenstelling tot genre-genoten als Nightmare, Texas Chainsaw en Halloween (en eigenlijk de meeste franchise) is in het geval van Friday the 13th het origineel zéker niet de beste uit de reeks. Desondanks blijft de film memorabel. En niet alleen om het feit dat het het startsein was voor een filmreeks met een gigantische reputatie, maar ook door elementen als de legendarische theme ('ki ki ki, ma ma ma'), het uitstekende werk van Tom Savini, de leuke personages (en de vroege rol van Kevin Bacon) en de overall fun. De film zelf is misschien niet meer dan prima, maar het nageslacht is onsterfelijk. Want wie het heeft over slashers of horror, die heeft het steevast over Friday the 13th.

3 sterren.

Een film die ik al langere tijd wilde kijken. Vroeger hadden we hem op DVD, maar zonder ondertiteling. Mijn Engels was toentertijd niet voldoende. De laatste jaren ben ik het eigenlijk een beetje vergeten. De film viel mij eigenlijk een beetje tegen. Tot de laatste vijftien minuten was er geen echt verhaal te vinden in de film, dit vond ik erg jammer. Tevens had ik verwacht meer van Jason te zien, ik had als enige voorbeeld Freddy vs. Jason, welke ik eerder wel heb gekeken. Mijn verwachtingen lagen erg hoog en dat is mijn struikelblok geweest. Veel fouten in de film, bijvoorbeeld geen stroom, maar in de weerkaatsing van het raam wel een lamp zien branden wat niet de olielamp was. Uiteindelijk heb ik vaker gelachen tijdens de film dan dat er spanning bij kwam kijken. Toch heb ik besloten om de rest wel te gaan kijken, ik heb vernomen dat er vanaf deel 3 meer van Jason te zien is. Ik ben benieuwd.

Na herziening even verhoogd naar 4,5*, maar kan me nog goed herinneren dat er minstens 2 delen volgden die ik beter vond. Vandaar wat meer ruimte voor die vervolgdelen en blijft deze op 4* hangen. Friday the 13th mag dan minder spectaculair zijn dan z'n reputatie doet vermoeden, en als blauwdruk van de summercamp slasher is het nog in een early stage, maar oh oh... wat een dijk van een sfeer en een geniaal einde met dito soundtrack. Verveelt geen moment. Het feit dat een icoon als Jason nog géén(!) gemis is, zegt w.m.b genoeg.

Traditiegetrouw kijk ik op een vrijdag de 13de een van de Friday the 13th films. Ik moet dan ook eerlijk toegeven dat ik m.u.v. de 'remake' de meeste delen wel een stuk of 3 keer bekeken heb.
Deze originele film waarschijnlijk wel het meeste. Ik ben de tel door de jaren heen verloren, maar als je de film haast kan naspelen in je hoofd heb je een film wel regelmatig gezien.
Het is de film waardoor ik liefhebber werd van het genre, ondanks dat ik me kan herinneren dat ik hem bij de eerste kijk beurt doodeng vond.
De scares ken ik inmiddels wel uit mijn hoofd en doen me dus weinig meer. De spanning is echter nog wel aanwezig door de prachtige, veelal uit viool muziek bestaande soundtrack van Harry Manfredini en de POV shots, waardoor je het gevoel krijgt dat de campers niet veilig zijn.
De gore fx zijn voor de huidige maatstaven wellicht wat gedateerd, maar ik vind het nog steeds prachtig om te zien hoe Kevin Bacon's keel word doorboord.
Verder is de film eigenlijk verre van perfect. Zo is minstens 2 keer duidelijk te zien dat de handen van Mrs. Voorhees mannelijk zijn en doet ze dingen die onmogelijk zijn voor een vrouw van haar leeftijd (met kracht een lijk door een raam gooien bijvoorbeeld).
Toch weet Betsy Palmer de sterkste acteer prestatie van de film te leveren. Heerlijk om te zien hoe maniakaal haar blik is in de laatste scenes. Wat me trouwens nu pas opviel is dat tijdens haar terugblik naar Jason's dood een hese adem te horen is. Dat detail was me volgens mij niet eerder opgevallen. Leuk hoe je door een rewatch weer nieuwe details hoort of ziet.
Een slasher klassieker die bij mij na al die jaren nog fier overeind blijft staan. Ik laat mijn beoordeling dan ook hetzelfde.

Het eerste deel in de lange reeks waaruit het iconische monster Jason Voorhees zou voortkomen. Een behoorlijk sfeervolle film met een fijne setting en een redelijke dosis spanning, maar helaas nog zonder Jason Voorhees als killer . Dat is dan ook het grootste minpunt aan Friday the 13th.

Gisteravond ook nog maar even de laatste horror-cult film die ik sowieso wou zien aangezet: Friday the 13th. Ik moet zeggen dat de kijk ervaring mij slechter bevallen is dan dat ik verwacht had van deze film en dan vooral het feit dat ik de Jason Voorhees mis in deze film, en dan kan het mij eigenlijk vrij weinig boeien of het wel of niet de intentie van Sean S. Cunningham was om hem niet in de film te plaatsen, het gezicht van de ‘Friday the 13th’ films voor mij is Jason Voorhees en die mistte ik echt, maar dan ook echt heel erg in de film en dat is echt wel een minpunt in mijn ogen!

Ik heb nu zo’n beetje voor mij alle cult slashers zo langzamerhand gezien die ik ook wou zien: Michael Meyers, Freddie Krueger en nu een film van Jason Voorhees alleen zonder de beste man in zijn rol. Daarvan moet ik toch zeggen dat deze film wel de slechtste is van de drie en ik toch meer een Freddie Krueger fan ben.

Ik ben ontzettend moe dus ik houd het vandaag even lekker kort. De film beviel me op sommige vlagen zoals sommige feel-goods en de heerlijk jaren ’80 schreeuwscénes waren weer aanwezig. Ik denk dat ik nu wel duizendmaal heb gezegd dat ik Jason Voorhees gewoon weg mis in deze film en dat zou ook altijd zo blijven. Het verhaal is in één zin te vertellen. We volgen kampleiders op Camp Crystal Lake die ingehuurd zijn om het kamp weer te heropenen. Wanneer ze gearriveerd zijn worden ze gestalkt door iets mysterieus en even later worden ze één voor één vermoord. Met gelukkig wel de ene moord beter dan de ander, zo vond ik het zelf gaaf hoe die kerel vast hing aan pijlen.

AL om al, redelijk vermaakt maar het is niet geworden zoals ik het er van verwacht had en dat vond ik jammer, heel erg jammer.

3.0*

Ben vanwege vrijdag de dertiende ook maar even begonnen aan een herziening van deze hele reeks. Mijn dvd collectie is ooit begonnen met deze hele reeks, waar ik ze alle twaalf van op dvd heb ( 1 t/m Jason X, de remake en Freddy vs Jason).

Het blijft leuk vermaak. Alles ademt gewoon amateurisme uit, maar bij deze film kan ik het gewoon hebben. De geinige practical effects waarmee de brak acterende Bacon en consorten vermoord worden hebben mijn hart gestolen. Het sssshh ssshhh ssshhh aaaah aaah aaah is iconisch en het feit dat dit origineel heel lang de killer buiten beeld houdt is toch een groot pluspunt en houdt de film erg lang mysterieus.

Eng is het allemaal niet meer echt (bij de première destijds zijn mensen gillend de zaal uitgelopen ) en het knullige einde met de stoeiende vrouwen doen me de film toch een half sterretje verlagen. Dat geeft een iets realistischer beeld in mijn ogen.

3,5*

Herzien. De tand des tijds heeft flink zitten knagen aan dit goedkoop gemaakte horrorwerkje. Destijds was dit al geen meesterwerk, maar tegenwoordig kom je helemaal niet meer weg met een dergelijk slakkentempo en vele doelloze scenes die slechts toegevoegd lijken om de speelduur op te rekken. Visueel ziet alles er evenwel nog verrassend goed uit en de make-up effecten van Tom Savini imponeren ook nog steeds.

“You're doomed! You're all doomed!”

Ietwat teleurstellende horrorklassieker. De set up met een aantal tieners die naar een meer gaan en één voor één worden uitgemoord is natuurlijk niet heel origineel, en Friday the 13th komt daarbij ook nog wat goedkoop en oubollig over.

Het is leuk om een acteur als Kevin Bacon hierin te zien en de moorden worden sterk gefilmd, maar toch miste ik iets van spanning en betrokkenheid. Adrienne King mist het acteertalent en het charisma om een krachtige final girl neer te zetten, en de uiteindelijke moordenaar straalt nou ook niet echt dreiging uit. De laatste vechtpartij is zo amateuristisch uitgevoerd dat het op de lachspieren werkt. De muziek, sommige camerastandpunten en de regie (vooral net voor een moordpartij) zijn wel sterk gedaan, en dat zorgt er voor Friday the 13th geen moment echt verveeld.

Van alle oude slashers blijft deze voor mij het engst. Niet het beste, dat is Halloween naar mijn mening. Maar Friday The 13th heeft een sfeer die ik echt goed neergezet vind. De hele film hangt er die ongemakkelijke spanning. Waar veel horrorfilms pas spannend worden als het nacht is, blijft Friday ook overdag die nare sfeer behouden. Met name het effectieve camerawerk is hier debet aan (vanachter bosjes en bomen, lange afstanden) en zorgt ervoor dat je telken dat gevoel hebt dat iets de jongeren in de gaten houdt. Tel daarbij die creepy ademhalende soundtrack en je zit gebeiteld.

Wat betreft verhaal kan het beter, en de special effects zijn uiteraard gedateerd, maar voor die tijd toch nog heel realistisch. Maar de sfeer is toch echt datgene wat deze film zo spannend maakt.

Meh zo gek cliché is hij niet, dat er hier en daar een cliché tevoorschijn komt is zeker maar dat kan ook nauwelijks anders als je de synopsis leest, verder wel originele kills, muziek die het geheel versterkt, leuke locaties en tieners die zowaar nog behoorlijk degelijk acteren en je hebt wat mij betreft met recht een klassieker in het genre.

"You're going to Camp Blood, ain't ya?"

Blijkbaar heb ik deze klassieker nog nooit gezien.

Er wordt een simpel verhaaltje opgezet rondom wat jonge begeleiders die Camp Crystal Lake oftewel Camp Blood klaarmaken voor de zomer. Niet wetende dat er een moordenaar op de loer ligt, gaan ze vrolijk door met plezier maken. Daarbij is de geschiedenis van het kamp een slecht voorteken voor het afloop.

Op het eerste gezicht lijkt 'Friday the 13th' een leuke campy aanvulling te zijn dat meelift op het succes van 'Halloween'. Maar dit is wel erg amateuristisch zeg; van het acteerwerk tot aan de stupide ontknoping toe. Het is werkelijk slaapverwekkend om je hier doorheen te slaan, vooral omdat er geen lekkere flow in zit.

Het gemis van Jason Voorhees is een grote domper, want nu krijg je nietszeggende P.O.V. shots voorgeschoteld waar nauwelijks spanning in te bespeuren is. De score is dan nog wel aardig, maar op den duur gaat deze ook irriteren. Afgezien van twee goede scènes waar Tom Savini voortreffelijk werk laat zien, valt hier weinig uit te halen.

Al met al een teleurstellende horror waar ik echt veel meer van had verwacht. Dit is nog eens van een koude kermis thuiskomen.

1,5 Sterren.

Waar Halloween de gebreken nog wist te verdoezelen met een leuke serial killer is deze Friday the 13th bijzonder flauw. Gaat totaal geen dreiging van uit en als ook nog eens blijkt dat een oud vrouwtje de moorden pleegt, wordt dat ini-mini beetje dreiging ook meteen de nek omgedraaid. Voor de kills hoef je het ook al niet te doen want deze zijn of hetzelfde, of het wordt gewoon niet in beeld gebracht. En het acteerwerk, tja. Daar hoeven we het niet eens over te hebben.

1* voor de paar leuke plaatjes van Amerika in 1980 ofzo..

Deze slasher klassieker was indertijd een daverend succes maar het zijn vooral de vele sequels, waarin Jason Voorhees een rol speelt, waarvoor Friday the 13th zal herinnerd worden. Met de ogen van nu is dit een vrij banale horrorfilm, die amper spanning weet te creëren, zelfs naar het einde toe. Komt misschien ook omdat de film inmiddels zo bekend is dat iedereen al van het begin af aan weet wat er zal gebeuren. In heel wat scènes wordt het tempo teveel vertraagd door het rondlummelen van de personages. Met een beetje goede wil hadden de makers dit filmpje rond in een klein uurtje. Een film die je bekijkt omdat klassiekers nu éénmaal bekeken moeten worden, maar zeker niet omdat dit een topper is. Om eens stevig te griezelen hoef je deze trouwens ook niet mee te pikken.

Lastige film om te oordelen eigenlijk. Kwalitatief is dit een film met een laag budget, vol clichés en acteurs die vooral om hun looks dan talent zijn geselecteerd. Maar het steekt dat ook niet onder stoelen of banken. Wat Piranha was na Jaws, is Friday the 13th na Halloween. Het wil dan ook geen copy zijn, maar gaat puur voor de fun. Je weet dat er een killer is en vanaf het begin van de film zie je personages waar je al zo van weet dat die allemaal dood zullen gaan. Je weet meer over de killer dan over de tieners, en net dat zorgt er voor dat je als kijker sympathie gaat voelen voor de killer. Ook al zijn die tieners niet slecht en is de killer tenslotte een moordenaar. Dat heb je niet bij Michael Myers (wat ook de bedoeling niet is) of bij andere gekende killers. Die formule wordt nog meer toegepast in de franchise als Jason Voorhees meer vorm krijgt. Tenslotte is hij in deze film niet eens de killer, maar zijn moeder. Een zeldzame vrouwelijke killer trouwens!

Ik zie Friday the 13th en veel van de opvolgers dan ook eerder als cultfilms. Je weet dat die puur als film slecht zijn of toch weinig creatief. Maar het blijven fascinerende films, ik ben grote fan van Jason Voorhees. Als slasher an sich zelfs nog meer dan Michael Myers. Alhoewel Halloween uiteraard de betere film is. De franchise is één van de meest lucratieve horror franchises (nog meer na aanpassing inflatie) en Jason Voorhees heeft nog altijd de meeste kills als slasher. Foute films, maar nog altijd heerlijk om te zien. De films hebben dan toch iets dat andere slasherfilms (buiten de grote killers als Michael Myers, Freddy Krueger, Leatherface of Chucky) toch wel missen. Een guilty pleasure!

Onder het genre een cultklassieker dat in dezelfde lijn ligt van Halloween dat twee jaar eerder uitkwam. Nergens heel slecht behoudens de klassieke domme fouten die de personages maken, zeker diegene die het tot het einde overleeft. Het kon al meermaals afgelopen zijn met de moordenaar, maar op één of andere manier is weglopen als een kip zonder kop een betere optie.

Qua acteren weinig bijzonder buiten veel geschreeuw. Wel sfeervol en een uitstekend motief. Een aantal randpersonages uit het dorp moet de vloek wat aanwakkeren, maar doet dat allerminst. Best vermakelijk allemaal een slasher met het verhaal van de steeds afvallende indiaantjes.

Friday the 13th is een klassieker die ik nog nooit had gezien. Ik wist wel dat Jason Voorhees de killer was maar voorlopig heeft hij mij nog niet zo bekoord als Michael Myers. In deze eerste film uit de reeks wordt er vaak gefilmd vanuit de POV van Jason. Je ziet hoe hij de jongeren begluurd en één voor één afmaakt.

Hier en daar is het spannend maar over het algemeen is het wel behoorlijk standaard. Muziekje wanneer Jason in de buurt is, is leuk maar niet zo krachtig als in Halloween. Uiteindelijk kijkt het nog wel goed weg, sommige kills zijn goed gevonden. Het gaat wel vaak wat te makkelijk. Chick van deze film is voor mij Jeannine Taylor, het liefje van Kevin Spek. De dorpsgek of onheilsprofeet Ralph vond ik ook een mooie toevoeging.

De film begint eigenlijk vrij goed en sfeervol. De beelden van die uitgebreide bossen en velden zijn mooi en sfeerverhogend. Het ziet er misschien een beetje goedkoop uit soms, maar juist dat vond ik nog wel charmant. De locatie van het kamp zelf is ook goed natuurlijk. De personages zijn inwisselbaar, en de acteerprestaties zijn, wel ja, wat je mag verwachten in een film als deze, maar over het algemeen vond ik het pakweg eerste uur echt leuk. Wanneer de killer onthuld wordt als een klein oud vrouwtje valt het echter razendsnel uit elkaar allemaal. Ik wist op voorhand wel dat Jason nog niet in dit originele deel zit, maar komop, je had toch wel iemand kunnen vinden die wat meer dreiging uitstraalde? Bijvoorbeeld dat moment waarop moeder Voorhees door een pan op haar hoofd wordt geklopt en neervalt heeft mij harder doen lachen dan menig moment in een comedy. Neen, het laatste gedeelte overtuigde me niet. Gelukkig was de sfeer in het eerste uur wel goed, en zitten er vrij veel kills verpakt in een korte speelduur, dus over het algemeen is dit absoluut een voldoende. Maar het had sterker kunnen zijn als Jason ook hier al de killer was geweest. 3*

Ongeïnspireerde, clichématige prul die slechts gemaakt is om snel commercieel aan te haken bij het succes van horrorfilms zoals Halloween (1978). Mijn halve ster geldt slechts voor de laatste 5 seconden van de film. Alleen interessant voor die-hard fans van Kevin Bacon, die hier zijn tweede filmrol vertolkte en, het moet gezegd, wel op een originele manier gaat hemelen.

Maar dat veel horror-fans zo lyrisch zijn over deze Amerikaanse fluff zegt vrees ik meer over hoe weinig kwaliteit zij gewend zijn dan over de verdiensten van deze film.

Kijk, in plaats van je tijd te verdoen met deze ongein, liever naar horrorfilms zoals Carnival of Souls (1962) of Wolfen (1981). Gegarandeerd dat deze films je langer zullen bijblijven dan Friday the 13th ooit zou mogen hopen te doen.

Mocht je echt compleet verslingerd zijn aan slashers in donkere bossen, dan is Jeff Lieberman's Just Before Dawn (1981) veruit te verkiezen boven deze horror-hoestbui.

Simpele horrorfilm zonder opsmuk. Weinig verhaal, veel enge momenten. De nauwe cameravoering is origineel en zorgt voor schrik momenten. Ik houd daar persoonlijk niet zo van, maar het is wel effectief voor de liefhebbers. Volgens een macabere ingewijde staat de film bekend om de mooie make-up effecten van Tom Savini.

De muziek en plot zijn duidelijk geïnspireerd op Psycho (1960). Naar mijn mening nog steeds veruit de beste horrorfilm aller tijden. Zowel muziek als plot in Friday the 13th (1980) is echter simpeler. De muziek heeft simpelweg minder noten. Het plot is hectisch en lang uitgesmeerd, met twee wederopstandingen. Vreemd, maar niet zo bijzonder. Er is verder (vooral in het begin) weinig aandacht voor Jason, waar de film toch om draait.

Deel twee uit deze 8 delige serie schijnt ook de moeite waard te zijn, maar denk niet dat ik daar nog aan begin.

Blijft gewoon leuk. De setting, de kills ( ook al zijn die heel braafjes uitgewerkt ), de sfeer 80 door kapsels, kleren....ja , het werkt nog want ik schat dat ik deze film ondertussen 20 jaar niet meer gezien heb. Dat Jason er nog niet in voor kwam was ook al in de vergeethoek. Score blijft sowieso.

Leuk om weer eens te kijken naar een origineel dat kennelijk zó tot de verbeelding sprak dat er een stuk of tien vervolgen op werden gemaakt. Maar veertig jaar geleden was ik er al niet van onder de indruk, en het historische belang maakt hier helaas nog geen goede film van. Nul plot, gewoon een reeks van gruwelijke moorden op personages die alleen maar worden geïntroduceerd om vermoord te worden, en tot overmaat van ramp leent filmcomponist Harry Manfredini ook nog eens vrijelijk van Bernard Herrmanns werk voor die ultieme slasher-voorloper Psycho. Maar de film ziet er uitstekend uit (althans op de Warner Brothers-DVD uit 2003 die ik heb gezien), de acteurs spelen niet slecht (ook al is wàt ze zeggen over het algemeen nauwelijks interessant), de scène waarin Adrienne King in de keuken met oploskoffie in de weer is is mooi suggestief, en de laatste twintig minuten (met niet een psychotische of bovennatuurlijke maar juist heel gewone en aanvankelijk vertrouwenwekkende moordenaar) zijn sterk.

Ooit wel eens een deel van gezien maar nooit het origineel denk ik. Maar eindelijk is ook die kop eraf. Oops. Ik heb me hier prima mee vermaakt. Het lijkt me een mix van Hitchcock - die Psycho geïnspireerde score in het laatste half uur - en zeker ook giallo. Het verhaal stelt vrijwel niets voor en de nadruk ligt volledig op de spanningsopbouw. De moordenaar doet z’n ding zonder dat er ook maar iets van een motief bekend is tot helemaal op het eind. Mysterie alom dus. Ook de hijgerige soundeffecten bij bepaalde shots deden me aan Italiaans geïnspireerde giallo denken.

Toffe setting verder waarbij de isolatie van het woud alleen maar bijdraagt aan de sfeer. De acteerprestaties mogen er zijn. Onverwacht om in dit soort film de zoon van legendarisch crooner Bing Crosby te zien opduiken tussen het slachtvee.
Het is fijn om dergelijke genre klassieker te bekijken. Een onafhankelijke productie van een gemotiveerde maker met een idee - weliswaar geïnspireerd ook door het succes van Halloween - en wel met effect.

Ai! Wat een teleurstelling, want ik was toch van plan op de na-avond/begin-nacht voor Don't Look Now te gaan zitten uit '73 met Sutherland, maar kennelijk had de BBC ondanks de aangegeven titel besloten iets anders op het kanaal te slingeren. En waar ik dus verwachte voor een best wel goede titel te gaan zitten belandde ik uiteindelijk bij deze film en dat was een grotere stap terug in verwachtingen en kwaliteit dan verwacht.

Camp Blood komt weer tot leven ondanks de bekende vloek die er kennelijk rond hangt, en net als de Texas chainsaw massacre is ook deze killer losjes gebaseerd op Ed Gein. Nou...kom maar op dan, en lang duurt het niet voor er bloed vloeit in het intro en de roemruchte geschiedenis rond het kamp valt tegenover een jong schaapje dat het kamp zoekt vanwege haar aanstelling. Dat de film verder niet super is heb ik dan al gelezen, maar goed, welke horror slasher is wel buitencategorie? De titel is verder bekend net als de killer genaamd Jason Voorhees.

Toch wil het niet echt vlotten met het kinderlijke gedoe en gegiebel tussen de kampleiders in voorbereiding. Het is een mix van dom gedoe en inhoudloze dialogen met een typische jaren '80 uitstraling die zo het eerste half uur voorbij trekt waar ik toch erg weinig mee heb. Als dan uiteindelijk de vlam in de pan slaat is daar de gebruikelijke hysterie van verschillende karakters die ik redelijk storend vind. Vertrok kampleider Steve trouwens niet in heel anders kledij dan waar we hem later op de avond in terug zien in de diner? Niet dat dit deel uitmaakt overigens, maar Friday the 13th vind uiteindelijk toch voldoende balans met een paar aardige moorden en vooral tussen de getoonde knulligheid en humor betreffende de karakters. Fraai overigens één van de laatste shots zoals de kano drijvende op het meer.

En zo werkt Friday the 13th uiteindelijk nog net naar een krappe voldoende toe waar de werkelijke dader ook wat tegenvalt maar de verrassing uit het meer dan toch wel weer leuk is. Toch met het betere werk als de eerste twee Halloweens en Texas chainsaw massacre kan deze film zich wat mij betreft niet meten.

Het is alweer even geleden dat ik deze horrorklassieker heb gezien en daarom toch maar in de herziening gegooid. Opvallend is vooral de tweede helft, waarin regisseur Sean S. Cunningham best raad weet met het opbouwen van sfeer en daardoor meer dan degelijke setpieces weet neer te zetten. Specifiek de stormachtige boshutjes in het holst van de nacht zien er gaaf uit, verder een ideale keuze om de moordenaar voor de langste tijd uit beeld te houden . Ondertussen is de film op veel vlakken gedateerd geraakt, maar de passie druipt er soms vanaf. Een beetje jammer dat de final girl in dit verhaal uitzonderlijk belabberd acteert. De eerste helft is links en rechts behoorlijk taai, maar de iconische soundtrack blijft altijd een genot.

Crazy Ralph: You’re Doomed! You’re all doomed.

Deze classic slasher herzien op de controversiële 4K uitgave van Paramount met Dolby Vision. Nadat deze op de markt kwam waren er online behoorlijk wat klachten dat de transfer te donker zou zijn. Ik denk dat deze mensen de film op verkeerde/verouderde apparatuur in een overbelichte kamer hebben gekeken, want ik kon zelf niks ontdekken. Beeld zag er prachtig uit, en er was geen enkele scene te donker waar ik niet kon zien wat er gebeurde. Samen met ‘The Burning’ toch wel één van mijn favoriete slashers uit die periode. Heerlijke sfeer op die campy locaties. Acteerwerk is redelijk, en natuurlijk maken ze in bepaalde situaties domme beslissingen, maar daar moet je doorheen kijken. Film is 45 jaar geleden opgenomen, en met die mindset zou je de film moeten kijken, wat voor een hoop mensen lastig is.

Gemaakt na het succes van Halloween ‘78. De werktitel was ‘Long Night at Camp Blood’. Cunningham vond Friday the 13th een gepastere titel, en liet deze snel vastzetten. Film is opgenomen in New Jersey. De scenes op het kampterrein zijn gefilmd op een scoutingkamp, genaamd Camp No-Be-Bo-Sco, die op de dag van vandaag nog steeds bestaat. Er staat tevens een herdenkingssteen met “Friday the 13th” erop, ter eer aan de opnames aldaar.

Muziek werd gecomponeerd door Harry Manfredini, met de bekende tune ki ki ki, ma ma ma, wat tevens zijn eigen stem was. Afgeleid van de finale met Mrs. Voorhees: “Kill her, mommy!”. Ki staat voor kill en ma voor mommy.

Special effects werden voorzien door the man, the myth, the legend Tom Savini. In het originele script zou er geen vervolg komen, Jason was verdronken, hij was slachtoffer geen moordenaar. Het idee van de cliffhanger in het meer kwam van niemand minder dan Tom Savini, nadat hij Carry ‘76 had gezien en een soortgelijk einde voorstelde voor eventuele vervolgen. Kun je je voorstellen dat onze killer met hockeymask misschien anders nooit was ontstaan.

Jonge rol voor Kevin Bacon, die toen nog totaal onbekend was.

Met een klein budget van 550.000$ haalde de film wereldwijd bijna 60mil binnen.

Alice: Who are you?

Mrs. Voorhees: Why I’m… I’m Mrs. Voorhees, an old friend of the Christys.

Deze inmiddels beroemde classic eighties horror film opnieuw op de 4k uitgave gezien in een prachtige geupscalde kwaliteit.

Het bekende griezelige verhaal over de creep Jason Voorhees en Camp Crystal lake waar hij verdronk.

En herrijst uit de dood om zijn wraak te nemen.

En hier de basis wordt gelegd voor deze horror franchise.

Nog steeds is dit een razend spannende en echte sfeervolle horror film.

Met een uitstekend spelende cast.

En fantastische film muziek.

Nog steeds is dit een grandioze classic film.

Friday the 13th is nog zo'n klassieker van formaat binnen het horrorgenre. Van de iconische setting op Camp Crystal Lake tot de knullige doch doeltreffende muziek. Het allegaartje van tieners (?) heeft weinig diepgang maar dat maakt weinig uit omdat je weet wat hun eind zal zijn. Wie Jason verwacht komt bedrogen uit want initieel was het mama Voorhees die aan het moorden is geslagen. Het zorgt voor een plot twist voor de nieuwe generatie horrorfans, wat natuurlijk altijd welkom is. Betsy Palmer in haar rolkraag en kort kapsel is en blijft een iconisch beeld, inclusief de onthoofding.

Verhaalgewijs heeft de film echt niet veel te vertellen maar dat maakte me weinig uit. Het is mid-zomer, ik was alleen thuis op een donkere, regenachtige avond dus dan zijn de omstandigheden wel compleet voor deze film.

3,5*

Nu alleen maar hopen dat men deze alleenstaande film niet verneukt met een hoop middelmatige tot ondermaatse sequels die enkel gemaakt worden om de kas van de studio's te spijzen... Oh, laat maar zitten.

Een ware klassieker, waarvan het eigenlijk een schande is dat ik 'm nog nooit gezien had. De remake (reboot?) uit 2009 is wel een keer eerder op mijn pad gekomen, maar daar was ik niet zo over te spreken. De 80s als decennium liggen me echter wel en ik ben fan van de eerste Halloween van John Carpenter, waar deze film wel wat inspiratie uit zou hebben gehaald.

Ik vond het zeker niet verkeerd allemaal: met de sfeer zit het wel goed. Heerlijk 80s en dus onbezonnen, en de cast straalt plezier uit. Leuk om een jonge Kevin Bacon voorbij te zien komen. Het zijn geen prestaties van wereldformaat, maar ze doen wat ze moeten doen en ze zijn gelukkig niet, in tegenstelling tot veel hedendaagse tieners in dit soort films, gruwelijk irritant. Mooi ook dat de film, inderdaad, net als bij Halloween, zo nu en dan vanuit het perspectief van de moordenaar te werk gaat. Doordat ik de film uit 2009 eerst gezien had, kwam het voor mij enigszins als een verrassing dat Jason Voorhees hier niet de moordenaar is. Wat dat betreft vond ik het wel een leuke plot-twist, hoewel over de geloofwaardigheid te twisten valt. Zodra de kogel door de kerk is, gaat de film ook nog iets te lang door naar mijn mening in een climax die toch qua spanning inmiddels wat te wensen over laat.

Ik heb me uitstekend vermaakt, maar de film weet niet de klasse aan te tikken waar ik stiekem een beetje op gehoopt had. Wat voor mij nu resteert is een leuke wegkijker: eentje die de klassieker-status wel verdiend heeft en eigenlijk alleen daardoor al leuk is om gezien te hebben. Om die reden is een voldoende naar mijn mening dan ook op zijn plek.

3*